مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی: راهنمای ۲۰۲۶

مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی: راهنمای ۲۰۲۶

مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی از دو لایهٔ جدا تشکیل می‌شود: آنچه امارت دبی و امارات متحده عربی بر خود ملک وضع می‌کنند، و آنچه کشور اقامت مالیاتی مالک بر همان درآمد و همان عایدی مطالبه می‌کند. این راهنما هر دو لایه را با وضعیت تا ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ توضیح می‌دهد و به منابع اداره زمین دبی (Dubai Land Department یا DLD)، سازمان مالیات فدرال (Federal Tax Authority یا FTA)، وزارت دارایی امارات و صفحات رسمی مالیاتی بریتانیا، هند، لهستان و روسیه تکیه می‌کند.

خوانندگانی که می‌خواهند مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی را بسنجند، در این متن هزینه‌های دبی را با ارقام روشن می‌بینند (هزینهٔ ثبت ۴٪، عوارض مسکن ۵٪، مالیات بر ارزش افزوده و مالیات شرکتی)، محاسبهٔ گام‌به‌گام برای دو آگهی از سایت ما، جدول مقایسهٔ چهار نظام مالیاتی کشورهای مبدأ، تقویم گزارش‌دهی و مدارکی که هر نظام از مالک می‌خواهد، و پاسخ پرسش‌هایی را که مالکان بیش از همه می‌پرسند. این متن آنچه را منابع رسمی می‌گویند بازگو می‌کند و مشاورهٔ مالیاتی شخصی ارائه نمی‌دهد؛ قواعد از فردی به فرد دیگر فرق می‌کند و سال به سال تغییر می‌یابد.

مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی: پاسخ کوتاه

در سمت دبی، مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی سبک است، زیرا مهم‌ترین مالیات‌های مکرری که در بسیاری از کشورها وجود دارد، برای افراد در نظام مالیاتی امارات جایی ندارد. پورتال دولت امارات اعلام می‌کند که امارات بر درآمد افراد مالیات نمی‌گیرد و دبی هم از مالکان مالیات سالانه‌ای بابت نگهداری خانه دریافت نمی‌کند؛ آنچه به ملک وصل است عبارت است از هزینه‌های زمان معامله، یک عوارض مسکن شهرداری که مستأجران می‌پردازند، و مالیات بر ارزش افزوده (VAT) در موارد مشخص. راهنمای موجود ما دربارهٔ مالیات ملک در دبی همین موضوع را از دید خریدار بررسی می‌کند و مقالهٔ چرا در دبی مالیات‌ها این‌قدر اندک است زمینهٔ سیاستی گسترده‌تر را توضیح می‌دهد.

لایهٔ کشور مبدأ همان بخشی است که مالکان را غافلگیر می‌کند. صفحهٔ مالیات پورتال دولت امارات فقط توضیح می‌دهد که خود امارات چه چیزی دریافت می‌کند؛ دربارهٔ آنچه کشور مالک خارجی مطالبه می‌کند هیچ نمی‌گوید. مقیمان مالیاتی بریتانیا، هند، لهستان و روسیه طبق قوانین داخلی خود بر درآمد خارج از کشور مالیات می‌پردازند و اجارهٔ یک آپارتمان در دبی در این کشورها درآمد خارجی به شمار می‌آید. بنابراین نرخ صفر در دبی به‌خودی‌خود به معنای نبود مالیات در هیچ جا نیست؛ معنایش این است که سهم دبی از محاسبه صفر یا ناچیز است و سهم کشور مبدأ بر پایهٔ قواعد همان کشور حساب می‌شود.

هزینه‌هایی که دبی هنگام تغییر مالکیت ملک دریافت می‌کند

نخستین هزینه‌ای که خریداران خارجی با آن روبه‌رو می‌شوند، هزینهٔ ثبت DLD است. جدول هزینه‌ها در مصوبهٔ شورای اجرایی (Executive Council Resolution) شمارهٔ ۳۰ سال ۲۰۱۳ که در مجموعهٔ قوانین DLD منتشر شده، هزینهٔ ثبت قرارداد فروش ملک را ۴٪ ارزش قرارداد تعیین کرده است. ماده ۳ همین مصوبه می‌گوید اگر طرفین طور دیگری توافق نکنند، هزینهٔ ثبت فروش به‌طور مساوی بین فروشنده و خریدار تقسیم می‌شود. در عمل قراردادها اغلب کل مبلغ را بر دوش خریدار می‌گذارند؛ پس سندی که تعیین می‌کند چه کسی می‌پردازد، خود قرارداد است.

برای واحدی که پیش از تکمیل ساخت از سازنده خریداری می‌شود، صفحهٔ DLD دربارهٔ ثبت فروش اولیه همان تقسیم را در دو ردیف جدا فهرست کرده است: ۲٪ ارزش فروش بر عهدهٔ فروشنده و ۲٪ بر عهدهٔ خریدار، به‌علاوهٔ هزینهٔ دانش به مبلغ AED ۱۰ و هزینهٔ نوآوری به مبلغ AED ۱۰. این صفحه همچنین می‌گوید قرارداد باید ظرف ۹۰ روز از امضا در دفتر موقت ثبت شود و پرداخت می‌تواند با کسر از حساب امانی (escrow) یا از طریق کیف پول Noqodi انجام گیرد. این‌ها هزینهٔ ثبت‌اند، نه مالیات سالانه؛ و برای هر معامله فقط یک بار پرداخت می‌شوند. مقالهٔ هم‌خانوادهٔ خرید ملک در دبی: هزینه‌ها و مخارج همهٔ هزینه‌های خرید را فهرست می‌کند و راهنمای فروش ملک در دبی هزینه‌های زمان خروج را پوشش می‌دهد.

دو آگهی در سایت ما ارقام گرد مناسبی برای محاسبه می‌دهند. بر پایهٔ صفحهٔ آگهی ما، یک آپارتمان یک‌خوابه در Valia at Dubai Creek Harbour از AED ۱٬۹۶۰٬۰۰۰ ($۵۳۳٬۶۹۶) آغاز می‌شود و بر پایهٔ صفحهٔ آگهی ما، یک واحد یک‌خوابه در Windsor House II در Dubai South از AED ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ ($۳۲۶٬۷۵۳) شروع می‌شود. هر دو پیش‌فروش (off-plan) هستند و قیمت‌ها همان ارقام آغازین نمایش‌داده‌شده در صفحه‌اند، نه قیمت‌گذاری برای یک واحد مشخص.

