Przeprowadzka do Dubaju z psem: zasady, pozwolenia i koszty w 2026 roku

Przeprowadzka do Dubaju z psem: zasady, pozwolenia i koszty w 2026 roku

Przeprowadzka do Dubaju z psem podlega regulacjom na trzech poziomach: federalnym przepisom importowym, które ustala MOCCAE (Ministerstwo Zmian Klimatu i Środowiska ZEA), ustawie federalnej, która określa zasady utrzymywania psów, oraz lokalnym procedurom Dubai Municipality (Urząd Miejski Dubaju) dotyczącym rejestracji i opieki weterynaryjnej. Ten przewodnik został zweryfikowany na podstawie oficjalnych stron internetowych 28 października 2026 r., a każda podana poniżej liczba jest przypisana do instytucji, która ją publikuje.

Znajdą Państwo w nim zasady dotyczące pozwoleń i opłat, wymagane dokumenty zdrowotne i przepisy o wściekliźnie, limit wieku oraz górną granicę liczby zwierząt, listę punktów wjazdu i opis tego, co dzieje się po przylocie, rasy wymienione w prawie ZEA, sposób, w jaki linie lotnicze obsługują psy lecące do Dubaju, zasady rejestracji i korzystania z przestrzeni publicznej po przeprowadzce, reguły dotyczące najmu i wspólnot mieszkaniowych oraz to, co wiąże się z późniejszym wyjazdem z ZEA z psem. Tam, gdzie oficjalna strona nie podaje kwoty, przewodnik opisuje sam składnik kosztu i nie wymyśla żadnej liczby, dzięki czemu każda podana kwota ma wskazane źródło.

Które instytucje ZEA zajmują się psami

W sprawę zaangażowanych jest kilka organów, które działają na różnych szczeblach, i każdy z nich ma inne zadania. Wiedza o tym, kto za co odpowiada, oszczędza czas, gdy formularz prosi o dokument z niewłaściwego urzędu. Dla osoby planującej przeprowadzkę do Dubaju z psem pierwszą instytucją, z którą trzeba mieć do czynienia, jest MOCCAE, ponieważ to federalne ministerstwo wydaje pozwolenie na import i prowadzi weterynaryjne ośrodki kwarantanny, w których psy są kontrolowane i zwalniane po wylądowaniu. Poniższa tabela zestawia wszystkie instytucje, które pojawiają się w dalszej części przewodnika, wraz ze wskazaniem, czym się zajmują i skąd pochodzi dana informacja.

Federalne przepisy importowe znajdują się w uchwale ministerialnej nr 109 z 2021 r. w sprawie regulacji importu kotów i psów, która weszła w życie 6 maja 2021 r. i zastąpiła uchwałę ministerialną nr 204 z 2016 r. W swoim tekście uchwała stwierdza, że jej celem jest zapobieganie zakaźnym i zaraźliwym chorobom zwierząt, a wszystkie opisane dalej wymogi, od mikroczipa po szczepienia, należy czytać w świetle tego celu. Późniejsza uchwała ministerialna nr 21 z 2025 r., z dnia 20 stycznia 2025 r., zastąpiła art. 6 i 7 tekstu z 2021 r., które dotyczą procedury zwolnienia zwierzęcia oraz zwierząt niespełniających wymogów. Obie uchwały, zarówno pierwotna, jak i późniejsza, są udostępnione na stronie internetowej MOCCAE, a praktyczne, skrócone podsumowanie wymogów znajduje się na stronie usługi zatytułowanej Import zwierząt domowych (koty / psy).

Zasady utrzymywania psa są inne niż zasady jego importu. Ustawa federalna nr 22 z 2016 r. reguluje posiadanie zwierząt, które ustawa określa jako niebezpieczne, a zawiera także krótki rozdział o psach: licencję właściwego organu lokalnego, rejestr psów posiadających licencję, obowiązek trzymania psa na smyczy oraz listę ras psów w załączniku 2. W Dubaju rejestracją zwierząt domowych i miejskimi klinikami weterynaryjnymi zajmuje się dział usług weterynaryjnych Dubai Municipality. Właściciel psa ma więc do czynienia z federalnym ministerstwem przed przylotem, a z usługą miejską dopiero po przylocie, i warto od początku rozróżniać te dwa etapy.

Wymogi importowe: przeprowadzka do Dubaju z psem obecnie

Poniższa lista kontrolna, zestawiona w tabeli, opiera się na stronie usługi MOCCAE dotyczącej importu zwierząt domowych oraz na uchwale ministerialnej nr 109 z 2021 r. w brzmieniu zmienionym. Dotyczy psa będącego własnością prywatną, który podróżuje razem z właścicielem lub przed nim, a więc typowej sytuacji rodziny, która przenosi się do emiratu wraz ze zwierzęciem. W prawej kolumnie podano źródło i datę, w której je sprawdzono. Tam, gdzie reguła zależy od kraju, z którego pies wyjeżdża, klasyfikację krajów wyjaśnia następna sekcja, a zestawienie poniżej należy czytać razem z nią.

Dwa punkty z tabeli zasługują na bliższe spojrzenie. Po pierwsze, 90-dniowa ważność dotyczy pozwolenia, a nie dokumentów zdrowotnych, więc o pozwolenie należy wnioskować dopiero wtedy, gdy termin podróży jest w miarę pewny, bo wygasłe pozwolenie nie pozwala na import psa. Po drugie, limit zwierząt liczy się na osobę i na rok, co ma znaczenie dla rodziny przeprowadzającej się z kilkoma psami: strona mówi o imporcie osobistym i wyłącza z limitu zwierzęta rezydentów wyjeżdżające z kraju i do niego wracające. Kto planuje przywieźć więcej niż dwa zwierzęta, powinien przeczytać samą stronę i zapytać infolinię MOCCAE pod numerem 8003050, zanim cokolwiek zarezerwuje, ponieważ to strona, a nie podsumowanie, jest tu źródłem informacji.

