Zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji: zasady dla samochodów w 2026 roku

Zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji: zasady dla samochodów w 2026 roku

Niniejszy przewodnik wyjaśnia, jak prawo celne traktuje zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji, w oparciu o przewodnik dla podróżnych Ministerstwa Handlu z 9 lipca 2026 r., stronę Ministerstwa z często zadawanymi pytaniami, Ustawę Celną nr 4458 oraz Dziennik Urzędowy (Resmî Gazete). Wszystkie okresy, warunki i kwoty kar podano według stanu na 11 listopada 2026 r. Samochód, który wjeżdża do Turcji na rejestracji kraju pochodzenia, nie jest „importowany” w sensie podatkowym. Zostaje dopuszczony na ograniczony czas w ramach procedury tymczasowego importu (geçici ithalat rejimi), a poniższe zasady opisują granice tego dopuszczenia.

Po lekturze przewodnika czytelnik będzie wiedział, kto może wwieźć samochód na zagranicznych tablicach rejestracyjnych do Turcji, ile dni pojazd może tam pozostać w zależności od statusu osoby, jak liczy się 185-dniowy test miejsca zamieszkania, kto może siedzieć za kierownicą, jakie dokumenty trzeba okazać na granicy, co się dzieje, gdy samochód zostaje dłużej, niż wolno, oraz które usługi internetowe pokazują termin. Kwoty kar to stawki na 2026 rok w lirach tureckich (TRY), przejęte ze stron Ministerstwa. Nie stosuje się przeliczenia na dolary. Samochody wwożone przez cudzoziemców, którzy w Turcji pracują, studiują lub przechodzą na emeryturę, objęte są innym systemem z tablicami MA–MZ; ta ścieżka jest tu tylko streszczona, a omawia ją odrębny przewodnik o tablicach gościnnych. Przewodnik porządkuje te zagadnienia w kolejności, w jakiej zwykle pojawiają się one w praktyce: najpierw podstawa prawna, potem uprawnienia osoby i okresy, następnie dokumenty, kierowcy i kary.

Co mówi prawo: zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji

Nie istnieje jedna ustawa zatytułowana „prawo o zagranicznych tablicach”. Zasady rozproszone są na czterech poziomach. Na szczycie stoi Ustawa Celna nr 4458. Jej art. 128 określa procedurę tymczasowego importu jako rozwiązanie, na mocy którego towary niedopuszczone do swobodnego obrotu mogą być używane na tureckim obszarze celnym, w całości lub w części bez należności przywozowych, a następnie reeksportowane bez zmian poza normalnym zużyciem. Art. 130 ustala ogólny limit 24 miesięcy dla towarów objętych tą procedurą, a art. 131 i 132 pozostawiają szczegółowe przypadki pełnego i częściowego zwolnienia decyzji Prezydenta. W odniesieniu do samochodów osobistych praktyczne reguły zawarte są w decyzji wykonawczej i w komunikacie celnym, a Ministerstwo publikuje je następnie prostym językiem w swoim przewodniku dla podróżnych. Dla czytelnika oznacza to, że pełny obraz wymaga zestawienia kilku dokumentów, a nie odczytania jednego przepisu.

Drugi poziom to Decyzja Rady Ministrów nr 2009/15481, przyjęta 29 września 2009 r. i opublikowana w Dzienniku Urzędowym z 7 października 2009 r. (nr 27369) pod tytułem „Decyzja w sprawie stosowania niektórych artykułów Ustawy Celnej nr 4458”. Opiera się ona na art. 16, 74, 131, 132, 141, 167 oraz kilku innych artykułach Ustawy i jest instrumentem, który pozwala pojazdom spełniającym warunki wjeżdżać w ramach pełnego zwolnienia. Trzeci poziom to Ogólny Komunikat Celny o czasowo importowanych pojazdach lądowych (seria nr 1), opublikowany 22 kwietnia 2011 r. (nr 27913). Jego art. 6 ust. 1 brzmi obecnie tak, że pojazdy osób zamieszkałych poza tureckim obszarem celnym otrzymują 730 dni, a zezwolenie nie może być dłuższe niż dozwolony pobyt samej osoby w Turcji. To brzmienie nadała seria nr 3 komunikatu, opublikowana 14 listopada 2015 r. (nr 29532).

Czwarty poziom to przepisy karne samej Ustawy Celnej. Art. 238 ustanawia administracyjne kary pieniężne za naruszenia procedury dotyczące pojazdów używanych prywatnie, a art. 241 zawiera stałe „kary za uchybienia”, będące wielokrotnością kwoty bazowej. Na 2026 rok ta kwota bazowa wynosi TRY 1 494, zgodnie z Ogólnym Komunikatem Celnym (Procedury Celne) serii nr 217, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym z 17 grudnia 2025 r. (nr 33110). Dodatkową warstwą, dodaną w 2026 roku, jest rozporządzenie Ministerstwa Transportu i Infrastruktury o opłatach drogowych i administracyjnych karach pieniężnych dla pojazdów na zagranicznych tablicach, opublikowane 29 lipca 2026 r. (nr 33324). Tabela zestawia te akty w kolejności, w jakiej spotyka je czytelnik.

Warto zwrócić uwagę na jeden szczegół tekstu jednolitego Ustawy Celnej. Przypis do art. 241 odnotowuje, że 26 marca 2026 r. Trybunał Konstytucyjny (orzeczenie E.2025/269, K.2026/72) uchylił zwrot w pierwszym ustępie tego artykułu, dotyczący przepisów wprowadzanych w drodze regulacji niższego rzędu. Stała kara za wyjazd z kraju bez samochodu, omówiona poniżej, jest zapisana wprost w ust. 6 lit. e Ustawy i nie ma na nią wpływu ten zwrot. Dla czytelnika oznacza to, że kwota kary za wyjazd bez samochodu pozostaje taka, jak podano niżej.

Zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji: kto może wwieźć samochód

Przewodnik Ministerstwa zaczyna się od warunku centralnego: osoby mieszkające za granicą mogą tymczasowo wwieźć do Turcji jeden lądowy pojazd na zagranicznych tablicach, zarejestrowany na ich własne nazwisko w kraju ich zamieszkania. Mieszkańcy państw Unii Europejskiej i Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) mają szerszą możliwość, ponieważ mogą wwieźć także pojazd zarejestrowany w innym państwie UE lub EFTA niż to, w którym mieszkają. FAQ podaje przykład osoby mieszkającej w Niemczech, która kupiła samochód we Francji i wwozi go do Turcji. O uprawnieniu nie decyduje obywatelstwo. FAQ stwierdza, że dla tych ułatwień turystycznych narodowość jest bez znaczenia, a dawni obywatele Turcji i osoby z podwójnym obywatelstwem mogą z nich korzystać, jeśli mieszkają na stałe za granicą. Cudzoziemski małżonek mieszkający w Turcji musi natomiast spełnić ten sam wymóg 185 dni co każdy inny.

185-dniowy test miejsca zamieszkania

Określenie „zamieszkały za granicą” (yurtdışında yerleşik) ma konkretne znaczenie. W zwykłym przypadku oznacza ono, że osoba faktycznie spędziła co najmniej 185 dni poza Turcją w ciągu roku poprzedzającego planowaną datę wjazdu oraz że ma dom za granicą. Przewodnik dodaje, że marynarze, osoby na tymczasowym oddelegowaniu do prac na budowie oraz osoby przebywające w hotelach nie są uważane za zamieszkałe za granicą, nawet jeśli spędzą poza Turcją 185 dni, ponieważ nie ustanowiły tam miejsca zamieszkania. Obywatele Turcji, którzy wyjechali za granicę do pracy, na studia lub na tymczasowe oddelegowanie, a następnie wrócili na stałe, są traktowani jako osoby, które przeniosły miejsce zamieszkania z powrotem do Turcji, więc nie mogą skorzystać z tego ułatwienia.

Obliczenie nie zależy od podróżnego. Administracja celna pobiera wpisy paszportowe o wjazdach i wyjazdach z Generalnej Dyrekcji Bezpieczeństwa (Emniyet Genel Müdürlüğü), a program cofa się o 365 dni od zamierzonej daty wjazdu. Uwzględniane jest każde przekroczenie granicy drogą morską, lotniczą, lądową lub kolejową, z pojazdem lub bez niego, a 185 dni nie musi następować po sobie. Jeśli osoba wjeżdżała do Turcji i z niej wyjeżdżała w ciągu ostatniego roku na różnych paszportach lub dokumentach tożsamości, przewodnik stanowi, że trzeba o tym poinformować urząd celny, aby obliczenie nie było błędne. Test stosuje się przy każdym wjeździe, nie tylko przy pierwszym. Obywatele mogą sami przeprowadzić tę samą kontrolę w usłudze e-Devlet „Yurt Dışında Yerleşiklik Sorgulama”, a historia wjazdów i wyjazdów jest dostępna w zakładce „Yurda Giriş/Çıkış Belge Sorgulama”.

Ministerstwo podaje przykład z obliczeniem. Podróżny chce wjechać przez przejście graniczne Kapıkule 7 marca 2023 r., więc urząd celny bada okres od 7 marca 2022 r. do 7 marca 2023 r. Podróżny wyjechał z Turcji 7 marca 2022 r. i wrócił 5 czerwca 2022 r. (90 dni za granicą), wyjechał 15 września 2022 r. i wrócił 14 grudnia 2022 r. (90 dni), a wyjechał 21 stycznia 2023 r. i wrócił 7 marca 2023 r. (45 dni). Łącznie daje to 225 dni, czyli więcej niż 185, więc test jest spełniony, mimo że żadna pojedyncza podróż nie trwała 185 dni.

Emeryci i wyjątek od testu

Osoby, które przeszły na emeryturę z pracy za granicą, mają ulgę. Wymogu 185 dni nie stosuje się do pierwszego pojazdu, który wwożą do Turcji po dacie przejścia na emeryturę, pod warunkiem że jest zarejestrowany na ich nazwisko. Emeryt, który wyjeżdża z Turcji z samochodem przed wykorzystaniem całego okresu, może wrócić w pozostałym czasie bez 185-dniowego testu, a pojazd zostaje dopuszczony na pozostałe dni. Według przewodnika emeryt mieszkający poza obszarem celnym otrzymuje dwa lata na pojazd osobisty, cudzoziemski emeryt posiadający turecką kartę pobytu otrzymuje okres równy okresowi karty, a przedłużenie okresu można zgłosić w urzędzie celnym w ostatnich trzech miesiącach przed jego końcem, na podstawie dokumentu emerytalnego lub dokumentu pobytowego, chyba że zachodzi siła wyższa. Ulga dotyczy zatem wyłącznie testu, a nie pozostałych warunków, takich jak rejestracja pojazdu na nazwisko osoby.

Zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji: jak długo samochód może zostać

Okres zależy od statusu osoby, a nie od samochodu. Oznacza to, że dwa identyczne samochody mogą otrzymać różne okresy, jeśli wwożą je osoby o różnym statusie. Wartości podają sekcja 6 przewodnika Ministerstwa oraz pytania 9–12 z FAQ. Obywatele Turcji, osoby z podwójnym obywatelstwem i posiadacze Niebieskiej Karty (mavi kart), którzy mieszkają za granicą, w tym emeryci, mogą zatrzymać pojazd w Turcji na okres do 730 dni. Cudzoziemcy bez tureckiej karty pobytu otrzymują łącznie 90 dni w dowolnym okresie 180 dni. Cudzoziemcy z kartą pobytu otrzymują okres wskazany w dokumencie pobytowym, nie więcej niż 730 dni. Pojazd osoby prawnej, wwieziony przez osobę posiadającą pełnomocnictwo, jest dopuszczony na okres do 90 dni. Pojazd wynajęty otrzymuje okres z umowy najmu, również z limitem 730 dni.

FAQ ilustruje zasadę 90 dni przykładem obywatela Gruzji, który wjeżdża przez przejście graniczne Sarp z dowodem osobistym: dozwolony pobyt osoby wynosi 90 dni w ciągu 180, więc samochód otrzymuje najwyżej 90 dni. Innymi słowy, okres pojazdu nigdy nie jest dłuższy niż dozwolony pobyt jego posiadacza. Okres można wykorzystać w jednym ciągu lub w kilku częściach, ale test 185 dni stosuje się przy każdym wjeździe. Osoba, która wyczerpała cały okres lub nie spełnia testu, nie może wwieźć pojazdu, dopóki warunki nie zostaną ponownie spełnione, z jednym wyjątkiem dla Europy, opisanym w następnej części.

