اقامت ترکیه: قوانین، هزینه‌ها و مسیر ملکی (۲۰۲۶)

اقامت ترکیه: قوانین، هزینه‌ها و مسیر ملکی (۲۰۲۶)

این راهنما تا تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۲۶ به‌روز است. در آن توضیح داده می‌شود که اقامت ترکیه (اجازهٔ اقامت یا ikamet izni) برای اتباع خارجی چگونه کار می‌کند. مبنای توضیح‌ها قانون شمارهٔ ۶۴۵۸ دربارهٔ خارجی‌ها و حمایت بین‌المللی، آیین‌نامهٔ اجرایی آن، فهرست مدارکی که ریاست مدیریت مهاجرت (PMM، Goc Idaresi Baskanligi) در درگاه e-ikamet منتشر می‌کند و مصوبه‌های هزینهٔ سال ۲۰۲۶ در روزنامهٔ رسمی است. هر قاعده همراه با سندی که از آن گرفته شده آمده و کنار هر مبلغ، تاریخ یا سالی که آن مبلغ به آن مربوط است ذکر شده است.

این راهنما مبنای حقوقی و مدت‌های اقامت بدون ویزا، انواع اجازهٔ اقامتی که قانون فهرست کرده، زمینه‌های اقامت کوتاه‌مدت، شرایط دقیقی که فهرست مدارک PMM برای اقامت ترکیه بر پایهٔ خانه‌ای به نام متقاضی تعیین می‌کند، مراحل درخواست، هزینه‌های ۲۰۲۶ همراه با محاسبهٔ گام‌به‌گام، بیمهٔ درمانی و توان مالی، مهلت‌ها، تمدید، رد درخواست و اعتراض، ثبت‌های پس از تأیید و پیوند میان اجازهٔ اقامت، اقامت بلندمدت و شهروندی را پوشش می‌دهد. یک جمله در سراسر متن صدق می‌کند: قواعد از متقاضی به متقاضی دیگر فرق می‌کند و تصمیم دربارهٔ هر درخواست با اداره مهاجرت استان است. مبالغ این راهنما به لیر ترکیه (TRY) آمده و معادل دلاری آن‌ها فقط برای نشان‌دادن مرتبهٔ بزرگی و با نرخ تاریخ‌دار بانک مرکزی محاسبه شده است.

اقامت ترکیه: مبنای قانونی و مرجع تصمیم‌گیرنده

منبع قانونی اقامت ترکیه قانون شمارهٔ ۶۴۵۸ دربارهٔ خارجی‌ها و حمایت بین‌المللی است که در ۴ آوریل ۲۰۱۳ تصویب شد. مواد ۱۹ تا ۴۹ این قانون به اجازهٔ اقامت می‌پردازد. آیین کار را آیین‌نامهٔ اجرای قانون تعیین می‌کند که در روزنامهٔ رسمی ۱۷ مارس ۲۰۱۶ (شمارهٔ ۲۹۶۵۶) منتشر شد. متن تلفیقی آن در سامانهٔ اطلاعات قوانین در ۴ نوامبر ۲۰۲۶ تولید شده و همان نسخه‌ای است که در این راهنما به کار رفته است. آیین‌نامه مقررهٔ فرعی است؛ بنابراین اگر رقمی در آیین‌نامه با رقم قانون فرق کند، قانون سند بالاتر به شمار می‌آید. این راهنما تنها جایی را که دو متن در عبارت‌بندی با هم تفاوت دارند مشخص کرده است تا خواننده بداند کدام رقم از کدام سند آمده است.