وام مسکن یک ردیف ثبت دوم اضافه می‌کند. همان جدول هزینه‌ها ثبت قرارداد رهن (وثیقه) را ۰٫۲۵٪ مبلغ وام تعیین کرده است؛ بنابراین برای وام AED ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ ($۲۷۲٬۲۹۴) هزینهٔ ثبت برابر است با ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ × ۰٫۰۰۲۵ = AED ۲٬۵۰۰ ($۶۸۱). راهنمای ما دربارهٔ وام مسکن در دبی برای خارجی‌ها سمت بانک را پوشش می‌دهد. هیچ‌یک از این مبالغ مالیات بر درآمد یا مالیات بر دارایی نیست؛ همه هزینهٔ خدمات دولتی‌اند.

عوارض مسکن ۵٪ که مستأجران می‌پردازند

تنها هزینهٔ دولتی مکرری که به مسکن دبی وصل است، عوارض مسکن شهرداری دبی است. صفحهٔ دولت امارات دربارهٔ اجارهٔ ملک در امارات که آخرین بار در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶ به‌روز شده، می‌گوید مستأجران در دبی عوارض مسکن را به شهرداری دبی می‌پردازند؛ این عوارض ۵٪ اجارهٔ سالانه است و روی قبض ماهانهٔ برق و آب منظور می‌شود. پرسش‌های متداول DLD همین ۵٪ را چیزی توصیف می‌کند که جداگانه روی قبض برق دیده می‌شود و از VAT متمایز است. صفحهٔ خدمات شهرداری به ساکنان امکان می‌دهد برای اصلاح این عوارض در واحدهای اجاره‌ای یا مالکانه بر پایهٔ ارزش اجاره درخواست بدهند و پاسخ ظرف سه روز کاری داده می‌شود.

این عوارض دنبال قرارداد اجاره می‌رود، نه سند مالکیت (title deed)؛ بنابراین مالکی که آپارتمانش را به مستأجر می‌دهد آن را از درآمد اجاره نمی‌پردازد، مستأجر می‌پردازد. محاسبه کوتاه است. برای اجارهٔ سالانهٔ AED ۹۰٬۰۰۰ ($۲۴٬۵۰۶)، عوارض برابر است با ۹۰٬۰۰۰ × ۰٫۰۵ = AED ۴٬۵۰۰ ($۱٬۲۲۵) در سال، یعنی AED ۳۷۵ ($۱۰۲) در ماه که بین دوازده قبض پخش می‌شود. راهنمای هم‌خانوادهٔ اجاره دادن ملک در دبی ثبت Ejari و بقیهٔ فهرست وظایف موجر را پوشش می‌دهد و مقالهٔ شارژ خدمات در دبی عوارض مسکن را از شارژ خدمات ساختمان جدا می‌کند، که پرداختی دیگر است به نهادی دیگر.

مالیات بر ارزش افزوده در املاک دبی: فروش، اجاره و واحدهای تجاری

VAT بر ملک به شکلی اعمال می‌شود که به نوع عرضه بستگی دارد. راهنمای VAT املاک و مستغلات FTA (VATGRE1، آوریل ۲۰۲۱) وضعیت را در یک جدول کوتاه خلاصه می‌کند: ملک تجاری با نرخ ۵٪ مشمول مالیات است، ملک مسکونی نو با نرخ ۰٪، ملک مسکونی موجود معاف است، زمین خالی معاف است، زمین دارای ساختمان با نرخ ۵٪ مشمول مالیات است و ملک در منطقهٔ تعیین‌شده (designated zone) خارج از دامنهٔ VAT امارات قرار می‌گیرد. پورتال دولت امارات نرخ عمومی VAT را ۵٪ اعلام می‌کند.

این راهنما قاعدهٔ مسکونی را در دو گام توضیح می‌دهد. نخستین عرضهٔ یک ساختمان مسکونی، چه با فروش و چه با اجاره، اگر ظرف سه سال از تکمیل ساختمان انجام شود، مشمول نرخ صفر است. هر عرضهٔ بعدی یک ساختمان مسکونی، چه فروش و چه اجاره، معاف است و راهنما تصریح می‌کند که این شامل عرضهٔ بعدی‌ای هم می‌شود که در همان بازهٔ سه‌ساله انجام شود. برای فردی که آپارتمان نو را از سازنده می‌خرد، یعنی نخستین فروش با نرخ ۰٪ انجام می‌شود و فروش مجدد همان آپارتمان در آینده معاف است؛ پس در هیچ‌یک از دو حالت VAT به قیمت اضافه نمی‌شود. برای فردی که آپارتمان مسکونی را اجاره می‌دهد، اجاره عرضهٔ معاف است.

ملک تجاری به‌گونه‌ای دیگر عمل می‌کند. مغازه، دفتر یا انبار، چه فروخته شود چه اجاره داده شود، با نرخ استاندارد ۵٪ مشمول مالیات است؛ بنابراین مالکی که فضای تجاری اجاره می‌دهد VAT را به اجاره اضافه می‌کند و با رعایت قواعد ثبت‌نام آن را به FTA گزارش می‌دهد. راهنما ساختمان چندمنظوره را هم بخش به بخش بررسی می‌کند: واحد تجاری با نرخ استاندارد مشمول مالیات است و واحد مسکونی از قاعدهٔ مسکونی پیروی می‌کند، و در ساختمانی که یکجا فروخته می‌شود قیمت بین بخش‌ها تقسیم می‌شود.

مالیات شرکتی و درآمد اجاره از یک آپارتمان در دبی

مالیات شرکتی امارات که با فرمان‌قانون فدرال (Federal Decree-Law) شمارهٔ ۴۷ سال ۲۰۲۲ معرفی شد، تغییری بود که بیش از همه بر نگاه مالکان به مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی اثر گذاشت. صفحهٔ پورتال دولت دربارهٔ مالیات شرکتی که در ۳۰ مارس ۲۰۲۶ به‌روز شده، نرخ ۰٪ را برای درآمد مشمول مالیات تا AED ۳۷۵٬۰۰۰ ($۱۰۲٬۱۱۰) و ۹٪ را برای مازاد آن اعلام می‌کند و آن را برای سال‌های مالی‌ای که در ۱ ژوئن ۲۰۲۳ یا پس از آن آغاز می‌شوند معتبر می‌داند. این نرخ بر درآمد مشمول مالیات اعمال می‌شود، یعنی سود پس از کسر هزینه‌های مجاز، نه بر اجارهٔ ناخالص.