Opcja jednego miesiąca dla mieszkańców Europy

Jeśli poprzedni okres został wykorzystany albo test 185 dni nie jest spełniony, mieszkańcy państw UE i EFTA oraz Wielkiej Brytanii mogą wwieźć na jeden miesiąc samochód zarejestrowany w kraju ich zamieszkania. Okres przyznawany jest przy wjeździe i musi zostać wykorzystany w jednym pobycie. Nie można go przyznać osobie, która już przebywa w Turcji z samochodem, ani osobie, która otrzymała okres jednego miesiąca w ciągu poprzednich 365 dni, więc w praktyce jest on dostępny raz w roku. Osoba musi udokumentować miejsce zamieszkania paszportem, dowodem osobistym lub kartą pobytu jednego z tych krajów. Jest to zatem odrębna, krótsza możliwość, a nie ponowne przyznanie pełnego okresu.

Jak zmieniał się okres

Przed październikiem 2015 r. obowiązywał okres sześciu miesięcy. Ministerstwo Handlu ogłosiło 15 października 2015 r., że Decyzja 2015/8113, opublikowana 13 października 2015 r., wydłużyła okres tymczasowego importu dla pojazdów drogowych do użytku osobistego z sześciu miesięcy do 24 miesięcy, aby obywatele mieszkający za granicą mogli dłużej trzymać swoje samochody w Turcji. Miesiąc później seria nr 3 komunikatu celnego ustaliła okres 730 dni dla osób zamieszkałych poza obszarem celnym. Przepisy przejściowe z 2015 r. pozwalały uzupełnić trwające zezwolenia do 730 dni na wniosek. Od tamtej pory zasadnicza wartość pozostaje na poziomie 730 dni. Stałą karę za wyjazd z kraju bez samochodu dodano do Ustawy Celnej w listopadzie 2022 r., a internetowe śledzenie daty końcowej ruszyło w marcu 2026 r.

Liczenie dni: przykłady pozostałego czasu i ponownego wjazdu

Ponieważ 730 dni można wykorzystywać w częściach, arytmetyka ma znaczenie. Przewodnik przedstawia zasady w pięciu punktach i podaje przykład do każdego z nich. Pierwszy to opisany wyżej test miejsca zamieszkania. Drugi to zasada, że test 185 dni stosuje się przy każdym wjeździe. Trzeci to zasada, że dni spędzone przez osobę w Turcji bez samochodu nie są odliczane od okresu pojazdu. Czwarty to zasada, że cudzoziemcy bez karty pobytu po powrocie z samochodem otrzymują niewykorzystaną część swoich 90 dni. Piąty dotyczy osób, które stają się emerytami, gdy już przebywają w Turcji z samochodem. Poniższe przykłady pochodzą z przewodnika Ministerstwa i pokazują, jak zasady działają w konkretnych datach.

Weźmy drugi przykład Ministerstwa. Osoba wjeżdża 15 stycznia 2022 r., a samochód otrzymuje 730 dni, kończących się 15 stycznia 2024 r. Osoba przebywa 240 dni, wyjeżdża 9 września 2022 r. i chce wrócić z samochodem 13 września 2022 r. Samochód ma jeszcze 490 dni (730 minus 240), ale osoba spędziła w Turcji w poprzednim roku więcej niż 180 dni, więc warunek zamieszkania za granicą nie jest już spełniony. O ile osoba nie jest emerytem z zagranicy, wjazd z samochodem zostaje odmówiony. W trzecim przykładzie osoba, która wykorzystała wszystkie 730 dni, wyjeżdża 10 lipca 2022 r. i nie może ponownie wwieźć samochodu przed 11 stycznia 2023 r., czyli 185 dni później. 35-dniowa wizyta samolotem w międzyczasie nie skraca ani nie wydłuża nowego okresu samochodu, ponieważ czas spędzony w Turcji bez samochodu jest pomijany.

W przypadku cudzoziemców czwarty przykład pokazuje odliczenie. Cudzoziemiec wjeżdża z samochodem 1 sierpnia 2022 r., przebywa 30 dni i wyjeżdża 31 sierpnia 2022 r. Wracając z samochodem 30 września 2022 r., bez wwiezienia w międzyczasie innego pojazdu, otrzymuje 60 dni: wykorzystane już 30 dni odejmuje się od 90. Tę samą logikę przewodnik stosuje w sekcji 8 dla osób zamieszkałych za granicą, u których wykorzystane dni z poprzednich 185 dni odlicza się od 730, oraz dla cudzoziemców, u których wykorzystane dni z poprzednich 180 dni odlicza się od 90. Posiadacze Niebieskiej Karty są wyłączeni z zasady 90 dni. Piąty przykład dotyczy osoby, która wjechała 10 stycznia 2021 r. z okresem kończącym się 9 stycznia 2023 r. i 4 czerwca 2021 r. nabyła prawo do zagranicznej emerytury. Samochód musi opuścić kraj do 9 stycznia 2023 r., a ponieważ osoba musi wtedy spędzić za granicą co najmniej 185 dni, żaden samochód nie może zostać wwieziony przed 14 lipca 2023 r. Te przykłady pokazują, że dla osób zamieszkałych za granicą liczy się zarówno czas pojazdu, jak i czas samej osoby.

FAQ dodaje warunki ponownego wwiezienia tego samego samochodu po wykorzystaniu pełnego okresu 730 dni (pytanie 77): w ciągu ostatnich 365 dni osoba musi spędzić za granicą co najmniej 185 dni, samochód musi pozostawać za granicą przez 185 kolejnych dni, a osoba nie może w tym czasie wwieźć do Turcji żadnego pojazdu. Zmianę właściciela ocenia się według czasu spędzonego za granicą przez nowego właściciela, więc nabywca zamieszkały za granicą może wwieźć samochód (pytanie 34).