اجازهٔ اقامت را ریاست مدیریت مهاجرت زیر نظر وزارت کشور اداره می‌کند. درخواست‌هایی که از داخل ترکیه داده می‌شود به استانداری می‌رسد و در عمل یعنی به اداره مهاجرت استان (Il Goc Idaresi Mudurlugu) در استانی که متقاضی در آن زندگی می‌کند. بند ۳ ماده ۱۹ آیین‌نامه درخواست‌هایی را که می‌توان از داخل ترکیه داد به استانداری‌ها و درخواست‌های دیگر را به کنسولگری‌ها در خارج از کشور واگذار می‌کند و بند ۴ ماده ۱۹ اجازه می‌دهد درخواست‌ها به شکل الکترونیکی پذیرفته شود. درگاه e-ikamet متعلق به PMM به نشانی e-ikamet.goc.gov.tr مجرای الکترونیکی این کار است. فهرست مدارک PMM می‌گوید وقت‌گیری در درگاه رسمی رایگان است و نباید به اشخاص ثالثی که برای وقت‌گیری پول می‌خواهند اعتماد کرد.

بند ۷ ماده ۲۱ قانون همچنین اجازه می‌دهد درخواست از طریق یک نهاد واسطهٔ مجاز و طبق ترتیباتی که وزارت تعیین می‌کند ثبت شود. ابلاغ تصمیم‌ها طبق قانون ابلاغ شمارهٔ ۷۲۰۱ انجام می‌شود (ماده ۱۰۰ قانون ۶۴۵۸). اجازهٔ اقامت تنها حق ماندن است. فهرست مدارک PMM صریح می‌گوید که این اجازه حق کار در ترکیه نمی‌دهد؛ اشتغال به پروانهٔ کار طبق قانون نیروی کار بین‌المللی شمارهٔ ۶۷۳۵ نیاز دارد.

مدت‌های اقامت بدون ویزا، سقف ۹۰ روز در ۱۸۰ روز و موارد لزوم اجازهٔ اقامت

بند ۱ ماده ۱۱ قانون مقرر می‌کند که مدت ماندن در ترکیه بر پایهٔ ویزا یا معافیت از ویزا در هر دورهٔ ۱۸۰ روزه نمی‌تواند از ۹۰ روز بیشتر شود. بند ۱ ماده ۱۹ سپس اجازهٔ اقامت را برای خارجی‌ای که قصد دارد بیش از مدت مجاز ویزا یا معافیت، یا بیش از ۹۰ روز بماند الزامی می‌کند. بند ۱(a) ماده ۲۰ کسانی را که با ویزا یا معافیتی تا ۹۰ روز وارد می‌شوند، تا پایان مدت همان ویزا یا معافیت، از شرط داشتن اجازهٔ اقامت معاف می‌کند. بند ۲ ماده ۱۹ آیین‌نامه می‌افزاید خارجی‌ای که قصد دارد مدت کوتاه‌تری بماند نیز می‌تواند درخواست بدهد.

طول اقامت بدون ویزا به تابعیت بستگی دارد. وزارت امور خارجه معافیت‌ها را کشور به کشور فهرست می‌کند؛ جدول زیر الگوی کلی را طبق صفحهٔ وزارت، آن‌گونه که در ۴ نوامبر ۲۰۲۶ خوانده شد، نشان می‌دهد.

دستهٔ ورود (گذرنامه‌های عادی) مدت اقامت در صفحهٔ وزارت امور خارجه نمونه‌های ذکرشده در صفحه
تا ۹۰ روز، معمولاً در یک دورهٔ ۱۸۰ روزه ۹۰ روز آلمان، هلند، عربستان سعودی
معافیت محاسبه‌شده از نخستین ورود ۹۰ روز در ۱۸۰ روز یا شش ماه فنلاند، سوئد، استونی
معافیت‌های کوتاه‌تر ۳۰ روز برونئی، کاستاریکا، مغولستان (گردشگری)، تایلند
معافیت کوتاه‌تر برای گردشگری و تجارت ۶۰ روز روسیه
سقف برای هر اقامت همراه با سقف کلی ۳۰ روز برای هر اقامت؛ ۹۰ روز در یک سال بلاروس
سقف برای هر ورود همراه با سقف کلی ۳۰ روز برای هر ورود؛ ۹۰ روز در هر ۱۸۰ روز اندونزی
دوره‌های شش‌ماهه ۹۰ روز در هر دورهٔ شش‌ماهه ونزوئلا

