Rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji: zasady i kroki w 2026 roku

Rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji: zasady i kroki w 2026 roku

Według stanu na 5 listopada 2026 r. rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji jest procedurą cywilną prowadzoną przez gminne urzędy zawierania małżeństw oraz urzędy ewidencji ludności. Podstawę stanowią Kodeks cywilny (ustawa nr 4721, art. 124-144), ustawa o usługach ewidencji ludności (nr 5490), Rozporządzenie o zawieraniu małżeństw (Evlendirme Yönetmeliği) oraz, w kwestii tego, prawo którego państwa rozstrzyga o swobodzie zawarcia małżeństwa, ustawa o międzynarodowym prawie prywatnym i procesowym (nr 5718). Gdy jedno z małżonków jest cudzoziemcem, art. 22 ustawy nr 5490 przyznaje uprawnienie do zawarcia małżeństwa wyłącznie gminnym urzędom zawierania małżeństw i kierownikom urzędów ewidencji ludności, dlatego wniosek trafia do jednego z tych urzędów, a nie do muftiego ani do naczelnika wsi; w praktyce o przyjęciu wniosku i o jego dalszym biegu decyduje więc urzędnik gminny lub kierownik urzędu ewidencji ludności.

Niniejszy przewodnik omawia, kto może zawrzeć małżeństwo, jakie dokumenty zwykle przedstawiają poszczególne grupy narodowościowe, jak działają apostille, legalizacja i tłumaczenie przysięgłe, jaka jest kolejność czynności, czym różni się ślub cywilny od religijnego, jak długo każdy dokument zachowuje ważność, które opłaty mają oficjalne źródło, w jaki sposób małżeństwo jest rejestrowane w Turcji lub za granicą, z jakich powodów wnioski są odrzucane oraz co ustawa nr 6458 i ustawa nr 5901 mówią o zezwoleniu na pobyt i obywatelstwie dla zagranicznego małżonka. Zasady różnią się w zależności od osoby, obywatelstwa i gminy, dlatego rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji może wyglądać inaczej w dwóch różnych urzędach, a przywołane niżej arkusze gmin są przykładami pobranymi 5 listopada 2026 r., a nie ogólnokrajową listą. Przy każdej zasadzie i każdej kwocie podano źródło oraz datę, dzięki czemu czytelnik widzi, które elementy procedury wynikają wprost z przepisów, a które zależą od praktyki konkretnego urzędu.

Podstawy prawne: rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji

Tureckie prawo małżeńskie ma budowę warstwową. Kodeks cywilny określa przesłanki materialne oraz formę ceremonii. Ustawa nr 5718 wskazuje urzędnikowi, czyje prawo rozstrzyga o zdolności do zawarcia małżeństwa. Ustawa nr 5490 oraz Rozporządzenie o zawieraniu małżeństw, które Dyrekcja Generalna ds. Ewidencji Ludności i Obywatelstwa (Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü) publikuje na stronie nvi.gov.tr, dostarczają szczegółów praktycznych: wzoru wniosku, zestawu dokumentów, przebiegu ceremonii oraz zawiadomienia rejestru. Po ślubie znaczenie mają jeszcze dwie późniejsze ustawy: ustawa nr 6458 w sprawie zezwolenia na pobyt i ustawa nr 5901 w sprawie obywatelstwa. W tabeli zestawiono przepisy, które w praktyce mają największą wagę, wraz z krótkim opisem tego, czego dotyczą, tak aby w razie wątpliwości łatwo było ustalić, do którego aktu należy sięgnąć.

Kopia Rozporządzenia o zawieraniu małżeństw na stronie nvi.gov.tr zawiera zmiany do 28 listopada 2017 r., a instrukcja Dyrekcji Generalnej z 18 lutego 2015 r. wyjaśnia zmiany z 2014 r., które usunęły z akt fotokopię dowodu tożsamości i ustaliły zasadę, że para składa wniosek wspólnie. Urząd zawierania małżeństw otrzymuje ponadto pisma ministerstwa uzupełniające tekst rozporządzenia; jedno takie pismo z 2024 r. opisano w części o odmowach, ponieważ pokazuje ono, że praktyka urzędów może uzupełniać samo brzmienie przepisów.

Art. 13 ustawy nr 5718 ma praktyczne konsekwencje dla każdego zagranicznego wnioskodawcy. To, czy dana osoba ma zdolność do zawarcia małżeństwa i czy istnieje jakakolwiek przeszkoda, ocenia się według jej własnego prawa ojczystego w chwili zawarcia małżeństwa, natomiast sama ceremonia przebiega w formie przewidzianej przez prawo tureckie. Urząd zawierania małżeństw prosi więc stronę zagraniczną o dokument od organów państwa pochodzenia, z którego wynikają imię i nazwisko, imiona rodziców, data urodzenia, stan cywilny oraz brak przeszkody. Rozporządzenie nazywa go zaświadczeniem o zdolności do zawarcia małżeństwa (evlenme ehliyet belgesi), a uwaga w przewodniku kontrolnym Dyrekcji Generalnej dla urzędów zawierania małżeństw dodaje, że jeżeli prawo ojczyste cudzoziemki nie przewiduje okresu oczekiwania po rozwodzie, turecki okres 300 dni nie jest wobec niej stosowany.

Kto może zawrzeć małżeństwo w Turcji: warunki i przeszkody

Rozporządzenie o zawieraniu małżeństw określa małżeństwo jako umowę cywilną między kobietą a mężczyzną, zawieraną przed upoważnionym urzędnikiem. Obywatel Turcji i cudzoziemiec albo dwoje cudzoziemców tej samej lub różnej narodowości mogą zawrzeć małżeństwo przed tureckim urzędnikiem zawierającym małżeństwa (art. 12 Rozporządzenia). Dwoje cudzoziemców tej samej narodowości może też zawrzeć małżeństwo przed przedstawicielstwem własnego państwa w Turcji, jeżeli ich prawo ojczyste przyznaje temu przedstawicielstwu takie uprawnienie; czy drugie państwo uzna wówczas to małżeństwo, zależy od jego własnych przepisów. Artykuły Kodeksu cywilnego o małżeństwie nie zawierają wymogu okresu pobytu dla cudzoziemców, ale urzędy zawierania małżeństw proszą o dowód legalnego pobytu, o czym mowa niżej.

Kodeks cywilny wylicza warunki i przeszkody. Tabela podsumowuje artykuły w brzmieniu z mevzuat.gov.tr z 5 listopada 2026 r.