Dokumenty i kontrole na granicy

Przy wjeździe funkcjonariusz celny żąda określonego zestawu dokumentów. Przewodnik wymienia dowód rejestracyjny wykazujący, że samochód jest zarejestrowany w kraju zamieszkania, prawo jazdy osoby wwożącej samochód, dowód zamieszkania za granicą tam, gdzie jest to istotne, polisę ubezpieczenia komunikacyjnego ważną w Turcji oraz paszport lub dokument tożsamości. W przypadku emerytów dochodzi zaświadczenie emerytalne z tłumaczeniem na język turecki, poświadczonym przez ambasadę, konsulat lub notariusza. Gdy samochód należy do kogoś innego, dołącza się pełnomocnictwo lub umowę najmu, a w przypadku samochodów firmowych dokument notarialny lub konsularny z tłumaczeniem na język turecki, wykazujący, że osoba jest wspólnikiem lub pracownikiem firmy. Rejestracja celna samego pojazdu jest bezpłatna, zarówno według przewodnika, jak i pytania 17 z FAQ. Zestaw ten zależy od statusu osoby i od tego, czyj jest samochód, co ilustruje tabela poniżej.

Ubezpieczenie ma w FAQ osobną pozycję. Ważną polisę trzeba okazać przy wjeździe, a gdy polisy zagranicznej brakuje lub nie obowiązuje w Turcji, polisę można wystawić w punkcie najbliższym urzędowi celnemu (pytanie 46). Ministerstwo oferuje także usługę przedwstępnej deklaracji, dostępną przez portal e-Devlet i stronę Ministerstwa do 15 dni przed podróżą. Podróżny wprowadza dane osobowe i dane pojazdu na telefonie, tablecie lub komputerze, a formalności graniczne są dzięki temu, jak się podaje, krótsze. FAQ odnotowuje, że pojazd nie jest wpisywany do paszportu (pytanie 16); jego data końcowa jest natomiast dostępna w internecie.

Inne kwestie rozstrzygnięte w FAQ dotyczą samego pojazdu. Przyczepa lub nienapędzana przyczepa kempingowa może wjechać razem z samochodem (pytanie 30). Przepisy celne nie ustalają limitu wieku pojazdu (pytanie 36). Pojazd z kierownicą po prawej stronie nie podlega ograniczeniom, a FAQ powołuje się na art. 30 Rozporządzenia o ruchu drogowym (Karayolları Trafik Yönetmeliği) (pytanie 37). Można wwieźć tylko jeden pojazd osobisty, a wjazdy na paszporcie tureckim i na paszporcie zagranicznym ocenia się łącznie (pytanie 29). Pojazdu zagranicznej firmy nie można używać do działalności jej tureckiego oddziału, biura lub przedstawicielstwa (pytanie 28). Wszystkie te kwestie dotyczą samego pojazdu, a nie statusu jego posiadacza.

Kto może prowadzić: zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji

Kwestia tego, kto może prowadzić, to obszar, w którym przepisy zmieniły się ostatnio najbardziej. Przewodnik z 9 lipca 2026 r. i pytanie 21 z FAQ ustalają trzy przypadki. Po pierwsze, może prowadzić osoba wpisana w programie celnym jako posiadacz zezwolenia. Po drugie, jeśli posiadacz zezwolenia przebywa w Turcji, mogą prowadzić jego małżonek, wstępni (matka, ojciec, dziadkowie) i zstępni (dzieci, wnuki), pod warunkiem że ich własne miejsce zamieszkania znajduje się poza tureckim obszarem celnym. Posiadacz zezwolenia nie musi wtedy znajdować się w samochodzie. Po trzecie, gdy posiadacz zezwolenia jest w samochodzie, może prowadzić każda osoba mieszkająca poza obszarem celnym, bez wymogu więzi rodzinnej. Rozróżnienie opiera się więc na dwóch pytaniach: gdzie mieszka kierowca i czy w Turcji przebywa posiadacz zezwolenia.

Mieszkańcy Turcji traktowani są inaczej. Osoba mieszkająca w Turcji może prowadzić wyłącznie w sytuacji nagłej, na czas jej trwania i tylko wtedy, gdy w samochodzie jest właściciel pojazdu (przewodnik, sekcja 11; FAQ, pytanie 20). Małżonek, rodzic lub dziecko mieszkające w Turcji nie należą do kręgu rodzinnego, ponieważ warunkiem jest zamieszkanie poza obszarem celnym, a nie samo pokrewieństwo. Kierowcy muszą mieć przy sobie dokumenty potwierdzające zarówno więź rodzinną, jak i zamieszkanie za granicą: paszport, dokument tożsamości, kartę pobytu lub wyciąg z rejestru rodzinnego. Podczas kontroli drogowej kierowcy, który nie potrafi wykazać uprawnienia, samochód zostaje wycofany z ruchu i przekazany administracji celnej. Jeśli posiadacz zezwolenia przebywa za granicą, samochód stoi zaparkowany i nikt, nawet małżonek czy dziecko, nie może nim jeździć (FAQ, pytanie 21).

Użycie przez osobę nieuprawnioną niesie konsekwencje dla obu stron. FAQ stwierdza, że odrębne postępowania na podstawie art. 238 wszczyna się wobec posiadacza zezwolenia i wobec kierowcy, a pojazd zostaje odesłany za granicę. Tabela powyżej zestawia wszystkie omówione przypadki w jednym miejscu.

Pełnomocnictwo, najem, samochody firmowe i przeniesienia

Samochód należący do kogoś innego może wjechać na podstawie pełnomocnictwa (vekâletname) lub umowy najmu, ale tylko na określonych warunkach. Osoba wwożąca samochód i właściciel muszą oboje mieszkać za granicą. Samochód musi być zarejestrowany w kraju, w którym mieszka osoba go wwożąca, z wyjątkiem mieszkańców państw UE i EFTA, którzy mają szerszą możliwość opisaną wcześniej. W przypadku najmu trzeba przedstawić umowę. Przewodnik wymienia dopuszczalne formy pełnomocnictwa: zatwierdzone przez ambasadę, konsulat lub notariusza; sporządzone między dwiema stronami w urzędzie celnym wjazdu, gdy obie są obecne, i zatwierdzone przez urząd celny; oraz dokument między osobami fizycznymi zatwierdzony przez organ celny, gminny, policyjny lub sądowy kraju zagranicznego. Dokumenty dla samochodów firmowych obejmują dodatkowo pełnomocnictwo podpisane przez właściciela lub zarząd oraz dowód, że kierowca jest wspólnikiem lub pracownikiem. Do wszystkich wymagane są poświadczone tłumaczenia. Warunki te mają zapewnić, że zarówno osoba wwożąca, jak i właściciel rzeczywiście mieszkają poza tureckim obszarem celnym.