Dokument szczepień musi zawierać konkretne, ściśle określone dane. MOCCAE wymaga numeru mikroczipa, pełnego opisu zwierzęcia oraz, dla każdej szczepionki, nazwy produktu, firmy produkującej, numeru serii i daty. Odręczny wpis bez tych pól nie odpowiada więc opisowi ze strony. Ta sama strona podaje, że okres ważności każdej szczepionki wynika z instrukcji producenta oraz że pies musi mieć co najmniej 12 tygodni w chwili szczepienia.

Strona wymienia też odrębną grupę dokumentów dla psów służbowych, psów wsparcia emocjonalnego i psów medycznych: dokument poświadczony przez ośrodek szkoleniowy, opinię lekarską dotyczącą właściciela, popartą przez właściwy organ w kraju pochodzenia, oraz zobowiązanie właściciela, że nie przeniesie własności psa, nie porzuci go ani nie będzie go rozmnażał. Dla takich psów MOCCAE podaje czas realizacji wynoszący 5 dni roboczych, wobec 1 dnia roboczego dla zwykłego zwierzęcia domowego.

Kraje ryzyka wścieklizny, badanie miana przeciwciał i limity wieku

Zgodnie z art. 2 uchwały kraje są dzielone na kraje niskiego i wysokiego ryzyka wścieklizny. Krajem niskiego ryzyka jest zatem kraj, który według Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt nie odnotował przypadków wścieklizny w ciągu poprzednich dwóch lat, pod warunkiem że wścieklizna podlega tam obowiązkowi zgłaszania. Każdy kraj spoza listy niskiego ryzyka jest traktowany jako kraj wysokiego ryzyka. Departament ministerstwa przegląda listę, gdy zmienia się sytuacja zdrowotna danego kraju, więc może ona zostać zmieniona bez nowej uchwały.

Lista niskiego ryzyka opublikowana na stronie importowej MOCCAE 28 października 2026 r. wymienia następujące kraje i terytoria, w kolejności, w jakiej występują na stronie: Australia, Austria, Andora, Bahrajn, Barbados, Belgia, Czechy, Dania, Estonia, Fidżi, Finlandia, Polinezja Francuska, Falklandy, Hongkong, Islandia, Irlandia, Jamajka, Japonia, Kuwejt, Liechtenstein, Mauritius, Malta, Nowa Kaledonia, Nowa Zelandia, Portugalia, Singapur, San Marino, Szwecja, Szwajcaria, Wielka Brytania, Vanuatu, Holandia, Bułgaria, Słowenia, Palau, Łotwa, Albania, Chorwacja, Malediwy, Hiszpania (z wyłączeniem Melilli i Ceuty), Cypr, Korea, Czarnogóra, Seszele, Surinam, Mikronezja, Grecja, Wyspy Marshalla, Bahamy, Litwa i Macedonia.

Ta lista nie jest identyczna z załącznikiem wydrukowanym wraz z uchwałą z 2021 r. Niemcy, Włochy, Katar i Słowacja występują w załączniku z 2021 r., ale nie ma ich na obecnej stronie, natomiast Litwa i Macedonia są na stronie, a nie ma ich w załączniku. Ponieważ uchwała pozwala departamentowi zmieniać załącznik w trybie administracyjnym, należy opierać się na aktualnej stronie, a właściciel wyjeżdżający z jednego z krajów, których dotyczyły zmiany, powinien sprawdzić ją ponownie krótko przed złożeniem wniosku.

Badanie miana wymaga dokładnego opisu, ponieważ to ono wyznacza cały harmonogram przygotowań. W przypadku psa z kraju wysokiego ryzyka zaświadczenie laboratoryjne musi wskazywać datę pobrania próbki, datę i metodę badania oraz wynik miareczkowania przeciwciał przeciwko wściekliźnie, a laboratorium musi być akredytowane przez właściwy organ kraju eksportującego. Jeśli pies jest szczepiony po raz pierwszy albo jego szczepienie zostało przerwane, od szczepienia przeciw wściekliźnie do pobrania krwi musi upłynąć co najmniej 21 dni. Jeśli pies ma ważną dawkę przypominającą, MOCCAE podaje, że 21-dniowy odstęp nie jest potrzebny i badanie można wykonać od razu. Wynik nie może być niższy niż 0,5 IU/ml.

Zaświadczenie z badania, o którym mowa wyżej, jest ważne 365 dni, pod warunkiem że szczepionka przeciw wściekliźnie pozostaje ważna i nie podano dawki przypominającej. Jeśli podano dawkę przypominającą albo szczepienie wygasło, badanie trzeba powtórzyć na tych samych zasadach. Wynik badania można wpisać do świadectwa zdrowia zamiast wystawiać go jako osobny dokument. Stąd bierze się liczba, która pojawia się w wielu nieoficjalnych podsumowaniach jako stałe „szczepienie od 21 dni do 12 miesięcy przed wjazdem”. Strona MOCCAE nie ustala takiego okna: wiąże 21 dni z badaniem krwi, 365 dni z zaświadczeniem laboratoryjnym, a ważność szczepionki z zaleceniami producenta.

Uchwała dodaje zabezpieczenie. Zgodnie z art. 7 w brzmieniu zastąpionym w 2025 r. pies, który przylatuje, nie spełniając wymogów, jest zatrzymywany w kwarantannie lub schronisku dla zwierząt, które ma licencję ministerstwa, na koszt właściciela i nie jest zwolniony, dopóki nie zostanie potwierdzone spełnienie wszystkich warunków. Jeśli warunki nie zostaną spełnione, psu odmawia się wjazdu, a importer ma obowiązek odesłać go z powrotem. Strona MOCCAE stwierdza również, że w razie niezgodności zwierzę domowe jest odrzucane na koszt właściciela albo konfiskowane. Należy traktować to jako wynik, którego trzeba uniknąć dzięki wcześniejszemu sprawdzeniu dokumentów, a nie jako ścieżkę, wokół której można planować podróż.