Co do wieku, Rozporządzenie o zawieraniu małżeństw w wersji publikowanej przez Dyrekcję Generalną stanowi, że osoba w wieku 18 lat, która nie jest ubezwłasnowolniona, zawiera małżeństwo bez niczyjej zgody, osoba w wieku 17 lat potrzebuje zgody rodzica lub opiekuna, a osoba w wieku 16 lat potrzebuje zezwolenia sędziego. W przypadku wnioskodawcy zagranicznego minimalny wiek i warunki zdolności wynikają z prawa ojczystego, do którego odsyła art. 13 ustawy nr 5718, dlatego zaświadczenie z organu państwa pochodzenia ma centralne znaczenie w całej procedurze, a jego treść i uwierzytelnienie są sprawdzane przez urzędnika w pierwszej kolejności.

Okres oczekiwania zasługuje na uwagę, ponieważ bywa często przytaczany błędnie. Art. 132 Kodeksu cywilnego mówi o 300 dniach liczonych od ustania małżeństwa, a Rozporządzenie (art. 15) liczy ten okres od dnia orzeczenia rozwodu lub unieważnienia małżeństwa albo od śmierci męża. Urząd zawierania małżeństw nie przystąpi do dalszych czynności bez orzeczenia sądu znoszącego ten okres, gdy kobieta mieści się w jego granicach, a arkusze gminne, takie jak arkusz Derince, wymieniają to orzeczenie wśród dodatkowych dokumentów. Tekst Kodeksu cywilnego na mevzuat.gov.tr nadal zawiera sformułowanie o 300 dniach według stanu na 5 listopada 2026 r.

W kwestii zdrowia Kodeks cywilny wymaga zaświadczenia, ale nie wylicza chorób. Poradnik Ministerstwa Zdrowia o badaniach przedmałżeńskich z 2013 r. przytacza ustawę o higienie publicznej (nr 1593), według której kiła, rzeżączka, wrzód miękki, trąd i choroba psychiczna stanowią przeszkodę w zawarciu małżeństwa, a zaawansowana zakaźna gruźlica powoduje jego odroczenie o sześć miesięcy. Padaczka i podobne schorzenia, które starsze strony internetowe podają jako przeszkody, nie występują w przytoczonych wyżej artykułach Kodeksu cywilnego. Arkusze gminne dodają, że zaświadczenie wydaje lekarz rodzinny, z fotografią i pieczęcią, a zaświadczenie ze szpitala państwowego lub prywatnego wymaga zatwierdzenia przez lekarza rodzinnego, aby zostało uwzględnione.

Dokumenty: rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji

Art. 20 Rozporządzenia o zawieraniu małżeństw określa zawartość akt małżeńskich: oświadczenie (beyanname), zaświadczenie lekarskie, w razie potrzeby dokument zgody, fotografie oraz odpis z rejestru albo zaświadczenie o zdolności do zawarcia małżeństwa. W odniesieniu do cudzoziemców Rozporządzenie przyjmuje jako takie zaświadczenie dokument wydany przez centralne lub lokalne organy państwa pochodzenia, z którego wynikają imię, nazwisko, imiona rodziców, data urodzenia oraz brak przeszkody, i który został uwierzytelniony w należyty sposób. Dokumenty wydane przez konsulów honorowych nie są przyjmowane. Dane z paszportu, zaświadczenie i tłumaczenia muszą zgadzać się co do litery; dwie stambulskie gminy podają, że jedna różniąca się litera lub znak zatrzymuje postępowanie.

Liczba wymaganych zdjęć pokazuje, jak bardzo różnią się listy praktyczne. Derince w prowincji Kocaeli publikuje listę dla par tureckich, która wymaga trzech fotografii, a czterech tam, gdzie wnioskuje się o zezwolenie na zawarcie małżeństwa; Fatih w Stambule prosi cudzoziemców o pięć i zaznacza, że zdjęcia biometryczne są nieważne; Arnavutköy, także w Stambule, prosi o cztery. Rozporządzenie ustala wymogi jakościowe dotyczące zdjęć, ale nie podaje ich liczby. Osoba składająca wniosek powinna zatem wziąć tę liczbę z arkusza urzędu, który przeprowadzi ceremonię, ponieważ każdy urząd opracowuje własny arkusz informacyjny dla wnioskodawców.

Pełnomocnictwo może zastąpić fizyczną obecność jednej ze stron na etapie składania wniosku, jeżeli wskazuje ustanowioną osobę, mocodawcę i przyszłego małżonka oraz stwierdza, że udzielono go do przeprowadzenia procedury małżeńskiej (art. 17 Rozporządzenia). Nie może ono zastąpić obecności na ceremonii: art. 27 Rozporządzenia stanowi, że zawarcie małżeństwa przez pełnomocnika nie jest możliwe. Od zmian z 2014 r. para składa wniosek wspólnie w urzędzie właściwym dla miejsca zamieszkania jednego z małżonków, a urzędy nie przyjmują wniosków składanych osobno; w praktyce oznacza to, że obie strony muszą stawić się w urzędzie w tym samym dniu.

Grupy państw: jak zaświadczenie o zdolności małżeńskiej trafia do urzędu

Czynnością, która różni się najbardziej między wnioskodawcami, jest pochodzenie i uwierzytelnienie zaświadczenia o zdolności do zawarcia małżeństwa. Tureckie arkusze gminne dzielą wnioskodawców zagranicznych na grupy według tego, w jaki sposób państwo pochodzenia wydaje ten dokument i jakie umowy międzynarodowe mają zastosowanie. Tabela łączy arkusze gmin Fatih, Bağcılar, Arnavutköy i Melikgazi ze stronami wymienionych przedstawicielstw zagranicznych, pobranymi 5 listopada 2026 r.

