Prawo Airbnb w Turcji: zezwolenie, zgoda i kary w 2026 roku

Prawo Airbnb w Turcji: zezwolenie, zgoda i kary w 2026 roku

Prawo Airbnb w Turcji to ustawa nr 7464 (Konutların Turizm Amaçlı Kiralanmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, czyli ustawa o wynajmie lokali mieszkalnych w celach turystycznych oraz o zmianie niektórych ustaw). Parlament uchwalił ją 25 października 2023 r., następnie została opublikowana w Dzienniku Urzędowym (Resmî Gazete) z 2 listopada 2023 r. i obowiązuje od 1 stycznia 2024 r. Według stanu na 17 października 2026 r. nakłada ona na właściciela, który wynajmuje lokal mieszkalny gościom na okres 100 dni lub krócej w ramach jednego pobytu, obowiązek uzyskania zezwolenia (izin belgesi) Ministerstwa Kultury i Turystyki (Kültür ve Turizm Bakanlığı) jeszcze przed zawarciem jakiejkolwiek umowy najmu. Wniosek składa się za pośrednictwem e-Devlet, rządowego portalu usług elektronicznych, a w przypadku mieszkania w budynku z kilkoma lokalami musi do niego być dołączona poświadczona notarialnie uchwała wszystkich właścicieli lokali w budynku, zatwierdzająca wynajem turystyczny. Za wynajem bez zezwolenia tekst ustawy przewiduje administracyjną karę pieniężną w wysokości 100 000 TL za każdy lokal, którą Izba Handlowo-Przemysłowa w Muğla po przeszacowaniu na rok 2026 podaje jako 180 617 TL. Publiczny rejestr lokali objętych zezwoleniem prowadzony przez ministerstwo zawierał w dniu odczytu, 17 października 2026 r., 33 966 wpisów o zezwoleniach, obejmujących 49 102 lokale.

Niniejszy przewodnik przedstawia, co prawo Airbnb w Turcji i jego rozporządzenie wykonawcze mówią artykuł po artykule oraz kto potrzebuje zezwolenia. Wyjaśnia zasadę jednomyślności obowiązującą w budynkach wielolokalowych i orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 25 grudnia 2025 r., kolejne kroki składania wniosku, kary oraz obowiązki platform, w tym projekt ustawy, który znajduje się obecnie w parlamencie. Następnie omawia zasady opodatkowania dochodów z najmu w 2026 roku, porównuje najem krótkoterminowy z długoterminowym, podaje oś czasu na lata 2023–2026 oraz przegląda oficjalne dane i doniesienia prasowe dotyczące zezwoleń, ofert i czynszów. Dalej znajdują się lista pytań kontrolnych dla kupujących, którzy rozważają najem krótkoterminowy, oraz zestaw często zadawanych pytań. Każda liczba ma podane źródło i datę, a zasady są przedstawione tak, jak opisują je źródła. Opracowanie nie stanowi porady prawnej ani podatkowej.

Co mówi prawo Airbnb w Turcji

Artykuł 1 ustawy nr 7464 określa jej cel: ustalenie trybu i zasad wynajmowania lokali mieszkalnych osobom fizycznym i prawnym w celach turystycznych. Obejmuje on ogólne zasady takiego najmu, wydawanie zezwolenia (izin belgesi), administracyjne sankcje oraz przepisy dotyczące lokali wynajmowanych w ten sposób. Art. 1 ust. 3 wyłącza spod ustawy najem na okres dłuższy niż 100 dni zawarty jednorazowo. Artykuł 2 definiuje najem w celach turystycznych (turizm amaçlı kiralama) jako oddanie lokalu mieszkalnego użytkownikom na najwyżej 100 dni, w dowolnym celu, a lokal mieszkalny (konut) jako każdą samodzielną jednostkę zarejestrowaną w rejestrze tapu (tureckich księgach wieczystych) jako mieszkalna albo objętą mieszkalną służebnością piętrową lub własnością piętrową. Wynajmującym (kiraya veren) jest właściciel lokalu albo osoba, która dysponuje nim na podstawie użytkowania (intifa hakkı) lub prawa powierzchni (üst hakkı), niezależnie od tego, czy jest osobą fizyczną, czy spółką. Użytkownikiem (kullanıcı) jest osoba, która zawiera z wynajmującym umowę najmu w celach turystycznych.

Artykuł 6 ustawy daje ministerstwu uprawnienie do wydania szczegółowych przepisów. Ministerstwo skorzystało z niego w rozporządzeniu w sprawie najmu lokali mieszkalnych w celach turystycznych (Konutların Turizm Amaçlı Kiralanması Faaliyetlerinin Düzenlenmesine İlişkin Yönetmelik), opublikowanym w Dzienniku Urzędowym z 28 grudnia 2023 r., numer 32413, które weszło w życie 1 stycznia 2024 r. Od tego czasu rozporządzenie nowelizowano pięciokrotnie, w numerach Dziennika Urzędowego z 26 stycznia 2024 r. (nr 32441), 30 maja 2024 r. (nr 32561), 26 lipca 2024 r. (nr 32613), 10 października 2025 r. (nr 33043) i 25 listopada 2025 r. (nr 33088), według tabeli zmian na końcu tekstu jednolitego. Tekst ustawy nr 7464 w bazie przepisów, odczytany 17 października 2026 r., nie zawiera w swoich artykułach żadnych adnotacji o zmianach. Opisane niżej orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego pozostawiło zasadę zgody w mocy.

Tabela 1 zestawia najważniejsze zasady ustawy i rozporządzenia wraz z artykułem, w którym każda z nich się znajduje, tak aby łatwo było odnaleźć właściwy przepis w tekście ustawy lub rozporządzenia.

Kto potrzebuje zezwolenia: zakres, jaki obejmuje prawo Airbnb w Turcji

Kryterium stanowi długość pojedynczego pobytu, a nie liczba nocy, w których lokal jest wynajmowany w ciągu roku. Art. 1 ust. 3 ustawy wyłącza spod jej zakresu każdy najem na okres dłuższy niż 100 dni zawarty jednorazowo, a rozporządzenie powtarza miarę 100 dni w artykułach o celu, zakresie i definicjach. Lokal wynajmowany turystom na 100 dni lub krócej wymaga zezwolenia, niezależnie od tego, czy jest oferowany przez platformę, biuro podróży, czy bezpośrednio. Prawo Airbnb w Turcji dotyczy w równym stopniu gości krajowych i zagranicznych (rozporządzenie art. 2) oraz właścicieli tureckich i zagranicznych: rozporządzenie wymienia kopię paszportu oraz zagraniczny numer identyfikacyjny lub numer podatkowy jako dokumenty tożsamości zagranicznej osoby fizycznej składającej wniosek (art. 5 ust. 2 lit. a).