طبق صفحهٔ وزارت امور خارجه، برای تابعیت‌هایی که ویزا لازم دارند، سامانهٔ ویزای الکترونیکی در evisa.gov.tr گردشگری و تجارت را پوشش می‌دهد، در حالی که ویزاهای کار و تحصیل را نمایندگی‌های ترکیه صادر می‌کنند. همان صفحه می‌گوید گذرنامه باید دست‌کم ۶۰ روز بیش از مدت اقامت مجاز اعتبار داشته باشد؛ پس اقامت ۹۰ روزه به ۱۵۰ روز اعتبار نیاز دارد. در قواعد اجازهٔ اقامت هم معیاری همسو وجود دارد: بند ۲ ماده ۲۱ قانون گذرنامه‌ای می‌خواهد که ۶۰ روز بیشتر از مدت درخواست‌شدهٔ اجازه اعتبار داشته باشد، و بند ۱(a) ماده ۲۳ آیین‌نامه اجازه را برای مدتی ۶۰ روز کوتاه‌تر از اعتبار گذرنامه صادر می‌کند.

متقاضی‌ای که درخواست کامل ثبت کرده یک رسید درخواست (ikamet izni muracaat belgesi) دریافت می‌کند. طبق بند ۹ ماده ۲۱ آیین‌نامه، این رسید تا زمان تصمیم‌گیری حق ماندن می‌دهد، هزینهٔ جداگانه‌ای ندارد و برای متقاضیانی که پرداخت عوارض اجازه را نشان داده‌اند و در مدت درخواست‌شده می‌مانند، خروج‌های متعدد از گذرگاه‌های مرزی و ورود دوباره بدون ویزا را در صورتی که هر بازگشت ظرف ۱۵ روز انجام شود مجاز می‌کند. قاعدهٔ ۹۰ در ۱۸۰ ماده ۱۰ آیین‌نامه هم در کنار این حکم به قوت خود باقی است.

انواع اجازهٔ اقامت طبق قانون ۶۴۵۸

ماده ۳۰ قانون شش نوع اجازهٔ اقامت را فهرست می‌کند: کوتاه‌مدت، خانوادگی، تحصیلی، بلندمدت، بشردوستانه و قربانی قاچاق انسان. جدول زیر مبنای حقوقی، بیشترین مدت هر بار صدور و کسانی را که می‌توانند درخواست بدهند، همراه با مادهٔ مشخص‌کنندهٔ هر قاعده، به‌صورت خلاصه کنار هم می‌گذارد.