Arkusz Fatih dodaje regułę dla trzech narodowości: obywateli Iranu, Iraku i Maroka prosi się o uzyskanie w konsulacie w Stambule zaświadczenia o stanie wolnym ze zdjęciem. Pokazuje też, że ten sam dokument może przechodzić różne ścieżki w zależności od miejsca zamieszkania cudzoziemca, dlatego tak ważna jest własna strona internetowa organu państwa pochodzenia, na której zwykle opisano tryb wydawania zaświadczenia, jego koszt i okres ważności. Kilka przykładów ilustruje zakres tego, co publikują przedstawicielstwa. Polski konsulat w Turcji na stronie z datą 2 stycznia 2026 r. wydaje zaświadczenie, że prawo polskie pozwala na zawarcie małżeństwa, za USD 71 w ciągu 14 dni od złożenia wniosku, wymaga apostille lub legalizacji dla dokumentów stanu cywilnego przyszłego małżonka wydanych poza Turcją i podaje okres ważności sześciu miesięcy. Strona rządu Niderlandów dla Turcji opisuje zaświadczenie wydawane jako wielojęzyczny formularz standardowy w językach niderlandzkim, angielskim, francuskim i niemieckim, z opłatą EUR 30, średnim czasem rozpatrzenia około 10 dni roboczych i ważnością sześciu miesięcy. Strona wzoru rządu Wielkiej Brytanii z 16 lipca 2024 r. wyjaśnia, że obywatele brytyjscy mieszkający w Wielkiej Brytanii składają oświadczenie pod przysięgą przed notariuszem lub komisarzem ds. przysiąg i opatrują je apostille przed podróżą; osoby, które już przebywają w Turcji, składają je w brytyjskiej ambasadzie lub konsulacie.

Strona turecka pary nie potrzebuje żadnego dokumentu zagranicznego, więc cała kwestia uwierzytelniania dotyczy wyłącznie partnera cudzoziemskiego. W przypadku obywatela Turcji urząd zawierania małżeństw pobiera odpis z rejestru lub zaświadczenie o zdolności do zawarcia małżeństwa z rejestru ludności, a urzędy korzystające z systemu udostępniania danych tożsamościowych uzyskują je drogą elektroniczną. Instrukcja Dyrekcji Generalnej z 18 lutego 2015 r. dodaje, że gdy obywatel Turcji zawiera za granicą małżeństwo z cudzoziemcem przed organami obcego państwa, urząd ewidencji ludności lub turecka placówka wydaje na wniosek wielojęzyczne zaświadczenie o zdolności do zawarcia małżeństwa.

Apostille, legalizacja i tłumaczenie

Apostille jest pojedynczym poświadczeniem dołączanym przez organ państwa, które wydało dokument. Turcja związała się Konwencją haską o apostille 29 września 1985 r., a tabela stanu Haskiej Konferencji, ostatnio zaktualizowana 30 czerwca 2026 r., wymienia 130 stron umawiających się. Dokument z jednego z tych państw, który opatrzono apostille, może być używany przed tureckimi organami bez dalszego uwierzytelniania, a Ministerstwo Spraw Zagranicznych stwierdza w ulotce swojej jednostki uwierzytelniania, że dokumentu z apostille nie można ponownie uwierzytelnić w Ministerstwie. Ministerstwo dodaje, że organami tureckimi nadającymi apostille na dokumentach tureckich są gubernatorstwa i urzędy powiatowe.

W przypadku dokumentów z państw spoza konwencji ulotka Ministerstwa opisuje dwie ścieżki. W pierwszej dokument jest uwierzytelniany przez ministerstwo spraw zagranicznych państwa wydającego, a następnie przez turecką ambasadę lub konsulat w tym państwie, które zatwierdza również przysięgłe tłumaczenie na turecki wykonane za granicą; dokument można wówczas używać w Turcji bez dalszych czynności. W drugiej dokument jest uwierzytelniany przez ministerstwo spraw zagranicznych państwa wydającego oraz przez przedstawicielstwo tego państwa w Turcji; zatwierdzenie przedstawicielstwa uwierzytelnia następnie Ministerstwo w Ankarze, albo gubernatorstwo, jeżeli przedstawicielstwo mieści się w innym mieście, a dokument jest tłumaczony i poświadczany notarialnie w Turcji. Jednostka uwierzytelniania Ministerstwa działa na podstawie wizyt umawianych przez tasdik.mfa.gov.tr.

Tłumaczenie podlega własnej, odrębnej regule, niezależnej od tego, czy dokument wymaga apostille. FAQ Goc.gov.tr stwierdza, że dokument z apostille używany przed tureckimi instytucjami wymaga tłumaczenia przysięgłego na turecki zatwierdzonego przez notariusza, a arkusz Bağcılar dodaje, że tłumaczenie wykonuje się w Turcji, nawet jeśli istnieje tłumaczenie z zagranicy. Przetłumaczone zaświadczenie, tłumaczenie paszportu i oryginał paszportu muszą zgadzać się w każdym szczególe. Praktyczny wniosek z arkuszy gminnych jest taki, że pisownia imion i nazwisk, kolejność imion oraz transliteracja dat należą do najczęstszych punktów, na których akta się zatrzymują, dlatego przed złożeniem wniosku porównuje się zapis w każdym dokumencie z zapisem w paszporcie.

Konwencja CIEC nr 20 usuwa większość tych formalności w stosunkach między państwami-stronami, co znacznie upraszcza drogę dokumentu do urzędu zawierania małżeństw. Jej zaświadczenie jest drukowane w co najmniej dwóch językach, z symbolami objaśnionymi na formularzu, nosi podpis i pieczęć organu wydającego, a jego ważność ogranicza się do sześciu miesięcy od daty wydania (art. 7); jest ono zwolnione z legalizacji i każdej równoważnej formalności na terytorium państw-stron (art. 10). Turcja ratyfikowała konwencję 10 marca 1989 r. według tabeli stanu CIEC, a złożone przez nią oświadczenie wskazuje jako organy wydające urzędy stanu cywilnego w Turcji oraz tureckie placówki konsularne za granicą.

Krok po kroku: rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji

Poniższa kolejność opiera się na Kodeksie cywilnym, Rozporządzeniu o zawieraniu małżeństw i arkuszach gminnych. Terminy i godziny pracy poszczególnych urzędów są różne, dlatego tabela kroków przedstawia to, co jest wspólne dla większości urzędów, a szczegóły każdy urząd podaje we własnym arkuszu.

Kodeks cywilny nie wymaga publicznego ogłoszenia. Art. 21 Rozporządzenia stanowi, że ogłaszanie zamiaru zawarcia małżeństwa nie jest konieczne, a urzędnik po prostu zawiadamia parę o dacie i godzinie według kolejności zgłoszeń. Arkusz Derince dodaje, że ceremonia nie odbywa się w dniu złożenia wniosku, a urząd nie wyznacza terminów poza swoim okręgiem; Melikgazi podaje, że terminu nie udziela się telefonicznie. Fatih przyjmuje wnioski cudzoziemców we wtorki i czwartki, według swojego arkusza od 09:00 do 12:00 oraz od 13:00 do 16:30, a w piątki po południu i w weekendy nie przyjmuje ich wcale; inne urzędy mogą stosować inne dni i godziny.