Obowiązek uzyskania zezwolenia spoczywa na wynajmującym (ustawa art. 3 ust. 5). Według definicji ustawy obejmuje to także osobę mającą użytkowanie lub prawo powierzchni, a rozporządzenie stanowi, że w takich przypadkach wniosek składa uprawniony, a nie właściciel (art. 5 ust. 1). Wynajmującym i posiadaczem zezwolenia może być spółka. Jeżeli jeden lokal ma kilku współwłaścicieli, rozporządzenie wymaga dokumentów tożsamości oraz pisemnej zgody takiej liczby współwłaścicieli, która tworzy większość zarówno udziałów, jak i osób, gdy własność jest ułamkowa (paylı mülkiyet), oraz wszystkich właścicieli, gdy własność jest łączna (elbirliği mülkiyeti); w obu przypadkach wszyscy właściciele muszą podpisać pisemne oświadczenie wskazujące jednego wynajmującego, który reprezentuje ich przed ministerstwem (art. 5 ust. 2 lit. ç). Osoba, która nie jest wynajmującym, może prowadzić wynajem wyłącznie za pośrednictwem biura podróży grupy A, a gość ani najemca nie mogą podnajmować lokalu na własny rachunek (ustawa art. 3 ust. 5 i 3 ust. 7).

Granica 100 dni ma jeszcze drugie oblicze. Art. 4 ust. 1 lit. g ustawy przewiduje karę 1 000 000 TL dla wynajmującego, który mimo że wszystkie umowy trwają dłużej niż 100 dni, wynajmuje ten sam lokal więcej niż cztery razy w ciągu roku od zawarcia pierwszej umowy. Strona pomocy Airbnb dotycząca Türkiye opisuje tę samą zasadę własnymi słowami: gospodarz, który wynajmuje obiekt więcej niż cztery razy w roku na podstawie umów dłuższych niż 100 dni, może zostać uznany za wynajmującego krótkoterminowego i ukarany grzywną. Traktowanie przez ustawę najmu dłuższego niż 100 dni ma więc granicę w postaci czterech wynajmów tego samego lokalu w ciągu roku, a przekroczenie tej granicy skutkuje karą pieniężną.

Zezwolenie obejmuje cały lokal mieszkalny. Rozporządzenie stanowi, że nie można wydać zezwolenia na wynajem jednego lub kilku pokoi w lokalu, z którego wynajmujący korzysta jako z mieszkania bez zezwolenia, że takie wynajmy traktuje się jak wynajem bez zezwolenia oraz że pokoi lokalu objętego zezwoleniem nie wolno wynajmować osobno różnym osobom (art. 6 ust. 6, art. 10 ust. 2). Strona pomocy Airbnb dotycząca Türkiye mówi to samo w odpowiedzi na pytanie o oferty pokoi. Strona ministerstwa poświęcona wnioskom dodaje, że rezydencja wysokiej jakości musi znajdować się w lokalizacjach dopuszczonych przez rozporządzenie o zagospodarowaniu terenów planowanych oraz że definiuje się ją przez recepcję, ochronę i codzienne sprzątanie wraz z innymi usługami. W jednym budynku lub osiedlu można wydać jedno zezwolenie dla kilku lokali tego samego wynajmującego, lecz każdy lokal otrzymuje własną tabliczkę (rozporządzenie art. 9 ust. 3).

Zgoda w budynkach wielolokalowych: jednomyślność, osiedla i Trybunał Konstytucyjny

Obowiązuje zasada jednomyślności, a nie większości. Art. 3 ust. 3 ustawy wymaga, aby wniosek o zezwolenie zawierał uchwałę podjętą jednogłośnie przez wszystkich właścicieli lokali w budynku, stwierdzającą, że wynajem turystyczny lokalu jest dopuszczalny. Rozporządzenie przekłada to na dokument: poświadczona notarialnie kopia jednomyślnej uchwały właścicieli wszystkich samodzielnych lokali o charakterze mieszkalnym w budynku (art. 5 ust. 2 lit. d pkt 1). Ustawa o własności piętrowej (Kat Mülkiyeti Kanunu, ustawa nr 634) reguluje zgromadzenie właścicieli budynku i jego plan zarządzania; ustawa nr 7464 jej nie zastępuje, a artykuł ustawy o rezydencjach wysokiej jakości odsyła do planu zarządzania sporządzonego na podstawie art. 28 ustawy nr 634. Większość pojawia się w rozporządzeniu wyłącznie w innym kontekście: wśród współwłaścicieli jednego lokalu, jak opisano wyżej w części o osobach uprawnionych do wnioskowania.

Kilka kategorii nie wymaga jednomyślnej uchwały ani limitu 25%. Rozporządzenie stanowi, że wnioski dotyczące rezydencji wysokiej jakości, lokali timeshare (devre mülk) i domów wolnostojących (müstakil konut) nie wymagają jednomyślnej uchwały ani warunku 25% (art. 5 ust. 4). Strona ministerstwa o wnioskach rozpatrywanych przez dyrekcje prowincjonalne definiuje dom wolnostojący jako lokal bez konstrukcyjnego połączenia z innym budynkiem i z własnym, niezależnym wejściem, w tym domy wolnostojące, bliźniaki i zabudowę szeregową, a także lokale na drugiej kondygnacji w budynkach do dwóch pięter. W budynku liczącym więcej niż trzy lokale limit 25% oraz wymóg licencji działalności przy ponad pięciu lokalach nadal dotyczą właściciela, który nie należy do żadnej z tych kategorii. W osiedlu mieszkaniowym (site) złożonym z kilku budynków zasada jednomyślności dotyczy budynku, w którym znajduje się lokal, a zezwolenie przesyła się do zarządu osiedla.

Trybunał Konstytucyjny (Anayasa Mahkemesi) badał część tej zasady w 2025 roku. Sąd Administracyjny w Afyonkarahisar przekazał mu drugie zdanie art. 3 ust. 3, czyli część stanowiącą, że w osiedlach z kilkoma budynkami ustęp ten dotyczy wyłącznie budynku, w którym znajduje się lokal, argumentując, że jest ono sprzeczne z artykułami 2, 5, 13, 35 i 41 Konstytucji. Decyzją E.2025/147, K.2025/275 z 25 grudnia 2025 r. Trybunał oddalił ten zarzut. Dziennik Urzędowy z 2 kwietnia 2026 r. (nr 33212) wymienia to orzeczenie w swoim wykazie decyzji Trybunału Konstytucyjnego, a pełny tekst w wersji odtworzonej przez Hukuki Haber pokazuje, że decyzję podjęto większością głosów, a dwóch członków złożyło zdania odrębne. W uzasadnieniu większość uznała, że wymóg zgody właścicieli budynku służy uzasadnionemu celowi ochrony spokoju i porządku pozostałych właścicieli oraz zapobiega sporom między nimi, że nie uniemożliwia właścicielowi korzystania z nieruchomości w inny sposób i że zasada ta jest proporcjonalna. Trybunał dodał, że prawo sąsiedzkie z Kodeksu cywilnego (art. 737 i następne) oraz art. 18 ustawy nr 634 nadal mają zastosowanie do lokali wynajmowanych turystom. Z wyroku wynika też, że ustawa nie zawiera szczególnego przepisu o domach wolnostojących, więc właściciele innych lokali w osiedlu nie muszą wyrażać zgody na zezwolenie dla domu wolnostojącego (ustęp 7 decyzji w wersji odtworzonej).

