Tablice gościnne w Turcji: jak długo może zostać auto z zagranicy

Tablice gościnne w Turcji: jak długo może zostać auto z zagranicy

Tablice gościnne w Turcji to potoczna nazwa rozwiązania, na mocy którego samochód zarejestrowany za granicą albo samochód z tureckimi tablicami czasowymi serii MA–MZ może być używany w kraju bez płacenia podatków importowych, które obowiązują pojazd zarejestrowany w Turcji. Według stanu na 4 listopada 2026 r. Ministerstwo Handlu opisuje dwie odrębne ścieżki: ułatwienia turystyczne dla osób mieszkających poza Turcją, w których samochód zachowuje oryginalne zagraniczne tablice, oraz wjazd czasowy dla cudzoziemców, którzy przyjeżdżają do Turcji do pracy, na studia lub na emeryturę i otrzymują wówczas tablice MA–MZ. Niniejszy przewodnik przedstawia okresy, warunki, kary i narzędzia internetowe dla każdej z tych ścieżek, opierając się na stronach samego Ministerstwa oraz na Dzienniku Urzędowym (Resmî Gazete).

Za większością zapytań o tablice gościnne w Turcji stoi pytanie, jak długo samochód może pozostać w kraju i czy pobyt może trwać dłużej niż dwa lata. Przepisy odpowiadają na nie kilkoma różnymi liczbami: 730 dni, 90 dni w dowolnym okresie 180 dni, jeden miesiąc w roku albo do dwóch lat jednorazowo z możliwością przedłużeń. To, która liczba ma zastosowanie, zależy od tego, kto jest właścicielem auta, gdzie ta osoba mieszka i jakie zezwolenie posiada. Kwoty kar podano w lirach tureckich (TRY) według wartości na 2026 rok opublikowanych przez Ministerstwo. Nie zastosowano żadnego kursu wymiany, dlatego kwoty nie zostały przeliczone na dolary. Poniżej każda z tych liczb jest przypisana do konkretnej kategorii osób i do konkretnego źródła.

Co oznaczają tablice gościnne w Turcji w przepisach

Wyrażenie „tablice gościnne” nie występuje w tekstach celnych jako zdefiniowany termin. Ustawodawstwo mówi o przywozie czasowym (geçici ithalat) drogowych pojazdów przeznaczonych do użytku osobistego, a wskazówki Ministerstwa mówią o „pojazdach na obcych tablicach” (yabancı plakalı taşıt). W mowie potocznej polskie określenie obejmuje dwie sytuacje, które przepisy traktują odmiennie.

W pierwszej osoba mieszkająca poza Turcją przyjeżdża samochodem zarejestrowanym w kraju jej zamieszkania. Auto zachowuje oryginalne tablice. Służba celna rejestruje je na granicy na paszport właściciela, a wpis zostaje zamknięty, gdy samochód opuszcza kraj. Ministerstwo nazywa to korzystaniem z ułatwień turystycznych. W drugiej cudzoziemiec, który przybył do Turcji do pracy lub na studia, albo zagraniczny emeryt z tymczasowym zezwoleniem na pobyt, wwozi samochód na podstawie karnetu wjazdu czasowego lub formularza wjazdu czasowego. Pojazd zostaje wówczas tymczasowo zarejestrowany w Turcji i otrzymuje tablice z serii literowej MA–MZ wydawanej za pośrednictwem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W języku potocznym określenie „tablice gościnne” bywa czasem zarezerwowane właśnie dla tego drugiego przypadku.

Podstawowe okresy publikowane przez Ministerstwo można streścić w jednym akapicie. Obywatele Turcji i osoby z podwójnym obywatelstwem mieszkające za granicą oraz posiadacze Blue Card mogą otrzymać do 730 dni. Cudzoziemcy bez tureckiego zezwolenia na pobyt otrzymują 90 dni w dowolnym okresie 180 dni. Cudzoziemcy z tureckim zezwoleniem na pobyt otrzymują okres równy ważności zezwolenia, nie dłuższy jednak niż 730 dni. Zezwolenia MA–MZ obowiązują do dwóch lat jednorazowo, a przedłużenie nie może przekroczyć 24 miesięcy. Ponieważ przedłużenie MA–MZ jest powiązane z zezwoleniem, a nie ze stałym łącznym limitem, jest to jedyna ścieżka na stronach Ministerstwa, na której jeden samochód może przebywać w kraju łącznie dłużej niż dwa lata.

Podstawa prawna: tablice gościnne w Turcji

Za praktycznymi wskazówkami Ministerstwa stoi kilka warstw przepisów. Ustawa celna nr 4458 jest aktem podstawowym. Uchwała Rady Ministrów nr 2009/15481, opublikowana w Dzienniku Urzędowym 7 października 2009 r., wykonuje tę ustawę i zawiera definicję miejsca zamieszkania, na której opiera się cały system: na potrzeby przepisów o pojazdach miejscem zamieszkania osoby jest miejsce, w którym przebywała ona co najmniej 185 dni w roku poprzedzającym ostatni wjazd do Turcji. Komunikat celny, seria nr 1 z 22 kwietnia 2011 r., określa szczegółową procedurę dotyczącą czasowo przywożonych pojazdów drogowych. Komunikat ten był kilkakrotnie zmieniany, ostatnio serią nr 9 w sierpniu 2026 r.