Urzędnik ma obowiązek zbadać akta, zanim wyznaczy termin ceremonii. Art. 137 Kodeksu cywilnego wymaga od urzędnika, aby zbadał wniosek i dokumenty, uzupełnił lub kazał uzupełnić wszelkie braki oraz odmówił na piśmie przyjęcia wniosku, jeśli został on złożony nieprawidłowo, jeśli jedna ze stron nie ma zdolności albo jeśli istnieje przeszkoda prawna. Sprzeciw może wnieść każdy, kto ma w tym uzasadniony interes, do końca godzin pracy w dniu poprzedzającym ceremonię; Rozporządzenie nie przyjmuje sprzeciwów w samym dniu ceremonii, wymaga, aby urzędnik poinformował strony w ciągu 24 godzin, i przyznaje 10 dni na odpowiedź. Prokurator może wnieść sprzeciw z powodu nieważności bezwzględnej aż do zawarcia małżeństwa, a więc także wtedy, gdy termin sprzeciwu dla osób prywatnych już minął.

Ślub cywilny, ślub religijny i kto go udziela

Tylko ślub cywilny tworzy w Turcji ważne prawnie małżeństwo. Art. 143 Kodeksu cywilnego stanowi, że urzędnik wręcza parze książeczkę rodzinną zaraz po zakończeniu ceremonii, że ślubu religijnego nie można odprawić bez okazania książeczki oraz że ważność małżeństwa nie zależy od żadnej ceremonii religijnej. Ambasada USA przedstawia tę samą zasadę dla obywateli amerykańskich: małżeństwa w Turcji muszą być zawarte zgodnie z Kodeksem cywilnym, aby zostały uznane, a ceremonie religijne nie są prawnie uznawane. Prostuje to starsze strony internetowe twierdzące, że ślubów religijnych w ogóle się nie odprawia; ceremonia religijna może następować po cywilnej, ale nie ma skutków prawnych; przepisy rozdzielają zatem skutki prawne ceremonii cywilnej od znaczenia obrzędu religijnego.

Gdy jedno z małżonków jest cudzoziemcem, urzędnikiem musi być gminny urzędnik zawierający małżeństwa albo kierownik urzędu ewidencji ludności (ustawa nr 5490, art. 22). Ceremonia odbywa się w sali ślubów przed urzędnikiem i dwoma pełnoletnimi świadkami, którzy mają zdolność rozeznania i znają osobę, której ślub poświadczają (Kodeks cywilny, art. 141; Rozporządzenie, art. 28); na wniosek pary urzędnik może wyrazić zgodę na inne odpowiednie miejsce, a art. 26 Rozporządzenia wymienia miejsca zamieszkania, sale prywatne, więzienia za zezwoleniem prokuratora oraz szpitale za zezwoleniem ordynatora. Miejsca, które nie odpowiadają charakterowi małżeństwa lub nie pozwalają na swobodne wyrażenie woli, takie jak domy modlitwy, są wyłączone w przypadku ceremonii urzędowej. Taryfa Arnavutköy w części o kosztach odrębnie wycenia ceremonie w sali ślubów oraz ceremonie w salach weselnych, hotelach, restauracjach i domach.

Urzędnik pyta każdą ze stron osobno, czy chce zawrzeć małżeństwo z drugą, a zgodnie z art. 142 Kodeksu cywilnego małżeństwo powstaje w chwili, gdy obie odpowiedzą twierdząco. Urzędnik ogłasza, że małżeństwo zostało zawarte zgodnie z prawem, a strony, świadkowie i urzędnik podpisują księgę małżeństw (Rozporządzenie, art. 27 i 35). Jeżeli cudzoziemiec nie mówi po turecku, urzędnik może skorzystać z tłumacza znającego pierwszy język urzędowy państwa uznanego przez Turcję, a para sprowadza tę osobę na miejsce wcześniej. Arkusze gminne wymagają tłumacza przysięgłego. Małżeństwa konsularne za granicą podlegają surowszej regule: Konsulat Generalny Turcji w Houston stwierdza, że jego pracownicy nie mogą być świadkami, a konsulaty w Houston i Bostonie wymagają od świadków zagranicznych mówienia po turecku i rozumienia tego języka.

Nazwisko i ustrój majątkowy

Podczas ceremonii pojawiają się dwie kwestie. Co do nazwiska, komunikat prasowy Trybunału Konstytucyjnego odnotowuje, że 22 lutego 2023 r. Trybunał uchylił pierwsze zdanie art. 187 Kodeksu cywilnego, czyli zdanie, które wymagało od zamężnej kobiety przyjęcia nazwiska męża i pozwalało jej używać nazwiska panieńskiego wyłącznie przed nim; tekst art. 187 na mevzuat.gov.tr pokazuje uchylone zdania. Co do majątku, art. 202 Kodeksu cywilnego czyni ustrój uczestnictwa w majątku nabytym ustrojem domyślnym, a małżonkowie mogą wybrać inny ustrój umową notarialną zawartą przed ślubem lub po nim albo, na podstawie art. 205, pisemnym oświadczeniem w chwili składania wniosku o zawarcie małżeństwa. Art. 15 ustawy nr 5718 pozwala małżonkom wybrać dla ustroju majątkowego prawo miejsca zwykłego pobytu albo prawo ojczyste; w razie braku wyboru stosuje się wspólne prawo ojczyste z chwili zawarcia małżeństwa, następnie wspólne miejsce zwykłego pobytu, a w końcu prawo tureckie.

Terminy i okresy ważności

Żadne oficjalne źródło nie podaje standardowego czasu oczekiwania między wnioskiem a ceremonią, ponieważ data zależy od kolejki w urzędzie. Źródła ustalają natomiast okresy ważności i ustawowe terminy, które zestawiono w tabeli wraz z przepisem lub arkuszem, z którego pochodzą.