برای افراد، FTA خط جداگانه‌ای کشیده است. راهنمای آن با عنوان سرمایه‌گذاری در املاک برای اشخاص حقیقی (اکتبر ۲۰۲۴) تصمیم هیئت وزیران (Cabinet Decision) شمارهٔ ۴۹ سال ۲۰۲۳ را شرح می‌دهد. یک شخص حقیقی فقط وقتی تحت قانون مالیات شرکتی مالیات می‌پردازد که گردش مالی ناشی از فعالیت‌های تجاری او در امارات در یک سال تقویمی از AED ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ ($۲۷۲٬۲۹۴) فراتر برود، و درآمد سرمایه‌گذاری در املاک در این محاسبه نادیده گرفته می‌شود. این تصمیم سرمایه‌گذاری در املاک را فروش، اجاره، اجارهٔ فرعی و کرایه‌دهی زمین یا ملکی تعریف می‌کند که از طریق پروانهٔ نهاد صادرکنندهٔ مجوز انجام نمی‌شود و به چنین پروانه‌ای هم نیاز ندارد. راهنما اضافه می‌کند که درآمد ناخالص و هزینهٔ مرتبط با چنین فعالیتی، صرف‌نظر از تعداد ملک‌ها یا مبلغ درآمد، از مالیات شرکتی مستثنا است.

شرط پروانه همان بخشی است که باید دقیق خوانده شود. راهنما تصریح می‌کند که مدرکی از اداره اقتصاد و گردشگری دبی (Department of Economy and Tourism) که به شخص اجازهٔ اجارهٔ خانه‌های تعطیلات را می‌دهد، در این زمینه پروانه محسوب می‌شود؛ بنابراین فردی که فعالیت دارای پروانهٔ خانهٔ تعطیلات انجام می‌دهد، بیرون از این استثنا قرار می‌گیرد. راهنما همچنین می‌گوید ثبت قرارداد اجاره در Ejari یک سابقهٔ اداری است، نه پروانه. اگر پروانه لازم باشد ولی گرفته نشده باشد، راهنما می‌گوید آن فعالیت همچنان فعالیت تجاری شمرده می‌شود و پس از عبور از آستانهٔ گردش مالی، درآمد مشمول مالیات شرکتی خواهد بود. مثال‌های FTA شامل اجارهٔ سالانهٔ ثابت از یک شرکت مستأجر و اجاره‌ای است که مبلغ ثابت به‌علاوهٔ ۷٪ از درآمد مستأجر است؛ در هر دو مورد، اگر مالک پروانه نداشته باشد و در کسب‌وکار مستأجر نقشی نداشته باشد، اجاره درآمد سرمایه‌گذاری در املاک است.

شرکت مالیات‌دهندهٔ دیگری است. استثنای راهنمای FTA برای اشخاص حقیقی نوشته شده است؛ پس شرکتی که ملکی در دبی دارد و آن را اجاره می‌دهد، تحت قواعد مالیات شرکتی قرار می‌گیرد و درآمد مشمول مالیات خود را به روش معمول محاسبه می‌کند. فقط برای مثال، شرکتی با درآمد مشمول مالیات AED ۵۰۰٬۰۰۰ ($۱۳۶٬۱۴۷) چنین حساب می‌کند: (۵۰۰٬۰۰۰ – ۳۷۵٬۰۰۰) × ۰٫۰۹ = ۱۲۵٬۰۰۰ × ۰٫۰۹ = AED ۱۱٬۲۵۰ ($۳٬۰۶۳). اینکه شرکتی مشخص مالیات‌دهندهٔ مقیم است یا غیرمقیم، و چه کسورات و هزینه‌هایی اعمال می‌شود، موضوعی است که راهنماهای جداگانهٔ FTA آن را بیان می‌کنند. راهنماهای ما دربارهٔ مالکیت کامل (فری‌هولد) و لیزهولد در دبی و اینکه آیا خارجی‌ها می‌توانند در دبی آپارتمان بخرند توضیح می‌دهند که مالکیت خارجی‌ها در منطقه‌های فریهولد تعیین‌شده مجاز است، و پرسش‌های متداول DLD هم آن را یکی از دسته‌های حقوق مالکیت فهرست کرده است.

چرا مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی به محل اقامت بستگی دارد

بیشتر کشورها افراد را بر پایهٔ اقامت مالیات می‌گیرند. کسی که مقیم مالیاتی یک کشور است، در همان کشور از درآمد خود در سراسر جهان مالیات می‌دهد، و کسی که مقیم نیست فقط از درآمدی مالیات می‌دهد که در آن کشور به دست آمده باشد. صفحات رسمی چهار کشوری که در اینجا بررسی شده‌اند، همین ساختار را دنبال می‌کنند. اداره درآمد و گمرک بریتانیا (HMRC) می‌گوید مقیمان بریتانیا معمولاً از درآمد خارجی مالیات می‌دهند و کسانی که مقیم بریتانیا نیستند، نمی‌دهند. اداره مالیات بر درآمد هند گزارش‌دهی دارایی‌های خارجی را راهی توصیف می‌کند که مقیمان با آن درآمد جهانی خود را افشا می‌کنند. پورتال کسب‌وکار لهستان می‌گوید مقیمان از همهٔ درآمد، چه لهستانی و چه خارجی، مالیات می‌دهند و غیرمقیمان فقط از درآمدی که منبع آن لهستان است. سازمان مالیات روسیه هم می‌گوید مقیمان از درآمد از هر منبعی، از جمله منابع خارجی، مالیات بر درآمد اشخاص می‌پردازند.

نکتهٔ ساختاری دوم معاهدهٔ مالیات مضاعف است. معاهده‌ها حق مالیات‌ستانی را بین دو کشور تقسیم می‌کنند و برای اموال غیرمنقول قاعدهٔ معمول این است که کشوری که ملک در آن قرار دارد می‌تواند از درآمد اجاره و عایدی فروش مالیات بگیرد. هم کنوانسیون بریتانیا و امارات در سال ۲۰۱۶ و هم موافقت‌نامهٔ لهستان و امارات یک ماده از این نوع برای درآمد اموال غیرمنقول و ماده‌ای دیگر برای عایدی ناشی از واگذاری آن دارند؛ و موافقت‌نامهٔ هند و امارات در مواد منتشرشدهٔ اداره هند با عبارت‌هایی مشابه توصیف شده است. این قاعده نخستین ادعا را به امارات می‌دهد و امارات از اجاره یا عایدی افراد مالیات نمی‌گیرد. سپس کشور مبدأ قواعد خود را اعمال می‌کند. در جایی که کشور مبدأ مالیات پرداخت‌شده در خارج را اعتبار می‌دهد، این اعتبار برای مالیاتی است که واقعاً در خارج پرداخت شده؛ پس وقتی در امارات هیچ مالیاتی پرداخت نشده، چیزی برای اعتبار دادن نیست و مالیات کشور مبدأ به‌طور کامل محاسبه می‌شود.