Harmonogram: przeprowadzka do Dubaju z psem krok po kroku

Żadna oficjalna strona nie podaje odliczania czasu, więc poniższy harmonogram jest sekwencją planistyczną zbudowaną na opisanych wyżej regułach z datami: 90-dniowym pozwoleniu, 21-dniowym odstępie przed badaniem miana, 365-dniowym zaświadczeniu laboratoryjnym i 14-dniowym oknie na leczenie przeciwpasożytnicze. Miesiące są sugestią, a nie terminem prawnym; liczy się kolejność, w jakiej poszczególne kroki następują po sobie.

Z tej sekwencji wynika kilka praktycznych wniosków, które wynikają bezpośrednio z opisanych wyżej reguł. Pochodzenie z kraju wysokiego ryzyka wymaga najdłuższego wyprzedzenia, ponieważ badania miana nie można wykonać wcześniej niż 21 dni po pierwszym szczepieniu przeciw wściekliźnie, a kraj eksportujący może potrzebować czasu na zwrot wyniku. Pochodzenie z kraju niskiego ryzyka oznacza krótszą listę zadań, ale mikroczip, dokument szczepień i świadectwo zdrowia nadal muszą się ze sobą zgadzać. Ze względu na 14-dniowe okno na leczenie przeciwpasożytnicze i 90-dniowe pozwolenie o tym, czy dokumenty są nadal ważne w dniu lądowania psa, decydują daty na dokumentach podróży, a nie data rezerwacji.

Organ weterynaryjny kraju eksportującego ma własną procedurę podpisywania świadectwa zdrowia, a linia lotnicza może prosić o niedawną datę na dokumencie, dlatego warto uzgodnić datę świadectwa z linią lub agentem cargo jeszcze przed wizytą. Należy zapytać weterynarza o krajowy harmonogram i trzymać w jednym segregatorze pozwolenie, świadectwo, dokument szczepień i wynik badania miana, w takiej kolejności, w jakiej poprosi o nie ośrodek kwarantanny.

Punkty wjazdu i co dzieje się po przylocie

Starsze podsumowania twierdzą, że tylko lotnisko w Abu Zabi ma weterynaryjne zaplecze kontrolne dla zwierząt domowych. To nie zgadza się z tym, co MOCCAE wymienia dzisiaj. Kanały wskazane na jego stronie importu zwierząt domowych obejmują weterynaryjne ośrodki kwarantanny w Dubai Airport Cargo Village i w Dubai Airport Free Zone, a także na lotnisku w Szardży, w międzynarodowym porcie lotniczym Zayed w Abu Zabi i na lotnisku w Ras Al Khaimah, razem z kilkoma portami morskimi i przejściami granicznymi.

W przypadku psa lecącego do Dubaju właściwym punktem jest zwykle ośrodek kwarantanny w strefie cargo lotniska, ponieważ przewóz rezerwuje się jako ładunek. Procedura zwolnienia opisana przez MOCCAE ma cztery kroki: wypełnienie wniosku o zwolnienie przesyłki, uiszczenie opłaty, rozpatrzenie wniosku z oględzinami i badaniami laboratoryjnymi, jeśli są potrzebne, oraz otrzymanie pozwolenia na zwolnienie. Dokumenty do zwolnienia to deklaracja celna lub konosament ze wskazaniem danych dostawy, dokument szczepień lub paszport, poświadczone świadectwo zdrowia oraz, w przypadku pochodzenia z kraju wysokiego ryzyka, zaświadczenie laboratoryjne z badania miana.

Dubai Customs dodaje w swoim przewodniku po usługach jeden punkt proceduralny: przylatujący właściciele są proszeni o oryginał pozwolenia na import z weterynaryjnej sekcji kwarantanny MOCCAE oraz o rządowe świadectwo zdrowia z kraju pochodzenia. Należy mieć przy sobie samo pozwolenie, a nie tylko jego kopię. Dubai Customs podaje też, że pasażerowie muszą zadeklarować towary o wartości powyżej AED 3 000 ($817), co dotyczy bagażu, a nie zwierzęcia.

MOCCAE podaje czas realizacji usługi wynoszący 1 dzień roboczy dla zwykłych zwierząt domowych. To czas uzyskania usługi, który nie jest tym samym co czas, jaki pies spędza na lotnisku; praktyczny harmonogram odbioru wyznaczają przewoźnik i podmiot obsługujący ładunek. Dubai Municipality zaznacza w swoim sprawozdaniu z 2026 r. o usługach weterynaryjnych, że reguluje wjazd zwierząt domowych do emiratu i nadzoruje związane z tym procedury, więc strona miejska zaczyna się dopiero po zakończeniu federalnego zwolnienia.

Rasy zakazane i ograniczone w prawie ZEA

W kwestii ras mają znaczenie dwie oficjalne listy i nie są one takie same, więc trzeba je rozróżniać. Pierwszą jest załącznik 2 do ustawy federalnej nr 22 z 2016 r., który ustawa zatytułowała Lista psów niebezpiecznych. Art. 14 zabrania każdej osobie fizycznej i prawnej posiadania, handlu i hodowli psów z tej listy, z wyjątkiem placówek posiadających licencję, o których mowa w art. 4. Drugą jest lista ras psów, których import jest zakazany, wydrukowana na stronie importowej MOCCAE. Ten przewodnik przedstawia to, co mówi każda z list, i nie ocenia ani nie opisuje żadnej rasy, ponieważ chodzi wyłącznie o treść przepisów.

Sformułowanie dotyczące krzyżówek ma znaczenie praktyczne. W przypadku pierwszych trzech grup oraz rottweilerów tekst załącznika wprost obejmuje hybrydy lub mieszanki wymienionych psów. Krzyżówka rasy z listy nie znajduje się więc poza listą tylko dlatego, że nie jest psem rasowym. Załącznik nie opisuje sposobu rozpoznawania rasy, a wdrożenie ustawa pozostawia swojemu rozporządzeniu wykonawczemu, którym jest uchwała Rady Ministrów nr 15 z 2019 r.

Strona MOCCAE formułuje wyjątek w nawiasie: zakaz nie dotyczy psów używanych jako zwierzęta służbowe, zwierzęta wsparcia emocjonalnego lub do celów medycznych, zgodnie z wymogami regulacyjnymi, którymi są opisane wcześniej dokumenty. Strona drukuje Presa Canario dwa razy pod dwiema pisowniami, więc jej lista ma 16 wpisów, ale 15 odrębnych ras.