Przykład obliczeniowy pokazuje, dlaczego liczenie 180 dni ma znaczenie. Zaświadczenie wydane 12 marca 2026 r. jest ważne sześć miesięcy według tekstu konwencji, czyli do 12 września 2026 r. Urząd gminny, który liczy 180 dni, dochodzi do 8 września 2026 r.: w marcu pozostaje 19 dni, następnie 30 w kwietniu, 31 w maju, 30 w czerwcu, 31 w lipcu i 31 w sierpniu, co daje 172 dni, a kolejne 8 dni kończy się 8 września. Cztery dni różnicy to niewiele, ale data ceremonii wyznaczona na ostatni dzień okresu może wypaść poza krótsze liczenie. Ta sama arytmetyka dotyczy zaświadczenia lekarskiego i tłumaczeń, dlatego daty na każdym dokumencie należy porównywać z planowaną datą ceremonii, a nie z datą złożenia wniosku.

Inne terminy wynikają z działania przedstawicielstw wydających dokumenty: polski konsulat podaje decyzję w ciągu 14 dni od wniosku, a strona niderlandzka podaje około 10 dni roboczych po wniesieniu opłaty. Konsulat w Kazachstanie, który publikuje procedurę obywatelstwa przez małżeństwo, podaje wynik w ciągu czterech do sześciu miesięcy, o czym mowa niżej.

Koszty: rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji

Opłaty pochodzą z czterech źródeł: od państwa, od gminy, od przedstawicielstwa państwa pochodzenia i z systemu zezwoleń na pobyt. Tabela zawiera kwoty, dla których istnieje oficjalna strona, i odczytuje się je razem z podaną datą oraz źródłem, ponieważ każda z nich dotyczy wskazanego roku lub dnia pobrania strony. Kwoty w lirach tureckich nie są przeliczane, ponieważ do tych liczb nie należy żaden oficjalny kurs wymiany.

Opłaty za ceremonię ustalają rady gmin, a nie ustawodawca krajowy. Art. 97 ustawy o dochodach gmin (nr 2464) pozwala gminie pobierać opłatę za usługi nieobowiązkowe według taryfy przyjętej przez jej radę, a taryfy różnią się między okręgami i między miejscami ceremonii. Tabela Arnavutköy jest jednym przykładem, a nie średnią. W decyzji nr 2024/1127 z 25 grudnia 2024 r. Instytucja Praw Człowieka i Równości Turcji (TİHEK) zbadała uchwałę rady, która podniosła opłatę za ślub dla cudzoziemców w jednej z prowincji z TRY 705 do TRY 15 000; stwierdziła naruszenie zakazu dyskryminacji i nałożyła administracyjną karę pieniężną w wysokości TRY 141 934. Decyzja pokazuje, że opublikowaną taryfę dla cudzoziemców można zaskarżyć, i odnotowuje cenę książeczki rodzinnej dla obywateli Turcji w tej gminie w 2024 r. na poziomie TRY 705.

Rozporządzenie o zawieraniu małżeństw zwalnia ponadto z opłaty skarbowej i wszelkich opłat formularze i dokumenty, które Dyrekcja Generalna przygotowuje do procedur małżeńskich (art. 40). Opłaty notarialne i tłumaczy są odrębne od opłat urzędu zawierania małżeństw i nie figurują w tabeli, ponieważ żadne z przywołanych źródeł urzędowych nie podaje dla nich stałej kwoty.

Przykład obliczeniowy: opłata za zezwolenie na pobyt

Harmonogram na 2026 r. z Goc.gov.tr można zastosować, jako ilustrację arytmetyczną, do zezwolenia na 12 miesięcy dla obywatela państwa nieobjętego szczególną taryfą. Pierwszy miesiąc kosztuje 348,10 za dzień, lecz strona ogranicza ten miesiąc do TRY 3 359,90. Trzydzieści dni po 348,10 dałoby TRY 10 443, więc stosuje się limit i pierwszy miesiąc kosztuje TRY 3 359,90. Jedenaście kolejnych miesięcy kosztuje 11 × 2 232,30 = TRY 24 555,30. Opłata wynosi TRY 3 359,90 + 24 555,30 = TRY 27 915,20, a po dodaniu opłaty za kartę w wysokości TRY 964 daje to TRY 28 879,20. Strona podaje też, że obywatele kilku państw, w tym Czech, Danii, Irlandii, Kosowa, Nepalu, Sri Lanki, Syrii, Turkmenistanu, TRPC i Palestyny, są zwolnieni z opłaty na zasadzie wzajemności, natomiast opłata za kartę dotyczy wszystkich.

Rejestracja małżeństwa zagranicznego w Turcji i małżeństwa tureckiego za granicą

Małżeństwo zawarte w Turcji

Po ceremonii w Turcji urzędnik wpisuje małżeństwo do księgi małżeństw, wydaje książeczkę rodzinną i w ciągu 10 dni przesyła formularz zawiadomienia do urzędu ewidencji ludności; urząd wpisuje je do rejestru rodzin (ustawa nr 5490, art. 23). W przypadku par cudzoziemców art. 34 Rozporządzenia przewiduje książeczkę rodzinną oraz, na wniosek, wielojęzyczne zaświadczenie o zawarciu małżeństwa. Do użytku w innym państwie to przepisy państwa pochodzenia rozstrzygają, jakiej dalszej formalności, zwykle apostille nadawanego przez gubernatorstwo, żąda organ zagraniczny. Ambasada USA mówi na przykład Amerykanom, którzy chcą wpisać amerykańskie małżeństwo do tureckiego rejestru ludności, aby zwrócili się do miejscowego urzędu ewidencji ludności, który zwykle prosi o apostille na amerykańskim akcie małżeństwa.

Obywatele Turcji zawierający małżeństwo za granicą

Małżeństwo między obywatelami Turcji albo między obywatelem Turcji a cudzoziemcem, zawarte przed właściwym organem obcego państwa, jest w Turcji ważne, jeżeli odpowiada Kodeksowi cywilnemu i nie zachodzi żadna podstawa nieważności (ustawa nr 5490, art. 24; Rozporządzenie, art. 11). Mąż, a jeśli mąż jest cudzoziemcem, kobieta, musi zgłosić je w ciągu 30 dni, przekazując lub przesyłając zagraniczny dokument małżeński do najbliższej tureckiej placówki, która sporządza zawiadomienie dla urzędu ewidencji ludności. Gdy w pobliżu nie ma placówki, dokument można przetłumaczyć, zatwierdzić i uwierzytelnić w Ministerstwie Spraw Zagranicznych oraz złożyć w urzędzie ewidencji ludności w Turcji. Wielojęzyczny dokument wydany na podstawie konwencji międzynarodowej, której stroną jest Turcja, jest przetwarzany bez dalszych czynności.

