نقل‌مکان به دبی با سگ: قوانین، مجوزها و هزینه‌ها در ۲۰۲۶

نقل‌مکان به دبی با سگ: قوانین، مجوزها و هزینه‌ها در ۲۰۲۶

نقل‌مکان به دبی با سگ در سه سطح تنظیم می‌شود: قواعد فدرال واردات که وزارت تغییرات اقلیمی و محیط زیست امارات (MOCCAE) تعیین می‌کند، یک قانون فدرال که شیوهٔ نگهداری سگ را مشخص می‌کند، و رویه‌های محلی شهرداری دبی برای ثبت‌نام و خدمات دامپزشکی. این راهنما در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ با صفحه‌های رسمی تطبیق داده شده و هر عدد در آن به نهادی نسبت داده شده است که آن را منتشر می‌کند.

در این راهنما قواعد مجوز و هزینه‌ها، مدارک بهداشتی و الزامات هاری، سقف سنی و محدودیت تعداد حیوانات، فهرست نقاط ورود و آنچه هنگام ورود رخ می‌دهد، نژادهای نام‌برده در قانون امارات، شیوهٔ برخورد ایرلاین‌ها با سگ‌هایی که به دبی پرواز می‌کنند، قواعد ثبت‌نام و فضاهای عمومی پس از اقامت در این شهر، شیوهٔ کار قراردادهای اجاره و مقررات مجتمع‌ها، و نیز مراحل خروج از امارات با سگ در آینده را می‌خوانید. جایی که صفحهٔ رسمی عددی ارائه نکرده، این راهنما فقط جزء هزینه را توصیف می‌کند و عددی از خود نمی‌سازد. هدف این است که خواننده بتواند هر گام را با منبع آن تطبیق دهد و خودش بسنجد که کدام قاعده در موقعیت او اعمال می‌شود.

کدام نهادهای امارات با سگ‌ها سروکار دارند

چند مرجع در این موضوع نقش دارند و هر کدام کار متفاوتی انجام می‌دهد. دانستن اینکه هر نهاد چه وظیفه‌ای دارد، وقتی فرمی سندی را از اداره‌ای نامربوط می‌خواهد، در زمان صرفه‌جویی می‌کند. برای کسی که قصد نقل‌مکان به دبی با سگ دارد، نخستین نهادی که باید با آن سروکار داشت MOCCAE است، چون وزارتخانهٔ فدرال مجوز واردات را صادر می‌کند و مراکز قرنطینهٔ دامپزشکی را اداره می‌کند که سگ‌ها پس از فرود در آنجا بررسی و ترخیص می‌شوند.

قواعد فدرال واردات در مصوبهٔ وزارتی شمارهٔ ۱۰۹ سال ۲۰۲۱ دربارهٔ تنظیم واردات گربه و سگ آمده است که از ۶ مه ۲۰۲۱ اجرایی شد و جایگزین مصوبهٔ وزارتی شمارهٔ ۲۰۴ سال ۲۰۱۶ گردید. متن این مصوبه هدف خود را پیشگیری از بیماری‌های واگیر و مسری حیوانی اعلام می‌کند. مصوبهٔ بعدی، یعنی مصوبهٔ وزارتی شمارهٔ ۲۱ سال ۲۰۲۵ به تاریخ ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، مواد ۶ و ۷ متن ۲۰۲۱ را که به رویهٔ ترخیص و حیواناتِ فاقد شرایط مربوط می‌شوند جایگزین کرد. هر دو مصوبه برای عموم در وب‌سایت MOCCAE بارگذاری شده‌اند و خلاصهٔ عملی آن‌ها در صفحهٔ خدماتی با عنوان «واردات حیوانات خانگی (گربه / سگ)» قرار دارد.

قواعد نگهداری از سگ چیز دیگری است. قانون فدرال شمارهٔ ۲۲ سال ۲۰۱۶ نگهداری حیواناتی را تنظیم می‌کند که خود قانون آن‌ها را خطرناک می‌نامد و فصل کوتاهی هم دربارهٔ سگ‌ها دارد: پروانه از مرجع محلی صلاحیت‌دار، دفتر ثبت سگ‌های دارای پروانه، قاعدهٔ بند و فهرست نژادهای سگ در پیوست ۲. در دبی، ثبت‌نام حیوانات خانگی و کلینیک‌های دامپزشکی شهرداری را بخش خدمات دامپزشکی شهرداری دبی اداره می‌کند. بنابراین صاحب سگ پیش از ورود با یک وزارتخانهٔ فدرال و پس از آن با یک خدمت شهرداری سروکار دارد، و هر یک از این دو مسیر فرم‌ها، مهلت‌ها و مدارک خاص خودش را دارد.

الزامات واردات برای نقل‌مکان به دبی با سگ در حال حاضر

فهرست زیر از صفحهٔ خدماتی MOCCAE برای واردات حیوانات خانگی و مصوبهٔ وزارتی شمارهٔ ۱۰۹ سال ۲۰۲۱ با اصلاحیه‌های آن پیروی می‌کند. این فهرست دربارهٔ سگی است که شخصاً متعلق به فردی است و همراه صاحبش یا پیش از او سفر می‌کند؛ یعنی دربارهٔ واردات تجاری یا سگ‌های نژادی که برای فروش حمل می‌شوند نیست. ستون سمت چپ منبع و تاریخ بررسی را نشان می‌دهد. جایی که قاعده به کشور مبدأ سگ بستگی دارد، بخش بعدی طبقه‌بندی را توضیح می‌دهد.

در این جدول دو نکته نیاز به توجه و دقت بیشتری دارد. نخست اینکه اعتبار ۹۰ روزه به خود مجوز مربوط است، نه به مدارک بهداشتی؛ پس بهتر است مجوز وقتی درخواست شود که تاریخ سفر نسبتاً قطعی شده باشد. دوم اینکه سقف تعداد حیوانات برای هر نفر در سال محاسبه می‌شود و این برای خانواده‌ای که با چند سگ جابه‌جا می‌شود اهمیت دارد: صفحه از واردات شخصی سخن می‌گوید و حیوانات مقیمی را که از کشور خارج و به آن وارد می‌شوند مستثنا می‌کند. هر کس قصد آوردن بیش از دو حیوان دارد، پیش از رزرو هر چیزی باید خود صفحه را بخواند و از مرکز تماس MOCCAE به شمارهٔ ۸۰۰۳۰۵۰ بپرسد.

سابقهٔ واکسیناسیون باید داده‌های مشخصی داشته باشد. MOCCAE شمارهٔ میکروچیپ، توصیف کامل حیوان و برای هر واکسن نام محصول، شرکت سازنده، شمارهٔ سری و تاریخ را می‌خواهد. ثبت دست‌نویس بدون این فیلدها با توصیف موجود در صفحه مطابقت ندارد، و به همین دلیل بهتر است پیش از مراجعه به دامپزشک این فهرست فیلدها را با خود ببرید تا هیچ‌کدام جا نیفتد. همان صفحه می‌گوید مدت اعتبار هر واکسن از دستورالعمل سازنده پیروی می‌کند و سگ هنگام واکسن‌زدن باید دست‌کم ۱۲ هفته سن داشته باشد.