Orzeczenie nie dotknęło pierwszego zdania art. 3 ust. 3, czyli wymogu jednomyślności w odniesieniu do samego budynku. Tekst ustawy i rozporządzenia w bazie przepisów, w brzmieniu zmienionym do 25 listopada 2025 r., nadal ten wymóg zawiera. Praktyczny skutek, który podaje strona samego ministerstwa, jest więc taki, że dla lokalu mieszkalnego w budynku wielolokalowym wymagana jest jednomyślna uchwała wszystkich właścicieli lokali w budynku, z wyjątkami wymienionymi wyżej.

Jak złożyć wniosek o zezwolenie na najem turystyczny krok po kroku

Strona ministerstwa poświęcona wnioskom podaje, że wnioski o zezwolenie (Turizm Amaçlı Kiralanan Konut İzin Belgesi) składa się wyłącznie przez e-Devlet, a wnioskodawcy postępują zgodnie z instrukcją wyświetlaną w interfejsie e-Devlet. Wnioski papierowe są zwracane bez rozpatrzenia (rozporządzenie art. 5 ust. 1). Strona o wnioskach rozpatrywanych przez dyrekcje prowincjonalne informuje, że rozpatrują je prowincjonalne dyrekcje kultury i turystyki (İl Kültür ve Turizm Müdürlükleri). Wnioski dotyczące rezydencji wysokiej jakości, lokali objętych przepisem przejściowym ustawy oraz lokali timeshare rozporządzenie przydziela samemu ministerstwu (art. 6 ust. 7). Poniższe kroki odpowiadają kolejności, w jakiej przedstawia je rozporządzenie.

1. Należy potwierdzić, że jednostka jest lokalem mieszkalnym w rozumieniu ustawy: aktualny wpis w rejestrze tapu musi wykazywać mieszkalną służebność piętrową lub własność piętrową, a jednostka bez takiego wpisu wymaga zaświadczenia rejestracyjnego budynku wydanego dla celów mieszkalnych (rozporządzenie art. 5 ust. 2 lit. c).
2. W przypadku mieszkania w budynku z kilkoma lokalami trzeba uzyskać poświadczoną notarialnie kopię jednomyślnej uchwały właścicieli wszystkich lokali o charakterze mieszkalnym, a jeżeli ten sam wynajmujący ubiega się o zezwolenia dla więcej niż pięciu lokali, także licencję na otwarcie i prowadzenie działalności (rozporządzenie art. 5 ust. 2 lit. d).
3. Następnie należy zebrać dokumenty tożsamości: kopię dowodu osobistego lub paszportu, z zagranicznym numerem identyfikacyjnym lub podatkowym w przypadku zagranicznej osoby fizycznej, oświadczenie o podpisie, jeśli dokument nie zawiera wzoru podpisu, a w przypadku spółki numer podatkowy, numer rejestru handlowego lub MERSİS oraz dokumenty podpisowe jej przedstawicieli (art. 5 ust. 2 lit. a i b). Dołącza się oświadczenia współwłaścicieli, jeśli właścicieli jest kilku, oraz poświadczone notarialnie pełnomocnictwo, jeżeli wniosek składa przedstawiciel (art. 5 ust. 2 lit. ç i e).
4. Wniosek składa się przez e-Devlet. Jeżeli ten sam wynajmujący ubiega się o zezwolenie dla kilku lokali w jednym budynku, można złożyć jeden wniosek, a wnioskodawca, który już posiada zezwolenia w tym budynku, musi o tym poinformować (art. 5 ust. 1).
5. Dyrekcja prowincjonalna bada dokumenty pod kątem art. 3 ustawy. Wnioski niekompletne lub nieodpowiednie są odrzucane z podaniem powodów, a rozpatrzenie musi zostać zakończone w ciągu sześćdziesięciu dni (art. 6 ust. 1, w brzmieniu zmienionym 30 maja 2024 r.).
6. Jeżeli wniosek zostanie zatwierdzony, w zezwoleniu podaje się imię i nazwisko lub nazwę posiadacza, adres, datę, numer zezwolenia zaczynający się od kodu tablic rejestracyjnych prowincji oraz maksymalną liczbę gości (art. 7).
7. Należy zawiesić tabliczkę. Ministerstwo przygotowuje ją metodą tłoczenia na zimno, a tabliczka zawiera napis „TURİZM AMAÇLI KONUT” wraz z datą i numerem zezwolenia, numerem kontaktowym posiadacza i adresem lokalu (art. 8).
8. W ciągu trzydziestu dni od daty zezwolenia należy się spodziewać kontroli na miejscu. Jeżeli stwierdzi ona braki, posiadacz ma piętnaście dni na ich usunięcie, a dalsze kroki są opisane w części o karach poniżej (art. 6 ust. 2 i 3).

Z zezwoleniem wiążą się stałe obowiązki. Lokal musi spełniać wymogi określone w art. 9 rozporządzenia: co najmniej jedno łóżko, toaletę i łazienkę, część dzienną i aneks kuchenny; ciepłą i zimną wodę; wysokiej jakości łóżka z jedną poduszką, poszewką i prześcieradłem na osobę; jeden ręcznik do twarzy i jeden ręcznik kąpielowy na osobę; gaśnicę chemiczną; czujniki dymu we wszystkich stałych pomieszczeniach poza łazienkami i toaletami; a także wyposażenie i urządzenia czyste, konserwowane i sprawne. Po wydaniu zezwolenia jego numer musi być czytelnie wyświetlany w każdym medium, w którym lokal jest promowany, a promocja musi podawać takie informacje jak lokalizacja, pojemność, piętro, liczba sypialni, rodzaje łóżek, wyposażenie, regulamin budynku oraz godziny zameldowania i wymeldowania (art. 9 ust. 2). Posiadacz musi sprzątać i konserwować lokal przy każdej zmianie gości, prowadzić zapisy o zwalczaniu szkodników, przekazywać gościom na piśmie lub online zasady obowiązujące w budynku oraz wypełniać obowiązki zgłaszania tożsamości wynikające z ustawy nr 1774 i z ustawy o ochronie danych (art. 10). Lokale objęte zezwoleniem są kontrolowane co najmniej raz na dwa lata: pierwszym krokiem jest sprawdzenie dokumentów, na których oparto zezwolenie, z trzydziestoma dniami na dostarczenie brakujących papierów, po czym następuje kontrola lokalu z wcześniejszym powiadomieniem o terminie (art. 12 ust. 4 i 6).