Porównanie obu list, przeprowadzone tutaj wyłącznie na podstawie ich treści, pokazuje, że rottweilery, dobermany i bokserzy figurują w załączniku 2 do ustawy, który dotyczy posiadania, natomiast nie ma ich na liście zakazu importu wydrukowanej na stronie MOCCAE. Rasy typu mastif, takie jak mastif tybetański, mastif neapolitański, dog z Bordeaux, bullmastif, boerboel i cane corso, występują na stronie importowej, a ustawa odnosi się do „każdego mastifa”. Niektóre starsze podsumowania mówią o siedmiu typach mastifów i trzech typach dobermanów, co nie odpowiada żadnej z list. Właściciel jednej z tych ras albo krzyżówki powinien rozstrzygnąć sprawę z MOCCAE pod numerem 8003050 przed zarezerwowaniem lotu, ponieważ pies, któremu odmówiono wjazdu, jest odsyłany na koszt właściciela na mocy zmiany z 2025 r.

A co z psem, który już mieszka w ZEA? Ustawa federalna nr 22 z 2016 r. zawierała w art. 26 przepis przejściowy: kto posiadał regulowane zwierzę, musiał uregulować sytuację w ciągu sześciu miesięcy od wejścia ustawy w życie. Ten okres zaczął się w 2016 r., a tekst nie przewiduje podobnego okna dla nowo przybyłych. Strona MOCCAE podaje zasady powrotu dla psów rezydentów, ale dotyczą one dokumentów zdrowotnych i szczepionki przeciw wściekliźnie, a nie rasy. Nic na sprawdzonych stronach nie tworzy odrębnego reżimu dla psa z listy z załącznika 2 w zależności od tego, jak długo mieszka w kraju.

Lot z psem do Dubaju: kabina, luk bagażowy i cargo

MOCCAE wymaga, aby psy były wysyłane zgodnie z warunkami IATA dotyczącymi transportu zwierząt domowych i bezpośrednio z kraju eksportującego. Linie lotnicze stosują ponadto własne zasady. W przypadku psa lecącego do Dubaju praktyczne pytanie brzmi, czy przewoźnik przyjmie zwierzę jako ładunek, ponieważ Emirates, linia mająca swój węzeł w Dubaju, podaje, że trasy kończące się w Dubaju muszą korzystać z cargo.

Gdy przeprowadzka do Dubaju z psem ma się odbyć samolotem, głównym wnioskiem jest to, że podróż w kabinie nie wchodzi w grę w liniach Emirates na trasie kończącej się w Dubaju, niezależnie od wielkości psa. Strona pomocy linii zostawia wyjątki dla psów przewodników i sokołów na niektórych trasach. Ta sama strona opisuje opcję przewozu w bagażu rejestrowanym dla psów na podróże zaczynające się w Dubaju, do łącznego czasu podróży wynoszącego 17 godzin, a opcja ta jest omówiona w sekcji o wyjeździe z ZEA.

Ulotka cargo linii dodaje, że Emirates SkyCargo ma obiekty z kontrolowaną temperaturą zgodne z wymogami MOCCAE dla zwierząt wylatujących z Dubaju, przylatujących do niego i przesiadających się w nim, oraz że wyznaczony zespół sprawdza dane zwierzęcia, dane transportera ze zdjęciami, raporty medyczne i weterynaryjne, zaświadczenia o szczepieniach i potwierdzenie z lotniska docelowego. Ulotka nie ma daty, co warto mieć na uwadze przy korzystaniu z zawartych w niej informacji. Tam, gdzie różni się od aktualnej strony pomocy linii, należy preferować stronę aktualną, a biuro cargo przewoźnika może potwierdzić obowiązującą wersję dokumentu.

W ulotce linia wymienia też rasy zakazane w ZEA na własne potrzeby. Podaje, że import do Dubaju wskazanych ras bojowych lub ich hybryd jest zakazany na mocy przepisów ZEA, i dodaje, że Emirates SkyCargo może je obsługiwać tylko wtedy, gdy nie są kierowane do ZEA i pozwalają na to organy kraju pochodzenia i kraju docelowego, w wzmocnionych kontenerach. To linia powtarza przepis krajowy, a nie tworzy odrębnego.

Inni przewoźnicy publikują własne zasady dla zwierząt domowych na swoich stronach poświęconych cargo lub bagażowi, a warunki zmieniają się w zależności od sezonu i trasy, dlatego ten przewodnik nie odtwarza tabeli wszystkich linii. Niezależnie od wybranego przewoźnika rezerwację należy potwierdzić na piśmie, z podaniem typu samolotu, wymiarów transportera, czasu przesiadki i nazwy podmiotu obsługującego ładunek w Dubaju.

Upał, transportery i zasady IATA

Dubajskie lato ma znaczenie, gdy planowana jest przeprowadzka do Dubaju z psem, ponieważ przewoźnicy stosują ograniczenia dotyczące temperatury i ras. Ulotka Emirates SkyCargo wymienia rasy psów z krótkim pyskiem, wraz z ich krzyżówkami, które nie są dopuszczone do przewozu, z wyjątkiem szczególnych warunków w sezonie zimowym, który ulotka określa jako listopad–kwiecień. Lista psów w ulotce obejmuje boksera, buldoga we wszystkich odmianach, mopsa we wszystkich odmianach, shih tzu, pekińczyka, boston terriera i inne rasy krótkopyskie, a bokser jest też jedną z ras wymienionych w załączniku 2 do prawa ZEA.

IATA Traveler’s Pet Corner opisuje ten sam problem w ujęciu ogólnym. Używa określenia psy o spłaszczonym nosie, z bokserami, mopsami, buldogami i pekińczykami jako przykładami, i stwierdza, że transport w upalną pogodę nie jest zalecany, ponieważ takie psy mają trudności z utrzymaniem prawidłowej temperatury ciała. Zaleca też kontener większy o 10 procent dla ras o spłaszczonym nosie. Właściciel psa krótkopyskiego, który planuje przylot do ZEA, powinien więc spodziewać się, że przewoźnik zapyta najpierw o datę, a dopiero potem o dokumenty.