این صفحه گروه جداگانه‌ای از مدارک را هم برای سگ‌های خدماتی، سگ‌های حمایت عاطفی و سگ‌های پزشکی فهرست می‌کند: سند تأییدشدهٔ مرکز آموزشی، گزارش پزشکی دربارهٔ صاحب سگ که مرجع صلاحیت‌دار کشور مبدأ آن را تأیید کرده باشد، و تعهدنامه‌ای از صاحب سگ مبنی بر اینکه مالکیت را منتقل نمی‌کند، سگ را رها نمی‌کند و آن را زاد و ولد نمی‌دهد. برای این سگ‌ها MOCCAE زمان رسیدگی ۵ روز کاری اعلام کرده است، در برابر ۱ روز کاری برای حیوان خانگی معمولی.

کشورهای پرخطر هاری، آزمایش تیتر و محدودیت‌های سنی

طبق ماده ۲ مصوبه، کشورها از نظر هاری به کم‌خطر و پرخطر تقسیم می‌شوند. کشور کم‌خطر کشوری است که بر اساس سازمان جهانی سلامت حیوانات در دو سال گذشته هیچ مورد هاری ثبت نکرده باشد، به شرط آنکه هاری در آنجا بیماری قابل‌گزارش باشد. هر کشوری که در فهرست کم‌خطر نباشد پرخطر به حساب می‌آید. اداره‌ای که در وزارتخانه مسئول این موضوع است هرگاه وضعیت بهداشتی یک کشور تغییر کند فهرست را بازبینی می‌کند، بنابراین فهرست می‌تواند بدون مصوبهٔ جدید اصلاح شود.

فهرست کم‌خطری که در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ در صفحهٔ واردات MOCCAE چاپ شده بود این کشورها و سرزمین‌ها را نام می‌برد: استرالیا، اتریش، آندورا، بحرین، باربادوس، بلژیک، جمهوری چک، دانمارک، استونی، فیجی، فنلاند، پلی‌نزی فرانسه، جزایر فالکلند، هنگ‌کنگ، ایسلند، ایرلند، جامائیکا، ژاپن، کویت، لیختن‌اشتاین، موریس، مالت، کالدونیای جدید، نیوزیلند، پرتغال، سنگاپور، سن‌مارینو، سوئد، سوئیس، بریتانیا، وانواتو، هلند، بلغارستان، اسلوونی، پالائو، لتونی، آلبانی، کرواسی، مالدیو، اسپانیا (به‌جز ملیلیه و سبته)، قبرس، کره، مونته‌نگرو، سیشل، سورینام، میکرونزی، یونان، جزایر مارشال، باهاما، لیتوانی و مقدونیه.

این فهرست با پیوستی که همراه مصوبهٔ ۲۰۲۱ چاپ شده یکسان نیست. آلمان، ایتالیا، قطر و اسلواکی در پیوست ۲۰۲۱ آمده‌اند ولی در صفحهٔ کنونی نیستند، در حالی که لیتوانی و مقدونیه در صفحه هستند ولی در پیوست نیستند. چون مصوبه به اداره اجازه می‌دهد پیوست را به‌صورت اداری اصلاح کند، نسخهٔ زندهٔ صفحه همان است که باید به آن اتکا کرد، و کسی که از یکی از کشورهای دستخوش تغییر حرکت می‌کند باید اندکی پیش از درخواست دوباره به آن نگاه کند.

آزمایش تیتر را باید دقیق توصیف کرد، چون زمان‌بندی کل کار را تعیین می‌کند. برای سگی از کشور پرخطر، گواهی آزمایشگاه باید تاریخ نمونه‌گیری، تاریخ و روش آزمایش و نتیجهٔ تیتراسیون آنتی‌بادی هاری را نشان دهد و آزمایشگاه باید از سوی مرجع صلاحیت‌دار کشور صادرکننده تأیید شده باشد. اگر سگ برای نخستین بار واکسن می‌زند یا واکسیناسیونش قطع شده بوده، باید دست‌کم ۲۱ روز پس از واکسن هاری بگذرد تا خون آزمایش شود. اگر سگ یادآور معتبر دارد، MOCCAE می‌گوید فاصلهٔ ۲۱ روزه لازم نیست و آزمایش را می‌توان مستقیم انجام داد. نتیجه نباید کمتر از ۰٫۵ IU/ml باشد.

گواهی آزمایش ۳۶۵ روز اعتبار دارد، به این شرط که واکسن هاری معتبر بماند و یادآور تزریق نشود. اگر یادآور زده شود یا واکسیناسیون منقضی شود، آزمایش باید با همان قواعد تکرار شود. نتیجهٔ آزمایش را می‌توان به‌جای سند جداگانه در گواهی سلامت ثبت کرد. منشأ عددی که در بسیاری از خلاصه‌های غیررسمی به‌صورت «واکسیناسیون بین ۲۱ روز تا ۱۲ ماه پیش از ورود» ثابت آمده همین‌جاست. صفحهٔ MOCCAE چنین بازه‌ای تعیین نمی‌کند: ۲۱ روز را به آزمایش خون، ۳۶۵ روز را به گواهی آزمایشگاه و اعتبار واکسن را به دستور سازنده گره می‌زند.

مصوبه یک شبکهٔ ایمنی هم اضافه می‌کند. طبق ماده ۷ با جایگزینی ۲۰۲۵، سگی که بدون رعایت الزامات برسد به هزینهٔ صاحبش در قرنطینه یا پناهگاهی که وزارتخانه مجوزش را داده نگه داشته می‌شود و تا زمانی که احراز نشود همهٔ شرایط برقرار است ترخیص نمی‌شود. اگر شرایط برقرار نشود، ورود سگ رد می‌شود و واردکننده موظف است آن را دوباره صادر کند. صفحهٔ MOCCAE نیز می‌گوید در صورت عدم رعایت، حیوان خانگی به هزینهٔ صاحبش رد یا ضبط می‌شود. این را باید پیامدی دانست که باید از آن پرهیز کرد، نه مسیری که بتوان بر آن برنامه ریخت.

جدول زمانی نقل‌مکان به دبی با سگ

هیچ صفحهٔ رسمی شمارش معکوسی برای این کار ارائه نمی‌کند، بنابراین برنامهٔ زیر توالی پیشنهادی برای برنامه‌ریزی است که بر قواعد زمان‌دار بالا استوار است: مجوز ۹۰ روزه، فاصلهٔ ۲۱ روزه پیش از آزمایش تیتر، گواهی آزمایشگاهی ۳۶۵ روزه و بازهٔ ۱۴ روزهٔ درمان انگلی. ماه‌ها پیشنهادی‌اند و دورهٔ قانونی نیستند؛ آنچه اهمیت دارد ترتیب کارهاست، و هر کس بر اساس کشور مبدأ و زمان‌بندی دامپزشک خود ممکن است این بازه‌ها را کوتاه‌تر یا بلندتر ببیند.