Tureckie placówki same zawierają małżeństwa wyłącznie par, w których oboje są obywatelami Turcji, i tylko tam, gdzie pozwala na to prawo miejscowe (Rozporządzenie, art. 10). Konsulaty Generalne w Houston i Bostonie podają, że osoby z podwójnym obywatelstwem nie mogą zawierać małżeństwa w ich urzędach. Konsulat w Houston wymienia podpisany wniosek, dokumenty tożsamości, zaświadczenie o zdolności do zawarcia małżeństwa uzyskane z urzędu ewidencji ludności dla wnioskodawców z Turcji, zaświadczenia lekarskie i badania krwi nie starsze niż sześć miesięcy, fotografie, kopie dokumentów tożsamości świadków oraz, dla rozwiedzionej kobiety w okresie 300 dni, orzeczenie sądu znoszące ten okres. Dokument z Houston jest oznaczony rokiem 2026, a dokument z Bostonu rokiem 2025.

Małżeństwa przed przedstawicielstwem obcego państwa w Turcji

Dwoje cudzoziemców tej samej narodowości może zawrzeć małżeństwo przed własnym przedstawicielstwem w Turcji, jeżeli ich prawo ojczyste na to zezwala (Rozporządzenie, art. 12). Takie małżeństwo jest sprawą przepisów państwa wysyłającego o uznawaniu i rejestracji. Małżeństwo zawarte przed tureckim urzędnikiem jest natomiast tureckim małżeństwem cywilnym i podlega wpisowi do rejestru tureckiego.

Najczęstsze przyczyny odmowy i środki prawne

Art. 137 Kodeksu cywilnego podaje trzy oficjalne powody odmowy przyjęcia wniosku: wniosek nie został złożony w należytej formie, jedna ze stron nie ma zdolności albo istnieje przeszkoda prawna. Urzędnik niezwłocznie informuje parę o odmowie na piśmie. Art. 23 Rozporządzenia dodaje, że urzędnik odmawia, gdy stwierdzi jedną z przeszkód wymienionych w art. 15, podaje pisemne uzasadnienie, a małżeństwo nie może dojść do skutku, dopóki dokumenty nie wykażą, że przeszkoda nie istnieje; jeżeli przeszkoda wynika z luki we wpisach rejestru, lukę trzeba najpierw uzupełnić.

Prawo przewiduje środek zaskarżenia na wypadek odmowy: rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji nie kończy się na odmowie urzędnika. Zgodnie z art. 138 Kodeksu cywilnego każda ze stron może zwrócić się do sądu przeciwko odmowie urzędnika, a sąd rozstrzyga na podstawie akt. Żaden z przytoczonych tu artykułów nie czyni odmowy trwałą (a sąd rozstrzyga o niej na podstawie akt), a Rozporządzenie wiąże odmowę z przeszkodą, więc para, która usunie przeszkodę, może złożyć wniosek ponownie. Prostuje to starsze strony internetowe twierdzące, że para, której odmówiono, nigdy nie zawrze małżeństwa w Turcji.

Arkusze gminne opisują odmowy występujące w praktyce. Wnioski z niekompletnymi aktami nie są przyjmowane w Fatih, Melikgazi i Arnavutköy. Wygasłe paszporty, wizy lub zezwolenia na pobyt zatrzymują wniosek. Różnice choćby jednej litery między paszportem a przetłumaczonym zaświadczeniem zatrzymują go w Arnavutköy i Bağcılar. Dokumenty od konsulów honorowych są odrzucane, podobnie jak dokumenty starsze niż sześć miesięcy. Rozwiedzionej kobiecie, która nie uzyskała orzeczenia sądu, odmawia się w okresie 300 dni. Osoba, która według rejestru pozostaje w związku małżeńskim, nie może zawrzeć małżeństwa, dopóki wcześniejsze małżeństwo nie zostanie zarejestrowane jako ustałe, co stwierdza art. 15 Rozporządzenia.

Pismo ministerstwa z 2024 r. dodało jeszcze jeden element. Według doniesienia Habertürk z 27 czerwca 2024 r. Dyrekcja Generalna ds. Ewidencji Ludności i Obywatelstwa napisała do urzędów zawierania małżeństw za pośrednictwem gubernatorstw, że wniosek cudzoziemca należy przyjąć wyłącznie wtedy, gdy ma on prawo legalnego pobytu w Turcji, oraz że pismo obejmowało małżeństwa między obywatelem Turcji a cudzoziemcem i między dwoma cudzoziemcami. Doniesienie dodaje, że Dyrekcja Generalna oświadczyła później, iż nie zmieniono ani przepisów, ani praktyki, a cudzoziemcy wykazują legalny pobyt ważnym paszportem lub dokumentem, który go zastępuje. Wspomniane wyżej arkusze gminne pozostają lepszym przewodnikiem po tym, co każdy urząd sprawdza w praktyce, ponieważ opisują konkretne dokumenty i terminy, a nie ogólne stanowisko ministerstwa.

Sprzeciw i nieważność to pozostałe ścieżki. Każdy, kto ma uzasadniony interes, może wnieść sprzeciw do dnia poprzedzającego ceremonię; art. 145 Kodeksu cywilnego wymienia podstawy, dla których zawarte małżeństwo jest nieważne: strona pozostaje już w związku małżeńskim, trwały brak zdolności rozeznania, choroba psychiczna stanowiąca przeszkodę albo pokrewieństwo stanowiące przeszkodę. Prokurator wszczyna sprawę o nieważność z urzędu.

Zezwolenie na pobyt dla zagranicznego małżonka

Samo małżeństwo nie tworzy prawa pobytu i nie zastępuje odrębnego wniosku o zezwolenie. Zgodnie z art. 19 ustawy nr 6458 cudzoziemiec, który zamierza przebywać dłużej, niż pozwala wiza lub zwolnienie z wiz, albo dłużej niż 90 dni, potrzebuje zezwolenia na pobyt, a zezwolenie wygasa, jeśli nie zostanie wykorzystane w ciągu sześciu miesięcy. Art. 34 dopuszcza rodzinne zezwolenie na pobyt dla zagranicznego małżonka obywatela Turcji, osoby objętej art. 28 ustawy nr 5901 albo cudzoziemca, który posiada jedno z zezwoleń na pobyt, w każdym przypadku na okresy do trzech lat i nie dłużej niż zezwolenie samego żywiciela rodziny, gdy jest on cudzoziemcem. Małżonek turecki jest żywicielem rodziny i musi spełnić warunki art. 35, które zestawiono w poniższej tabeli wraz z numerami przepisów.