Ustawa pozostawia opłaty ministerstwu (art. 3 ust. 2). Strona ministerstwa poświęcona wnioskom nie podaje żadnej opłaty. Okólnik Izby Żeglugi Morskiej (Deniz Ticaret Odası) z 19 stycznia 2026 r. powtarza pismo ministerstwa z 14 stycznia 2026 r. w sprawie opłat za certyfikaty, tabliczki i obiekty na rok 2026; dołączony do niego cennik stwierdza, że za lokale wynajmowane w celach turystycznych nie pobiera się ani opłaty wnioskowej, ani opłaty za obiekt turystyczny (turistik müessese harcı). O zmianie wynajmującego w drodze jakiejkolwiek czynności prawnej innej niż dziedziczenie należy zawiadomić w ciągu trzydziestu dni od jej wpisania do rejestru tapu, w przeciwnym razie grozi kara 50 000 TL; zezwolenie zostaje cofnięte, jeżeli nowy wynajmujący nie złoży wniosku o jego przeniesienie w ciągu kolejnych trzydziestu dni albo nie spełnia obowiązków po zatwierdzeniu przeniesienia (ustawa art. 4 ust. 2 lit. b i art. 5 ust. 1 lit. c). Jeżeli posiadacz zezwolenia będący osobą fizyczną umrze, spadkobiercy muszą złożyć wniosek w ciągu trzech miesięcy, w przeciwnym razie zezwolenie traci ważność, choć goście zachowują swoje prawa do końca umowy (art. 3 ust. 6).

Kary przewidziane przez prawo Airbnb w Turcji

Artykuł 4 ustawy ustanawia administracyjne kary pieniężne dla wynajmujących, pośredników, posiadaczy zezwoleń i platform internetowych. Tabela 2 podaje kwotę zapisaną w ustawie oraz, jeżeli jest dostępna, kwotę na rok 2026 podaną przez Izbę Handlowo-Przemysłową w Muğla. Kwoty izby wynikają z ustawowego przeszacowania: zgodnie z art. 17 ust. 7 ustawy o wykroczeniach (ustawa nr 5326) administracyjne kary pieniężne podnosi się co roku o wskaźnik przeszacowania ogłaszany na podstawie art. 298 bis ustawy o postępowaniu podatkowym, z pominięciem ułamków lira. Izba podaje przeszacowane kwoty tylko dla czterech kar, dlatego w pozostałych wierszach widnieje kwota podstawowa. Kary z ustępu 1 art. 4, z wyjątkiem kary dla platform z lit. e, ustala i nakłada wyższy urzędnik administracji cywilnej miejscowości, w której znajduje się lokal, natomiast karę dla platform z lit. e oraz kary z ustępu 2 ustala i nakłada ministerstwo (art. 4 ust. 3). Izba w Muğla podaje, że na swoim terenie organem jest urząd powiatowy (kaymakamlık).

Z tych przepisów wyróżniają się trzy cechy, które warto omówić osobno. Po pierwsze, większość kar rosnących wiąże się z terminem piętnastu dni na uregulowanie sytuacji, tak że druga kara następuje dopiero wtedy, gdy działalność lub uchybienie trwa nadal. Po drugie, zezwolenie można cofnąć: jeżeli braki stwierdzone podczas kontroli nie zostaną usunięte, rozporządzenie przewiduje pierwszą karę, kolejne piętnaście dni, drugą kontrolę, a następnie cofnięcie zezwolenia na podstawie art. 5 ust. 1 lit. d ustawy (rozporządzenie art. 6 ust. 3 i art. 12 ust. 4). Po trzecie, gdy jedno zezwolenie obejmuje kilka lokali jednego wynajmującego, rozporządzenie, w brzmieniu zmienionym 25 listopada 2025 r., przewiduje, że za pewne naruszenia stosuje się jedną decyzję sankcyjną za to samo naruszenie, z wyjątkiem naruszeń cech określonych w art. 9 (art. 10 ust. 3). Goście, których zezwolenie zostaje cofnięte, zachowują prawa wynikające z umowy do jej zakończenia (ustawa art. 5 ust. 2).

Platformy: numery zezwoleń, wezwania do usunięcia treści i projekt ustawy z 2026 roku

Ustawa sięga do platform poprzez art. 4 ust. 1 lit. e. Dostawca usług pośrednich, który umożliwia handel elektroniczny lub promocję wynajmu bez zezwolenia i który nie usunie treści w ciągu dwudziestu czterech godzin od ostrzeżenia ministerstwa, podlega karze za każdy lokal. Ustawa przewiduje także decyzję o usunięciu treści lub zablokowaniu dostępu, która jest przekazywana Związkowi Dostawców Dostępu (Erişim Sağlayıcıları Birliği) do wykonania; platforma może wnieść odwołanie do sądu pokoju w sprawach karnych (sulh ceza hâkimliği). Rozporządzenie dodaje, że ministerstwo może wysyłać wezwania do usunięcia treści do dostawców usług pośrednich za pośrednictwem systemów internetowych oraz może udostępniać dane właściwym organom publicznym, biurom podróży i dostawcom usług pośrednich (art. 14 ust. 2, w brzmieniu zmienionym 26 lipca 2024 r.). Ministerstwo przesyła też kopie każdego zezwolenia oraz zawiadomienia o cofnięciu lub odmowie władzom lokalnym, jednostkom policji na danym obszarze i miejscowemu urzędowi skarbowemu (art. 6 ust. 5).

Strona pomocy Airbnb dotycząca Türkiye podaje, czego wymaga sama platforma. Według niej Ministerstwo Turystyki wymaga od platform weryfikowania numerów zezwoleń przez zebranie od gospodarza trzech danych i potwierdzenie ich w rządzie, od 1 kwietnia 2026 r. gospodarz musi wpisać te informacje dla każdej oferty, aby rozpocząć gościnę w Türkiye, a oferty z nieprawidłowymi lub nieaktualnymi informacjami nie będą mogły dalej działać. Trzy elementy to numer zezwolenia (lub, zależnie od rodzaju obiektu, numer certyfikatu obiektu turystycznego albo prostego zakwaterowania), imię i nazwisko właściciela dokumentu zgodnie z dokumentem ministerstwa oraz adres oferty. Niniejszy przewodnik powołuje się na stronę platformy wyłącznie w odniesieniu do tego oświadczenia o praktyce samej platformy i nie traktuje jej jako źródła przepisów prawa.