Strony Ministerstwa z często zadawanymi pytaniami nie są aktem prawnym. Stanowią własne ujęcie administracji dotyczące tego, jak przepisy są stosowane, i zawierają aktualne kwoty kar. Wersja angielska nosi datę 18 maja 2026 r., a wersja turecka datę 10 sierpnia 2026 r.; w miejscach, w których obie wersje się różnią, poniższe kwoty opierają się na nowszej wersji tureckiej. Strony te należy więc czytać jako opis praktyki, a nie jako źródło prawa.

Jak zmieniały się dozwolone okresy od 2009 do 2026 roku

Starsze artykuły o samochodach na obcych tablicach w Turcji często podają sześć miesięcy dla zwykłych turystów i rok dla emerytów. Liczby te były poprawne w chwili pierwszej publikacji uchwały z 2009 r. Art. 20 pierwotnego tekstu dawał pojazdom osobowym wwiezionym na obszar celny sześć miesięcy, emerytom niemieszkającym w Turcji rok, a zagranicznym emerytom posiadającym tureckie zezwolenie na pobyt okres równy ważności tego zezwolenia. Art. 44 tej samej uchwały ustanawiał ponadto ogólny limit przywozu czasowego wynoszący 24 miesiące, z możliwością przedłużeń na podstawie ustawy celnej.

Komunikat Ministerstwa Handlu z 15 października 2015 r. odnotowuje pierwszą poważną zmianę: uchwała nr 2015/8113, opublikowana w Dzienniku Urzędowym 13 października 2015 r., wydłużyła okres dla pojazdów drogowych używanych prywatnie z sześciu miesięcy do 24 miesięcy. Miesiąc później komunikat serii nr 3 z 14 listopada 2015 r. zamienił 24 miesiące na 730 dni i dodał zdanie, że zezwolenie nie może być dłuższe niż czas, przez który dana osoba może przebywać w Turcji. Jego przepis przejściowy pozwalał przedłużyć na wniosek do 730 dni zezwolenia, które jeszcze obowiązywały, i uchylał kary za przekroczenie okresu, które nie stały się jeszcze prawomocne.

Okres 730 dni nie jest więc liczbą nową; obowiązuje od jedenastu lat. Zmieniło się w ostatnim czasie raczej otoczenie proceduralne. Komunikat serii nr 8 z grudnia 2023 r. dodał Zjednoczone Królestwo do grupy państw, których mieszkańcy mogą wwieźć samochód na jeden miesiąc w roku, i dał emerytom okno składania wniosków obejmujące ostatnie trzy miesiące przed końcem zezwolenia. W marcu 2026 r. Ministerstwo uruchomiło usługę internetową do śledzenia długości pobytu. Seria nr 9, opublikowana 14 sierpnia 2026 r., na nowo zdefiniowała zaświadczenie emerytalne i zmieniła brzmienie listy osób, które mogą używać pojazdu przywiezionego w ramach ułatwień turystycznych.

Dwie ścieżki w porównaniu: ułatwienia turystyczne i wjazd czasowy MA–MZ

Rozróżnienie między dwiema ścieżkami rozstrzyga niemal każde praktyczne pytanie o tablice gościnne w Turcji, dlatego warto zestawić je obok siebie, zanim przejdziemy do szczegółów. Ścieżka ułatwień turystycznych jest otwarta dla każdego, kto mieszka poza Turcją, bez względu na obywatelstwo. Ścieżka wjazdu czasowego jest węższa: dostępna jest dla cudzoziemców, nie dla osób z podwójnym obywatelstwem tureckim, i tylko w związku z pracą, studiami lub emeryturą na podstawie tymczasowego zezwolenia na pobyt.

Drugą różnicą jest wymóg zabezpieczenia. Ministerstwo podaje, że urząd celny nie pobiera żadnych opłat za procedury w ramach ułatwień turystycznych. W ścieżce wjazdu czasowego wymagana jest kaucja zabezpieczająca. W wersji z formularzem odpowiada ona należnościom celnym od pojazdu. W wersji z karnetem instytucja gwarantująca, czyli Turecki Związek Turystyczny i Samochodowy (TURİNG), ustala kwotę na podstawie wysokości podatków i pobiera własne opłaty. Samo Ministerstwo nie pobiera opłaty na żadnej z tych ścieżek. Poniższa tabela zestawia cechy obu ścieżek wiersz po wierszu.

Ułatwienia turystyczne: kto się kwalifikuje i test 185 dni

Angielska strona Ministerstwa Handlu z pytaniami i odpowiedziami określa podstawowy warunek: osoba mająca miejsce zamieszkania poza tureckim obszarem celnym może wwieźć pojazd zarejestrowany na nią w kraju jej zamieszkania. Zamieszkanie za granicą definiuje się przez liczbę dni. Osoba musi faktycznie spędzić poza Turcją co najmniej 185 dni w ciągu 365 dni poprzedzających datę wjazdu oraz musi mieć ustalone miejsce zamieszkania za granicą. Dni nie muszą następować po sobie, a podróże lotnicze, morskie, lądowe i kolejowe liczą się wszystkie. Przykład Ministerstwa liczy wstecz od wjazdu 10 kwietnia 2026 r. do 10 kwietnia 2025 r.

Rachunek wynika wprost z tych zasad. Rok ma 365 dni, więc osoba, która potrzebuje 185 z nich za granicą, mogła w roku poprzedzającym spędzić w Turcji najwyżej 180 dni (365 minus 185). Odwiedzający, który w tym roku spędził w Turcji 200 dni, nie przechodzi testu, nawet jeśli resztę czasu spędził za granicą, ponieważ odnotowano by tylko 165 dni poza Turcją. Sprawdzenia można dokonać w usłudze e-Devlet dotyczącej zamieszkania za granicą albo na podstawie wpisów paszportowych o wjazdach i wyjazdach, według tureckiej strony Ministerstwa z pytaniami i odpowiedziami. Innymi słowy, test sprawdza liczbę dni spędzonych poza krajem, a nie dni spędzonych w Turcji.