Zasady dotyczące transporterów pochodzą z tej samej strony IATA, będącej streszczeniem przepisów o przewozie żywych zwierząt. Psa należy zmierzyć według schematu IATA: od czubka nosa do nasady ogona (A), od ziemi do stawu łokciowego (B), w poprzek w barkach lub w najszerszym miejscu (C) oraz, w pozycji stojącej, od czubka głowy lub końca ucha do podłoża (D). Dla jednego zwierzęcia wymiary wewnętrzne wynoszą wtedy: długość równa A plus połowa B, szerokość równa dwukrotności C, a wysokość równa D plus ściółka. Dla dwóch zwierząt w kontenerze szerokość jest trzykrotnością C. Dorosłe zwierzęta dzielące transporter mogą być co najwyżej dwa, o porównywalnej wielkości, do 14 kg każde i przyzwyczajone do wspólnego życia, natomiast zwierzęta o masie powyżej 14 kg przewozi się w osobnych transporterach.

Pozostałe rady IATA dla właścicieli, podane tu w skrócie, obejmują krótką listę nawyków. Organizacja sugeruje, by zdobyć transporter na tygodnie lub miesiące przed lotem, aby pies przyzwyczaił się do przebywania w zamknięciu; zaopatrzyć psa w mikroczip i przymocować do obroży dwa oznaczenia, jedno stałe i jedno na czas podróży; potwierdzić rezerwację w linii lotniczej co najmniej 48 godzin przed wylotem; w miarę możliwości wybierać wysyłki w dni robocze; sprawdzić, czy obiekt frachtu lotniczego w miejscu docelowym jest otwarty, aby można było odebrać zwierzę; oraz ograniczyć karmienie w dniu poprzedzającym, zapewniając stały dostęp do wody. W kwestii środków uspokajających stanowisko jest stanowcze: IATA zaleca, by nie podawać zwierzętom środków nasennych ani uspokajających w trakcie transportu, a każde uspokojenie z powodów medycznych musi zostać zlecone przez lekarza weterynarii i odnotowane w świadectwie zdrowia.

Emirates podaje też, że nie przyjmuje do przewozu ciężarnego zwierzęcia, jeśli upłynęła więcej niż jedna trzecia jego normalnego okresu ciąży, ani takiego, które rodziło w ciągu 48 godzin przed podróżą. Tego rodzaju limit właściwy dla przewoźnika, niewynikający z przepisów państwowych, to kolejny powód, by czytać stronę samej linii zamiast polegać na ogólnej liście kontrolnej.

Rejestracja i licencja psa w Dubaju

Po zwolnieniu psa obowiązują przepisy lokalne. Art. 12 ustawy federalnej nr 22 z 2016 r. stanowi, że nikt nie może posiadać psa bez licencji właściwego organu, a art. 13 wymaga rejestru psów posiadających licencję, który zawiera imię i nazwisko posiadacza, numer dokumentu tożsamości, adres, wiek, narodowość i miejsce pobytu, a w odniesieniu do psa jego pochodzenie, typ, maść, znaki szczególne, numer elektronicznego mikroczipa i dokument szczepień. Warunki szczegółowe określa rozporządzenie wykonawcze, więc sama ustawa wyznacza tylko ogólne ramy obowiązku.

Dubai Municipality opisuje swoją część tego zagadnienia w sprawozdaniu z 2026 r. o usługach weterynaryjnych, które jest jednym ze źródeł tego przewodnika. Jej usługi rejestracji zwierząt domowych pozwalają właścicielom rejestrować koty i psy, wszczepiać im mikroczipy i aktualizować ich dane, co według urzędu wspiera identyfikację zwierząt i monitorowanie zdrowia. Urząd podaje, że w pierwszym półroczu 2026 r. zarejestrował 4 100 zwierząt domowych i wykonał 6 585 szczepień kotów i psów w tym samym okresie. Dla psów wymienia szczepionki przeciw wściekliźnie i DHPPi. Ten przewodnik nie podaje żadnej opłaty rejestracyjnej, ponieważ sprawozdanie urzędu nie wyszczególnia żadnej.

Dział usług weterynaryjnych urzędu prowadzi trzy kliniki: Al Khawaneej, Al Lisaili i Hatta. Dla zwierząt domowych godziny otwarcia, które podaje, to od niedzieli do czwartku od 7:30 rano do 2:30 po południu oraz w piątek od 8:00 do 11:30 w Al Khawaneej, a w Hatcie takie same. Wizyty dla zwierząt domowych zamawia się przez stronę internetową Dubai Municipality, z potwierdzeniem przez SMS i e-mail, a numer kliniki to 800900. Dział monitoruje i certyfikuje także placówki i kliniki weterynaryjne w emiracie oraz wymienia wymogi dla klinik, szpitali, laboratoriów i schronisk dla zwierząt.

Ustawa federalna określa kary za główne obowiązki. Tabela podaje kwoty w brzmieniu ustawy, wraz z równowartością w dolarach przy kursie 3,6725 dirhama za dolara. Kwoty są maksimami i minimami ustalonymi przez ustawę, a sąd lub właściwy organ stosuje je do okoliczności każdej sprawy. Art. 31 dopuszcza ugodę w przypadku wykroczeń zagrożonych wyłącznie grzywną, na kwotę nieprzekraczającą połowy maksymalnej grzywny, a szczegóły ma określić uchwała Rady Ministrów.

Zasada smyczy z art. 15 brzmi, że psy muszą być trzymane na smyczy podczas wędrówek lub wyprowadzania poza granice ich schronień, z odpowiednimi obrożami w sposób, który pozwala je kontrolować. Poza tą ogólną regułą znaki i ogłoszenia w danym parku, na plaży czy w budynku dodają własne warunki, dlatego właściciele powinni czytać je tam, gdzie spacerują.