جدول زیر این چهار نظام را کنار هم می‌گذارد. می‌گوید برای آپارتمانی در دبی که در اختیار مقیم مالیاتی هر یک از این کشورهاست، معمولاً چه چیزی مشمول مالیات است، مبنای حقوقی که صفحهٔ رسمی ذکر می‌کند چیست و منبع رسمی کجاست. این جدول نقشهٔ قواعد است، نه محاسبه برای یک فرد مشخص.

بریتانیا: درآمد خارجی، مالیات بر عایدی سرمایه و مالیات بر ارث

صفحهٔ GOV.UK دربارهٔ مالیات بر درآمد خارجی درآمد اجارهٔ ملک خارجی را در میان درآمدهای خارجی‌ای فهرست می‌کند که ممکن است مشمول مالیات باشند، می‌گوید مقیمان بریتانیا معمولاً از درآمد خارجی مالیات می‌دهند و کسانی که مقیم بریتانیا نیستند از آن مالیاتی به بریتانیا نمی‌دهند. این صفحه می‌گوید درآمد خارجی معمولاً در اظهارنامهٔ Self Assessment (خوداظهاری) گزارش می‌شود. همچنین یادآوری می‌کند که پیش از ۶ آوریل ۲۰۲۵ کسانی که خانهٔ دائمی در خارج داشتند (domicile) ممکن بود برای درآمد خارجی مالیات بریتانیا را نپردازند و برای مقیمان واجد شرایط تخفیفی با عنوان Foreign Income and Gains وجود دارد؛ صفحه شرایط آن را بیان نمی‌کند و بنابراین مالکی که به آن تکیه می‌کند باید راهنمای خود آن تخفیف را بخواند.

در جایی که مالیات در دو کشور پرداخت می‌شود، صفحهٔ مالیات دوباره می‌گوید موافقت‌نامهٔ مالیات مضاعف تعیین می‌کند چه میزان تخفیف در دسترس است و Foreign Tax Credit Relief معمولاً هنگام گزارش درآمد در اظهارنامه درخواست می‌شود. کنوانسیون مالیات مضاعف بریتانیا و امارات مصوب ۲۰۱۶، که در ۱۲ آوریل ۲۰۱۶ امضا شد و از ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶ لازم‌الاجرا است، به کشوری که ملک غیرمنقول در آن قرار دارد اجازه می‌دهد از درآمد آن (ماده ۶) و عایدی فروش آن (ماده ۱۳) مالیات بگیرد. چون دبی از اجاره یا عایدی افراد مالیات نمی‌گیرد، مالیات پرداخت‌شده در امارات صفر است و محاسبهٔ بریتانیا بدون اعتبار مالیاتی پیش می‌رود.

برای فروش، صفحهٔ GOV.UK دربارهٔ چیزهایی که مالیات بر عایدی سرمایه (Capital Gains Tax) به آن‌ها تعلق می‌گیرد، ملکی را که خانهٔ اصلی مالک نیست فهرست می‌کند و می‌گوید حتی اگر دارایی در خارج باشد، ممکن است مالیات پرداختنی باشد. صفحهٔ نرخ‌ها نرخ ۱۸٪ را برای عایدی‌های داخل پلهٔ نرخ پایه، ۲۴٪ را برای مالیات‌دهندگان نرخ بالاتر و بسیار بالا، و معافیت سالانهٔ ۳٬۰۰۰ پوند را برای ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۷ فهرست می‌کند. فقط به‌عنوان نمونهٔ محاسبه، مالیات‌دهنده‌ای در نرخ بالاتر با عایدی ۶۰٬۰۰۰ پوند چنین حساب می‌کند: (۶۰٬۰۰۰ – ۳٬۰۰۰) × ۰٫۲۴ = ۵۷٬۰۰۰ × ۰٫۲۴ = ۱۳٬۶۸۰ پوند، پیش از هر تخفیف دیگر. عایدی با پوند سنجیده می‌شود؛ بنابراین علاوه بر قیمت به درهم، نرخ تبدیل درهم به پوند در تاریخ‌های خرید و فروش هم اهمیت دارد.

نکتهٔ سوم بریتانیا ارث است. راهنمای GOV.UK دربارهٔ مالیات بر ارث برای مقیمان بلندمدت بریتانیا می‌گوید از ۶ آوریل ۲۰۲۵ آزمون domicile با آزمون اقامت بلندمدت جایگزین شده است: کسی که در ۱۰ سال از ۲۰ سال مالیاتی گذشته مقیم بریتانیا بوده، مشمول این قواعد است و دارایی‌های غیربریتانیایی او ممکن است در انتقال یا هنگام فوت مشمول مالیات بر ارث شود. این راهنما همچنین بیان می‌کند که اقامت بلندمدت پس از ترک بریتانیا تا چه مدت ادامه می‌یابد. موضوع جداگانهٔ اینکه چه کسی ملک دبی را به ارث می‌برد، در راهنمای ما دربارهٔ ارث برای مالکان خارجی ملک در دبی آمده است.

هند: مقیمان، غیرمقیمان و Schedule FA

برای مالیات‌دهندگان هندی تمایز کلیدی، اقامت در سال مالیاتی است. پرسش‌های متداول پورتال اظهار الکترونیکی مالیات بر درآمد دربارهٔ غیرمقیمان می‌گوید فرد در صورتی مقیم است که در سال مالیاتی مربوط ۱۸۲ روز یا بیشتر در هند بماند؛ برای شهروندان هندی و افراد با ریشهٔ هندی که از خارج به دیدار می‌آیند، شمارش روزها فرق دارد. راهنمای اداره مالیات بر درآمد با عنوان افزایش شفافیت مالیاتی در دارایی‌ها و درآمد خارجی (Enhancing Tax Transparency on Foreign Assets and Income) می‌گوید مقیمان باید دارایی و درآمد خارجی را در اظهارنامه گزارش کنند، با Schedule FA برای دارایی‌ها و Schedule FSI برای درآمد با منبع خارجی، و تخفیف مالیاتی برای مالیات پرداخت‌شده در خارج از طریق Schedule TR با Form 67 درخواست می‌شود. راهنما اضافه می‌کند که گزارش نکردن دارایی و درآمد خارجی می‌تواند به ارزیابی مجدد، جریمه و پیگرد قضایی تحت قانون پول سیاه (Black Money Act) ۲۰۱۵ بینجامد. قانون مالیات بر درآمد (Income-tax Act) ۲۰۲۵ از ۱ آوریل ۲۰۲۶ لازم‌الاجرا شد؛ بنابراین ارجاع به مواد قانونی در راهنماهای قدیمی‌تر ممکن است با قانون فعلی فرق داشته باشد و خود جدول‌ها مرجع عملی اظهارنامه‌اند.