Projekt ustawy, który znajduje się obecnie przed Wielkim Zgromadzeniem Narodowym, wprowadziłby system licencjonowania platform. Według strony projektu w zgromadzeniu projekt ustawy o zagranicznych cyfrowych platformach noclegowych (Yabancı Dijital Konaklama Platformları Kanunu Teklifi, nr 2/3803) został złożony 10 sierpnia 2026 r. przez posłów Partii Sprawiedliwości i Rozwoju (AK Parti), komisją wiodącą była Komisja ds. Robót Publicznych, Planowania Przestrzennego, Transportu i Turystyki, sprawozdanie komisji zostało wydane (sprawozdanie nr 293), a w chwili odczytu strony 17 października 2026 r. projekt figurował jako wpisany do porządku obrad bez zapisanego wyniku. Streszczenie na stronie mówi, że projekt nadałby podstawę prawną działalności zagranicznych cyfrowych platform noclegowych, wymagałby zezwolenia ministerstwa i przedstawiciela w Türkiye, ustanowiłby administracyjne sankcje i objąłby te platformy udziałem turystycznym. Agencja Anadolu poinformowała 6 października 2026 r., że komisja przyjęła tekst, i opisała jego warunki: dwuletnie, niezbywalne zezwolenie z opłatą 5 mln TL, która jest co roku przeszacowywana; wymóg, aby oferty licencjonowanych obiektów noclegowych i lokali objętych zezwoleniem na wynajem turystyczny zawierały numery dokumentów, weryfikowane według procedur ministerstwa; blokowanie dostępu do platform bez zezwolenia, z zatwierdzeniem sądowym w ciągu 24 godzin; oraz wejście w życie 1 stycznia 2027 r. na podstawie wniosku przyjętego w komisji, przy czym platformy już działające miałyby trzy miesiące na złożenie wniosku. Projekt nie jest jeszcze prawem, a jego tekst może się zmienić na posiedzeniu plenarnym Zgromadzenia.

Podatek od dochodów z najmu krótkoterminowego w 2026 roku

Dochód z wynajmu budynku jest dochodem kapitałowym z nieruchomości (gayrimenkul sermaye iradı) na podstawie art. 70 ustawy o podatku dochodowym, według infografiki o dochodach z najmu na rok 2026 Administracji Skarbowej (Gelir İdaresi Başkanlığı, GİB). Ten sam dokument określa zasady składania zeznań dla dochodów uzyskanych w 2025 roku: czynsz z lokalu mieszkalnego do 47 000 TL w roku jest zwolniony i nie wymaga zeznania, czynsz powyżej tej kwoty deklaruje się po odliczeniu zwolnienia, a zeznanie za rok kalendarzowy 2025 należało złożyć w terminie od 1 do 31 marca 2026 r. W przypadku dochodów uzyskanych w 2026 roku art. 21 ustawy o podatku dochodowym określa kwotę zwolnioną na 58 000 TL brutto czynszu z budynków wynajmowanych jako mieszkania (mesken) w roku kalendarzowym; w tekście jednolitym zaznaczono, że kwota ta wynika z Komunikatu ogólnego do ustawy o podatku dochodowym, seria nr 332, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym z 31 grudnia 2025 r. (nr 33124, piąty numer powtórzony). Według infografiki GİB zwolnienie nie dotyczy podatników, którzy muszą deklarować dochód handlowy, rolniczy lub z wolnego zawodu, stosuje się je jednokrotnie do łącznej kwoty, gdy wynajmowanych jest kilka lokali, a każdy współwłaściciel jednego lokalu ma osobne zwolnienie. Podatnik składający zeznanie może odliczyć albo koszty rzeczywiste, albo ryczałtowe odliczenie w wysokości 15% czynszu pozostającego po zwolnieniu, a podatnik, który wybrał metodę ryczałtową, nie może wrócić do kosztów rzeczywistych przez dwa lata. Infografika stosuje zwolnienie wyłącznie do nieruchomości wynajmowanej jako mieszkanie i stosuje te same progi składania zeznań do podatników o nieograniczonym i ograniczonym obowiązku podatkowym (nierezydentów).

Otwarta pozostaje kwestia, czy dochód z wynajmu turystycznego objętego zezwoleniem traktuje się jako czynsz z lokalu mieszkalnego, czy jako dochód handlowy. 24 stycznia 2025 r. Administracja Skarbowa wydała pismo ogólne (genel yazı) nr 7877, które według doniesień prasowych traktowało posiadaczy zezwolenia na najem turystyczny jak podatników prowadzących działalność handlową; doniesienia z czerwca 2026 r. wskazują, że właściciele, którzy nie zarejestrowali się jako podatnicy handlowi, zostali obciążeni z mocą wsteczną podatkiem dochodowym, podatkiem tymczasowym i podatkiem od wartości dodanej w wysokości 20%. Doniesienia prasowe z czerwca i lipca 2026 r. mówią następnie, że Rada Państwa (Danıştay) wstrzymała wykonanie tego pisma. Türkiye Turizm z 11 czerwca 2026 r. wymienia 3. i 7. izbę zasiadające łącznie, nazywa decyzję wstrzymaniem wykonania, a nie ostatecznym rozstrzygnięciem co do meritum, i podaje następujące uzasadnienie sądu: dochód uznaje się za handlowy tylko wtedy, gdy wynajem jest prowadzony w ramach organizacji handlowej, takiej jak hotel, apart-hotel lub pensjonat, oferującej usługi takie jak śniadania, posiłki lub codzienne sprzątanie; uzyskiwanie wyższego dochodu przez wynajem na krótsze okresy nie zmienia charakteru dochodu, który pozostaje dochodem z najmu; a lokale bez takich usług nie mogą być zaliczone do obiektów noclegowych, więc nie podlegają podatkowi od zakwaterowania (konaklama vergisi). Doniesienie z 20 lipca 2026 r. potwierdza wstrzymanie oraz datę pisma, 24 stycznia 2025 r. Doniesienia nie podają numeru decyzji. Są zgodne co do kierunku wstrzymania, a niniejszy przewodnik nie uznaje sytuacji podatkowej żadnego konkretnego wynajmu za przesądzoną.

Inne obowiązki związane z podatkami pojawiają się w ustawie i w wytycznych GİB. Art. 4 ust. 2 lit. c ustawy nakłada karę na posiadacza zezwolenia, który nie przedstawi dokumentu wykazującego zapłatę udziału turystycznego (turizm payı) na podstawie ustawy nr 7183, a rozporządzenie nakazuje przesłanie kopii każdego zezwolenia miejscowemu urzędowi skarbowemu (art. 6 ust. 5). Przewodnik GİB o dochodach z najmu za rok podatkowy 2024 stwierdza, że płatności za tygodniowe, dzienne lub podobne krótkoterminowe wynajmy lokali mieszkalnych podlegają zasadzie, według której pobieranie i wpłacanie czynszu musi być dokumentowane przez banki lub pocztę, na podstawie Komunikatu ogólnego nr 328 (przewodnik GİB o dochodach z najmu).

Najem krótkoterminowy a długoterminowy: licencja, zgoda, podatek i zasady umowy

Tabela 3 porównuje oba reżimy tak, jak przedstawiają je ustawa, rozporządzenie i wytyczne. Kolumna najmu długoterminowego opisuje wynajem lokalu mieszkalnego na okres dłuższy niż 100 dni zawarty jednorazowo, który art. 1 ust. 3 ustawy pozostawia poza jej zakresem.