Krótki przykład obliczeniowy pokazuje, jak działa reguła dochodu, bez potrzeby znajomości rocznej kwoty płacy, ponieważ wystarczy porównanie z wartością W. Niech W oznacza miesięczną płacę minimalną. Para dwóch osób potrzebuje jednej trzeciej W na każdą osobę, co daje łącznie dwie trzecie W, ale suma nie może być niższa niż W, więc W jest dolną granicą. Rodzina trzyosobowa potrzebuje dokładnie W. Rodzina czteroosobowa potrzebuje 4 × W/3, czyli 1,33 W. Dolna granica rządzi zatem w małych rodzinach, a reguła na osobę w rodzinach czteroosobowych i większych. Aktualną kwotę płacy co roku publikuje Ministerstwo Pracy i Zabezpieczenia Społecznego.

FAQ Goc.gov.tr stwierdza, że w przypadku zezwoleń rodzinnych karta karna jest wymagana dla żywiciela rodziny, a nie dla każdego członka rodziny, że wnioski rozstrzyga się w ciągu 90 dni od daty skompletowania dokumentów oraz że wnioskodawca otrzymuje dokument potwierdzający złożenie wniosku w dniu wizyty. Wyjaśnia też, że dwoje cudzoziemców pozostających w związku małżeńskim nie może jednocześnie otrzymać zezwoleń rodzinnych, ponieważ jedno musi utrzymywać drugie. Harmonogram przedłużania zezwolenia oraz praktyczne zasady pobytu opisują poradniki serwisu: przedłużanie zezwolenia na pobyt w Turcji oraz zasady pobytu cudzoziemców w Turcji. Dziecko urodzone parze w Turcji ma odrębne kroki rejestracji i zezwolenia, które omawia poradnik o narodzinach zagranicznego dziecka w Turcji. Zezwolenia na pobyt związane z własnością nieruchomości idą inną ścieżką, podsumowaną w poradniku o zakupie nieruchomości w Turcji.

Obywatelstwo przez małżeństwo: co stanowi art. 16 ustawy nr 5901

Art. 16 ust. 1 ustawy nr 5901 zaczyna się od zdania, że zawarcie małżeństwa z obywatelem Turcji nie nadaje bezpośrednio obywatelstwa tureckiego. Następnie stanowi, że cudzoziemcy, którzy pozostają w związku małżeńskim z obywatelem Turcji co najmniej trzy lata i których małżeństwo trwa, mogą ubiegać się o obywatelstwo, a wnioskodawca musi żyć w jedności rodzinnej, nie może podejmować działań sprzecznych z więzią małżeńską i nie może stwarzać żadnej przeszkody ze względu na bezpieczeństwo narodowe i porządek publiczny. Jeżeli małżonek turecki umrze po złożeniu wniosku, warunek jedności rodzinnej odpada. Osoba, która nabyła obywatelstwo przez małżeństwo i której małżeństwo zostanie później uznane za nieważne, zachowuje obywatelstwo, jeżeli działała w dobrej wierze (art. 16 ust. 3). Art. 18 powierza rozpatrywanie wniosków na podstawie art. 11 i 16 komisjom wojewódzkim.

Ustawa określa minimum i nie określa wyniku, czyli spełnienie warunków nie przesądza o decyzji. Trzy lata biegną od daty zawarcia małżeństwa, więc małżeństwo zawarte 15 listopada 2026 r. osiągnęłoby trzyletni próg 15 listopada 2029 r., a pozostałe warunki ocenia się w chwili składania wniosku. Konsulat Generalny Turcji w Turkiestanie w dokumencie na swojej stronie wymienia jako warunki, że małżeństwo jest zarejestrowane w tureckim rejestrze ludności i że para mieszka razem, poza przypadkami siły wyższej, podaje, że przy wnioskach składanych z zagranicy wnioskodawca i małżonek turecki są przesłuchiwani osobno i wspólnie w celu ustalenia, czy małżeństwo jest prawdziwe, oraz że wynik pojawia się po czterech do sześciu miesiącach. Wśród wymienionych tam dokumentów są dowód osobisty i paszport małżonka tureckiego, dowody wspólnego zamieszkania, takie jak wspólny akt, rachunek bankowy lub rachunki za media, paszport i akt urodzenia zagranicznego małżonka wraz z tłumaczeniami, zaświadczenie o niekaralności oraz opinie dwóch obywateli Turcji. Inny konsulat lub urząd w Turcji może opublikować inną listę, dlatego powyższy wykaz należy traktować jako przykład, a nie jako listę obowiązującą wszędzie.

Ścieżki do obywatelstwa niezależne od małżeństwa, takie jak ścieżki inwestycyjne z art. 12 tej samej ustawy, opisuje poradnik o obywatelstwie tureckim online i przez inwestycję. Żaden przepis ustawy nie pozwala parze skrócić trzyletniego okresu, a ustawa nie przewiduje żadnego wyjątku od tego minimum.

Często zadawane pytania

Czy cudzoziemcy mogą zawrzeć małżeństwo w Turcji, nie mieszkając tam?

Kodeks cywilny nie ustala okresu pobytu dla cudzoziemców, a art. 12 Rozporządzenia o zawieraniu małżeństw pozwala obywatelowi Turcji i cudzoziemcowi albo dwojgu cudzoziemcom zawrzeć małżeństwo przed tureckim urzędnikiem. Urzędy zawierania małżeństw proszą jednak o ważny paszport i dowód legalnego pobytu, a Arnavutköy wymaga, aby wiza obejmowała datę ceremonii. Pismo ministerstwa z 2024 r., o którym informował Habertürk, również odwołuje się do prawa legalnego pobytu. Rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji wymaga więc legalnego pobytu na etapie składania wniosku, wykazanego ważnym paszportem i niewygasłą wizą lub zezwoleniem na pobyt.

Czy sam ślub religijny wystarczy?

Nie. Art. 143 Kodeksu cywilnego stanowi wprost, że ważność małżeństwa nie zależy od ceremonii religijnej, a Ambasada USA stwierdza, że ceremonie religijne nie są prawnie uznawane. Ślub religijny można odprawić dopiero po cywilnym, po okazaniu książeczki rodzinnej. Rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji kończy się na ceremonii cywilnej i wpisie do rejestru.

Czy oboje partnerzy muszą być obecni na ceremonii?