راهنمای گام‌به‌گام Schedule‌های FSI، TR و FA در این پورتال سازوکار را شرح می‌دهد. Schedule FA برای مقیمان است؛ مالیات‌دهنده‌ای که «مقیم عادی نیست» یا غیرمقیم طبقه‌بندی شود، لازم نیست آن را تکمیل کند. فرد مقیم دارایی‌های خارجی‌ای را گزارش می‌کند که مالک ذی‌نفع، ذی‌نفع یا مالک قانونی آن‌هاست. جدول C از Schedule FA ملک غیرمنقول خارج از هند را پوشش می‌دهد، با سرمایه‌گذاری به بهای تمام‌شده، درآمد حاصل و بخشی که در هند مشمول مالیات است. دارایی‌ها برای سال تقویمی منتهی به ۳۱ دسامبر گزارش می‌شوند و ارزش‌ها با نرخ خرید انتقال تلگرافی بانک دولتی هند (State Bank of India) در تاریخ مربوط به روپیه تبدیل می‌شود. ساده‌ترین فرم‌های اظهارنامه، یعنی ITR-1 و ITR-4، Schedule FA ندارند و بنابراین راهنما می‌گوید مالیات‌دهندگانی که دارایی یا درآمد خارجی دارند نباید از آن‌ها استفاده کنند.

برای مقیمی که می‌فروشد، صفحهٔ اداره دربارهٔ مالیات بر عایدی سرمایهٔ بلندمدت می‌گوید زمین و ساختمانی که بیش از ۲۴ ماه نگه داشته شود بلندمدت است، برای انتقال‌های ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ به بعد نرخ بلندمدت ۱۲٫۵٪ بدون شاخص‌گذاری (indexation) است و افراد حقیقی مقیم و HUFها در برخی موارد می‌توانند برای ملکی که پیش از آن تاریخ تملک شده، نرخ قبلی ۲۰٪ را با شاخص‌گذاری به کار ببرند. مانند بریتانیا، قیمت به درهم به روپیه تبدیل می‌شود و بنابراین تغییر ارز بخشی از عایدی است. برای هندی غیرمقیم، بنا بر عبارت راهنما تعهد Schedule FA پیش نمی‌آید و مالیات هند بر آپارتمان دبی به وضعیت اقامت در هر سال مالیاتی بستگی دارد. موافقت‌نامهٔ هند و امارات، بنا بر متن تلفیقی اداره، به کشوری که ملک غیرمنقول در آن است اجازه می‌دهد از درآمد آن و عایدی فروش آن مالیات بگیرد؛ سازوکار اعتبار مالیاتی هند مالیاتی را می‌خواهد که واقعاً در خارج پرداخت شده باشد، و Form 67 همین را مستند می‌کند.

لهستان: مقیمان درآمد جهانی را گزارش می‌کنند

صفحهٔ پورتال کسب‌وکار لهستان دربارهٔ محل پرداخت مالیات درآمد خارجی می‌گوید شخص در صورتی مقیم مالیاتی لهستان است که مرکز منافع شخصی یا اقتصادی او در لهستان باشد یا در سال مالیاتی بیش از ۱۸۳ روز در لهستان بماند. مقیمان از همهٔ درآمد، چه لهستانی و چه خارجی، در لهستان مالیات می‌دهند؛ غیرمقیمان فقط از درآمدی که منبع آن لهستان است. این صفحه دو روش معاهده‌ای را توصیف می‌کند، یعنی معافیت با تصاعد و اعتبار متناسب، و می‌گوید درآمد خارجی با پیوست PIT/ZG گزارش می‌شود، یکی برای هر کشور.

روش را معاهده تعیین می‌کند. متن تلفیقی موافقت‌نامهٔ لهستان و امارات از وزارت دارایی، که موافقت‌نامهٔ ۱۹۹۳ را با اصلاح پروتکل ۲۰۱۳ و ابزار چندجانبه ترکیب می‌کند، ماده ۶ را دربارهٔ درآمد اموال غیرمنقول و ماده ۱۳ را دربارهٔ عایدی ناشی از واگذاری آن‌ها دارد؛ در هر دو، کشوری که ملک در آن قرار دارد می‌تواند مالیات بگیرد. ماده ۲۴ می‌گوید برای مقیم لهستان، لهستان کسر مالیات پرداخت‌شده در امارات را از مالیات لهستان می‌پذیرد، به‌شرط آنکه از بخشی از مالیات لهستان که با درآمد کسب‌شده در امارات متناظر است بیشتر نشود، و هنگام تعیین مالیات بر درآمد باقی‌مانده می‌تواند درآمد معاف از مالیات را هم لحاظ کند. این همان روش اعتبار متناسب است. چون امارات از اجارهٔ افراد مالیات نمی‌گیرد، اعتبار صفر است.

صفحهٔ وزارت دارایی دربارهٔ فروش املاک قاعدهٔ عمومی لهستان برای واگذاری را بیان می‌کند: فروش ملک وقتی پیش از گذشت پنج سال انجام شود، با نرخ ۱۹٪ مالیات دارد، و این پنج سال از پایان سال تقویمی تملک یا ساخت شمرده می‌شود؛ فروش پس از این مدت مشمول مالیات بر درآمد اشخاص نیست و اظهارنامه هم لازم ندارد؛ فرم آن PIT-39 است که بین ۱۵ فوریه و ۳۰ آوریل سال بعد تسلیم می‌شود. عوایدی که ظرف سه سال صرف نیازهای مسکونی خود مالک شود، می‌تواند درآمد مشمول مالیات را طبق فرمولی که صفحه می‌دهد کاهش دهد. بنابراین مالکی که آپارتمان دبی را کمتر از پنج سال نگه می‌دارد و مالکی که بیشتر نگه می‌دارد، طبق قاعدهٔ عمومی با نتیجه‌های متفاوت لهستانی روبه‌رو می‌شوند و تبدیل درهم به زلوتی هم وارد محاسبه می‌شود.