از این توالی چند پیامد عملی برمی‌آید. مبدأ پرخطر بیشترین زمان آماده‌سازی را می‌طلبد، چون آزمایش تیتر را تا ۲۱ روز پس از نخستین واکسن هاری نمی‌توان گرفت و ممکن است کشور صادرکننده برای بازگرداندن نتیجه زمان بخواهد. مبدأ کم‌خطر فهرست کارهای کوتاه‌تری دارد، اما میکروچیپ، سابقهٔ واکسیناسیون و گواهی سلامت باز هم باید با هم مطابقت داشته باشند. بازهٔ ۱۴ روزهٔ درمان انگلی و مجوز ۹۰ روزه یعنی تاریخ‌های روی مدارک سفر، و نه تاریخ رزرو، تعیین می‌کنند که کاغذبازی در روز فرود سگ هنوز معتبر است یا نه.

مرجع دامپزشکی کشور صادرکننده رویهٔ خود را برای امضای گواهی سلامت تعیین می‌کند و ممکن است ایرلاین تاریخ تازه‌ای روی سند بخواهد؛ پس بهتر است تاریخ گواهی پیش از وقت ملاقات با ایرلاین یا نمایندهٔ حمل بار هماهنگ شود. زمان‌بندی ملی را از دامپزشک خود بپرسید و یک پوشه نگه دارید که مجوز، گواهی، سابقهٔ واکسیناسیون و نتیجهٔ تیتر در آن به همان ترتیبی چیده شده باشد که مرکز قرنطینه درخواست می‌کند.

نقاط ورود و آنچه هنگام رسیدن رخ می‌دهد

خلاصه‌های قدیمی می‌گویند فقط فرودگاه ابوظبی تأسیسات بازرسی دامپزشکی برای حیوانات خانگی دارد. این با آنچه امروز MOCCAE فهرست کرده سازگار نیست. مجراهایی که در صفحهٔ واردات حیوانات خانگی آمده شامل مراکز قرنطینهٔ دامپزشکی در Dubai Airport Cargo Village و Dubai Airport Free Zone و نیز در فرودگاه شارجه، فرودگاه بین‌المللی زاید در ابوظبی و فرودگاه راس‌الخیمه است، به‌علاوهٔ چند بندر دریایی و گذرگاه مرزی.

برای سگی که به دبی پرواز می‌کند، نقطهٔ مرتبط در عمل معمولاً مرکز قرنطینه در بخش بار فرودگاه است، چون حمل به‌صورت بار رزرو می‌شود. فرایند ترخیصی که MOCCAE شرح می‌دهد چهار گام دارد: تکمیل درخواست ترخیص محموله، پرداخت هزینه، بررسی درخواست همراه با بازرسی چشمی و در صورت لزوم آزمایش‌های آزمایشگاهی، و دریافت مجوز ترخیص. مدارک ترخیص عبارت‌اند از اظهارنامهٔ گمرکی یا بارنامه که اطلاعات تحویل را نشان دهد، سند واکسیناسیون یا پاسپورت، گواهی سلامت تأییدشده و، برای مبدأ پرخطر، گواهی آزمایشگاهی تیتر.

گمرک دبی در راهنمای خدمات خود نکتهٔ رویه‌ای دیگری اضافه می‌کند: از صاحبانِ واردشونده اصل مجوز واردات از بخش قرنطینهٔ دامپزشکی MOCCAE و یک گواهی سلامت دولتی از کشور مبدأ خواسته می‌شود. خود مجوز را همراه داشته باشید، نه فقط رونوشت آن را. گمرک دبی همچنین می‌گوید مسافران باید کالاهای بالاتر از AED ۳٬۰۰۰ ($۸۱۷) را اظهار کنند، که به چمدان‌ها مربوط است و نه به حیوان.

MOCCAE برای حیوانات خانگی معمولی زمان خدمت ۱ روز کاری اعلام کرده است. این زمان دریافت خدمت است و با مدتی که سگ در فرودگاه می‌ماند یکی نیست؛ برنامهٔ عملی تحویل را شرکت حمل‌کننده و متصدی بار تعیین می‌کنند. شهرداری دبی در گزارش ۲۰۲۶ خود دربارهٔ خدمات دامپزشکی یادآوری می‌کند که ورود حیوانات خانگی به امارت و رویه‌های مربوط را تنظیم و نظارت می‌کند؛ بنابراین بخش شهرداری پس از پایان ترخیص فدرال آغاز می‌شود و صاحب سگ باید این دو مرحله را از هم جدا ببیند.

نژادهای ممنوع و محدودشده طبق قانون امارات

دو فهرست رسمی برای نژادها اهمیت دارند و یکی نیستند. یکی پیوست ۲ قانون فدرال شمارهٔ ۲۲ سال ۲۰۱۶ است که قانون آن را فهرست سگ‌های خطرناک نامیده است. ماده ۱۴ هر شخص حقیقی یا حقوقی را از نگهداری، خرید و فروش یا پرورش سگ‌های فهرست‌شده در آن منع می‌کند، با استثنای تأسیسات دارای پروانه در ماده ۴. دیگری فهرست نژادهای سگی است که واردات‌شان ممنوع است و در صفحهٔ واردات حیوانات خانگی MOCCAE چاپ شده است. این راهنما آنچه هر فهرست می‌گوید را گزارش می‌کند و هیچ نژادی را رتبه‌بندی یا توصیف نمی‌کند؛ هدف فقط نشان‌دادن این است که متن هر سند چه چیزی را در بر می‌گیرد و چه چیزی را در بر نمی‌گیرد.

عبارت‌بندی دربارهٔ آمیخته‌ها مهم است. در متن پیوست، برای سه گروه نخست و برای روتوایلرها، متن پیوست صراحتاً دورگه‌ها یا نژادهای آمیختهٔ سگ‌های فهرست‌شده را هم دربر می‌گیرد. بنابراین سگی که آمیختهٔ یک نژاد فهرست‌شده است فقط به این دلیل که خالص نیست بیرون از فهرست قرار نمی‌گیرد. پیوست توضیح نمی‌دهد نژاد چگونه شناسایی می‌شود و قانون اجرا را به آیین‌نامهٔ اجرایی خود، یعنی مصوبهٔ هیئت وزیران شمارهٔ ۱۵ سال ۲۰۱۹، واگذار کرده است.

صفحهٔ MOCCAE استثنا را در یک پرانتز بیان می‌کند: ممنوعیت دربارهٔ سگ‌هایی که به‌عنوان حیوان خدماتی، حیوان حمایت عاطفی یا برای مقاصد پزشکی به کار می‌روند اعمال نمی‌شود، مطابق الزامات تنظیمی، یعنی همان مدارکی که پیش‌تر شرح داده شد. صفحه پرسا کاناریو را با دو املا دو بار چاپ کرده است، پس فهرست آن ۱۶ مورد دارد ولی ۱۵ نژاد متمایز.