نوع اجازه مبنای حقوقی بیشترین اعتبار در هر بار صدور چه کسی می‌تواند درخواست دهد منبع
کوتاه‌مدت (kisa donem) یک یا چند مورد از زمینه‌های بند ۱ ماده ۳۱، مانند ملک، گردشگری، پژوهش، درمان هر بار تا ۲ سال (قانون ۳۱(۲))؛ تا ۵ سال برای سرمایه‌گذاران و شهروندان TRNC (۳۱(۵)) خارجی‌هایی که زمینهٔ فهرست‌شده، محل سکونت مناسب و شرایط ماده ۳۲ را دارند قانون ۶۴۵۸ مواد ۳۱ تا ۳۳؛ آیین‌نامه مواد ۲۷ تا ۲۹
خانوادگی (aile) پیوند خانوادگی با شهروند ترکیه یا با خارجی دارای اجازهٔ اقامت هر بار تا ۳ سال و هرگز فراتر از اجازهٔ حمایت‌کننده (قانون ۳۴(۱)) همسر خارجی، فرزندان خردسال و فرزندان بزرگسال تحت تکفل حمایت‌کننده قانون ۶۴۵۸ مواد ۳۴ تا ۳۷؛ آیین‌نامه مواد ۳۰ تا ۳۴
تحصیلی (ogrenci) ثبت‌نام در یک برنامهٔ آموزش عالی ترکیه، یا تحصیل در سطح مدرسه با یک سرپرست طول برنامه برای آموزش عالی؛ دوره‌های یک‌ساله برای تحصیل در سطح مدرسه (قانون ۳۸(۲)) خارجی‌هایی که در برنامهٔ کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد یا دکتری ثبت‌نام کرده‌اند قانون ۶۴۵۸ مواد ۳۸ تا ۴۱؛ آیین‌نامه مواد ۳۵ تا ۳۹
بلندمدت (uzun donem) دست‌کم ۸ سال اقامت بی‌وقفه با اجازهٔ اقامت، یا شرایطی که وزارت تعیین می‌کند بدون محدودیت زمانی (قانون ۴۲(۱)) خارجی‌هایی که شرایط ماده ۴۳ را دارند قانون ۶۴۵۸ مواد ۴۲ تا ۴۵؛ آیین‌نامه مواد ۴۰ تا ۴۳
بشردوستانه (insani) مواردی که ماده ۴۶ فهرست می‌کند، مانند منافع برتر کودک یا اخراجی که قابل اجرا نیست مدت‌هایی که وزارت تعیین می‌کند (قانون ۴۶(۱)) کسانی که استانداری با تأیید اداره کل شامل آن می‌داند قانون ۶۴۵۸ مواد ۴۶ و ۴۷
قربانی قاچاق انسان ظن قوی به اینکه شخص قربانی است یا ممکن است باشد در آغاز ۳۰ روز؛ تمدیدهای هر بار تا ۶ ماه، مجموعاً حداکثر ۳ سال (قانون ۴۸ و ۴۹) اشخاصی که مقام‌ها شناسایی می‌کنند قانون ۶۴۵۸ مواد ۴۸ و ۴۹

دو نکته در این جدول بر برنامه‌ریزی اثر می‌گذارد. نخست، قانون و آیین‌نامه سقف اقامت کوتاه‌مدت را متفاوت بیان می‌کنند: بند ۲ ماده ۳۱ قانون، با اصلاح سال ۲۰۱۶، اجازهٔ کوتاه‌مدت را هر بار تا دو سال مجاز می‌داند، اما بندهای ۱(a) ماده ۲۷ و ۱ ماده ۲۸ آیین‌نامه از «هر بار تا یک سال» سخن می‌گویند. مدتی که عملاً داده می‌شود را اداره مهاجرت استان با درنظرگرفتن درخواست متقاضی و دیگر واقعیت‌های پرونده تعیین می‌کند (بند ۱ ماده ۲۸ آیین‌نامه). دوم، دارندگان اجازهٔ بشردوستانه نمی‌توانند به اجازهٔ بلندمدت منتقل شوند (بند ۲ ماده ۴۲ قانون).

قانون تغییر زمینه را هم مجاز می‌کند. طبق ماده ۲۹ قانون و ماده ۲۶ آیین‌نامه، خارجی‌ای که زمینهٔ اقامتش پایان می‌یابد و همچنان می‌ماند، ظرف ده روز از پایان آن زمینه برای اجازه‌ای متناسب با هدف جدید درخواست می‌دهد و رسید درخواست دریافت می‌کند. دارنده‌ای که زمینهٔ دیگری هم پیدا کند می‌تواند اجازهٔ فعلی را نگه دارد یا بدون انتظار برای پنجرهٔ ۶۰ روزهٔ تمدید، درخواست اجازهٔ تازه بدهد (بند ۳ ماده ۲۶ آیین‌نامه).

زمینه‌های اجازهٔ کوتاه‌مدت در ماده ۳۱

قانون زمینه‌هایی را که اجازهٔ کوتاه‌مدت بر پایهٔ آن‌ها داده می‌شود فهرست کرده و ماده ۲۸ آیین‌نامه برای چند مورد از آن‌ها جزئیات می‌افزاید. جدول زیر آن‌ها را به ترتیب قانون آورده است.