Dwa punkty w kolumnie dotyczącej najmu długoterminowego wymagają podania dat. Turecki Kodeks zobowiązań (ustawa nr 6098) przewidywał w swoim art. przejściowym 1, dodanym w 2022 roku, i w art. przejściowym 2, dodanym w 2023 roku, że w przypadku czynszów mieszkaniowych odnawianych od 8 czerwca 2022 r. do 1 lipca 2024 r. włącznie uzgodniony czynsz nie mógł przekraczać 25% czynszu z poprzedniego roku albo 12-miesięcznej średniej zmiany wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych, jeżeli ta była niższa. Tekst Kodeksu nie przewiduje takiego pułapu dla odnowień po 1 lipca 2024 r., a art. 344 odwołuje się wyłącznie do 12-miesięcznej średniej zmiany wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych. Wrześniowy biuletyn cen towarów i usług konsumpcyjnych za 2026 rok Tureckiego Urzędu Statystycznego (TÜİK), opublikowany 5 października 2026 r., podaje tę 12-miesięczną średnią zmianę jako 31,49%, a roczną inflację cen konsumpcyjnych jako 29,73%.

Zezwolenia pobytowe a wynajem nieruchomości

Samo prawo Airbnb w Turcji w ogóle nie wspomina o zezwoleniach na pobyt. Jedno oficjalne stanowisko wiąże jednak wynajem nieruchomości z zezwoleniami pobytowymi. Wykaz dokumentów dla krótkoterminowych zezwoleń pobytowych Prezydium ds. Zarządzania Migracją mówi w odniesieniu do wnioskodawców, którzy opierają zezwolenie na posiadanej nieruchomości, że wartość lokalu w dniu nabycia musi wynosić co najmniej 200 000 USD w przeliczeniu na liry tureckie, że nieruchomość musi być lokalem mieszkalnym użytkowanym przez cudzoziemca jako taki oraz że lokal nie może być używany do wynajmu ani do podobnych celów przynoszących dochód. Zasady dotyczące ścieżek obywatelstwa i pobytu opisano na stronie serwisu o obywatelstwie i imigracji.

Oś czasu: prawo Airbnb w Turcji w latach 2023–2026

Tabela 4 zestawia kamienie milowe od uchwalenia ustawy do października 2026 r., wraz ze źródłem każdego z nich.

Co zmieniło się w podaży i czynszach

Rejestr samego ministerstwa jest obecnie oficjalnym, aktualnym spisem lokali objętych zezwoleniem. Wyszukiwanie na publicznej stronie bez żadnego filtra 17 października 2026 r. zwróciło 33 966 wpisów, z których każdy zawiera numer zezwolenia, typ, zamaskowane nazwisko posiadacza, adres oraz liczbę lokali, pokoi i łóżek. Tabela 5 pokazuje sumy według typu, obliczone przez zsumowanie wierszy rejestru dla każdego typu; nazwy typów pochodzą z samego rejestru. Wpis oznacza jedno zezwolenie, a jedno zezwolenie może obejmować kilka lokali w budynku (rozporządzenie art. 9 ust. 3), dlatego lokali jest więcej niż wpisów.

W rejestrze sześć prowincji ma więcej niż 2000 lokali, według obliczeń na podstawie jego wierszy z tego dnia: Muğla, 9 236 wpisów i 10 592 lokale; Antalya, 7 964 wpisy i 10 137 lokali; Stambuł, 3 177 wpisów i 7 658 lokali; Izmir, 2 076 wpisów i 2 380 lokali; Trabzon, 826 wpisów i 2 273 lokale; oraz Balıkesir, 1 657 wpisów i 2 202 lokale. W Stambule 7 658 lokali dzieli się na 4 015 rezydencji wysokiej jakości, 3 185 lokali mieszkalnych i 458 domów wolnostojących. Wśród dzielnic Stambułu rejestr wykazuje Beyoğlu z 1 234 wpisami i 1 878 lokalami, Bağcılar z 14 wpisami i 826 lokalami, Şişli z 336 wpisami i 822 lokalami, Fatih z 550 wpisami i 728 lokalami oraz Esenyurt z 84 wpisami i 609 lokalami. W prowincji Antalya samo Kaş odpowiada za 4 602 wpisy i 4 757 lokali, a w prowincji Muğla samo Fethiye za 4 199 wpisów i 4 353 lokale.

W prasie pojawiły się dwa wcześniejsze zestawienia, a Tabela 6 zestawia je z rejestrem. Agencja Anadolu podała 30 października 2024 r. na podstawie Rocznego Programu Prezydenckiego na 2025 rok, że pod koniec sierpnia 2024 r. wydano zezwolenia dla 37 172 z 88 730 lokali, które złożyły wniosek. Agencja Prasowa Demirören podała 5 stycznia 2025 r., przypisując dane prowincjonalne danym ministerstwa, że 22 939 lokali posiadało zezwolenie w pierwszym roku obowiązywania ustawy, w tym 6 573 w Muğla, 4 899 w Antalyi i 2 250 w Stambule. Oba doniesienia posługują się różnymi zestawieniami, nie podają swoich definicji, a liczba z 2024 roku jest wyższa niż z 2025 roku; te trzy liczby nie mogą więc być odczytywane jako jeden szereg.

Dane o ofertach są najpełniejsze dla Stambułu z lat poprzedzających wejście ustawy w życie. Raport Stambulskiej Agencji Planowania (İPA), opracowany wspólnie z Dyrekcją Planowania Miejskiego Stambulskiej Gminy Metropolitalnej, wykazuje 22 695 rekordów Airbnb w Stambule w 2021 roku i 37 992 na koniec 2023 roku, czyli wzrost o 70%, przy czym całe lokale stanowią 70,5% rekordów, a Beyoğlu, Şişli i Fatih mają odpowiednio 23%, 14,6% i 10,2% z nich. Raport dowodzi, że skoncentrowany najem krótkoterminowy utrudnia znalezienie najmu długoterminowego w tych okolicach. Raport stwierdza też, że ustawa unieważniła propozycje gminy dotyczące ograniczenia użytkowania turystycznego w Beyoğlu i w centralnym Kadıköy, co jest interpretacją ustawy przez agencję, a nie ustaleniem ministerstwa.