روسیه: مقیمان مالیاتی، Form 3-NDFL و حساب‌های خارجی

صفحهٔ سازمان مالیات فدرال برای مقیمان دارای درآمد خارجی می‌گوید مقیم مالیاتی روسیه از درآمد با منبع روسی و خارجی مالیات بر درآمد اشخاص (NDFL) می‌پردازد، مالیات را خودش محاسبه و پرداخت می‌کند و Form 3-NDFL را تا ۳۰ آوریل سال بعد تسلیم می‌کند؛ و اگر معاهدهٔ بین‌المللی قواعد دیگری تعیین کرده باشد، معاهده اعمال می‌شود. آزمون اقامت در قانون مالیات روسیه حضور دست‌کم ۱۸۳ روز در بازهٔ مربوط در روسیه است. صفحهٔ سازمان دربارهٔ تعهد تسلیم Form 3-NDFL درآمد از منابع خارج از روسیه، درآمد اجاره طبق قراردادهای اجاره، و فروش ملکی را که کمتر از حداقل دورهٔ نگهداری (به‌طور کلی پنج سال و در برخی موارد سه سال) نگه داشته شده، از دلایل تسلیم اظهارنامه فهرست می‌کند. برای درآمد ۲۰۲۵، مهلت تسلیم ۳۰ آوریل ۲۰۲۶ و مهلت پرداخت ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۶ بود.

نرخ‌ها از ۲۰۲۵ تغییر کردند. صفحهٔ سازمان دربارهٔ مقیاس تصاعدی پنج‌پله‌ای نرخ ۱۳٪ را برای درآمد سالانهٔ تا ۲٫۴ میلیون روبل، ۱۵٪ را از ۲٫۴ تا ۵ میلیون، ۱۸٪ را از ۵ تا ۲۰ میلیون، ۲۰٪ را از ۲۰ تا ۵۰ میلیون و ۲۲٪ را بالاتر از ۵۰ میلیون فهرست می‌کند؛ نرخ بالاتر فقط بر بخش بالاتر از هر آستانه اعمال می‌شود. همین صفحه برای درآمد منفعلانه مانند سود سهام، سود بانکی، معاملات اوراق بهادار و درآمد حاصل از فروش ملک، یک مقیاس دوپله‌ای را فهرست می‌کند: ۱۳٪ تا ۲٫۴ میلیون روبل و ۱۵٪ بالاتر از آن.

دو نکتهٔ دیگر روسیه برای مالکان در دبی اهمیت دارد. نخست، صفحهٔ سازمان دربارهٔ گزارش حساب‌های خارجی می‌گوید افرادی که نزد بانک‌های خارج از روسیه حساب یا سپرده دارند، باید ظرف یک ماه از گشایش یا بستن حساب اطلاعیه بدهند و گزارش سالانهٔ گردش وجوه را معمولاً تا ۱ ژوئن سال بعد تسلیم کنند؛ برای مقیمانی که در یک سال تقویمی بیش از ۱۸۳ روز بیرون از روسیه گذرانده‌اند، معافیتی هست (بند ۸ ماده ۱۲ قانون فدرال شمارهٔ 173-FZ). مالک دبی که اجاره را به حساب بانکی امارات دریافت می‌کند، صرف‌نظر از قواعد ملک، تحت قواعد حساب قرار می‌گیرد. دوم، سازمان گزارش داد که موافقت‌نامهٔ جدید روسیه و امارات دربارهٔ اجتناب از مالیات مضاعف در ۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۵ در ابوظبی امضا و با قانون فدرال تصویب شده است؛ اطلاعیهٔ آن می‌گوید این موافقت‌نامه درآمد از اموال منقول و غیرمنقول و واگذاری آن‌ها را پوشش می‌دهد و جایگزین موافقت‌نامهٔ ۲۰۱۱ می‌شود که به درآمد صندوق‌های سرمایه‌گذاری دولتی می‌پرداخت.

آنچه امارات گزارش می‌کند: تبادل در چارچوب استاندارد گزارش‌دهی مشترک

مالکان اغلب می‌پرسند آیا دبی ملک آن‌ها را به اداره مالیات کشورشان اطلاع می‌دهد. صفحات رسمی به پرسشی محدودتر پاسخ می‌دهند، دربارهٔ حساب‌های مالی. صفحهٔ وزارت دارایی دربارهٔ FATCA و استاندارد گزارش‌دهی مشترک (CRS) می‌گوید مؤسسات مالی گزارش‌دهندهٔ امارات باید هر سال اطلاعات برخی حساب‌های مالی را جمع‌آوری و به وزارت گزارش کنند و این رژیم در ۱ ژانویهٔ ۲۰۱۷ در امارات اجرایی شد. مبنای حقوقی ذکرشده شامل قانون فدرال شمارهٔ ۵۴ سال ۲۰۱۸ دربارهٔ تصویب کنوانسیون کمک اداری متقابل در امور مالیاتی، قانون فدرال شمارهٔ ۴۸ سال ۲۰۱۸ دربارهٔ تصویب موافقت‌نامهٔ چندجانبهٔ مقام‌های صالح، مصوبهٔ هیئت وزیران شمارهٔ ۹۳ سال ۲۰۲۱ و مصوبهٔ وزارتی شمارهٔ ۱۳۴ سال ۲۰۲۱ است.

سمت دریافت‌کننده نشان می‌دهد چه چیزی می‌رسد. راهنمای اداره مالیات بر درآمد هند دربارهٔ استاندارد گزارش‌دهی مشترک می‌گوید هند اطلاعات حساب‌های مالی مقیمان خود در خارج را دریافت می‌کند، که ممکن است شامل نام، نشانی و شمارهٔ شناسایی مالیاتی صاحب حساب، شمارهٔ حساب و مانده، و درآمدی مانند سود و سود سهام باشد، و اداره از آن برای دیدن درآمد جهانی مقیمان و شناسایی دارایی‌های خارجی گزارش‌نشده استفاده می‌کند. بنابراین مالکی که اجاره‌اش به حساب بانکی امارات واریز می‌شود، در داده‌های حساب قرار دارد، هرچند ثبت املاک سابقه‌ای متفاوت از ثبت حساب‌هاست.

این استاندارد در حال گسترش است. وزارت دارایی در ۸ نوامبر ۲۰۲۵ اعلام کرد که امارات استاندارد گزارش‌دهی مشترک به‌روزشده (CRS 2.0) را از ۱ ژانویهٔ ۲۰۲۷ اجرا خواهد کرد و نخستین تبادل در چارچوب آن در ۲۰۲۸ است؛ این به‌روزرسانی گزارش‌دهی را به پول الکترونیکی، ارزهای دیجیتال بانک مرکزی و برخی فعالیت‌های رمزدارایی گسترش می‌دهد. مالکانی که بهای ملک را با دارایی دیجیتال می‌پردازند، باید راهنمای خرید ملک در دبی با رمزارز را در کنار اطلاعیهٔ وزارت بخوانند.