زمینه (قانون ۳۱(۱)) آنچه قانون یا آیین‌نامه می‌افزاید
(a) پژوهش علمی مجوز نهاد صلاحیت‌دار در جایی که پژوهش به آن نیاز دارد؛ ویزای متناسب برای کاوش‌ها و بررسی‌های باستان‌شناسی (آیین‌نامه ۲۸(۲))
(b) مالکیت ملک غیرمنقول در ترکیه خانه باید به‌عنوان محل سکونت استفاده شود؛ ماهیت و ارزش ملک را وزارت تعیین می‌کند (قانون ۳۱(۶)؛ آیین‌نامه ۲۸(۳))
(c) تماس‌های تجاری یا تأسیس کسب‌وکار برای درخواست‌های بیش از سه ماه ممکن است دعوت‌نامه یا سند مشابه خواسته شود (آیین‌نامه ۲۸(۴))
(ç) برنامه‌های آموزش ضمن خدمت اجازه از طول برنامه پیروی می‌کند (آیین‌نامه ۲۸(۵))
(d) برنامه‌های معاهده‌ای یا تبادل دانشجو اجازه نمی‌تواند از طول برنامه فراتر برود (آیین‌نامه ۲۸(۶))
(e) گردشگری بر پایهٔ برنامهٔ سفر اعلام‌شده سنجیده می‌شود؛ هر درخواستی که زیر زمینه‌های دیگر نیاید، گردشگری تلقی می‌شود (آیین‌نامه ۲۸(۷) و (۱۰))
(f) درمان پزشکی پذیرش در بیمارستان بررسی می‌شود؛ اجازه از مدت درمان پیروی می‌کند (آیین‌نامه ۲۸(۱۱))
(g) درخواست یا تصمیم مقام قضایی یا اداری مدت از درخواست یا تصمیم پیروی می‌کند (آیین‌نامه ۲۸(۱۲))
(ğ) انتقال از اجازهٔ خانوادگی برای دارندگانی که ۳ سال اجازهٔ خانوادگی داشته‌اند، در موارد طلاق و بیوگی باز است (قانون ۳۴(۵) تا (۷))
(h) دوره‌های زبان ترکی حداکثر دو بار صدور (قانون ۳۱(۳))
(ı) آموزش، پژوهش، کارآموزی یا دوره‌ها از طریق نهادهای دولتی مدت نمی‌تواند از یک سال بیشتر شود (آیین‌نامه ۲۸(۱۴))
(i) فارغ‌التحصیلان آموزش عالی ترکیه که ظرف ۶ ماه درخواست می‌دهند فقط یک بار و حداکثر برای یک سال (قانون ۳۱(۴))
(j) سرمایه‌گذارانی که در ترکیه کار نمی‌کنند، در دامنه و مبلغی که رئیس‌جمهور تعیین می‌کند، و همسر و فرزندانشان هر بار تا ۵ سال (قانون ۳۱(۵))؛ طبق فهرست مدارک PMM نیازمند گواهی انطباق است
(k) شهروندان جمهوری ترک قبرس شمالی هر بار تا ۵ سال (قانون ۳۱(۵))

ماده ۳۲ شرایطی را تعیین می‌کند که بر هر صدور کوتاه‌مدت اعمال می‌شود: درخواستی بر پایهٔ یک یا چند زمینهٔ فهرست‌شده همراه با اطلاعات و مدارک پشتیبان، وضعیتی بیرون از ماده ۷ (فهرست کسانی که ورودشان رد می‌شود)، محل سکونتی که با استانداردهای عمومی بهداشت و ایمنی بخواند، در صورت درخواست گواهی سوءپیشینه از کشور تابعیت یا اقامت قانونی متقاضی، و نشانی اعلام‌شده در ترکیه. ماده ۳۳ مواردی را که اجازه رد، لغو یا تمدید نمی‌شود فهرست می‌کند: یکی از شرایط ماده ۳۲ برآورده نمی‌شود یا از بین می‌رود، اجازه برای هدفی غیر از هدف صدور به کار می‌رود، یا تصمیم معتبر اخراج یا ممنوعیت ورود وجود دارد. بند ۱(c) ماده ۲۹ آیین‌نامه مورد چهارمی هم می‌افزاید: مجموع بیش از ۱۲۰ روز حضور خارج از ترکیه در سال گذشته، مگر برای خدمت عمومی اجباری، وظیفه، تحصیل یا دلایل درمانی.