W niektórych miejscach ogłoszono udogodnienia dla psów. Deweloper Nakheel poinformował w komunikacie prasowym z 1 maja 2023 r., że Dubai Islands Beach jest otwarta od wschodu do zachodu słońca i pozwala psom pływać, a Dubai Media Office doniósł 28 czerwca 2020 r., że organ strefy wolnocłowej DMCC otworzył ogrodzony park dla psów o powierzchni 475 metrów kwadratowych w Jumeirah Lakes Towers, czynny od 8:00 rano do 9:00 wieczorem. Oba ogłoszenia są datowane i nie muszą odzwierciedlać stanu obecnego, a bieżące zasady ustalają operatorzy, więc aktualne godziny i warunki należy sprawdzić na ich stronach.

Wynajem lub zakup domu przy przeprowadzce z psem do Dubaju

Zasady dotyczące zwierząt w budynku wynikają z jego dokumentów zarządczych, więc umowa najmu jest tylko jednym z istotnych dokumentów. Na mocy prawa Dubaju nr 6 z 2019 r. o nieruchomościach we współwłasności użytkownik lokalu musi przestrzegać Master Community Declaration, statutu i Building Management Regulation w zakresie, w jakim go dotyczą (art. 6(b)), a właściciel, który wynajmuje lokal, musi zadbać, by najemca pozostawał nimi związany (art. 16(a)). Tekst prawa opublikowany na Dubai Legislation Portal sam nie wspomina o zwierzętach domowych, więc zasady dotyczące psów znajdują się w tych dokumentach wspólnoty.

Pytanie czytelnika z 2021 r., na które odpowiedział prawnik z Dubaju w Khaleej Times, opisuje tę samą strukturę z perspektywy mieszkańca. Stwierdza, że trzymanie zwierząt domowych w nieruchomości we współwłasności może być zgodne z prawem, jeśli właściciel przestrzega zasad komitetu właścicieli i master community declaration, oraz przedstawia eskalację w przypadku szczekającego psa: skarga do komitetu właścicieli, prośba o usunięcie problemu, a tylko jeśli utrzymuje się on nadal, skarga do policji Dubaju i Dubai Municipality. To komentarz, a nie oficjalne źródło, i ma blisko pięć lat, więc należy go traktować jako ilustrację procesu.

W praktyce dla najemcy z psem znaczenie mają trzy dokumenty. Pierwszym jest regulamin budynku lub wspólnoty, który może ograniczać liczbę, wielkość zwierząt lub drogi ich przemieszczania się. Drugim jest umowa najmu i ewentualny aneks, w którym zgodę wynajmującego można zapisać tak, by obejmowała konkretnego psa. Trzecim są własne dokumenty psa: rejestracja miejska i dokument szczepień, o które może poprosić zarządca lub komitet. Poproszenie o zasady dotyczące zwierząt przed podpisaniem umowy jest zwykłą, normalną prośbą, ponieważ zgoda wynajmującego nie zastępuje własnych przepisów budynku.

Domy i wille na osiedlach master community podlegają temu samemu schematowi, a nie odrębnym przepisom, z deklaracją wspólnoty master developera zamiast regulaminu budynku. Dla czytelników, którzy porównują typy domów przed przeprowadzką, serwis ma neutralne przewodniki o osiedlach willowych w Dubaju i osiedlach willowych w niższych cenach, przewodnik o cenach apartamentów za metr kwadratowy według dzielnic, notatkę o koszcie zakupu apartamentu, wyjaśnienie, czym różnią się freehold (własność bezterminowa) i leasehold (użytkowanie wieczyste/dzierżawa) w Dubaju, oraz porównanie typów nieruchomości w Dubaju.

Szerszy obraz rynku, wykraczający poza temat zwierząt, znajduje się w przewodniku po rynku nieruchomości w Dubaju oraz w przewodniku o tym, jak działa ochrona kupujących w Dubaju, a przegląd kraju jest na stronie o ZEA. Żadna z tych stron nie dotyczy zwierząt domowych; wymieniono je tutaj dla czytelników, którzy wybierają także dom. Niezależnie od typu domu willa z miejscem na zewnątrz nie znosi obowiązku smyczy, a apartament nie znosi obowiązku rejestracji.

Życie z psem w dubajskim upale

Upał to praktyczna strona życia z psem w ZEA i kształtuje codzienny rytm długo po tym, jak przeprowadzka do Dubaju z psem jest już załatwiona. Poniższe wskazówki pochodzą od ASPCA, amerykańskiej organizacji ochrony zwierząt, i należy je czytać jako ogólną poradę weterynaryjną, a nie przepis dubajski. ASPCA podaje, że asfalt szybko się nagrzewa i może poparzyć wrażliwe opuszki łap, że spacery należy skracać, gdy jest bardzo gorąco, że w wyjątkowo upalne dni zwierzęta powinny przebywać w domu, że musi być dostępna świeża woda i cień oraz że nigdy nie wolno zostawiać zwierząt samych w zaparkowanym pojeździe.

Ta sama organizacja wymienia objawy udaru cieplnego: nadmierne dyszenie lub trudności z oddychaniem, przyspieszone tętno i oddech, ślinienie się, lekkie osłabienie, osłupienie lub zapaść, drgawki, krwawą biegunkę lub wymioty oraz temperaturę ciała powyżej 104 stopni Fahrenheita. Dodaje, że zwierzęta o spłaszczonych pyskach przegrzewają się łatwiej, bo nie potrafią tak dobrze dyszeć, oraz że zwierzęta starsze, z nadwagą i z chorobami serca lub płuc potrzebują chłodnych pomieszczeń z klimatyzacją. W mieście, w którym latem chodniki są gorące, praktyczny wniosek to wybór pory dnia i nawierzchni przed wyborem trasy.