Obywatelstwo nie ma znaczenia. Ministerstwo podaje, że cudzoziemcy, osoby z podwójnym obywatelstwem i byli obywatele Turcji są traktowani jednakowo, jeśli mieszkają za granicą. Mieszkańcy Turcji nie mogą korzystać z tej ścieżki ani wwozić pojazdu należącego do krewnego mieszkającego za granicą. Małżonek, który chce wwieźć pojazd, musi spełnić ten sam warunek 185 dni. Pojazd musi być zarejestrowany w kraju zamieszkania; Ministerstwo dodaje, że mieszkańcy UE i EFTA mogą wwozić pojazdy zarejestrowane w dowolnym państwie członkowskim UE lub EFTA. Jednocześnie w kraju może przebywać tylko jeden pojazd osobisty, nawet w przypadku osoby posiadającej dwa paszporty, ponieważ wszystkie wjazdy i wyjazdy są oceniane łącznie.

Pojazdy zarejestrowane na firmy i pojazdy należące do kogoś innego

Pojazd firmowy można wwieźć, jeśli zarówno właściciel, jak i użytkownik mieszkają za granicą przez 185 dni i istnieje ważne pełnomocnictwo; Ministerstwo przyznaje takim pojazdom do 90 dni. Zagraniczna firma posiadająca w Turcji oddział lub przedstawicielstwo nie może korzystać z tej ścieżki w odniesieniu do pojazdów używanych w tej tureckiej działalności. Pojazd należący do kogoś innego można wwieźć na podstawie pełnomocnictwa, przy czym zarówno właściciel, jak i pełnomocnik muszą spełniać warunki 185 dni i zamieszkania. Do przyjętych dokumentów pełnomocnictwa należą dokumenty poświadczone przez ambasadę, konsulat lub notariusza, dokumenty poświadczone przez urząd celny w obecności właściciela, dokumenty klubów samochodowych będących członkami FIA lub AIT oraz umowy leasingu lub najmu.

Dokumenty, wiek i rodzaj pojazdu

Ministerstwo wymienia następujące dokumenty: dokument potwierdzający własność pojazdu, prawo jazdy, dowód zamieszkania za granicą, taki jak paszport, dowód osobisty lub zezwolenie na pobyt, paszport oraz polisę ubezpieczeniową ważną w Turcji. Emeryci dodają zaświadczenie emerytalne poświadczone przez ambasadę, konsulat lub notariusza i przetłumaczone na język turecki. Seria nr 9 z 14 sierpnia 2026 r. definiuje to zaświadczenie jako dokument wykazujący, że osoba mieszkająca poza obszarem celnym przeszła na emeryturę za granicą, wydany na podstawie właściwego zagranicznego prawa o zabezpieczeniu społecznym w oparciu o wcześniejsze zatrudnienie, wraz z poświadczonym tłumaczeniem na język turecki. Ministerstwo nie ustala limitu wieku pojazdu ani ograniczeń dla samochodów z kierownicą po prawej stronie. Wraz z pojazdem można wwieźć przyczepę lub niezmotoryzowaną przyczepę kempingową.

Dozwolone okresy według kategorii

Okres przyznawany na ścieżce turystycznej zależy od statusu osoby, a nie od pojazdu. Strony Ministerstwa rozróżniają następujące kategorie. Maksymalny okres 730 dni jest opisany jako ważny tylko wtedy, gdy zarówno osoba, jak i pojazd przebywały za granicą przez wymagane 185 dni. Osoba, która wykorzystała pełny okres, nie może wrócić tym samym ani innym pojazdem, dopóki nie upłynie 185 dni od daty wyjazdu.

Skąd bierze się liczba 90 dni

Liczba 90 dni dla cudzoziemców nie jest wymysłem służb celnych. Ministerstwo wyjaśnia, że okres dla pojazdu nie może przekraczać dozwolonego pobytu samej osoby w Turcji, a jego przykład dotyczy obywatela Gruzji ograniczonego do 90 dni w dowolnym okresie 180 dni. Gdy w marcu 2026 r. Ministerstwo uruchomiło internetową usługę śledzenia pobytu, wyjaśniło powód: wjazdy na zagraniczny paszport bez zezwolenia na pobyt dają maksymalnie 90 dni, a podróżni, którzy nie znają daty końca pobytu, napotykają na granicy problemy związane z przekroczeniem okresu.

Ponowny wjazd i przerwa 185 dni

Strony Ministerstwa są stanowcze w kwestii ponownego wjazdu. Gdy osoba wykorzysta cały dozwolony okres, zarówno ona, jak i pojazd muszą przebywać za granicą co najmniej 185 dni, zanim rozpocznie się nowy okres, a pojazd musi przez cały ten czas pozostawać za granicą. Wyjazd przez przejście graniczne i natychmiastowy powrót nie powoduje ponownego uruchomienia wygasłego zezwolenia. Jedyny wyjątek na tych stronach dotyczy emerytów: emeryt, który wyjedzie przed końcem okresu, może wrócić i wykorzystać pozostałą część bez spełniania warunku 185 dni, pod warunkiem że powrót nastąpi w okresie ważności zezwolenia. Ministerstwo traktuje więc tę przerwę jako warunek odrębny od samego okresu pobytu.