اقامت ترکیه از راه مالکیت ملک: شرایط جاری

بند ۱(b) ماده ۳۱ قانون اجازهٔ اقامت کوتاه‌مدت را برای خارجی‌هایی که ملک غیرمنقول در ترکیه دارند مجاز می‌کند. این ماده ارزشی را ذکر نمی‌کند. از ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، یعنی زمانی که قانون شمارهٔ ۷۵۳۳ بند ۶ را به ماده ۳۱ افزود، ماهیت و ارزش ملکی که می‌تواند پشتوانهٔ اجازهٔ کوتاه‌مدت باشد را وزارت کشور تعیین می‌کند. شرایطی که در عمل اعمال می‌شود همان‌هایی است که PMM در فهرست مدارک اجازهٔ کوتاه‌مدت خود در درگاه e-ikamet منتشر کرده، آن‌گونه که در ۴ نوامبر ۲۰۲۶ خوانده شد. خرید به‌خودی‌خود اجازهٔ اقامت نمی‌دهد: اجازه تصمیمی جداگانه از سوی اداره مهاجرت استان بر پایهٔ یک درخواست است و ماده ۳۳ مانند هر اجازهٔ کوتاه‌مدت دیگری بر آن اعمال می‌شود.

مورد آنچه فهرست مدارک PMM یا آیین‌نامه بیان می‌کند
اثبات مالکیت سندی رسمی، با امضای الکترونیکی یا امضا و مهر، که نشان دهد خانه به متقاضی خارجی تعلق دارد (رونوشت سند مالکیت، tapu)
حداقل ارزش ارزش خانه در تاریخ تملک دست‌کم باید معادل لیر ترکیهٔ USD ۲۰۰٬۰۰۰ باشد
نحوهٔ استفاده از ملک ملک باید مسکونی باشد و خارجی از آن به‌عنوان محل سکونت استفاده کند؛ نمی‌توان آن را برای اجاره یا درآمدهای مشابه به کار برد
هم‌مالکان و خانواده اگر اعضای خانواده مالکیت مشترک یا هم‌سهم خانه را دارند، کسانی که نامشان در سند آمده، همراه با مدرک پیوند خانوادگی، می‌توانند بر همان پایه درخواست بدهند؛ اعضای خانوادهٔ بدون سهم فقط می‌توانند ملک را به‌عنوان مدرک توان مالی ارائه کنند (آیین‌نامه ۲۸(۳))
خانه‌های ارثی یا هبه‌شده گزارش ارزیابی به‌روز دربارهٔ ملک لازم است
درخواست نخست سند نشانی (گواهی شماره‌گذاری، numarataj belgesi) از شهرداری محل ملک
تمدید سند تداوم مالکیت (tapu devam belgesi)

آزمون ارزش USD ۲۰۰٬۰۰۰ همراه با محاسبهٔ گام‌به‌گام

عبارت PMM آزمون را به تاریخ تملک گره می‌زند؛ بنابراین آزمون مقایسه با نرخ امروز نیست. فقط برای نشان‌دادن بزرگی این رقم به‌عنوان نمونه: بولتن بانک مرکزی جمهوری ترکیه (CBRT) در ۳ نوامبر ۲۰۲۶ (شمارهٔ ۲۰۲۶/۲۰۶) نرخ خرید ارز USD/TRY را ۴۹٫۹۰۹۴ اعلام کرده است. با این نرخ، USD ۲۰۰٬۰۰۰ برابر است با ۲۰۰٬۰۰۰ × ۴۹٫۹۰۹۴ = TRY ۹٬۹۸۱٬۸۸۰٫۰۰. ارزش سندی که به لیر درج شده با معادل لیری USD ۲۰۰٬۰۰۰ در تاریخ تملک مقایسه می‌شود و نتیجه را نرخ همان تاریخ تعیین می‌کند، نه نرخ ۳ نوامبر. فهرست PMM منبع نرخ را نام نمی‌برد؛ پس در این مثال نرخ خرید CBRT فقط برای نمایش مرتبهٔ بزرگی به کار رفته است.