مقایسهٔ دو فهرست نشان می‌دهد روتوایلر، دوبرمن پینشر و باکسر در پیوست ۲ قانون که به نگهداری مربوط است آمده‌اند، در حالی که در فهرست ممنوعیت واردات چاپ‌شده در صفحهٔ MOCCAE نیستند. نژادهای ماستیف‌گونه مانند ماستیف تبتی، ماستیف ناپلی، دوگ دو بوردو، بول‌ماستیف، بوربول و کین کورسو در صفحهٔ واردات آمده‌اند و قانون به «هر ماستیف» اشاره می‌کند. برخی خلاصه‌های قدیمی از هفت نوع ماستیف و سه نوع دوبرمن سخن می‌گویند، عبارتی که با هیچ‌یک از دو فهرست نمی‌خواند. صاحب هر یک از این نژادها، یا صاحب یک آمیخته، باید پیش از رزرو پرواز موضوع را با MOCCAE به شمارهٔ ۸۰۰۳۰۵۰ روشن کند، چون سگی که ورودش رد شود طبق اصلاحیهٔ ۲۰۲۵ به هزینهٔ صاحبش بازگردانده می‌شود.

اما سگی که از قبل در امارات زندگی می‌کند چه؟ قانون فدرال شمارهٔ ۲۲ سال ۲۰۱۶ در ماده ۲۶ قاعده‌ای انتقالی داشت: هر کس حیوان تحت تنظیم قانون را نگه می‌داشت باید ظرف شش ماه از لازم‌الاجرا شدن قانون وضعیت را قانونی می‌کرد. آن دوره در ۲۰۱۶ آغاز شد و متن برای تازه‌واردان بازهٔ مشابهی ندارد. صفحهٔ MOCCAE قواعد بازگشت سگ‌های مقیم را بیان می‌کند، اما آن‌ها به مدارک بهداشتی و واکسن هاری مربوط‌اند و به نژاد ربطی ندارند. در صفحه‌های بررسی‌شده چیزی رژیم جداگانه‌ای برای سگ دارای نژاد پیوست ۲ بر پایهٔ مدت اقامتش در کشور ایجاد نمی‌کند.

پرواز دادن سگ به دبی: کابین، انبار و بار

MOCCAE ایجاب می‌کند که سگ‌ها تحت شرایط IATA برای حمل حیوانات خانگی و مستقیماً از کشور صادرکننده ارسال شوند. ایرلاین‌ها قواعد خودشان را روی آن می‌گذارند و این قواعد می‌توانند از شرط‌های وزارتخانه سخت‌گیرانه‌تر باشند. برای سگی که به دبی پرواز می‌کند پرسش عملی این است که شرکت حمل‌کننده حیوان را به‌عنوان بار می‌پذیرد یا نه، چون Emirates، ایرلاینی که در قطب دبی مستقر است، اعلام می‌کند سفرهایی که به دبی ختم می‌شوند باید از بار استفاده کنند.

برای کسی که نقل‌مکان به دبی با سگ را در نظر دارد، درس اصلی این است که سفر در کابین در Emirates برای سفری که به دبی ختم می‌شود گزینه نیست، هر اندازه که سگ باشد. صفحهٔ راهنمای ایرلاین برای سگ‌های راهنما و شاهین‌ها در برخی مسیرها استثنا گذاشته است. همان صفحه گزینه‌ای از چمدان تحویلی را برای سگ‌ها در سفرهایی توصیف می‌کند که از دبی آغاز می‌شوند، تا مجموع مدت سفر ۱۷ ساعت، و این گزینه در بخش خروج از امارات آمده است.

بروشور بار ایرلاین اضافه می‌کند که Emirates SkyCargo مطابق MOCCAE تأسیسات کنترل‌شده از نظر دما برای حیوانات خانگی‌ای دارد که از دبی حرکت می‌کنند، به آن می‌رسند یا از آن ترانزیت می‌شوند، و تیمی اختصاصی جزئیات حیوان، جزئیات جعبه همراه با تصاویر، گزارش‌های پزشکی و دامپزشکی، گواهی‌های واکسیناسیون و تأییدیهٔ فرودگاه مقصد را بررسی می‌کند. بروشور تاریخی ندارد. جایی که با صفحهٔ راهنمای زندهٔ ایرلاین تفاوت دارد، صفحهٔ زنده را باید ترجیح داد و دفتر بار شرکت حمل‌کننده می‌تواند نسخهٔ جاری را تأیید کند.

بروشور همچنین جایی است که ایرلاین نژادهای ممنوع در امارات را برای مقاصد خود فهرست می‌کند. می‌گوید واردات نژادهای جنگی فهرست‌شده یا دورگه‌های آن‌ها به دبی طبق مقررات امارات ممنوع است، و می‌گوید Emirates SkyCargo فقط زمانی می‌تواند آن‌ها را حمل کند که مقصدشان امارات نباشد و مرجع مبدأ و مقصد اجازه دهند، با جعبه‌های تقویت‌شده. این تکرار قاعدهٔ ملی از سوی ایرلاین است، نه ایجاد قاعده‌ای جداگانه، و به همین دلیل خواننده باید منبع اصلی، یعنی قانون و صفحهٔ MOCCAE، را معیار بگیرد.

ایرلاین‌های دیگر سیاست‌های حیوان خانگی خود را در صفحه‌های بار یا چمدان خودشان منتشر می‌کنند و شرایط بر حسب فصل و مسیر تغییر می‌کند، بنابراین این راهنما جدولی از همهٔ ایرلاین‌ها را بازتولید نمی‌کند. هر شرکتی که انتخاب شود، رزرو باید کتباً تأیید شود، با نوع هواپیما، ابعاد جعبه، زمان اتصال و نام متصدی بار در دبی.

گرما، جعبه و قواعد IATA

تابستان دبی در نقل‌مکان به دبی با سگ اهمیت دارد، چون شرکت‌های حمل محدودیت‌های دما و نژاد اعمال می‌کنند. بروشور Emirates SkyCargo نژادهای پوزه‌کوتاه را، همراه با آمیخته‌هایشان، فهرست می‌کند که حمل‌شان جز تحت شرایط خاص در فصل زمستان، که بروشور آن را نوامبر تا آوریل اعلام می‌کند، مجاز نیست. فهرست سگ‌ها در بروشور شامل باکسر، بولداگ در همهٔ انواع، پاگ در همهٔ انواع، شیتزو، پکینیز، بوستون تریر و دیگر نژادهای پوزه‌کوتاه است، و باکسر یکی از نژادهای نام‌برده در پیوست ۲ قانون امارات نیز هست.

صفحهٔ Traveler’s Pet Corner در IATA همین مسئله را به‌طور کلی شرح می‌دهد. از اصطلاح سگ‌های پوزه‌پهن (snub nose) استفاده می‌کند، با باکسر، پاگ، بولداگ و پکینیز به‌عنوان نمونه، و می‌گوید حمل در هوای گرم توصیه نمی‌شود، چون این سگ‌ها در حفظ دمای طبیعی بدن مشکل دارند. همچنین جعبه‌ای ۱۰ درصد بزرگ‌تر را برای نژادهای پوزه‌کوتاه توصیه می‌کند. بنابراین صاحب سگ پوزه‌کوتاه که ورود به امارات را برنامه‌ریزی می‌کند باید انتظار داشته باشد شرکت حمل ابتدا تاریخ را بخواهد و بعد مدارک را.