Posiadacze karty pobytu, pracownicy, studenci i emeryci na ścieżce MA–MZ

Karnet wjazdu czasowego (YTGGK) i formularz wjazdu czasowego (YTGGF) obejmują trzy grupy: cudzoziemców mieszkających za granicą, którzy przyjeżdżają do Turcji do pracy, cudzoziemców mieszkających za granicą, którzy przyjeżdżają na studia, oraz zagranicznych emerytów z tymczasowym zezwoleniem na pobyt w Turcji. Ministerstwo wyklucza osoby z podwójnym obywatelstwem tureckim, emerytowanych posiadaczy Blue Card oraz cudzoziemców, którzy przeszli na emeryturę w Turcji. Wymagane dokumenty to tureckie zezwolenie na pobyt wydane przez Dyrekcję Generalną ds. Zarządzania Migracjami, a ponadto zezwolenie na pracę dla pracowników, zaświadczenie o zapisie do szkoły dla studentów albo zagraniczne zaświadczenie emerytalne dla emerytów.

Warunek zamieszkania sprawdza się na określoną datę. W przypadku pracy lub studiów osoba musiała mieszkać za granicą w chwili rozpoczęcia pracy lub studiów; jeśli najpierw złożono wniosek o zezwolenie na pracę, Ministerstwo przyjmuje datę złożenia wniosku. Jego przykłady są konkretne: osoba, która w ostatnim roku spędziła w Turcji 304 dni, nie kwalifikuje się, a osoba, która spędziła za granicą 245 dni, kwalifikuje się.

Rejestracja, tablice i zabezpieczenie

Wniosek o tymczasową rejestrację drogową należy złożyć w urzędzie celnym w ciągu 30 dni od pierwszego wjazdu. Jeżeli tego nie zrobiono, stosuje się art. 241(1) ustawy celnej. Skonsolidowany tekst komunikatu serii nr 1, odtworzony w serwisie orgtr.org poświęconym przepisom celnym, opisuje kolejność czynności: urząd celny wydaje tymczasowe świadectwo rejestracji, notariusz rejestruje pojazd i zgłasza numer tablicy MA–MZ, a urząd celny odnotowuje go w swoim module elektronicznym. Tablice pochodzą z serii MA–MZ wydawanej przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Ministerstwo nie ustala limitu wieku pojazdu ani ograniczeń co do tego, czy został zarejestrowany przed rozpoczęciem pracy lub studiów przez daną osobę, czy po nim.

W wersji z formularzem zabezpieczenie odpowiada należnościom celnym od pojazdu. W wersji z karnetem TURİNG ustala gwarancję na podstawie wysokości podatków. Ministerstwo podaje, że nie pobiera opłaty; opłaty gwaranta są odrębne i wymienione na stronie samego TURİNG.

Okres, przedłużenie i koniec podstawy

Każde zezwolenie obowiązuje do dwóch lat, w zależności od ważności zezwolenia na pobyt oraz zezwolenia na pracę lub zapisu na studia. Przedłużenie nie może przekraczać jednorazowo 24 miesięcy i wymaga, aby zezwolenie na pobyt oraz zezwolenie na pracę lub dokument studiów zostały same odnowione. W przypadku karnetu wniosek o przedłużenie przechodzi przez gwaranta; w przypadku formularza składa się go bezpośrednio w urzędzie celnym. Jeśli wniosek o przedłużenie jest jeszcze rozpatrywany w chwili wygaśnięcia okresu, posiadacza prosi się o złożenie wniosku przed upływem terminu i dołączenie dokumentów wykazujących, że odnowienie jest w toku.

Gdy praca lub studia dobiegają końca, posiadacz ma 30 dni na wywóz pojazdu, przeniesienie jego własności albo zrzeczenie się go na rzecz urzędu celnego. Po tym terminie, jak podaje Ministerstwo, z pojazdem postępuje się na podstawie art. 238 ustawy celnej i jest on wywożony. Ten sam zegar 30 dni obowiązuje w przypadku podstawy, która nie została odnowiona, według skonsolidowanego tekstu komunikatu.

Emeryci

Emeryci pojawiają się na obu ścieżkach. Emeryt mieszkający za granicą może wwieźć pojazd w ramach ułatwień turystycznych, przy czym warunek 185 dni jest uchylony dla pierwszego przywozu po przejściu na emeryturę. Zagraniczny emeryt z tureckim tymczasowym zezwoleniem na pobyt może skorzystać ze ścieżki karnetu lub formularza. Seria nr 8, opublikowana 31 grudnia 2023 r., wymaga od emerytów złożenia wniosku w urzędzie celnym w ciągu trzech miesięcy przed końcem zezwolenia, z wyjątkiem przypadków siły wyższej, oraz przebywania za granicą przez 185 dni zarówno w roku przed ponownym wjazdem, jak i po wyjeździe z pojazdem, zanim będzie można ponownie skorzystać z tego uprawnienia.

Właściciele nieruchomości i karty pobytu: co mówią przepisy

Wielu czytelników pyta o tablice gościnne w Turcji, ponieważ mają w kraju dom i posiadają krótkoterminowe zezwolenie na pobyt lub rozważają jego uzyskanie. Strony Ministerstwa nie zawierają kategorii właściciela nieruchomości. Kategorie na ścieżce MA–MZ to praca, studia i emerytura, więc posiadanie domu nie należy do wymienionych podstaw. Ścieżka ułatwień turystycznych w ogóle nie bada powodu zezwolenia; sprawdza, gdzie dana osoba mieszka i przez jaki czas. Sama własność nieruchomości nie zmienia więc okresów opisanych w poprzednich częściach.