آنچه قاعده به اداره مهاجرت استان واگذار می‌کند

در فهرست آمده است که ادارات استانی هنگام بررسی درخواست می‌توانند اطلاعات یا مدارک اضافی بخواهند. نه ماده ۳۱ قانون و نه ماده ۲۸ آیین‌نامه هیچ سهمیهٔ عددی برای اجازه‌های مبتنی بر ملک تعیین نکرده است. بند ۱۵ ماده ۲۱ آیین‌نامه به اداره کل اختیار می‌دهد برای حفظ نظم عمومی یا امنیت عمومی دربارهٔ استان‌هایی که در آن‌ها اجازهٔ اقامت داده می‌شود قواعدی وضع کند. PMM در وب‌سایت خود و در سایت ادارات استانی اطلاعیه‌هایی دربارهٔ محله‌های بسته به درخواست‌های تازهٔ اجازهٔ اقامت با عنوان «Mahalle Kapatma Duyurusu Hk.» منتشر کرده است. بنابراین وضعیت جاری یک محله موضوعی است که باید در زمان ثبت درخواست از اداره مهاجرت استان و سامانهٔ e-ikamet پرسیده شود، و این راهنما فهرستی از محله‌ها نقل نمی‌کند، زیرا PMM اطلاعیه‌ها را به‌روز می‌کند و هر فهرستی در این متن تنها بازتاب یک روز مشخص می‌بود.

محدودیت اجاره به قواعد اجارهٔ کوتاه‌مدت تعطیلات نیز ربط دارد؛ راهنمای جداگانه دربارهٔ قانون اجارهٔ کوتاه‌مدت در ترکیه نظام مجوز Airbnb را توضیح می‌دهد. هزینه‌ها و مالیات‌های سمت خرید در راهنماهای مربوط به هزینه‌های خرید ملک در ترکیه و مالیات هنگام خرید خانه در ترکیه آمده است. برای سطح قیمت‌ها بر پایهٔ مکان، به ارزان‌ترین و گران‌ترین شهرهای ترکیه و آمار بازار ملک ترکیه مراجعه کنید.

نحوهٔ درخواست اقامت ترکیه گام‌به‌گام

ترتیب زیر، که برای دیدن کل مسیر یک‌جا آمده است، از مواد ۱۹ تا ۲۴ قانون، مواد ۱۹ تا ۲۳ آیین‌نامه و فهرست مدارک PMM پیروی می‌کند. گام‌های شماره‌دار درخواست نخست برای اجازهٔ کوتاه‌مدت را که از داخل ترکیه داده می‌شود توصیف می‌کنند.