قواعد جعبه از همان صفحهٔ IATA می‌آید که خلاصه‌ای از مقررات حیوانات زنده است. سگ را از نوک بینی تا ابتدای دم (A)، از زمین تا مفصل آرنج (B)، در عرض شانه‌ها یا پهن‌ترین نقطه (C)، و در حالت ایستاده از بالای سر یا نوک گوش تا زمین (D) اندازه بگیرید. ابعاد داخلی برای یک حیوان چنین می‌شود: طول برابر A به‌علاوهٔ نصف B، عرض برابر دو برابر C، و ارتفاع برابر D به‌علاوهٔ بستر. برای دو حیوان در یک جعبه، عرض سه برابر C است. حیوانات بالغی که یک جعبه را شریک می‌شوند باید حداکثر دو تا باشند، هم‌اندازه، هر کدام تا ۱۴ kg و عادت‌کرده به زندگی با هم، در حالی که حیوانات بیش از ۱۴ kg در جعبهٔ جداگانه قرار می‌گیرند.

توصیه‌های دیگر IATA برای صاحبان حیوان به چند عادت کوتاه مربوط است. این سازمان پیشنهاد می‌کند جعبه هفته‌ها یا ماه‌ها پیش از پرواز تهیه شود تا سگ به محدودیت عادت کند؛ میکروچیپ زده شود و دو شناسه به قلاده وصل شود، یکی دائمی و یکی برای سفر؛ دست‌کم ۴۸ ساعت پیش از حرکت دوباره با ایرلاین تأیید گرفته شود؛ در صورت امکان ارسال در روزهای هفته انتخاب شود؛ بررسی شود که تأسیسات بار هوایی در مقصد باز است تا حیوان تحویل گرفته شود؛ و غذا یک روز قبل کم شود در حالی که آب در دسترس بماند. دربارهٔ آرام‌بخش، موضع قاطع است: IATA توصیه می‌کند حیوانات خانگی در مسیر بیهوش یا آرام نشوند، و هر آرام‌بخشی به دلیل پزشکی باید با نظر دامپزشک باشد و در گواهی سلامت ثبت شود.

Emirates همچنین اعلام می‌کند حیوان باردار را اگر از یک‌سوم دورهٔ طبیعی آبستنی‌اش گذشته باشد یا ظرف ۴۸ ساعت پیش از سفر زایمان کرده باشد برای حمل نمی‌پذیرد. این نوع محدودیت ویژهٔ شرکت حمل دلیل دیگری است که صفحهٔ خود ایرلاین را بخوانید و به فهرست کلی بسنده نکنید.

ثبت‌نام و دریافت پروانه برای سگ در دبی

پس از آنکه سگ ترخیص شد، قواعد محلی اعمال می‌شود. ماده ۱۲ قانون فدرال شمارهٔ ۲۲ سال ۲۰۱۶ می‌گوید هیچ‌کس نمی‌تواند سگ را بدون پروانه از مرجع صلاحیت‌دار نگه دارد و ماده ۱۳ دفتر ثبت سگ‌های دارای پروانه را الزامی می‌کند که نام صاحب، شمارهٔ هویت، نشانی، سن، تابعیت و محل اقامت او را، و برای سگ منشأ، نوع، رنگ، نشانه‌های ویژه، شمارهٔ تراشهٔ الکترونیکی و سابقهٔ واکسیناسیون را دربر دارد. آیین‌نامهٔ اجرایی شرایط را تعیین می‌کند و جزئیات فرم و مدارک در همان متن آمده است.

شهرداری دبی بخش خود را در گزارش ۲۰۲۶ دربارهٔ خدمات دامپزشکی توصیف می‌کند. خدمات ثبت‌نام حیوانات خانگی آن به صاحبان اجازه می‌دهد سوابق گربه‌ها و سگ‌ها را ثبت، میکروچیپ و به‌روز کنند، که به گفتهٔ شهرداری از شناسایی حیوان و پایش سلامت پشتیبانی می‌کند. گزارش می‌دهد در نیمهٔ نخست ۲۰۲۶ تعداد ۴٬۱۰۰ حیوان خانگی را ثبت کرده و در همان دوره ۶٬۵۸۵ واکسن به گربه‌ها و سگ‌ها زده است. واکسن‌هایی که برای سگ‌ها نام می‌برد هاری و DHPPi است. این راهنما هزینهٔ ثبت‌نامی نقل نمی‌کند، چون گزارش شهرداری مورد خاصی را ذکر نکرده است.

بخش خدمات دامپزشکی شهرداری سه کلینیک اداره می‌کند: Al Khawaneej، Al Lisaili و Hatta. ساعات کاری حیوانات خانگی که فهرست کرده یکشنبه تا پنجشنبه از ۷:۳۰ صبح تا ۲:۳۰ بعدازظهر و جمعه از ۸:۰۰ تا ۱۱:۳۰ صبح در Al Khawaneej است، و در Hatta همان ساعت‌ها. نوبت برای حیوانات خانگی از طریق وب‌سایت شهرداری دبی درخواست می‌شود، با تأیید پیامکی و ایمیلی، و خط کلینیک ۸۰۰۹۰۰ است. این بخش همچنین مؤسسات و کلینیک‌های دامپزشکی امارت را پایش و گواهی می‌کند و الزامات کلینیک‌ها، بیمارستان‌ها، آزمایشگاه‌ها و پناهگاه‌های حیوانات را فهرست می‌کند.

قانون فدرال مجازات وظایف اصلی را تعیین می‌کند. جدول مبالغ را همان‌طور که نوشته شده، با معادل دلاری بر پایهٔ ۳٫۶۷۲۵ درهم به‌ازای هر دلار، می‌آورد. مبالغ حداکثر و حداقل‌هایی هستند که قانون تعیین کرده و دادگاه یا مرجع صلاحیت‌دار آن‌ها را بر وقایع هر پرونده اعمال می‌کند. ماده ۳۱ برای جرایمِ فقط جزای نقدی سازش را مجاز می‌داند، به مبلغی که از نصف حداکثر جریمه بیشتر نباشد، با جزئیاتی که باید با تصمیم هیئت وزیران تعیین شود.

قاعدهٔ بند در ماده ۱۵ می‌گوید سگ‌ها هنگام کوهنوردی یا وقتی از محدودهٔ محل نگهداری‌شان بیرون برده می‌شوند باید بند داشته باشند، با قلاده‌های مناسب به شیوه‌ای که کنترل شوند. فراتر از این قاعدهٔ کلی، تابلوها و اطلاعیه‌های هر پارک، ساحل یا ساختمان شرایط خود را اضافه می‌کنند، پس صاحبان باید آن‌ها را در جایی که قدم می‌زنند بخوانند.