Z tekstu wynika z tego kilka konsekwencji. Cudzoziemiec posiadający tureckie zezwolenie na pobyt, który spełnia także test 185 dni, otrzymuje okres równy ważności zezwolenia, z limitem 730 dni. Osoba, która przeniosła miejsce zamieszkania do Turcji albo spędza w kraju ponad 180 dni w roku, nie spełnia testu, ponieważ test liczy dni spędzone za granicą. Turecka strona z pytaniami i odpowiedziami dodaje, że osoby, które na stałe wracają do Turcji, nie mogą skorzystać z dwuletniego ułatwienia turystycznego. Definicja miejsca zamieszkania w samej uchwale to miejsce, w którym osoba przebywała co najmniej 185 dni w roku przed ostatnim wjazdem, czyli ten sam rachunek widziany z drugiej strony.

Samo zezwolenie na pobyt jest odrębnym tematem, omówionym na stronach o tym, czym jest zezwolenie na pobyt w Turcji, jak przedłużyć zezwolenie na pobyt, jaki jest próg wartości nieruchomości dla pierwszego zezwolenia na pobyt oraz jakie są zasady pobytu cudzoziemców w Turcji. Długość dozwolonego pobytu cudzoziemca ma tu znaczenie, ponieważ Ministerstwo wiąże z nią okres dla pojazdu: gdy dozwolony pobyt osoby jest krótszy niż 730 dni, krótszy jest także okres dla pojazdu.

Pobyt po upływie standardowego okresu: opcje przewidziane w przepisach

Hasło, z którego wyrasta ten przewodnik, dotyczy zwykle pobytu dłuższego niż dwa lata. Strony Ministerstwa opisują ograniczony zestaw mechanizmów, a każdy z nich ma przypisany warunek. Wymieniono je poniżej wraz ze źródłem każdego z nich. Żaden z nich nie przekształca czasowo przywiezionego auta w auto, które można zarejestrować w zwykły sposób; skonsolidowany tekst komunikatu stwierdza, że zapłata należności i kar nie czyni pojazdu uprawnionym do swobodnego obrotu i że musi on nadal zostać wywieziony.

Jedyna ścieżka prowadząca do pobytu dłuższego niż dwa lata łącznie

Mechanizm przedłużenia jest tym, który pozwala jednemu samochodowi pozostać w kraju dłużej niż dwa lata. Zagraniczny pracownik, który przyjeżdża na podstawie zezwolenia na pracę, otrzymuje zezwolenie na okres do dwóch lat. Jeśli zezwolenie na pracę i zezwolenie na pobyt zostaną odnowione, zezwolenie dla pojazdu można przedłużyć o maksymalnie 24 miesiące, a ten sam krok może się powtórzyć, o ile podstawa trwa, a dokumenty są w porządku. Tekst nakłada limit na każde przedłużenie, a nie na sumę. Ścieżka ułatwień turystycznych nie ma odpowiednika: jej górną granicą jest 730 dni na okres, po którym następuje przerwa 185 dni. Podsumowując: tablice gościnne w Turcji dają pobyt dłuższy niż dwa lata łącznie wyłącznie na ścieżce MA–MZ, i tylko dopóki jej podstawa jest regularnie odnawiana.

Co przepisy wykluczają

Kilka rzeczy jest wykluczonych wprost. Pojazdu wwiezionego w ramach ułatwień turystycznych nie można sprzedać ani przenieść jego własności, ani mieszkańcowi Turcji, ani nikomu innemu, z wyjątkiem przeniesienia w obrębie rodziny na tych samych warunkach. Jeśli sprzedaż zostanie wykryta w czasie, gdy pojazd jest w Turcji, wobec posiadacza zezwolenia i nowego właściciela podejmuje się działania na podstawie art. 238, a pojazd musi opuścić kraj w ciągu 7 dni. Pojazdu z wygasłym zezwoleniem nie można „zrestartować” przez przekroczenie granicy i powrót. Pojazdu nie można używać w tureckim oddziale, przedstawicielstwie ani działalności gospodarczej. Mieszkańcy Turcji w ogóle nie mogą korzystać z tej ścieżki. Strony o przywozie własnego samochodu do Turcji i o kupnie samochodu w Turcji przez cudzoziemców omawiają sąsiednie tematy, a strona o podatkach przy zakupie pojazdu w Turcji wyjaśnia wartości ÖTV, VAT i MTV na 2026 rok dla samochodu kupionego w Turcji.

Kto może prowadzić samochód na tablicach gościnnych

Gdy chodzi o tablice gościnne w Turcji, korzystanie z samochodu jest ograniczone do wskazanych osób, a ograniczenia te egzekwuje się na podstawie art. 238. Na ścieżce ułatwień turystycznych turecka strona Ministerstwa z pytaniami i odpowiedziami wymienia jako dozwolonych użytkowników małżonka posiadacza zezwolenia, jego wstępnych (rodziców, dziadków) i zstępnych (dzieci, wnuków), pod warunkiem że ich miejsce zamieszkania znajduje się poza tureckim obszarem celnym, a posiadacz zezwolenia jest w Turcji. Osoby mieszkające w Turcji mogą prowadzić pojazd wyłącznie w razie nagłej potrzeby i tylko wtedy, gdy posiadacz zezwolenia jest w samochodzie. Gdy posiadacz zezwolenia jest za granicą, pojazd ma pozostać zaparkowany i nikt nie może z niego korzystać.