Po wejściu ustawy w życie na podaż wpływają dwie późniejsze kwestie. Pierwszą jest wygaśnięcie zezwoleń tymczasowych. Pismo ministerstwa z 31 grudnia 2024 r., przekazane przez TÜRSAB 6 stycznia 2025 r., stwierdzało, że zezwolenia tymczasowe dla lokali bez adnotacji o przeznaczeniu mieszkalnym w akcie utraciły ważność 31 grudnia 2024 r., a oferty nieruchomości z listy ministerstwa miały zostać usunięte od 1 stycznia 2025 r. Drugą jest zestawienie opublikowane przez branżowy serwis Turizm Ekonomi 20 lipca 2026 r. Dla sześciu dzielnic Stambułu zestawiono w nim liczbę lokali objętych zezwoleniem w bazie danych Agencji Promocji i Rozwoju Turystyki Türkiye z liczbą ofert Airbnb, które serwis znalazł: Kadıköy 156 wobec 499, Fatih 525 wobec ponad 1000, Şişli 330 wobec ponad 1000, Beşiktaş 130 wobec 706, Eyüpsultan 17 wobec ponad 1000 oraz Esenyurt 90 wobec 253. Serwis stwierdza, że nie zna przyczyny, przedstawia dwa możliwe wyjaśnienia, czyli oferowanie lokali bez zezwolenia lub jedną ofertę obejmującą kilka lokalizacji, i nie podaje, kiedy ani w jaki sposób zebrano te liczby.

Co do czynszów, oficjalne szeregi obejmujące ten okres nie przypisują żadnej zmiany ustawie. Wrześniowy biuletyn Banku Centralnego o Indeksie Cen Mieszkań i Indeksie Czynszów dla Nowych Najemców za 2026 rok podaje, że Indeks Czynszów dla Nowych Najemców (2023 = 100) wyniósł 342,9 dla Türkiye, co oznacza wzrost o 26,6% w ujęciu nominalnym w porównaniu z wrześniem 2025 roku i spadek o 2,4% w ujęciu realnym, oraz że indeks dla Stambułu wzrósł o 35,5%, dla Ankary o 25,1%, a dla Izmiru o 23,7% w tym samym roku. Biuletyn stwierdza, że najwyższy roczny wzrost wśród regionów statystycznych odnotowano w regionie Stambułu (35,5%). Biuletyn Urzędu Statystycznego za ten sam miesiąc podaje roczny wzrost o 39,99% w grupie wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych obejmującej mieszkanie, wodę, energię elektryczną, gaz i inne paliwa. Żaden z biuletynów nie wydziela wpływu najmu krótkoterminowego. Poziomy cen według prowincji omawia przewodnik o najtańszych i najdroższych miastach w Turcji.

Zakup z myślą o najmie krótkoterminowym: pytania do sprawdzenia

Poniższe pytania wynikają bezpośrednio z przedstawionych wyżej zasad. Jest to neutralna lista kwestii, które ustawa, rozporządzenie i oficjalne wytyczne czynią istotnymi, a nie porada dotycząca jakiegokolwiek zakupu.

• Czy jednostka jest zarejestrowana jako lokal mieszkalny w rejestrze tapu, z mieszkalną służebnością piętrową lub własnością piętrową? Bez tego rozporządzenie wymaga zaświadczenia rejestracyjnego budynku wydanego dla celów mieszkalnych (art. 5 ust. 2 lit. c).
• Czy jednostka znajduje się w budynku wielolokalowym, osiedlu mieszkaniowym, domu wolnostojącym, rezydencji wysokiej jakości czy w lokalu timeshare? Zasady zgody różnią się dla każdego z tych rodzajów (ustawa art. 3 ust. 3 i 3 ust. 10; rozporządzenie art. 5 ust. 4).
• Czy poświadczona notarialnie jednomyślna uchwała właścicieli budynku już istnieje dla tej jednostki, czy trzeba by ją uzyskać? Rozporządzenie wymaga poświadczonej notarialnie kopii wraz z wnioskiem.
• Czy jednostka ma już zezwolenie? Publiczny rejestr ministerstwa można filtrować według numeru zezwolenia, posiadacza, typu, prowincji i dzielnicy.
• Co dzieje się z zezwoleniem w razie sprzedaży? Zmianę wynajmującego należy zgłosić w ciągu trzydziestu dni od wpisu, a zezwolenie zostaje cofnięte, jeżeli nowy wynajmujący nie złoży wniosku o jego przeniesienie w ciągu kolejnych trzydziestu dni (ustawa art. 4 ust. 2 lit. b i art. 5 ust. 1 lit. c).
• Ile lokali w budynku ten sam właściciel posiada lub zamierza wynajmować? Limit 25% oraz zasada licencji działalności przy ponad pięciu lokalach mają w niektórych przypadkach zastosowanie (ustawa art. 3 ust. 4).
• Czy plan zarządzania budynkiem, sporządzony na podstawie art. 28 ustawy nr 634, mówi cokolwiek o najmie krótkoterminowym? W przypadku rezydencji wysokiej jakości ustawa odwołuje się do postanowienia planu zarządzania, które na to zezwala (art. 3 ust. 10).
• Czy jednostka spełnia standardy rozporządzenia dotyczące wyposażenia, bezpieczeństwa przeciwpożarowego i pojemności oraz czy była kontrolowana? Lokale objęte zezwoleniem są kontrolowane co najmniej raz na dwa lata (art. 12 ust. 4).
• Jak opodatkowany jest dochód z najmu jednostki? Zwolnienie na 2026 rok, odliczenie ryczałtowe i otwarta kwestia dotycząca wstrzymanego pisma przedstawiono wyżej.
• Czy planowane jest zezwolenie na pobyt oparte na nieruchomości? Wykaz dokumentów Prezydium stwierdza, że lokal nie może być używany do wynajmu ani do podobnych dochodów.
• Jakie są koszty zakupu? Serwisowy kalkulator podatków szacuje je, a mieszkania w Stambule są wymienione na stronie mieszkania na sprzedaż w Stambule, natomiast przegląd miasta znajduje się na stronie miasta Stambuł.

Najem krótkoterminowy na podstawie ustawy nr 7464 jest odrębny od statystyk hotelowych publikowanych przez ministerstwo, jak wyjaśnia przewodnik o tym, ile hoteli jest w Turcji: lokale wynajmowane na podstawie zezwolenia na najem nie są wliczane do obiektów posiadających certyfikaty działalności, inwestycyjne lub prostego zakwaterowania.

Często zadawane pytania

Czy do wynajmu mieszkania przez Airbnb w Turcji potrzebne jest zezwolenie?

Tak, jeżeli wynajem trwa 100 dni lub krócej w ramach jednego pobytu. Art. 3 ust. 1 ustawy nr 7464 wymaga zezwolenia przed zawarciem umowy najmu w celach turystycznych, a art. 4 ust. 1 lit. a przewiduje dla właściciela, który wynajmuje bez zezwolenia, karę 100 000 TL za każdy lokal według tekstu ustawy. Strona pomocy Airbnb dotycząca Türkiye podaje, że od 1 kwietnia 2026 r. gospodarz musi wpisać dla każdej oferty numer zezwolenia, imię i nazwisko właściciela dokumentu oraz adres oferty.

Jakie okresy najmu obejmuje prawo Airbnb w Turcji?

Prawo Airbnb w Turcji obejmuje wynajmy do 100 dni. Artykuł 2 definiuje najem turystyczny jako wynajem na najwyżej 100 dni, a art. 1 ust. 3 wyłącza spod ustawy każdy najem na okres dłuższy niż 100 dni zawarty jednorazowo. Wynajmowanie tego samego lokalu więcej niż cztery razy w roku na podstawie umów dłuższych niż 100 dni każda podlega karze 1 000 000 TL na podstawie art. 4 ust. 1 lit. g.