Jeśli chodzi o opiekę, jedną z dróg są kliniki urzędu miejskiego, a drugą licencjonowane prywatne kliniki weterynaryjne, ponieważ Dubai Municipality podaje, że monitoruje i certyfikuje placówki i kliniki weterynaryjne. Pensjonaty i dzienną opiekę dla psów prowadzą prywatni operatorzy, a dział urzędu certyfikuje także schroniska dla zwierząt; od każdego usługodawcy należy zażądać jego licencji i dokumentów szczepień, których wymaga. Ten przewodnik nie wymienia żadnych usługodawców i nie poleca żadnego z nich.

Urząd otworzył zintegrowane schronisko dla zwierząt na targu Birds and Pets Market w Warsanie, co ogłoszono 27 lipca 2026 r. Przyjmuje ono bezpańskie i zabłąkane zwierzęta towarzyszące, oferuje cyfrową platformę adopcyjną i obejmuje ośrodek łączący zagubione zwierzęta z właścicielami po zweryfikowaniu identyfikacji i własności. Dla zarejestrowanego psa z mikroczipem jest to dodatkowy powód, by utrzymywać dane rejestracyjne aktualne: identyfikacja pozwala dopasować zagubione zwierzę do właściciela.

Adopcja ma własne, odrębne warunki. Dubai Municipality podaje, że wnioskodawcy muszą mieć co najmniej 21 lat, nie mieć odnotowanych naruszeń związanych ze znęcaniem się nad zwierzętami lub złym traktowaniem, osobiście stawić się w klinice weterynaryjnej Al Khawaneej i zapłacić właściwe opłaty za szczepienia i rejestrację. Urząd zgłosił 298 zaadoptowanych zwierząt w pierwszym półroczu 2026 r. Właściciel, który ma już psa z zagranicy, nie potrzebuje tej ścieżki, ale wyjaśnia ona, dlaczego schronisko istnieje i jak wykorzystuje się jego rejestry.

Koszty: przeprowadzka do Dubaju z psem w liczbach

Jedynymi kosztami z oficjalnymi liczbami są opłaty rządowe, i tylko one są w tym przewodniku podawane jako kwoty. Wszystko inne zależy od kraju eksportującego, weterynarza, przewoźnika i transportera, więc te pozycje opisują sam składnik bez liczby. Kwoty w dirhamach przeliczono po kursie 3,6725 za dolara i zaokrąglono.

Planowanie kosztów, gdy przeprowadzka do Dubaju z psem jest przed nami, zaczyna się więc od stałych opłat federalnych, AED 200 za pozwolenie i AED 500 za zwolnienie, które razem dają AED 700 ($191) za jednego psa. Pozostałe pozycje różnią się w zależności od kraju i usługodawcy. Strona MOCCAE podaje, że płatności dokonuje się kartą płatniczą, a opłaty za pozwolenie, zwolnienie i świadectwo są opisane jako opłaty federalne.

Jest jeszcze jeden koszt, którego nie ma w oficjalnych tabelach opłat: cena błędu. Pies, który po przylocie nie spełnia wymogów, jest zatrzymywany w licencjonowanej kwarantannie lub schronisku na koszt właściciela, a jeśli problemu nie da się rozwiązać, wraca do kraju eksportującego, również na koszt importera. Dlatego kontrole z harmonogramu następują przed rezerwacją, a nie po niej.

Wyjazd z ZEA z psem w przyszłości

Przeprowadzka do Dubaju z psem nie zawsze jest decyzją w jedną stronę, a wyjazd z ZEA ma własne kroki, podczas gdy powrót reguluje osobna zasada. Zanim pies wyjedzie, MOCCAE wydaje weterynaryjne świadectwo zdrowia na wywóz lub reeksport po zbadaniu zwierzęcia. Na stronie zapisanej 16 listopada 2025 r. świadectwo jest ważne 30 dni od daty wydania, kosztuje AED 400 ($109) lub AED 100 ($27) dla przesyłki osobistej obejmującej nie więcej niż dwa zwierzęta, w tym zwierzęta domowe, i jest realizowane w jeden dzień roboczy. Psy i koty są wyłączone z wymogu świadectwa pochodzenia, a kopia pozwolenia kraju importującego nie jest wymagana dla zwierząt towarzyszących. Kraj importujący może poprosić o dodatkowe badania i sam ustala swoje warunki wjazdu.

Jeśli właściciel zamierza sprowadzić psa z powrotem do ZEA, MOCCAE ustala zasady dla powracających psów i kotów rezydentów: zwierzę musi przed wyjazdem uzyskać weterynaryjne świadectwo zdrowia MOCCAE, być oznakowane mikroczipem, mieć zaświadczenie od właściwego organu kraju eksportującego oraz mieć szczepienie przeciw wściekliźnie, które było ważne w chwili wyjazdu z ZEA i pozostaje ważne do powrotu. Jeśli szczepienie wygaśnie, pies jest traktowany jak importowany po raz pierwszy, ze wszystkimi warunkami pierwszego importu. Pozwolenie na import jest potrzebne także przy powrocie.

Po stronie przewoźników Emirates opisuje opcję bagażu rejestrowanego dla podróży zaczynających się w Dubaju do krajów, które przyjmują zwierzęta jako nadbagaż, pod warunkiem że łączny czas podróży wraz z tranzytem jest krótszy niż 17 godzin, a podróż zarezerwowano przed datą wylotu. Do czasu podróży wlicza się z grubsza godzinę na odprawę i godzinę do wydania zwierzęcia w miejscu docelowym. Zwierzęta przesiadające się w Dubaju muszą podróżować jako ładunek, jeśli czas przesiadki przekracza 6 godzin. Rada Dubai Municipality dla podróżujących zwierząt jest taka, by miały mikroczip i były zarejestrowane w zatwierdzonym systemie, posiadały wszystkie obowiązkowe szczepienia i miały zatwierdzone weterynaryjne świadectwo zdrowia; urząd radzi sprawdzić wymogi kraju importującego w MOCCAE i potwierdzić przewóz w linii lotniczej.

Wywóz psa z kraju łatwiej zaplanować, gdy pierwszy import był dobrze udokumentowany. Pozwolenie, oryginalne świadectwo zdrowia, zaświadczenia o szczepieniach przeciw wściekliźnie i dokumenty rejestracyjne tworzą dokumentację, o którą poprosi kolejny organ, więc warto zachować zarówno oryginały, jak i skany. Jeśli pies jest zarejestrowany w Dubai Municipality, należy pamiętać o zaktualizowaniu wpisu, gdy zmienią się dane kontaktowe lub status psa.