تقویم مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی

چون هر کشور چرخهٔ خود را دارد، همان آپارتمان دبی چند تاریخ جدا ایجاد می‌کند. جدول تاریخ‌هایی را گرد می‌آورد که صفحات رسمی بیان کرده‌اند. موارد دبی هزینه‌های یک‌باره یا ماهانه‌اند و تاریخ‌های سالانه همه به نظام‌های کشور مبدأ مربوط‌اند.

مدارک پشتیبان اظهارنامه‌ها در کشور مبدأ

مجموعهٔ مدارک خوب به همهٔ نظام‌های بالا خدمت می‌کند، چون هر یک از آن‌ها همان پرسش‌های پایه را می‌پرسند: چه پرداخت شد، چه زمانی، با چه ارزی، چه درآمدی رسید و کجا چه مالیاتی پرداخت شد. فهرست زیر از آنچه فرم‌های رسمی می‌خواهند برگرفته شده است، نه از یک تکلیف قانونی برای نگهداری پروندهٔ مشخص.

• قرارداد خرید و فروش (SPA) و رسید ثبت DLD، که تاریخ خرید، قیمت به درهم و هزینهٔ پرداخت‌شده را مشخص می‌کنند.
• سند مالکیت (title deed)، یا سابقهٔ Oqood (ثبت موقت معامله) تا زمانی که واحد پیش‌فروش است؛ این مدارک مالک قانونی و در مالکیت مشترک سهم‌ها را نشان می‌دهند.
• مدرک نرخ ارز در هر تاریخ مربوط: خرید، هر رسید اجاره و فروش. هند نرخ خرید انتقال تلگرافی بانک دولتی هند را نام می‌برد؛ نظام‌های دیگر نرخ رسمی خود را به کار می‌برند.
• قرارداد اجاره و ثبت Ejari آن، صورت‌حساب‌های اجاره و مدرک حسابی که اجاره به آن واریز شده است.
• سوابق هزینه‌هایی که نظام کشور مبدأ می‌پذیرد، مانند هزینهٔ ثبت و کارمزد مشاور املاک در خرید و فروش، همراه با رسیدها.
• صورتحساب بانکی هر حساب امارات که اجاره را دریافت می‌کند، چون گزارش حساب و گزارش سالانهٔ گردش وجوه در روسیه بر پایهٔ آن‌ها انجام می‌شود.
• هر تأییدیهٔ کتبی دربارهٔ اقامت مالیاتی مالک در آن سال، هرجا که فرمی یا مرجعی آن را بخواهد.

اقامت پرسشی است که تعیین می‌کند کدام نظام اعمال می‌شود؛ بنابراین ارزش دارد هر سال شمارش روزها در هر کشور و پیوندهای دیگری که آن کشور به کار می‌برد (مرکز منافع در لهستان، آزمون‌های ۱۸۲ روزه در هند، آزمون‌های ۱۸۳ روزه در لهستان و روسیه) ثبت شود. مقاله‌های هم‌خانواده مانند بازده اجاره در دبی بر پایهٔ منطقه بازده ناخالص و خالص را توضیح می‌دهند و مالیات کشور مبدأ در این راهنما یکی از عواملی است که رقم خالص را جابه‌جا می‌کند.

اقامت، ویزای طلایی امارات (Golden Visa) و اقامت مالیاتی سه پرسش جدا هستند

خرید ملک و داشتن ویزای اقامت امارات با اقامت مالیاتی در کشور خود مالک مسائلی جداگانه‌اند. راهنمای ما دربارهٔ ویزای طلایی دبی شرط ملکی را یک یا چند ملک با مجموع دست‌کم AED ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ ($۵۴۴٬۵۸۸) بیان می‌کند و بقیهٔ شرایط را نهادهای رسمی تعیین می‌کنند. ویزا اجازهٔ زندگی در امارات است؛ اینکه شخصی مقیم مالیاتی کشور مبدأ، امارات یا هر دو باشد، با آزمون‌هایی تعیین می‌شود که هر کشور به کار می‌برد، که اغلب شمارش روزها یا محل مرکز منافع است، و معاهده‌ها موردی را حل می‌کنند که در آن دو کشور هر دو شخصی را از خود می‌دانند. راهنمای ویزای طلایی امارات سمت اقامت را با جزئیات بیشتر پوشش می‌دهد.

بنابراین قواعدی که برای مالک خارجی اهمیت دارند ممکن است با یک جابه‌جایی، یک شغل جدید یا تغییر در زمان سپری‌شده در خارج تغییر کنند، حتی اگر ملک دبی هیچ تغییری نکند. صفحهٔ بریتانیا دربارهٔ درآمد خارجی می‌گوید کسانی که مقیم بریتانیا نیستند مالیات بریتانیا را بر آن نمی‌پردازند؛ پورتال کسب‌وکار لهستان می‌گوید کسی که دیگر مقیم مالیاتی لهستان نیست، دیگر درآمد خارجی را در آنجا گزارش نمی‌کند؛ و راهنمای هند Schedule FA را به مقیمان محدود می‌کند. صفحات کشوری امارات و دبی املاک و مناطق مالکیت را فهرست می‌کنند و پروفایل سازندگانی مانند Emaar Properties و Ellington Properties پروژه‌ها را برای خوانندگانی توضیح می‌دهند که پیش از محاسبهٔ وضعیت مالیاتی خود گزینه‌ها را مقایسه می‌کنند.

سوالات متداول

آیا برای مالکان خارجی ملک در دبی مالیات سالانه‌ای وجود دارد؟

مالیات سالانهٔ مالکیت از مالکان دریافت نمی‌شود. هزینه‌هایی که به ملک وصل‌اند عبارت‌اند از هزینهٔ ثبت DLD هنگام خرید (۴٪ ارزش فروش طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۳۰ سال ۲۰۱۳ شورای اجرایی)، عوارض مسکن ۵٪ که مستأجران بر اجاره می‌پردازند، و VAT در مواردی که راهنمای FTA فهرست کرده است. مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی در کشور مبدأ همچنان می‌تواند طبق قواعد همان کشور اعمال شود.