برخی مکان‌ها تسهیلات ویژهٔ سگ اعلام کرده‌اند. سازندهٔ Nakheel در بیانیه‌ای به تاریخ ۱ مه ۲۰۲۳ گفت ساحل Dubai Islands از طلوع تا غروب باز است و به سگ‌ها اجازهٔ شنا می‌دهد، و دفتر رسانه‌ای دبی در ۲۸ ژوئن ۲۰۲۰ گزارش داد که سازمان منطقهٔ آزاد DMCC یک پارک سگ حصارکشیده به مساحت ۴۷۵ متر مربع در Jumeirah Lakes Towers باز کرده که از ۸:۰۰ صبح تا ۹:۰۰ شب باز است. هر دو اعلامیه تاریخ‌دار هستند و مقررات جاری را بهره‌برداران تعیین می‌کنند، پس ساعات و شرایط امروز را در وب‌سایت‌هایشان بررسی کنید، چون ممکن است از زمان انتشار آن اعلامیه‌ها تغییر کرده باشند.

اجاره یا خرید خانه هنگام نقل‌مکان به دبی با سگ

مقررات حیوانات خانگی هر ساختمان از اسناد حاکم بر آن می‌آید، پس قرارداد اجاره فقط یکی از کاغذهای درگیر است. طبق قانون دبی شمارهٔ ۶ سال ۲۰۱۹ دربارهٔ املاک مشاع، ساکن باید تا آنجا که به او مربوط است از اعلامیهٔ اصلی مجتمع، اساسنامه و آیین‌نامهٔ مدیریت ساختمان پیروی کند (ماده ۶(b))، و مالکی که واحد را اجاره می‌دهد باید اطمینان یابد که مستأجر نیز به آن‌ها پایبند می‌ماند (ماده ۱۶(a)). متن قانون که در پورتال قوانین دبی منتشر شده خود به حیوانات خانگی اشاره‌ای ندارد، پس قواعد مربوط به سگ‌ها در همین اسناد مجتمع جای دارد.

پرسش یک خواننده در ۲۰۲۱ که وکیلی در دبی در Khaleej Times پاسخ داد، همین ساختار را از دید ساکن شرح می‌دهد. می‌گوید نگهداری حیوانات خانگی در ملک مشاع ممکن است قانونی باشد، به شرط آنکه مالک از قواعد کمیتهٔ مالکان و اعلامیهٔ اصلی مجتمع پیروی کند، و برای سگ پارس‌کننده یک مسیر تشدید را شرح می‌دهد: شکایت به کمیتهٔ مالکان، درخواست رفع مشکل، و فقط اگر ادامه یافت، شکایت به پلیس دبی و شهرداری دبی. این نوشته تفسیر یک وکیل است و منبع رسمی نیست، و نزدیک به پنج سال از آن می‌گذرد، پس آن را فقط برای نشان‌دادن روند کار به کار ببرید.

در عمل سه سند برای مستأجرِ دارای سگ اهمیت دارد. نخست آیین‌نامهٔ ساختمان یا مجتمع که می‌تواند تعداد، اندازه یا مسیرهای عبور حیوانات را محدود کند. دوم قرارداد اجاره و هر ضمیمهٔ آن، که اجازهٔ مالک را می‌توان در آن نوشت تا سگ مشخص را دربر بگیرد. سوم مدارک خود سگ: ثبت‌نام شهرداری و سابقهٔ واکسیناسیون که مدیر یا کمیته ممکن است ببیند. پرسیدن از مقررات حیوانات پیش از امضا درخواستی عادی است، چون رضایت مالک جایگزین مقررات خود ساختمان نمی‌شود.

خانه‌ها و ویلاها در مجتمع‌های اصلی از همین الگو پیروی می‌کنند، با اعلامیهٔ مجتمع از سوی سازندهٔ اصلی طرح جامع به‌جای آیین‌نامهٔ ساختمان. برای خوانندگانی که پیش از جابه‌جایی انواع خانه را مقایسه می‌کنند، سایت راهنماهای بی‌طرفی دارد دربارهٔ محله‌های ویلایی دبی و محله‌های ویلایی ارزان‌تر، یک راهنما دربارهٔ قیمت هر متر مربع آپارتمان بر حسب منطقه، یادداشتی دربارهٔ هزینهٔ خرید آپارتمان، توضیحی دربارهٔ مالکیت دائمی (فری‌هولد) و اجاره بلندمدت (لیزهولد) در دبی، و مقایسه‌ای از انواع ملک در دبی.

تصویر گسترده‌تر بازار در راهنمای بازار املاک دبی و در راهنمای حمایت از خریدار در دبی چگونه کار می‌کند آمده، و نمای کلی کشور در صفحهٔ امارات است. هیچ‌یک از این صفحه‌ها به حیوانات خانگی نمی‌پردازد؛ آن‌ها برای خوانندگانی که خانه هم انتخاب می‌کنند فهرست شده‌اند. نوع خانه هرچه باشد، ویلایی با فضای بیرونی قاعدهٔ بند را لغو نمی‌کند و آپارتمان هم وظیفهٔ ثبت‌نام را از بین نمی‌برد.

زندگی با سگ در گرمای دبی

گرما جنبهٔ عملی زندگی با سگ در امارات است و مدت‌ها پس از پایان کار نقل‌مکان به دبی با سگ، روال روزانه را شکل می‌دهد. راهنمایی زیر از ASPCA، انجمن آمریکایی پیشگیری از ظلم به حیوانات و یک سازمان رفاه حیوانات در ایالات متحده، می‌آید و باید آن را توصیهٔ عمومی دامپزشکی خواند، نه قاعده‌ای در دبی. ASPCA می‌گوید آسفالت زود داغ می‌شود و می‌تواند کف پای حساس را بسوزاند، در گرمای شدید باید پیاده‌روی کوتاه نگه داشته شود، در روزهای بسیار گرم حیوانات خانگی باید در خانه بمانند، آب تازه و سایه باید در دسترس باشد، و هرگز نباید حیوان را تنها در خودروی پارک‌شده گذاشت.

همین سازمان نشانه‌های گرمازدگی را فهرست می‌کند: له‌له‌زدن بیش از حد یا مشکل در تنفس، تند شدن ضربان قلب و تنفس، آب‌ریزش دهان، ضعف خفیف، گیجی یا فروافتادن، تشنج، اسهال یا استفراغ خونی، و دمای بدن بالاتر از ۱۰۴ درجهٔ فارنهایت. اضافه می‌کند حیوانات صورت‌صاف راحت‌تر داغ می‌کنند، چون نمی‌توانند خوب له‌له بزنند، و حیوانات مسن، چاق و مبتلا به بیماری قلبی یا ریوی به فضای خنک و دارای تهویهٔ مطبوع نیاز دارند. ترجمهٔ عملی آن در شهری که پیاده‌روهای تابستانی داغ است این است که پیش از انتخاب مسیر، ساعت روز و نوع سطحی را که سگ روی آن راه می‌رود انتخاب کنید.