Pełnomocnictwo dotyczy tego, kto może wwieźć samochód, a nie tego, kto może nim jeździć. Krąg kierowców z poprzedniej części obowiązuje niezależnie od sposobu wjazdu samochodu. Mieszkaniec Turcji nie może użyć pełnomocnictwa, aby wwieźć samochód należący do osoby za granicą (FAQ, pytanie 25). Innymi słowy, pełnomocnictwo otwiera drogę wjazdu, ale nie zmienia zasad użytkowania pojazdu.

Przeniesienie z paszportu na paszport

Przewodnik dopuszcza jedną kontrolowaną formę przekazania. Czasowo zaimportowany samochód można przenieść z paszportu jednej osoby na paszport innej osoby, która następnie wywozi go z Turcji. Warunkami, które muszą być spełnione łącznie, są ważne pełnomocnictwo, zamieszkanie osoby przejmującej poza obszarem celnym przy spełnieniu warunku zamieszkania za granicą na dzień wpisu wjazdu w programie śledzenia pojazdów oraz wspólny wniosek obu osób w urzędzie celnym (lub, gdy przedstawiono pełnomocnictwo zatwierdzone przez ambasadę, konsulat albo notariusza, wniosek samej osoby przejmującej). Jest to jedyna kontrolowana forma przekazania opisana w przewodniku.

Sprzedaż i zmiana właściciela w Turcji

Samochodu dopuszczonego w ramach ułatwień turystycznych nie można sprzedać ani przenieść jego własności na inną osobę w Turcji. Jedynym wyjątkiem jest przeniesienie na innego członka jednostki rodzinnej, który ma prawo wwozić pojazd i jest wpisany w dokumencie czasowego wjazdu. Jeśli w trakcie pobytu wykryta zostanie zmiana właściciela, postępowania na podstawie art. 238 wszczyna się wobec posiadacza zezwolenia, który wwiózł samochód, oraz wobec nowego właściciela, a samochód musi opuścić kraj w ciągu siedmiu dni (przewodnik, sekcja 14; FAQ, pytanie 44).

Wyjazd z Turcji bez samochodu

Podróżny, który chce opuścić kraj i zostawić samochód w Turcji, musi poinformować urząd celny. Przewodnik wymienia trzy sposoby: przekazanie samochodu urzędowi celnemu, złożenie w najbliższym urzędzie celnym oświadczenia zobowiązującego (taahhütname), że nikt inny nie będzie używał samochodu, albo złożenie tego oświadczenia przez internet w usłudze Ministerstwa do spraw pojazdów na zagranicznych tablicach. Te dwie opcje różnią się biegiem czasu, co ma praktyczne znaczenie, ponieważ od tego zależy, czy czas pozostały dla pojazdu nadal ubywa. Gdy samochód zostaje przekazany urzędowi celnemu, jego okres jest zawieszony. Gdy złożono oświadczenie zobowiązujące, okres biegnie dalej (FAQ, pytanie 41). W przypadku oświadczenia samochód musi stać zaparkowany pod adresem zgłoszonym urzędowi celnemu i nikt nie może go używać, w tym małżonek, wstępni i zstępni posiadacza zezwolenia.

Karę za pominięcie tego kroku przewiduje wprost Ustawa. Jeśli kontrola paszportowa stwierdzi, że osoba wyjeżdża bez samochodu i nie przekazała go ani nie złożyła oświadczenia, zostaje skierowana do urzędu celnego. Osobie, która wyjechała bez poinformowania urzędu celnego i nie potrafi wykazać uzasadnionego powodu, wymierza się jednorazowo karę za wszystkie wyjazdy do dnia wykrycia, na podstawie art. 241 ust. 6 lit. e: TRY 11 952 na 2026 rok. To osiem razy więcej niż bazowa kara TRY 1 494. Pojazd pozostawiony w urzędzie celnym lub na parkingu pod dozorem celnym może pozostawać pod nadzorem celnym przez trzy miesiące od dnia przekazania, a właściciel może złożyć wniosek o przedłużenie o kolejne trzy miesiące. Jeśli pojazd nie zostanie odebrany ani okres nie zostanie przedłużony, a nie toczy się w jego sprawie postępowanie sądowe ani administracyjne, stosuje się przepisy o likwidacji (FAQ, pytanie 42). FAQ opisuje także porzucenie samochodu na rzecz urzędu celnego w drodze wniosku, po uiszczeniu wszelkich podatków i kar (pytanie 43).

Kary: zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji i przekroczenie okresu oraz inne naruszenia

Struktura kar opiera się na dwóch artykułach Ustawy Celnej, a przewodnik Ministerstwa podaje wynikające z nich kwoty na 2026 rok. Gdy samochód na zagranicznych tablicach rejestracyjnych w Turcji pozostaje po upływie swojego okresu, ale wyjeżdża w ciągu miesiąca od daty końcowej, kara wynosi dwukrotność kary bazowej. W ciągu dwóch miesięcy jest to czterokrotność, a w ciągu trzech miesięcy sześciokrotność. Te mnożniki wynikają z art. 241 ust. 3 lit. l, art. 241 ust. 4 lit. g i art. 241 ust. 5 lit. b, które dotyczą towarów czasowo importowanych, reeksportowanych odpowiednio w ciągu jednego, dwóch i trzech miesięcy po upływie dozwolonego okresu. Bazowa kwota TRY 1 494 daje TRY 2 988, TRY 5 976 i TRY 8 964. Należy pamiętać, że te mnożniki dotyczą przypadków, w których samochód ostatecznie opuszcza Turcję w wymienionych terminach. Po trzech miesiącach samochód podlega art. 238 ust. 1 lit. b, a kara wynosi jedną czwartą należności celnych od pojazdu, przy czym pojazd zostaje wzięty pod dozór i wywieziony. Podsumowując, zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji wiążą się z kolejnymi progami kar, które rosną wraz z każdym miesiącem przekroczenia.

Przewodnik zaznacza, że stałe kwoty w lirach są co roku waloryzowane według współczynnika waloryzacji ustalanego na podstawie Ustawy o postępowaniu podatkowym (nr 213). FAQ Ministerstwa dodaje, że decyzję o karze wydaną przez urząd celny można obejrzeć po zalogowaniu się do jego usługi internetowej. Tabela przedstawia obliczenia.