آیا درآمد اجارهٔ آپارتمان دبی در امارات مالیات دارد؟

برای فرد بدون پروانه، FTA می‌گوید درآمد سرمایه‌گذاری در املاک از مالیات شرکتی مستثنا است، صرف‌نظر از تعداد ملک‌ها یا مبلغ اجاره. پروانه این وضع را تغییر می‌دهد: FTA مثال فعالیت دارای پروانهٔ خانهٔ تعطیلات را می‌آورد. شرکتی که مالک آپارتمان است مالیات‌دهندهٔ دیگری است و مشمول مالیات شرکتی می‌شود، با نرخ ۰٪ تا AED ۳۷۵٬۰۰۰ و ۹٪ بر مازاد آن.

آیا وقتی مالک خارجی می‌فروشد، دبی مالیات بر عایدی سرمایه می‌گیرد؟

پورتال دولت امارات اعلام می‌کند که امارات بر درآمد افراد مالیات نمی‌گیرد، و راهنمای FTA درآمد سرمایه‌گذاری فرد در املاک، از جمله فروش، را در صورتی که پروانه‌ای در کار نباشد از مالیات شرکتی مستثنا می‌کند. فروش البته هزینهٔ ثبت DLD دارد که به‌طور مساوی تقسیم می‌شود، مگر آنکه طرفین طور دیگری توافق کنند. کشور مبدأ ممکن است از عایدی مالیات بگیرد: GOV.UK می‌گوید حتی اگر دارایی در خارج باشد، ممکن است مالیات بر عایدی سرمایه پرداختنی باشد.

عوارض مسکن ۵٪ چیست و چه کسی آن را می‌پردازد؟

این عوارض مسکن شهرداری دبی است: پورتال دولت امارات می‌گوید مستأجران آن را با نرخ ۵٪ اجارهٔ سالانه می‌پردازند و به قبض ماهانهٔ برق و آب اضافه می‌شود. برای اجارهٔ سالانهٔ AED ۹۰٬۰۰۰ ($۲۴٬۵۰۶)، این عوارض AED ۴٬۵۰۰ ($۱٬۲۲۵) در سال است. چون مستأجر آن را می‌پردازد، جزو مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی که سند را در اختیار دارند نیست.

آیا هنگام خرید آپارتمان توسط خارجی در دبی VAT اعمال می‌شود؟

راهنمای VAT املاک و مستغلات FTA می‌گوید نخستین عرضهٔ ساختمان مسکونی نو ظرف سه سال از تکمیل مشمول نرخ صفر است و عرضه‌های مسکونی بعدی معاف‌اند؛ پس در این موارد VAT به قیمت آپارتمان مسکونی اضافه نمی‌شود. ملک تجاری با نرخ ۵٪ مشمول مالیات است و ملک در منطقهٔ تعیین‌شده خارج از دامنهٔ VAT امارات قرار می‌گیرد.

آیا مالک خارجی باید ملک دبی را در کشور خود گزارش کند، حتی اگر در امارات مالیاتی پرداخت نشده باشد؟

مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی در این نقطه پرسشی مربوط به کشور مبدأ است. مقیم هند ملک غیرمنقول خارجی را در Schedule FA و درآمد خارجی را در Schedule FSI گزارش می‌کند؛ مقیم مالیاتی لهستان درآمد خارجی را با PIT/ZG گزارش می‌کند؛ مقیم مالیاتی روسیه برای درآمد با منبع خارجی و اجاره Form 3-NDFL تسلیم می‌کند؛ و مقیم بریتانیا درآمد اجارهٔ خارجی را در Self Assessment گزارش می‌کند. غیرمقیم این کشورها، بنا بر عبارت رسمی، بیرون از این تعهدات است.

آیا امارات اطلاعات مالکان را با اداره مالیات کشورشان به اشتراک می‌گذارد؟

وزارت دارایی اعلام می‌کند که مؤسسات مالی امارات برخی حساب‌های مالی را طبق استاندارد گزارش‌دهی مشترک گزارش می‌کنند، که در ۱ ژانویهٔ ۲۰۱۷ در امارات اجرایی شد. این صفحات داده‌های حساب را توصیف می‌کنند، نه ثبت املاک را. اداره هند دریافت جزئیات حساب، مانده‌ها و درآمد از این گزارش‌ها را توصیف می‌کند. CRS 2.0 از ۱ ژانویهٔ ۲۰۲۷ آغاز می‌شود و نخستین تبادل در ۲۰۲۸ است.

آیا ویزای طلایی امارات (Golden Visa) وضعیت مالیاتی در کشور مبدأ را تغییر می‌دهد؟

ویزا اجازهٔ اقامت است و به‌تنهایی اقامت مالیاتی در کشور مبدأ را تعیین نمی‌کند. اقامت مالیاتی در کشور مبدأ از آزمون‌های خود همان کشور پیروی می‌کند، مانند ۱۸۲ روز در هند، ۱۸۳ روز در لهستان و روسیه، یا قواعد اقامت بریتانیا. شرط ملکی ویزای طلایی در راهنمای ما یک یا چند ملک با مجموع دست‌کم AED ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ ($۵۴۴٬۵۸۸) است.

آیا خرید از طریق شرکت مالیات را تغییر می‌دهد؟

مالیات‌دهنده را تغییر می‌دهد. استثنای FTA برای درآمد سرمایه‌گذاری در املاک برای اشخاص حقیقی نوشته شده است؛ بنابراین شرکتی که ملکی در دبی را اجاره می‌دهد تحت قواعد مالیات شرکتی قرار می‌گیرد. نظام‌های کشور مبدأ قواعد خود را برای شرکت‌ها و سهامداری‌های خارجی اضافه می‌کنند؛ برای نمونه Schedule FA در هند منافع مالی در نهادهای خارج از هند را هم پوشش می‌دهد. بنابراین مالیات املاک دبی برای مالکان خارجی نخست باید ساختار مالکیت را مشخص کند.

آخرین بررسی: 26 اکتبر 2026. منابع: مجموعهٔ قوانین DLD (مصوبهٔ شمارهٔ 30 سال 2013 شورای اجرایی)، ثبت فروش اولیه در DLD، پرسش‌های متداول DLD، پورتال دولت امارات: اجاره، خدمات شهرداری دبی، راهنمای FTA دربارهٔ سرمایه‌گذاری در املاک، راهنمای VAT املاک و مستغلات FTA، مالیات شرکتی امارات، CRS 2.0 وزارت دارایی، GOV.UK: مالیات بر عایدی سرمایه، پرسش‌های متداول غیرمقیمان در اظهار الکترونیکی هند، مالیات بر عایدی سرمایهٔ بلندمدت در هند، درآمد مقیمان در روسیه، و صفحات رسمی‌ای که در متن پیوند خورده‌اند.