Seria nr 9 z 14 sierpnia 2026 r. zmieniła brzmienie art. 26(1)(a) komunikatu, który reguluje tę kwestię. W opublikowanym brzmieniu pierwsza część obejmuje małżonka posiadacza zezwolenia i krewnych w linii prostej mieszkających poza obszarem celnym, a dalsza część obejmuje osoby mieszkające poza obszarem celnym, gdy posiadacz zezwolenia jest w pojeździe. W obu częściach kryterium stanowi zamieszkanie za granicą. Strona Ministerstwa z pytaniami i odpowiedziami podaje także, że jeśli z samochodu korzysta osoba nieuprawniona, wobec posiadacza zezwolenia i użytkownika podejmuje się odrębne działania, a pojazd jest wywożony.

Na ścieżce MA–MZ dozwolonymi użytkownikami są małżonek właściciela, rodzice i dzieci oraz mieszkający w Turcji kierowca zatrudniony na podstawie umowy o świadczenie usług osobistych. Nazwiska muszą widnieć w świadectwie rejestracji drogowej. Korzystanie z pojazdu przez kierowcę nie może mieć charakteru ciągłego, umowa musi wskazywać użytek osobisty, a wynagrodzenie i składki na ubezpieczenie społeczne musi opłacać posiadacz zezwolenia. Strona Ministerstwa poświęcona tej ścieżce stwierdza także, że wspólnicy lub pracownicy spółki muszą wykazać swoje umocowanie na podstawie umowy spółki. Osobna strona omawia zasady korzystania z pojazdów na zagranicznych tablicach rejestracyjnych w Turcji.

Wyjazd z Turcji bez samochodu i wymeldowanie na granicy

Samochód na obcych tablicach nie musi opuszczać kraju za każdym razem, gdy wyjeżdża jego właściciel. Ministerstwo opisuje trzy sposoby postępowania na czas podróży za granicę. Właściciel może zostawić pojazd w urzędzie celnym lub na parkingu depozytowym, gdzie może on pozostać do trzech miesięcy od przekazania, z jednym trzymiesięcznym przedłużeniem na wniosek. Właściciel może podpisać zobowiązanie (Załącznik 7) i zostawić auto zaparkowane w Turcji, w urzędzie celnym, za pośrednictwem portalu e-Devlet albo przez usługę dotyczącą procedur dla pojazdów na obcych tablicach. Może też wywieźć samochód i zamknąć jego elektroniczny wpis o wjeździe na granicy, przy czym anuluje się pieczątkę w paszporcie wskazującą, że osoba jest z pojazdem.

Okres biegnie nadal podczas nieobecności właściciela. Angielska strona z pytaniami i odpowiedziami podaje, że do czasu spędzonego przez pojazd w Turcji nic nie jest dodawane, ponieważ pojazd nie był za granicą, a turecka strona stwierdza, że okres pojazdu biegnie dalej przy wyjeździe bez pojazdu. Strona Ministerstwa Spraw Zagranicznych mówi to samo. Osoba, która wyjeżdża bez pojazdu i bez poinformowania urzędu celnego, podlega jednej karze na podstawie art. 241(6)(e), która w 2026 r. wynosi TRY 11 952 i obejmuje wszystkie wyjazdy do dnia stwierdzenia zaniechania.

Na wyjeździe obowiązuje warunek praktyczny. Ministerstwo podaje, że pojazd na obcych tablicach nie może opuścić kraju, dopóki istnieją niezapłacone mandaty drogowe oraz opłaty za mosty, drogi i tunele. Usługa dotycząca procedur dla pojazdów na obcych tablicach zawiera z tego powodu ekran do opłacania mandatów drogowych i opłat. Strona o mandatach za wykroczenia drogowe w Turcji omawia zwykły taryfikator, a strony o przekraczaniu tureckiej granicy samochodem na zagranicznych tablicach i o przekroczeniu okresu pobytu oraz visa runach omawiają granicę i własny pobyt osoby.

Kary za przekroczenie okresu: tablice gościnne w Turcji (2026)

Kary są dwojakiego rodzaju. Kwoty stałe stosuje się, gdy pojazd zostaje ponownie wywieziony lub objęty procedurą celną w ciągu trzech miesięcy po ustaniu legalnego pobytu. Po upływie trzech miesięcy karą jest ułamek należności celnych od pojazdu. Angielska strona Ministerstwa z pytaniami i odpowiedziami podaje artykuł ustawy celnej dla każdego przedziału: art. 241/3-l dla okresu do jednego miesiąca, art. 241/4-g dla okresu do dwóch miesięcy i art. 241/5-b dla okresu do trzech miesięcy. Po upływie trzech miesięcy stosuje się art. 238, a kara wynosi jedną czwartą należności celnych. Decyzje o karach są wyświetlane w aplikacji dotyczącej procedur dla pojazdów na obcych tablicach.

Strona Ministerstwa Spraw Zagranicznych podaje wartości na 2025 rok, a strony Ministerstwa Handlu wartości na 2026 rok. Kwoty na 2026 rok są dokładnymi wielokrotnościami TRY 2 988: dwukrotność dla drugiego przedziału (5 976), trzykrotność dla trzeciego (8 964) i czterokrotność dla kary za niezgłoszony wyjazd (11 952). Kwoty na 2025 rok układają się według tego samego wzorca z podstawą TRY 2 382. Różnica między tymi dwoma latami wynosi w pierwszym przedziale TRY 606, czyli wzrost o 25,4 proc. (606 podzielone przez 2 382).