Inne naruszenia powodujące zastosowanie art. 238

Przewodnik wymienia zachowania, za które stosuje się karę w wysokości jednej czwartej należności celnych, a samochód zostaje przejęty przez urząd celny i wywieziony: używanie samochodu w celu innym niż ten, dla którego został dopuszczony; wynajmowanie go, pożyczanie, przenoszenie bez zezwolenia lub sprzedaż; użycie przez osoby nieuprawnione; wymiana bez zezwolenia celnego części, które wpisano razem z pojazdem; niewywiezienie samochodu lub nieprzekazanie go urzędowi celnemu w ciągu pierwszych trzech miesięcy po upływie okresu; oraz wjazd do Turcji na więcej niż jednym paszporcie lub dokumencie tożsamości bez poinformowania urzędu celnego, co sprawia, że test zamieszkania za granicą wydaje się spełniony. Ten sam artykuł stosuje się w opisanych wyżej przypadkach nieuprawnionej sprzedaży i nieuprawnionych kierowców.

Naprawy reguluje się w dwóch odrębnych punktach. Samochód wymagający naprawy po wypadku naprawia się w miejscu uznanym przez urząd celny i pod jego nadzorem, na wniosek właściciela lub osoby upoważnionej. W przypadku napraw, konserwacji i modyfikacji jako takich, w tym tuningu, samochód może wjechać w ramach procedury uszlachetniania czynnego; zezwolenie wydaje się osobom zamieszkałym w Turcji, z wyjątkiem importu niekomercyjnego osób zamieszkałych poza obszarem celnym, a o zezwolenie występuje się do urzędu celnego, do którego towary docierają, lub do tego, który znajduje się najbliżej miejsca pracy. Oba te przypadki są wyjątkami od zasady, że pojazd pozostaje w Turcji wyłącznie w celu, w jakim został dopuszczony.

Niezapłacone opłaty drogowe i mandaty: blokada wyjazdu

Od 29 lipca 2026 r. kwestie opłat drogowych i administracyjnych kar pieniężnych dla pojazdów na zagranicznych tablicach mają własne rozporządzenie, wydane przez Ministerstwo Transportu i Infrastruktury na podstawie art. 30 (ust. 8 i 10) Ustawy nr 6001 o usługach Generalnej Dyrekcji Dróg. Pojazd na zagranicznych tablicach rejestracyjnych w Turcji płaci te same opłaty drogowe co inne pojazdy według taryfy, a od kierowcy oczekuje się posiadania abonamentu na pobór opłat, takiego jak HGS, z działającym nadajnikiem i wystarczającym saldem. Konta HGS zakłada się w oddziałach i agencjach PTT oraz w bankach partnerskich. Rozporządzenie czyni właściciela pojazdu lub kierowcę odpowiedzialnym za saldo. Warto odróżnić te opłaty drogowe od kar celnych omówionych w poprzedniej części, ponieważ opierają się na innych przepisach.

Rozporządzenie wprowadza stopniowaną karę za przejazd bez zapłaty. Na drogach zarządzanych przez Generalną Dyrekcję Dróg (KGM) administracyjna kara pieniężna za niezapłacony przejazd wynosi czterokrotność opłaty, ale należna kwota zależy od tego, jak szybko opłata zostanie uiszczona: nic nie jest doliczane do opłaty, jeśli zostanie zapłacona w ciągu 0–15 dni; jednokrotność opłaty dolicza się od dnia 16 do dnia 45; a czterokrotność opłaty dolicza się po dniu 45. Ten sam harmonogram stosuje się na autostradach eksploatowanych przez podmioty prywatne na podstawie ustaw nr 4046, 3465 i 3996. Niezapłacone kwoty są widoczne według numeru tablicy dla Ministerstwa Skarbu i Finansów oraz Ministerstwa Handlu, a administracja celna nie pozwala pojazdowi na zagranicznych tablicach z niezapłaconym długiem opuścić kraju, dopóki dług nie zostanie spłacony. Na przejściu celnym zapłatę można uiścić kartą bankową lub kredytową albo gotówką w urzędowych kasach celnych.

FAQ Ministerstwa Handlu (pytanie 47) stwierdza tę samą zasadę w odniesieniu do mandatów drogowych na podstawie Ustawy nr 2918 i opłat drogowych na podstawie Ustawy nr 6001: pojazdy na zagranicznych tablicach nie mogą opuścić kraju, dopóki te należności są niezapłacone. Usługa internetowa ma w tym celu dwa menu: „Yabancı Plakalı Araç Ödemeleri” i „İhlalli Geçiş Sorgulama ve Ödeme”. FAQ zaznacza też, że osoba, która za granicą przejmuje od kogoś samochód na zagranicznych tablicach, dziedziczy wszystko, co zapisano przeciwko jego tablicy w Turcji.

Mieszkańcy Turcji, wracający obywatele i ścieżka praca–studia

Osoby zamieszkałe w Turcji nie mogą wwieźć samochodu na zagranicznych tablicach w ramach tych ułatwień i Ministerstwo mówi to wprost, bez pozostawiania miejsca na interpretacje. Pytanie 8 z FAQ stwierdza, że osoby mieszkające w Turcji nie mają prawa wwozić pojazdów z zagranicy, a twierdzenia stron internetowych lub dealerów, że samochód kupiony za granicą można bez problemów używać w Turcji, są błędne i sprzeczne z przepisami celnymi. Pytanie 19 stosuje tę samą logikę do obywateli, którzy wracają na stałe po pracy, studiach lub służbie za granicą: przeniesienie miejsca zamieszkania do Turcji kończy prawo do dwuletniego ułatwienia. W przypadku samochodu, który ma zostać w Turcji na stałe, drogą jest import ostateczny wraz z podatkami, co jest innym reżimem niż opisany tutaj; podatki związane z zakupem wyjaśnia przewodnik o podatkach od pojazdów. W tym sensie zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji są ułatwieniem dla osób mieszkających za granicą, a nie dla mieszkańców kraju.