Czy wszyscy właściciele w budynku muszą wyrazić zgodę?

W przypadku mieszkania w budynku wielolokalowym tak: art. 3 ust. 3 wymaga uchwały podjętej jednomyślnie przez wszystkich właścicieli lokali w budynku, a rozporządzenie wymaga poświadczonej notarialnie kopii. W osiedlu z kilkoma budynkami zasada dotyczy budynku, w którym znajduje się lokal. Rezydencje wysokiej jakości, lokale timeshare i domy wolnostojące są zwolnione z uchwały jednomyślności i z limitu 25% (rozporządzenie art. 5 ust. 4). Trybunał Konstytucyjny oddalił zarzut wobec zasady dotyczącej osiedli 25 grudnia 2025 r.

Czy cudzoziemcy mogą uzyskać zezwolenie na najem turystyczny?

Rozporządzenie stosuje się do najmu na rzecz osób krajowych lub zagranicznych i wymienia dokumenty, które składa zagraniczny wynajmujący będący osobą fizyczną: kopię paszportu oraz zagraniczny numer identyfikacyjny lub numer podatkowy, a także pozostałe dokumenty przedkładane przez każdego wnioskodawcę, takie jak wpis w rejestrze tapu. Wniosek składa się przez e-Devlet.

Jakie kary przewiduje prawo Airbnb w Turcji?

Artykuł 4 ustawy przewiduje 100 000 TL za każdy lokal przy pierwszym stwierdzeniu wynajmu bez zezwolenia, 500 000 TL, jeśli trwa on po piętnastu dniach, oraz 1 000 000 TL, jeśli trwa po drugich piętnastu dniach. Izba Handlowo-Przemysłowa w Muğla podaje kwoty na 2026 rok jako 180 617 TL, 903 088 TL i 1 806 177 TL, po corocznym przeszacowaniu na podstawie ustawy nr 5326. Pośrednicy i platformy mają własne kary, jak pokazuje Tabela 2.

Czy można wynajmować przez Airbnb lub inne platformy rezerwacyjne bez zezwolenia?

Ustawa przewiduje karę dla dostawców usług pośrednich, którzy nie usuną oferty bez zezwolenia w ciągu 24 godzin od ostrzeżenia ministerstwa (art. 4 ust. 1 lit. e), a rozporządzenie wymaga, aby numer zezwolenia widniał w każdym medium, w którym lokal jest promowany (art. 9 ust. 2). Airbnb podaje, że od 1 kwietnia 2026 r. oferty z nieprawidłowymi lub nieaktualnymi informacjami o zezwoleniu nie mogą dalej działać w Türkiye.

Jak opodatkowany jest dochód z najmu krótkoterminowego w Turcji?

Czynsz z budynków jest dochodem kapitałowym z nieruchomości według ustawy o podatku dochodowym, ze zwolnieniem czynszu mieszkaniowego w wysokości 58 000 TL dla dochodów uzyskanych w 2026 roku oraz z wyborem między kosztami rzeczywistymi a ryczałtowym odliczeniem 15%. Czy wynajem turystyczny objęty zezwoleniem jest czynszem z lokalu mieszkalnego, czy dochodem handlowym, pozostaje przedmiotem sporu od czasu pisma Administracji Skarbowej z 24 stycznia 2025 r., które według doniesień prasowych Rada Państwa wstrzymała.

Czy ustawa dotyczy najmu długoterminowego?

Nie dotyczy wynajmów na okres dłuższy niż 100 dni zawartych jednorazowo (ustawa art. 1 ust. 3), z zastrzeżeniem kary 1 000 000 TL za więcej niż cztery takie wynajmy tego samego lokalu w ciągu roku (art. 4 ust. 1 lit. g). Podwyżki czynszu w długoterminowych umowach najmu lokali mieszkalnych podlegają art. 344 Kodeksu zobowiązań, a pułap 25%, który obowiązywał przy odnowieniach do 1 lipca 2024 r., wygasł.

Gdzie składa się wniosek o zezwolenie?

Wnioski składa się wyłącznie przez e-Devlet. Wniosek rozpatruje prowincjonalna dyrekcja kultury i turystyki prowincji, w której znajduje się lokal, natomiast wnioski dotyczące rezydencji wysokiej jakości, lokali timeshare i lokali objętych przepisem przejściowym ustawy rozpatruje ministerstwo. Wnioski papierowe są zwracane bez rozpatrzenia.

Czy zarząd budynku lub osiedla może zakazać najmu krótkoterminowego?

Ustawa czyni jednomyślną uchwałę właścicieli lokali w budynku warunkiem zezwolenia, więc pojedynczy właściciel, który się nie zgadza, może uniemożliwić złożenie wniosku dla mieszkania w budynku wielolokalowym. Decyzja Trybunału Konstytucyjnego z 25 grudnia 2025 r. pozostawiła tę zasadę w mocy. Znaczenie może mieć także plan zarządzania budynkiem: w przypadku rezydencji wysokiej jakości ustawa wymaga postanowienia planu zarządzania, które dopuszcza najem krótkoterminowy.

Ostatnia weryfikacja: 17 października 2026 r. Źródła: ustawa nr 7464 (baza przepisów, Dziennik Urzędowy, 2 listopada 2023 r.) i jej rozporządzenie (numery Dziennika Urzędowego z 28 grudnia 2023 r., 10 października 2025 r. i 25 listopada 2025 r.); Ministerstwo Kultury i Turystyki (strona wniosków, strona dyrekcji prowincjonalnych, rejestr lokali objętych zezwoleniem); decyzja Trybunału Konstytucyjnego E.2025/147, K.2025/275 (Dziennik Urzędowy, 2 kwietnia 2026 r., tekst); Wielkie Zgromadzenie Narodowe (projekt 2/3803); Administracja Skarbowa (infografika o dochodach z najmu na 2026 rok, przewodnik o dochodach z najmu); ustawa o podatku dochodowym, Kodeks zobowiązań i ustawa o wykroczeniach; Turecki Urząd Statystyczny (biuletyn cen towarów i usług konsumpcyjnych, wrzesień 2026 r.); Bank Centralny (indeksy cen mieszkań i czynszów, wrzesień 2026 r.); Prezydium ds. Zarządzania Migracją (wykaz dokumentów); Airbnb (strona pomocy dotycząca Türkiye, przywołana wyłącznie dla oświadczenia samej platformy); Agencja Anadolu (liczba zezwoleń 2024, projekt dotyczący platform); Agencja Prasowa Demirören; TÜRSAB; Izba Handlowo-Przemysłowa w Muğla; okólnik Izby Żeglugi Morskiej; Stambulska Agencja Planowania; Turizm Ekonomi; Türkiye Turizm; Haberler.com.