برای مراقبت، کلینیک‌های شهرداری یک راه‌اند و کلینیک‌های دامپزشکی خصوصی دارای پروانه راه دیگر، چون شهرداری دبی می‌گوید مؤسسات و کلینیک‌های دامپزشکی را پایش و گواهی می‌کند. نگهداری و مهدکودک سگ را بهره‌برداران خصوصی اداره می‌کنند و بخش شهرداری پناهگاه‌های حیوانات را هم گواهی می‌کند؛ از هر ارائه‌دهنده پروانه‌اش و سوابق واکسیناسیونی را که می‌خواهد بپرسید. این راهنما نام ارائه‌دهندگان را نمی‌آورد و فقط توضیح می‌دهد که چه چیزی را باید از آن‌ها پرسید.

شهرداری پناهگاه یکپارچهٔ حیوانات را در بازار پرندگان و حیوانات خانگی در ورسان افتتاح کرد که در ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶ اعلام شد. این مرکز حیوانات همدم ولگرد و رهاشده را نگه می‌دارد، یک پلتفرم دیجیتال پذیرش دارد و مرکزی برای بازگرداندن حیوانات گمشده به صاحبانشان پس از احراز هویت و مالکیت را شامل می‌شود. برای سگ ثبت‌شده و دارای میکروچیپ، این دلیلی است که جزئیات ثبت‌نام به‌روز نگه داشته شود: شناسایی چیزی است که اجازه می‌دهد حیوان گمشده به صاحبش وصل شود.

پذیرش حیوان شرایط خود را دارد. شهرداری دبی می‌گوید متقاضیان باید دست‌کم ۲۱ سال داشته باشند، سابقهٔ تخلف ثبت‌شده دربارهٔ آزار یا بدرفتاری با حیوان نداشته باشند، حضوراً به کلینیک دامپزشکی Al Khawaneej مراجعه کنند و هزینه‌های مربوط به واکسن و ثبت‌نام را بپردازند. گزارش داده که در نیمهٔ نخست ۲۰۲۶ تعداد ۲۹۸ حیوان پذیرش شده است. صاحبی که سگی از خارج دارد به این مسیر نیاز ندارد، اما این مسیر توضیح می‌دهد پناهگاه چرا وجود دارد و سوابقش چگونه به کار می‌رود.

هزینه‌های نقل‌مکان به دبی با سگ

هزینه‌های دولتی تنها هزینه‌هایی هستند که رقم رسمی دارند. همهٔ موارد دیگر به کشور صادرکننده، دامپزشک، شرکت حمل و جعبه بستگی دارند، پس آن ردیف‌ها جزء هزینه را بدون عدد توصیف می‌کنند. مبالغ درهم با نرخ ۳٫۶۷۲۵ به دلار تبدیل و گرد شده‌اند.

برنامه‌ریزی هزینه برای نقل‌مکان به دبی با سگ بنابراین از سه رقم ثابت فدرال آغاز می‌شود: AED ۲۰۰ برای مجوز و AED ۵۰۰ برای ترخیص، که روی هم برای یک سگ AED ۷۰۰ ($۱۹۱) می‌شود. ردیف‌های باقی‌مانده بر حسب کشور و ارائه‌دهنده فرق می‌کنند و هیچ منبع رسمی رقم واحدی برای آن‌ها منتشر نکرده است. صفحهٔ MOCCAE می‌گوید پرداخت با کارت انجام می‌شود، و هزینه‌های مجوز، ترخیص و گواهی همه هزینهٔ فدرال توصیف شده‌اند.

یک هزینهٔ دیگر بیرون از جدول‌های رسمی قرار دارد: بهای خطا. سگی که هنگام ورود الزامات را برآورده نکند، به هزینهٔ صاحبش در قرنطینه یا پناهگاه دارای پروانه نگه داشته می‌شود، و اگر مشکل حل نشود سگ، باز هم به هزینهٔ واردکننده، به کشور صادرکننده برمی‌گردد. به همین دلیل بررسی‌های جدول زمانی پیش از رزرو می‌آیند، نه بعد از آن، و پرداخت هزینهٔ بلیت یا حمل بدون اطمینان از مدارک جای نگرانی دارد.

ترک امارات با سگ در آینده

نقل‌مکان به دبی با سگ همیشه تصمیمی یک‌طرفه نیست؛ ترک امارات مراحل خود را دارد، در حالی که بازگشت را قاعده‌ای جداگانه پوشش می‌دهد. پیش از خروج سگ، MOCCAE پس از معاینهٔ حیوان گواهی سلامت دامپزشکی برای صادرات یا صادرات مجدد صادر می‌کند. در صفحه‌ای که در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۵ ثبت شد، گواهی از تاریخ صدور ۳۰ روز اعتبار دارد، هزینه‌اش AED ۴۰۰ ($۱۰۹) یا برای محمولهٔ شخصی حداکثر دو حیوان، از جمله حیوانات خانگی، AED ۱۰۰ ($۲۷) است و یک روز کاری زمان می‌برد. سگ‌ها و گربه‌ها از الزام گواهی مبدأ مستثنا هستند و رونوشت مجوز کشور واردکننده برای حیوانات همدم لازم نیست. کشور واردکننده ممکن است آزمایش‌های اضافه بخواهد و شرایط ورود خود را خودش تعیین می‌کند.

اگر صاحب قصد دارد سگ را به امارات برگرداند، MOCCAE قواعدی برای بازگشت گربه‌ها و سگ‌های مقیم دارد: حیوان باید پیش از خروج گواهی سلامت دامپزشکی MOCCAE گرفته باشد، با میکروچیپ شناسایی شده باشد، گواهی مرجع صلاحیت‌دار کشور صادرکننده همراهش باشد، و واکسن هاری‌اش هنگام خروج از امارات معتبر بوده و تا بازگشت معتبر بماند. اگر واکسیناسیون منقضی شود، سگ مانند وارداتِ نخستین با همهٔ شرایط ورود اول رفتار می‌شود. برای بازگشت هم مجوز واردات لازم است.

از سوی شرکت حمل، Emirates گزینه‌ای از چمدان تحویلی را برای سفرهایی توصیف می‌کند که از دبی به کشورهایی آغاز می‌شود که حیوان را به‌عنوان بار اضافه می‌پذیرند، به شرط آنکه مجموع مدت سفر با احتساب ترانزیت کمتر از ۱۷ ساعت باشد و سفر پیش از تاریخ حرکت رزرو شده باشد. در مدت سفر تقریباً یک ساعت برای تحویل در فرودگاه و یک ساعت تا تحویل حیوان در مقصد حساب می‌شود. حیواناتی که از دبی ترانزیت می‌شوند اگر زمان اتصال از ۶ ساعت بیشتر باشد باید به‌صورت بار سفر کنند. توصیهٔ شهرداری دبی برای حیوانات مسافر این است که میکروچیپ داشته و در سامانهٔ تأییدشده ثبت شده باشند، همهٔ واکسن‌های اجباری را زده باشند و گواهی سلامت دامپزشکی تأییدشده همراه داشته باشند؛ به صاحبان می‌گوید الزامات کشور واردکننده را با MOCCAE بررسی کنند و حمل را با ایرلاین تأیید کنند.