Odrębna ścieżka istnieje dla cudzoziemców, którzy przyjeżdżają do Turcji do pracy lub na studia albo przechodzą w Turcji na emeryturę na podstawie tymczasowej karty pobytu. Ich samochody wjeżdżają na karnecie czasowego wjazdu (YTGGK), z zatwierdzonym gwarantem, lub na formularzu czasowego wjazdu (YTGGF), z depozytem, i otrzymują tablice MA–MZ. Według FAQ rejestrację celną trzeba zgłosić w ciągu 30 dni od pierwszego wjazdu, każde zezwolenie obowiązuje do dwóch lat w związku z okresem pobytu, pracy lub studiów, a przedłużenia przyznaje się w krokach do 24 miesięcy. Po zakończeniu pracy lub nauki osoba ma 30 dni na wywóz, przeniesienie lub porzucenie samochodu. Gwarant karnetu, TURİNG, ustala własne opłaty, a Ministerstwo nie pobiera żadnych. Różnice w stosunku do ścieżki ułatwień turystycznych podsumowuje poniższa tabela.

Usługi internetowe dla pojazdów na zagranicznych tablicach

Obok procedury papierowej działają trzy narzędzia cyfrowe. Pierwszym jest usługa do spraw pojazdów na zagranicznych tablicach (Yabancı Plakalı Taşıt İşlemleri, YPTI), którą Ministerstwo Handlu ogłosiło 25 marca 2026 r. po uruchomieniu jej 23 marca 2026 r. Pokazuje ona datę końcową pobytu pojazdu i powiązane informacje, pozwala właścicielowi złożyć oświadczenie zobowiązujące drogą elektroniczną oraz zbiera adres kontaktowy weryfikowany pocztą e-mail. Przed końcem okresu wysyłane są e-maile z przypomnieniem. Ogłoszenie wyjaśnia motyw: cudzoziemcy bez karty pobytu mają co do zasady 90 dni, a zatłoczenie na przejściach granicznych może uniemożliwiać podróżnym dowiedzenie się o terminie przy wjeździe, więc niektórzy przekraczali okres bez takiego zamiaru. Usługa jest dostępna w języku angielskim i daje także dostęp do ogłoszeń, wniosku o deklarację przedwstępną, FAQ, przewodnika po pojazdach oraz stron płatności mandatów drogowych i opłat drogowych.

Drugim narzędziem jest deklaracja przedwstępna pojazdu na portalu e-Devlet, opisana wyżej. Trzecim jest para zapytań e-Devlet o zamieszkanie za granicą oraz o dokumenty wjazdu i wyjazdu, które pozwalają obywatelowi przeprowadzić obliczenie 185 dni przed podróżą. Przewodnik Ministerstwa wskazuje, że wykonanie tych zapytań przed wyjazdem pozwala uniknąć problemów na przejściu granicznym. W razie pytań przewodnik podaje numery centrali i centrum telefonicznego Ministerstwa oraz odsyła do strony FAQ Ministerstwa o pojazdach towarzyszących podróżnym. Narzędzia te uzupełniają się: pierwsze pokazuje stan pojazdu po wjeździe, a pozostałe pomagają przygotować się przed podróżą. W praktyce zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji można więc kontrolować zarówno przed podróżą, jak i po wjeździe, korzystając z tych narzędzi.

Gdzie zasady: zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji stykają się z innymi tematami

Opisane wyżej zasady przecinają się z kilkoma innymi tematami, którym serwis poświęca odrębne przewodniki. Samo przekraczanie granicy, wraz z ubezpieczeniem, deklaracjami celnymi i przejściami, omawia przewodnik o przekraczaniu tureckiej granicy samochodem na zagranicznych tablicach. Ścieżkę MA–MZ i system karnetów omawia przewodnik o tablicach gościnnych w Turcji. Czytelnicy, którzy porównują tymczasowe dopuszczenie z importem stałym, znajdą podatki związane z zakupem w przewodniku o podatkach przy zakupie pojazdu w Turcji, a ogólny przegląd w materiale o sprowadzaniu własnego samochodu do Turcji. Odesłania te mają charakter porządkujący i nie zastępują treści oficjalnych aktów prawnych ani przewodnika Ministerstwa.

Ponieważ 90-dniowy limit dla pojazdu wynika z dozwolonego pobytu samej osoby, znaczenie mają przepisy wizowe i pobytowe. Warunki dotyczące osoby omawiają przewodniki serwisu o zasadach pobytu cudzoziemców w Turcji, o przekroczeniu pobytu i „visa runach”, strona o zezwoleniu na pobyt w Turcji oraz o przedłużaniu zezwolenia na pobyt. Obywatele mieszkający za granicą znajdą zasady dotyczące statusu w materiałach o tym, jak uzyskać obywatelstwo tureckie i co daje obywatelstwo tureckie. Czytelnicy, których zainteresowanie długim pobytem wynika z zakupu domu, mogą też zajrzeć na strony o mieszkaniach na sprzedaż w Turcji i mieszkaniach na sprzedaż w Stambule albo do przewodnika po kosztach zakup nieruchomości w Turcji: koszty dodatkowe.

Często zadawane pytania

Jak długo samochód na zagranicznych tablicach może zostać w Turcji?

Zagraniczne tablice rejestracyjne w Turcji: okres zależy od statusu właściciela. Według przewodnika Ministerstwa Handlu z 9 lipca 2026 r. osoby zamieszkałe za granicą (w tym obywatele Turcji, osoby z podwójnym obywatelstwem i posiadacze Niebieskiej Karty) otrzymują do 730 dni, cudzoziemcy bez karty pobytu otrzymują 90 dni w dowolnym okresie 180 dni, a cudzoziemcy z kartą pobytu otrzymują okres wskazany na karcie, nie więcej niż 730 dni. Samochody osób prawnych wwożone na podstawie pełnomocnictwa otrzymują do 90 dni. Okres nie zależy więc od samochodu, lecz od osoby.

Czy osoba mieszkająca w Turcji może prowadzić samochód na zagranicznych tablicach?

Przy zagranicznych tablicach rejestracyjnych w Turcji mieszkaniec może prowadzić wyłącznie w sytuacji nagłej, tak długo, jak ona trwa, i tylko wtedy, gdy w samochodzie jest właściciel. FAQ Ministerstwa (pytania 20 i 21) stwierdza, że krewni mieszkający w Turcji nie należą do dozwolonego kręgu rodzinnego, ponieważ warunkiem jest zamieszkanie poza obszarem celnym. Użycie przez inne osoby prowadzi do postępowań na podstawie art. 238 wobec posiadacza zezwolenia i kierowcy, a samochód zostaje wywieziony.

Kto jeszcze może prowadzić poza właścicielem?