Tak. Art. 27 Rozporządzenia o zawieraniu małżeństw wymaga osobistej obecności obu stron i stanowi, że zawarcie małżeństwa przez pełnomocnika nie może się odbyć. Pełnomocnictwa można użyć wyłącznie na etapie wniosku, na podstawie art. 17, i musi ono wskazywać ustanowioną osobę oraz przyszłego małżonka i stwierdzać, że dotyczy procedury małżeńskiej.

Jakie zaświadczenie z kraju pochodzenia potrzebuje cudzoziemiec?

Rozporządzenie nazywa je zaświadczeniem o zdolności do zawarcia małżeństwa. Musi je wydać centralny lub lokalny organ albo przedstawicielstwo państwa pochodzenia, musi ono zawierać imię i nazwisko, imiona rodziców, datę urodzenia i informację o braku przeszkody oraz być uwierzytelnione w należyty sposób. Obywatele państw związanych Konwencją CIEC nr 20 korzystają z formularza wielojęzycznego, zwolnionego z legalizacji; pozostali wnioskodawcy zwykle potrzebują apostille albo łańcucha legalizacji oraz tłumaczenia na turecki poświadczonego notarialnie.

Jak długo ważne są dokumenty?

Rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji opiera się na dokumentach o ograniczonej ważności: formularz konwencyjny i amerykański affidavit mają ważność sześciu miesięcy, a przywołane tu arkusze gminne przyjmują sześć miesięcy lub 180 dni dla dokumentów i dla zaświadczenia lekarskiego. Dokument zezwolenia na zawarcie małżeństwa wydany przez turecki urząd jest ważny sześć miesięcy. Każdą datę należy porównać z planowaną datą ceremonii, ponieważ liczenie 180 dni kończy się kilka dni przed liczeniem sześciu miesięcy.

Ile kosztuje rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji?

Jedyną kwotą ustaloną przez państwo jest książeczka rodzinna za TRY 1 202 na 2026 r. Opłaty za ceremonię ustala każda gmina, a tabela Arnavutköy pokazuje kwoty od TRY 3 000 do TRY 25 000 w zależności od miejsca, dnia i narodowości pary. Opłaty konsularne zależą od państwa pochodzenia, na przykład USD 50 w Ambasadzie USA za affidavit i USD 71 w polskim konsulacie. Tabela kosztów powyżej podaje każdą kwotę wraz z datą i źródłem, a opłaty notarialne i tłumaczy nie są w niej ujęte.

Czy małżeństwo z obywatelem Turcji daje cudzoziemcowi zezwolenie na pobyt?

Nie. Gdy rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji dobiegnie końca, ustawa nr 6458 przewiduje rodzinne zezwolenie na pobyt, o które występuje zagraniczny małżonek i które zależy od spełnienia przez małżonka tureckiego warunków art. 35 dotyczących dochodu, mieszkania, ubezpieczenia, karalności i adresu. Zezwolenie jest wydawane na okresy do trzech lat, gubernatorstwa mogą badać, czy małżeństwo nie zostało zawarte w celu uzyskania zezwolenia, a FAQ Goc.gov.tr podaje decyzję w ciągu 90 dni od skompletowania dokumentów.

Kiedy zagraniczny małżonek może ubiegać się o obywatelstwo?

Art. 16 ustawy nr 5901 dopuszcza wniosek po co najmniej trzech latach trwającego małżeństwa, przy zachowaniu jedności rodzinnej, braku działań sprzecznych z więzią małżeńską i braku przeszkody ze względu na bezpieczeństwo narodowe lub porządek publiczny. Ustawa stanowi, że samo małżeństwo nie nadaje obywatelstwa. Każdy wniosek rozstrzygają Ministerstwo i komisja wojewódzka, a ustawa nie obiecuje wyniku.

Co zrobić, jeśli urząd zawierania małżeństw odmówi przyjęcia wniosku?

Urzędnik musi udzielić odmowy na piśmie, z uzasadnieniem, a każda ze stron może zwrócić się do sądu przeciwko niej (Kodeks cywilny, art. 138). Odmowa opiera się na wadzie wniosku, braku zdolności lub przeszkodzie prawnej, dlatego para może usunąć wadę, na przykład uzupełniając akta albo uzyskując orzeczenie sądu znoszące okres oczekiwania, i złożyć wniosek ponownie. Rejestracja małżeństwa cudzoziemców w Turcji nie zostaje zamknięta na zawsze jedną odmową.

Jak rejestruje się w Turcji małżeństwo zawarte za granicą?

W przypadku obywateli Turcji zawierających małżeństwo przed organem obcego państwa art. 24 ustawy nr 5490 i art. 11 Rozporządzenia wymagają zgłoszenia w ciągu 30 dni do najbliższej tureckiej placówki, która przekazuje zawiadomienie urzędowi ewidencji ludności. Gdy w pobliżu nie ma placówki, przetłumaczony i uwierzytelniony w Ministerstwie dokument można złożyć w Turcji. Ambasada USA zauważa, że urząd ewidencji ludności rejestrujący amerykański akt małżeństwa zwykle prosi o apostille na tym akcie.

Ostatnia weryfikacja: 5 listopada 2026 r. Źródła: Kodeks cywilny nr 4721, Ustawa nr 5718, Ustawa nr 5490, Ustawa nr 5901, Ustawa nr 6458, Rozporządzenie o zawieraniu małżeństw (nvi.gov.tr), Instrukcja Dyrekcji Generalnej z 18 lutego 2015 r., Przewodnik kontrolny urzędów zawierania małżeństw (nvi.gov.tr), FAQ Goc.gov.tr o zezwoleniach na pobyt, Opłaty Goc.gov.tr, Komunikat o papierach wartościowych na 2026 r., Jednostka uwierzytelniania Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Tabela stanu Konwencji haskiej o apostille, Konwencja CIEC nr 20, Arkusz gminy Fatih, Gmina Arnavutköy, Gmina Bağcılar, Gmina Melikgazi, Gmina Derince, Poradnik Ministerstwa Zdrowia o badaniach przedmałżeńskich (2013), Ambasada USA w Turcji, Instrukcje Ambasady USA w Ankarze, Wzór oświadczenia GOV.UK, Polski konsulat w Turcji, Rząd Niderlandów, Konsulat Generalny Turcji w Houston, Konsulat Generalny Turcji w Turkiestanie, Decyzja Instytucji Praw Człowieka i Równości nr 2024/1127, Doniesienie Habertürk z 27 czerwca 2024 r., Komunikat Trybunału Konstytucyjnego o art. 187.