بیرون بردن سگ از کشور وقتی ساده‌تر برنامه‌ریزی می‌شود که ورود نخست خوب مستند شده باشد. مجوز، گواهی سلامت اصلی، گواهی‌های هاری و مدارک ثبت‌نام سابقه‌ای می‌سازند که مرجع بعدی خواهد خواست ببیند، پس هم اصل مدارک و هم اسکن آن‌ها را نگه دارید. اگر سگ در شهرداری دبی ثبت شده است، هنگام تغییر اطلاعات تماس یا وضعیت سگ سابقه را به‌روز کنید تا اطلاعات ثبت‌شده با واقعیت یکی بماند.

سوالات متداول

آیا برای نقل‌مکان به دبی با سگ مجوز لازم است؟

بله. MOCCAE مجوز واردات قبلی را لازم می‌داند که پس از ثبت‌نام در سامانهٔ خدمات دیجیتال از طریق وب‌سایت آن درخواست می‌شود. مجوز برای هر رأس AED ۲۰۰ ($۵۴) هزینه دارد، از تاریخ صدور ۹۰ روز اعتبار دارد، و سگ را با مجوز منقضی نمی‌توان وارد کرد.

آیا سگ من هنگام نقل‌مکان به دبی با سگ قرنطینه می‌شود؟

قواعد منتشرشدهٔ MOCCAE بازرسی در مرکز ورودی و ترخیص را پس از احراز انطباق سگ با مجوز و الزامات توصیف می‌کنند. قرنطینه پیامد سگی است که الزامات را برآورده نمی‌کند: طبق اصلاحیهٔ ۲۰۲۵ آن را به هزینهٔ صاحبش در قرنطینه یا پناهگاه دارای پروانه نگه می‌دارند تا الزامات را برآورده کند، وگرنه باید دوباره صادر شود.

چند سگ می‌توانم بیاورم؟

MOCCAE واردات شخصی حداکثر ۲ گربه، یا ۲ سگ، یا یک سگ و یک گربه را برای هر نفر در سال مجاز می‌داند. حیوانات مقیمی که از کشور خارج و به آن وارد می‌شوند مستثنا هستند، به شرط آنکه با میکروچیپ شناسایی شده باشند و الزامات بهداشتی را رعایت کنند.

آیا سگ من به آزمایش آنتی‌بادی هاری نیاز دارد؟

فقط اگر از کشوری باشد که در فهرست کم‌خطر نیست. برای آن سگ‌ها نتیجهٔ آزمایش باید دست‌کم ۰٫۵ IU/ml باشد، نمونه دست‌کم ۲۱ روز پس از نخستین واکسن هاری گرفته می‌شود، و گواهی در صورتی که واکسن معتبر بماند و یادآور تزریق نشود ۳۶۵ روز اعتبار دارد.

سگ باید چند ساله باشد؟

MOCCAE برای سگ‌های کشورهای کم‌خطر ۱۲ هفته و برای سگ‌های کشورهای پرخطر ۱۵ هفته تعیین می‌کند، و نخستین واکسن هاری را نمی‌توان پیش از ۱۲ هفتگی زد. Emirates SkyCargo نیز حداقل ۱۵ هفتهٔ خودش را اعلام می‌کند.

آیا می‌توانم روتوایلر، دوبرمن یا باکسر بیاورم؟

این سه در پیوست ۲ قانون فدرال شمارهٔ ۲۲ سال ۲۰۱۶ فهرست شده‌اند که نگهداری، خرید و فروش یا پرورش سگ‌های فهرست‌شده را ممنوع می‌کند. آن‌ها در فهرست ممنوعیت واردات چاپ‌شده در صفحهٔ واردات MOCCAE نیستند، اما این دو فهرست به دو پرسش متفاوت پاسخ می‌دهند. پیش از رزرو از MOCCAE به شمارهٔ ۸۰۰۳۰۵۰ بپرسید، چون سگی که هنگام ورود رد شود به هزینهٔ صاحبش بازگردانده می‌شود.

آیا سگ من می‌تواند در کابین به دبی سفر کند؟

Emirates اعلام می‌کند حیوانات در کابین آن مجاز نیستند، به‌جز سگ‌های راهنمای نابینایان و شاهین‌ها در برخی مسیرها، و برای همهٔ سفرهایی که به دبی ختم می‌شوند حیوانات باید به‌صورت بار سفر کنند. صفحهٔ هر ایرلاین دیگر را برای قاعدهٔ خودش بررسی کنید.

سگ من را کدام فرودگاه‌ها می‌پذیرند؟

MOCCAE مراکز قرنطینهٔ دامپزشکی را در Dubai Airport Cargo Village، Dubai Airport Free Zone، فرودگاه شارجه، فرودگاه بین‌المللی زاید در ابوظبی و فرودگاه راس‌الخیمه فهرست می‌کند، به‌علاوهٔ چند بندر دریایی و گذرگاه زمینی. ادعای قدیمی که فقط ابوظبی تأسیسات بازرسی دارد با این فهرست نمی‌خواند.

آیا باید سگم را در دبی ثبت کنم؟

قانون فدرال شمارهٔ ۲۲ سال ۲۰۱۶ می‌گوید هیچ‌کس نمی‌تواند سگ را بدون پروانه از مرجع صلاحیت‌دار نگه دارد و دفتر ثبت سگ‌های دارای پروانه را الزامی می‌کند. شهرداری دبی ثبت‌نام حیوانات خانگی، میکروچیپ و به‌روزرسانی سوابق گربه‌ها و سگ‌ها را از طریق خدمات دامپزشکی خود انجام می‌دهد.

آیا می‌توانم با سگ آپارتمان یا ویلا اجاره کنم؟

به مقررات ساختمان یا مجتمع و به مالک بستگی دارد. قانون دبی شمارهٔ ۶ سال ۲۰۱۹ ساکنان را به اعلامیهٔ اصلی مجتمع، اساسنامه و آیین‌نامهٔ مدیریت ساختمان متعهد می‌کند، پس پیش از امضا مقررات حیوانات را بخواهید و هر اجازه‌ای را در اسناد اجاره بنویسانید.

آخرین بررسی: 28 اکتبر 2026. منابع: MOCCAE، واردات حیوانات خانگی (گربه / سگ)؛ مصوبهٔ وزارتی شمارهٔ ۱۰۹ سال ۲۰۲۱؛ مصوبهٔ وزارتی شمارهٔ ۲۱ سال ۲۰۲۵؛ قانون فدرال شمارهٔ ۲۲ سال ۲۰۱۶؛ MOCCAE، گواهی سلامت دامپزشکی برای صادرات؛ راهنمای خدمات گمرک دبی؛ شهرداری دبی، خدمات دامپزشکی H1 2026؛ شهرداری دبی، پناهگاه حیوانات؛ شهرداری دبی، بخش خدمات دامپزشکی؛ Emirates، سفر با حیوانات؛ بروشور حیوانات خانگی Emirates SkyCargo؛ حمل حیوان در flydubai Cargo؛ Traveler’s Pet Corner در IATA؛ قانون دبی شمارهٔ ۶ سال ۲۰۱۹؛ Khaleej Times، ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۱؛ Nakheel، ساحل Dubai Islands؛ دفتر رسانه‌ای دبی، پارک سگ JLT؛ ASPCA، ایمنی در هوای گرم.