Często zadawane pytania

Czy potrzebne jest pozwolenie, gdy planowana jest przeprowadzka do Dubaju z psem?

Tak. Zgodnie z opublikowanymi zasadami MOCCAE wymaga wcześniejszego pozwolenia na import, o które wnioskuje się przez jego stronę po rejestracji w systemie usług cyfrowych. Pozwolenie kosztuje AED 200 ($54) za sztukę i jest ważne 90 dni od daty wydania, a psa nie można zaimportować na podstawie wygasłego pozwolenia.

Czy pies trafia na kwarantannę po przylocie do Dubaju?

Opublikowane zasady MOCCAE opisują kontrolę w ośrodku przyjmującym i zwolnienie po potwierdzeniu, że pies spełnia warunki pozwolenia i wymogi. Kwarantanna jest skutkiem dla psa, który wymogów nie spełnia: na mocy zmiany z 2025 r. jest zatrzymywany w licencjonowanej kwarantannie lub schronisku na koszt właściciela do czasu spełnienia wymogów, a w przeciwnym razie musi zostać odesłany z powrotem.

Ile psów mogę przywieźć?

Zgodnie z opublikowanymi zasadami MOCCAE dopuszcza import osobisty nie więcej niż 2 kotów albo 2 psów albo psa i kota na osobę rocznie. Zwierzęta rezydentów wyjeżdżające z kraju i do niego wracające są wyłączone z tego limitu, pod warunkiem że mają mikroczip i spełniają wymogi zdrowotne.

Czy mój pies potrzebuje badania przeciwciał przeciwko wściekliźnie?

Tylko jeśli pochodzi z kraju, którego nie ma na liście niskiego ryzyka, czyli z kraju uznawanego za kraj wysokiego ryzyka. Dla takich psów wynik badania musi wynosić co najmniej 0,5 IU/ml, próbkę pobiera się co najmniej 21 dni po pierwszym szczepieniu przeciw wściekliźnie, a zaświadczenie jest ważne 365 dni, jeśli szczepionka pozostaje ważna i nie podano dawki przypominającej.

Jak stary musi być pies?

Według strony importowej MOCCAE ustala 12 tygodni dla psów z krajów niskiego ryzyka i 15 tygodni dla psów z krajów wysokiego ryzyka, a pierwszego szczepienia przeciw wściekliźnie nie można podać przed ukończeniem 12 tygodni. Emirates SkyCargo podaje też własne minimum wynoszące 15 tygodni.

Czy mogę przywieźć rottweilera, dobermana lub boksera?

Te trzy rasy figurują w załączniku 2 do ustawy federalnej nr 22 z 2016 r., która zabrania posiadania, handlu i hodowli wymienionych psów. Nie ma ich na liście zakazu importu wydrukowanej na stronie importowej MOCCAE, ale obie listy odpowiadają na różne pytania. Przed rezerwacją należy zapytać MOCCAE pod numerem 8003050, ponieważ pies, któremu odmówiono wjazdu, jest odsyłany na koszt właściciela.

Czy mój pies może lecieć do Dubaju w kabinie?

Według strony pomocy Emirates zwierzęta nie są dozwolone w kabinie, poza psami przewodnikami osób niewidomych i sokołami na niektórych trasach, oraz że na wszystkich trasach kończących się w Dubaju zwierzęta muszą podróżować jako ładunek. Zasady innej linii lotniczej należy sprawdzić na jej stronie.

Które lotniska mogą przyjąć mojego psa?

MOCCAE wymienia weterynaryjne ośrodki kwarantanny w Dubai Airport Cargo Village, Dubai Airport Free Zone, na lotnisku w Szardży, w międzynarodowym porcie lotniczym Zayed w Abu Zabi i na lotnisku w Ras Al Khaimah, a także w kilku portach morskich i na przejściach lądowych. Starsze twierdzenie, że tylko Abu Zabi ma zaplecze kontrolne, nie zgadza się z tą listą.

Czy muszę zarejestrować psa w Dubaju?

Ustawa federalna nr 22 z 2016 r. stanowi, że nikt nie może posiadać psa bez licencji właściwego organu, i wymaga rejestru psów posiadających licencję. Dubai Municipality prowadzi rejestrację zwierząt domowych, mikroczipowanie i aktualizację danych kotów i psów w ramach swoich usług weterynaryjnych.

Czy mogę wynająć apartament lub willę z psem?

To zależy od zasad budynku lub wspólnoty oraz od wynajmującego, a nie od jednego ogólnego przepisu. Prawo Dubaju nr 6 z 2019 r. wiąże użytkowników lokali z master community declaration, statutem i building management regulation, więc przed podpisaniem umowy warto poprosić o zasady dotyczące zwierząt i zapisać każdą zgodę w dokumentach najmu.

Ostatnia weryfikacja: 28 października 2026 r. Źródła: MOCCAE, Import zwierząt domowych (koty / psy); Uchwała ministerialna nr 109 z 2021 r.; Uchwała ministerialna nr 21 z 2025 r.; Ustawa federalna nr 22 z 2016 r.; MOCCAE, weterynaryjne świadectwo zdrowia przy wywozie; Dubai Customs Service Guide; Dubai Municipality, usługi weterynaryjne w 1. półroczu 2026 r.; Dubai Municipality, schronisko dla zwierząt; Dubai Municipality, dział usług weterynaryjnych; Emirates, podróżowanie ze zwierzętami; Ulotka Emirates SkyCargo o zwierzętach; flydubai Cargo, transport zwierząt; IATA Traveler’s Pet Corner; Prawo Dubaju nr 6 z 2019 r.; Khaleej Times, 17 stycznia 2021 r.; Nakheel, Dubai Islands Beach; Dubai Media Office, park dla psów w JLT; ASPCA, bezpieczeństwo w upalną pogodę.