Przykłady obliczeń

Pojazd z 90-dniowym zezwoleniem wygasającym 1 grudnia, który wyjeżdża 20 grudnia, przekroczył okres o 19 dni, co mieści się w pierwszym przedziale: TRY 2 988 według wartości na 2026 rok. Jeśli ten sam pojazd wyjedzie 15 stycznia, przekroczenie wynosi 45 dni, czyli drugi przedział: TRY 5 976. Przy 75 dniach stosuje się trzeci przedział: TRY 8 964. Przy czterech miesiącach stałe przedziały już nie obowiązują, a kara wynosi jedną czwartą należności celnych od pojazdu, kwotę zależną od wartości pojazdu i stawek podatkowych, a zatem nie jest to liczba stała. Wszystkie przykłady wynikają wyłącznie z kwot i przedziałów podanych w tabeli powyżej.

Na ścieżce MA–MZ terminy liczy się inaczej. Posiadacz, który po raz pierwszy wjeżdża 1 marca, musi złożyć wniosek o tymczasową rejestrację drogową w ciągu 30 dni, czyli do 31 marca, w przeciwnym razie stosuje się art. 241(1). Posiadacz, który odchodzi z pracy 1 czerwca, ma 30 dni na wywóz, przeniesienie własności lub zrzeczenie się samochodu, czyli do 1 lipca. Skonsolidowany tekst komunikatu zapisuje, że urząd celny co miesiąc sprawdza wpisy o wjazdach i śledzi pojazdy, które nie zostały wywiezione przez cztery miesiące, zanim sprawy nierozstrzygnięte zostaną przekazane Ministerstwu Spraw Wewnętrznych.

Ubezpieczenie, opłaty drogowe, mandaty i usługa internetowa

Pojazd wjeżdżający na tablicach gościnnych w Turcji potrzebuje polisy ubezpieczenia komunikacyjnego ważnej w Turcji. Ministerstwo wymienia ją wśród dokumentów wjazdowych i podaje, że jeśli kierowca jej nie ma, polisę można kupić w najbliższym punkcie od przejścia granicznego. Tureckie Biuro Pojazdów Samochodowych (TMTB) zarządza systemem Zielonej Karty dla pojazdów na obcych tablicach: karty wydawane według jego obecnej taryfy obejmują wszystkie państwa członkowskie systemu, a członkostwo Iranu jest zawieszone od 1 stycznia 2024 r., więc tureckie zielone karty nie obejmują już Iranu, a karty irańskie nie są ważne w Turcji. Biuro podaje, że pojazdy na obcych tablicach posiadające Zieloną Kartę powodują w Turcji około 2 500 wypadków rocznie.

Usługa dotycząca procedur dla pojazdów na obcych tablicach (ypti.ticaret.gov.tr) została uruchomiona 23 marca 2026 r. Według komunikatu Ministerstwa Handlu pokazuje ona datę końca pobytu pojazdu i inne informacje o pojeździe, pozwala złożyć zobowiązanie drogą elektroniczną, zapisuje dane kontaktowe z weryfikacją adresu e-mail, wysyła e-maile z przypomnieniem w miarę zbliżania się końca pobytu oraz zawiera odnośniki do aplikacji wstępnego zgłoszenia, do pytań i odpowiedzi, do przewodnika po pojazdach i do ekranów płatności mandatów drogowych oraz opłat za drogi, mosty i tunele. Działa w języku tureckim i angielskim. Aplikacja wstępnego zgłoszenia pojazdu pozwala podróżnym zadeklarować dane pojazdu i dane osobowe przed przyjazdem, aby przyspieszyć obsługę na przejściu; Ministerstwo opisuje ją jako opcjonalną.

W kwestii testu zamieszkania turecka strona Ministerstwa z pytaniami i odpowiedziami odsyła do zapytania e-Devlet o zamieszkanie za granicą, które liczy dni na podstawie wpisów paszportowych o wjazdach i wyjazdach. Te dwie usługi odpowiadają na różne pytania: zapytanie e-Devlet sprawdza uprawnienie przed wjazdem samochodu, a usługa dotycząca procedur dla pojazdów na obcych tablicach śledzi okres po jego wjeździe. Obie usługi uzupełniają się, ale żadna nie zastępuje drugiej.

Często zadawane pytania

Jak długo może pozostać w Turcji samochód zarejestrowany za granicą na tablicach gościnnych?

To zależy od właściciela. Obywatele Turcji, osoby z podwójnym obywatelstwem i posiadacze Blue Card mieszkający za granicą mogą otrzymać do 730 dni. Cudzoziemcy bez zezwolenia na pobyt otrzymują 90 dni w dowolnym okresie 180 dni. Cudzoziemcy z zezwoleniem na pobyt otrzymują okres równy ważności zezwolenia, nie dłuższy niż 730 dni. Zezwolenia MA–MZ obowiązują do dwóch lat jednorazowo. Wszystkie liczby pochodzą od Ministerstwa Handlu i Ministerstwa Spraw Zagranicznych według stanu na 4 listopada 2026 r.

Czy nadal prawdą jest, że limit wynosi sześć miesięcy dla turystów i rok dla emerytów?

Nie. Te liczby znajdowały się w art. 20 uchwały z 2009 r. Uchwała 2015/8113 wydłużyła okres do 24 miesięcy 13 października 2015 r., a komunikat serii nr 3 z 14 listopada 2015 r. ustalił go na 730 dni. Reguła 730 dni obowiązuje od tego czasu, z zastrzeżeniem limitów dla poszczególnych kategorii opisanych powyżej.