Dla zagranicznych tablic rejestracyjnych w Turcji krąg ten określa się następująco. Jeśli właściciel jest w Turcji, małżonek, rodzice, dziadkowie, dzieci i wnuki mieszkający poza obszarem celnym mogą prowadzić bez obecności właściciela w samochodzie. Każda inna osoba mieszkająca poza Turcją może prowadzić, gdy właściciel jest w samochodzie. Kierowcy muszą mieć przy sobie dokumenty potwierdzające więź rodzinną i zamieszkanie za granicą. Jeśli właściciel opuścił kraj, samochód stoi zaparkowany i nikt nie może nim jeździć.

Jaka jest kara za przekroczenie okresu?

Na 2026 rok Ministerstwo podaje TRY 2 988, gdy samochód wyjeżdża w ciągu miesiąca po upływie okresu, TRY 5 976 w ciągu dwóch miesięcy i TRY 8 964 w ciągu trzech miesięcy. Po trzech miesiącach art. 238 Ustawy Celnej nr 4458 przewiduje karę w wysokości jednej czwartej należności celnych od pojazdu, a samochód zostaje wywieziony. Kary rosną wraz z długością przekroczenia. Kwoty w lirach są co roku waloryzowane, więc obowiązują aktualne dane Ministerstwa.

Czy samochód na zagranicznych tablicach rejestracyjnych w Turcji można sprzedać?

Nie. Przewodnik stwierdza, że samochodu dopuszczonego w ramach ułatwień turystycznych nie można sprzedać ani przenieść jego własności na inną osobę w Turcji. Jedynym wyjątkiem jest przeniesienie na członka rodziny, który jest wpisany w dokumencie czasowego wjazdu i ma prawo wwozić pojazd. Jeśli wykryta zostanie zmiana właściciela, kary na podstawie art. 238 dotykają posiadacza zezwolenia i nowego właściciela, a samochód musi opuścić kraj w ciągu siedmiu dni.

Czy właściciel może wyjechać z Turcji i zostawić tam samochód?

Tak, z zachowaniem procedury celnej. Właściciel może przekazać samochód urzędowi celnemu, złożyć pisemne oświadczenie zobowiązujące w najbliższym urzędzie celnym albo złożyć je przez internet w usłudze Ministerstwa do spraw pojazdów. Jeśli korzysta się z oświadczenia, okres biegnie dalej, a samochód musi stać zaparkowany pod zgłoszonym adresem. Wyjazd bez żadnego z tych kroków i bez uzasadnionego powodu wiąże się z jednorazową karą TRY 11 952 na 2026 rok na podstawie art. 241 ust. 6 lit. e.

Czy mieszkańcy krajów UE mają inny okres?

Mieszkańcy państw UE i EFTA oraz Wielkiej Brytanii, którzy wykorzystali pełny okres lub nie spełniają testu 185 dni, mogą wwieźć samochód zarejestrowany w kraju ich zamieszkania na jeden miesiąc, raz w roku. Okres jest przyznawany na granicy i musi być wykorzystany w jednym pobycie. Wymagany jest dowód zamieszkania w jednym z tych krajów.

Czy przy wyjeździe sprawdza się opłaty drogowe i mandaty?

Tak, w przypadku zagranicznych tablic rejestracyjnych w Turcji. Zgodnie z rozporządzeniem opublikowanym 29 lipca 2026 r. (Dziennik Urzędowy 33324) niezapłacone długi z tytułu opłat autostradowych są widoczne według numeru tablicy dla Ministerstwa Skarbu i Finansów oraz Ministerstwa Handlu, a urząd celny nie pozwala pojazdowi wyjechać, dopóki nie zostaną uregulowane. FAQ Ministerstwa stwierdza to samo w odniesieniu do mandatów drogowych. Zapłata jest możliwa na przejściu celnym kartą lub gotówką, a usługa internetowa Ministerstwa ma menu do sprawdzenia obu rodzajów należności.

Czy obowiązuje opłata celna, limit wieku lub ograniczenie dla kierownicy po prawej stronie?

Urząd celny nie pobiera opłaty za rejestrację pojazdu na zagranicznych tablicach rejestracyjnych w Turcji w ramach tych ułatwień. Ministerstwo stwierdza, że nie ma limitu wieku pojazdu, a pojazdy z kierownicą po prawej stronie nie podlegają ograniczeniom na mocy art. 30 Rozporządzenia o ruchu drogowym. Ważna turecka polisa ubezpieczenia komunikacyjnego jest obowiązkowa przy wjeździe i może zostać wystawiona w pobliżu urzędu celnego, jeśli polisa zagraniczna nie obowiązuje w Turcji.

Czy okres kiedykolwiek wynosił sześć miesięcy?

Przed październikiem 2015 r. okres tymczasowego importu pojazdów do użytku osobistego wynosił sześć miesięcy. Decyzja 2015/8113, opublikowana w Dzienniku Urzędowym 13 października 2015 r., wydłużyła go do 24 miesięcy, a zmiana komunikatu celnego z 14 listopada 2015 r. ustaliła 730 dni dla osób zamieszkałych poza obszarem celnym. Zasadniczy okres dla zagranicznych tablic rejestracyjnych w Turcji od tamtej pory nie wrócił do sześciu miesięcy.

Ostatnia weryfikacja: 11 listopada 2026 r. Źródła: Ministerstwo Handlu, Przewodnik dla podróżnych po pojazdach lądowych na zagranicznych tablicach (9 lipca 2026 r.); Ministerstwo Handlu, FAQ o pojazdach towarzyszących podróżnym; Ministerstwo Handlu, ogłoszenie o internetowej usłudze dla pojazdów (marzec 2026 r.); Ministerstwo Handlu, ogłoszenie z 15 października 2015 r.; Ustawa Celna nr 4458, tekst jednolity; Dziennik Urzędowy z 29 lipca 2026 r., nr 33324; Dziennik Urzędowy z 17 grudnia 2025 r., nr 33110; Dziennik Urzędowy z 14 listopada 2015 r., nr 29532; Dziennik Urzędowy z 13 października 2015 r., nr 29501 (Decyzja 2015/8113); Dziennik Urzędowy z 7 października 2009 r., nr 27369 (Decyzja 2009/15481); internetowa usługa YPTI; deklaracja przedwstępna pojazdu w e-Devlet; e-usługi Ministerstwa Handlu; TURİNG.