Co oznacza „mieszkający za granicą” w przypadku tablic gościnnych w Turcji?

Według Ministerstwa osoba musi spędzić poza Turcją co najmniej 185 dni w ciągu 365 dni poprzedzających wjazd i musi mieć ustalone miejsce zamieszkania za granicą. Dni nie muszą następować po sobie. Okres wsteczny liczy się od daty wjazdu, więc osobę wjeżdżającą 10 kwietnia 2026 r. bada się za okres od 10 kwietnia 2025 r. do 10 kwietnia 2026 r.

Czy cudzoziemiec z tureckim zezwoleniem na pobyt może zachować samochód na obcych tablicach?

Według Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Ministerstwa Handlu cudzoziemiec z zezwoleniem na pobyt, który spełnia test zamieszkania za granicą, otrzymuje okres równy ważności zezwolenia, do 730 dni. Cudzoziemiec, który przyjeżdża do pracy, na studia lub na emeryturę z tymczasowym zezwoleniem na pobyt, może zamiast tego skorzystać ze ścieżki karnetu lub formularza i otrzymać tablice MA–MZ.

Czy samochód na tablicach gościnnych w Turcji można sprzedać?

Nie na ścieżce ułatwień turystycznych: Ministerstwo podaje, że sprzedaż lub przeniesienie własności jest niedozwolone, z wyjątkiem przeniesienia w obrębie rodziny. Na ścieżce MA–MZ przeniesienie jest możliwe tylko na rzecz innego uprawnionego cudzoziemca, przy udokumentowaniu sprzedaży w kraju zamieszkania i pozostawaniu pojazdu pod nadzorem celnym. Jeśli przeniesienie zostanie wykryte, gdy samochód jest w Turcji, pojazd musi opuścić kraj w ciągu 7 dni.

Kto może prowadzić samochód?

Na ścieżce ułatwień turystycznych małżonek, rodzice, dziadkowie, dzieci i wnuki posiadacza zezwolenia, którzy mieszkają za granicą, gdy posiadacz zezwolenia jest w Turcji; osoby mieszkające w Turcji mogą prowadzić pojazd tylko w razie nagłej potrzeby, gdy posiadacz zezwolenia jest w pojeździe. Na ścieżce MA–MZ małżonek właściciela, rodzice, dzieci oraz mieszkający w Turcji zatrudniony kierowca wskazany w świadectwie rejestracji. Nieuprawnione użycie skutkuje działaniami na podstawie art. 238 wobec posiadacza zezwolenia i kierowcy.

Co się dzieje po przekroczeniu dozwolonego okresu?

W 2026 r. kary wynoszą TRY 2 988 za okres do jednego miesiąca, TRY 5 976 za okres do dwóch miesięcy i TRY 8 964 za okres do trzech miesięcy. Po upływie trzech miesięcy kara wynosi jedną czwartą należności celnych od pojazdu na podstawie art. 238. Wyjazd z Turcji bez samochodu i bez poinformowania urzędu celnego wiąże się z jedną karą w wysokości TRY 11 952.

Czy właściciel może wyjechać za granicę i zostawić samochód w Turcji?

Tak, pod pewnymi warunkami. Samochód można zostawić w urzędzie celnym lub na parkingu depozytowym na trzy miesiące z możliwością przedłużenia o trzy albo zostawić zaparkowany w Turcji po podpisaniu zobowiązania w urzędzie celnym, w e-Devlet lub w usłudze dotyczącej procedur dla pojazdów na obcych tablicach. Okres pojazdu biegnie dalej podczas nieobecności właściciela, a niezapłacone mandaty i opłaty drogowe trzeba uregulować przed wyjazdem pojazdu z kraju.

Gdzie można sprawdzić pozostały czas?

W przypadku aut, których dotyczą tablice gościnne w Turcji, usługa dotycząca procedur dla pojazdów na obcych tablicach, uruchomiona 23 marca 2026 r., pokazuje datę końca pobytu po zalogowaniu danymi paszportowymi i może wysyłać e-maile z przypomnieniem. Zapytanie e-Devlet o zamieszkanie za granicą służy do sprawdzenia warunku 185 dni przed wjazdem.

Ostatnia weryfikacja: 4 listopada 2026 r. Źródła: Ministerstwo Handlu, pytania i odpowiedzi o pojazdach towarzyszących podróżnym (angielski); Ministerstwo Handlu, pytania i odpowiedzi Yolcu Beraberi Taşıtlar (turecki); Ministerstwo Handlu, komunikat o procedurach dla pojazdów na obcych tablicach; Ministerstwo Handlu, komunikat z 15 października 2015 r.; Ministerstwo Spraw Zagranicznych, informacje o pojazdach; Dziennik Urzędowy z 7 października 2009 r., uchwała 2009/15481; Dziennik Urzędowy z 22 kwietnia 2011 r., komunikat seria nr 1; Dziennik Urzędowy z 14 listopada 2015 r., komunikat seria nr 3; Dziennik Urzędowy z 1 września 2016 r., uchwała 2016/9119; Dziennik Urzędowy z 31 grudnia 2023 r., komunikat seria nr 8; Dziennik Urzędowy z 14 sierpnia 2026 r., komunikat seria nr 9; Turecki Związek Biur Ubezpieczeń Komunikacyjnych (TMTB); orgtr.org, skonsolidowany komunikat seria nr 1; Alomaliye, tekst serii nr 8.