  1. وضعیت ورود را بررسی کنید. درخواست باید پیش از پایان اقامت قانونی بر پایهٔ ویزا یا معافیت از ویزا داده شود (آیین‌نامه ۲۱(۲)). درخواست‌هایی که تا ده روز پس از پایان مدت قانونی برسد نیز پذیرفته می‌شود و PMM می‌تواند در جایی که وضعیت ایجاب کند قواعد دیگری وضع کند.
  2. زمینه‌ای از بند ۱ ماده ۳۱ را انتخاب کنید که با هدف اقامت جور باشد، زیرا زمینه مدارک تکمیلی را تعیین می‌کند.
  3. در e-ikamet وقت بگیرید، فرم درخواست را کامل کنید و آن را متقاضی، نمایندهٔ قانونی یا وکیلی که وکالت‌نامه دارد امضا کند. بند ۴ ماده ۲۱ آیین‌نامه درخواست حضوری را قاعده می‌داند.
  4. عوارض اجازه (harç) و هزینهٔ کارت (belge bedeli) را بپردازید و رسیدها را نگه دارید. برای درخواست‌های نخست خارجی‌هایی که بدون ویزا وارد شده و ظرف مدت قانونی درخواست می‌دهند، فهرست مدارک اثبات پرداخت هزینهٔ ویزای یک‌بار ورود را نیز می‌خواهد، مگر برای گروه‌های کشوری معاف.
  5. مدارک فهرست‌شده در جدول بعدی را همراه با ترجمه و آپوستیل، در جایی که مدارک خارجی به کار می‌رود، تهیه کنید.
  6. با اصل مدارک در وقت تعیین‌شده در اداره مهاجرت استان حاضر شوید. اداره می‌تواند اطلاعات بیشتری بخواهد یا با متقاضی مصاحبه کند (آیین‌نامه ۲۲(۳)).
  7. هر مدرک ناقص را ظرف ۳۰ روز از ابلاغ تکمیل کنید، وگرنه درخواست از دفتر ثبت حذف می‌شود (آیین‌نامه ۲۲(۱)).
  8. منتظر تصمیم بمانید؛ بند ۲ ماده ۲۲ آیین‌نامه تصمیم را ظرف ۹۰ روز از تاریخ دریافت پرونده کامل الزامی می‌کند و اگر مدت تمدید شود، به خارجی اطلاع داده می‌شود.
  9. پس از تأیید، کارت را دریافت کنید و نشانی را ظرف ۲۰ روز کاری در سامانهٔ ثبت نشانی ثبت کنید (بخش ثبت‌ها در ادامه را ببینید).

فهرست مدارک اجازهٔ کوتاه‌مدت بخش مشترک و بخش ویژهٔ هر زمینه دارد. بخش مشترک، آن‌گونه که در ۴ نوامبر ۲۰۲۶ در درگاه e-ikamet خوانده شد، در ادامه خلاصه شده است.

مدرک جزئیات ارائه‌شده از سوی PMM
فرم درخواست امضاشده توسط خارجی، نمایندهٔ قانونی یا وکیل
رونوشت گذرنامه صفحه‌های هویت و عکس و صفحه‌های ویزا در صورت وجود؛ اصل آن در روز وقت ملاقات ارائه می‌شود
عکس‌ها دو عکس بیومتریک گرفته‌شده در ۶ ماه گذشته، زمینهٔ سفید، استاندارد ICAO
رسید هزینه‌ها عوارض اجازه و هزینهٔ کارت؛ شهروندان کشورهای معاف از عوارض فقط هزینهٔ کارت را می‌پردازند
رسید هزینهٔ ویزای یک‌بار ورود برای درخواست‌های نخست کسانی که بدون ویزا وارد شده‌اند و برای کسانی که بیش از مدت مجاز مانده‌اند لازم است، به‌جز گروه‌های معاف
بیمهٔ درمانی بیمه‌ای که تمام مدت درخواست‌شده را پوشش دهد: سند SGK یا گواهی موقت، درخواست بیمهٔ درمانی عمومی، گواهی موافقت‌نامهٔ دوجانبه یا بیمه‌نامهٔ خصوصی (صفحهٔ اول همراه با شمارهٔ بیمه‌نامه)
توان مالی سند یا اظهارنامه‌ای که توان مالی کافی و منظم برای اقامت را نشان دهد
نشانی برای تمدید و انتقال، سند اقامت به‌روز از e-Devlet؛ برای خود اقامت، سند مالکیت همراه با گواهی شماره‌گذاری، اجاره‌نامهٔ محضری، سند هتل یا خوابگاه یا تعهدنامهٔ محضری میزبان
نشانی ابلاغ الکترونیکی برای تمدید و انتقال، نشانی سامانهٔ ملی ابلاغ الکترونیکی (UETS) که در شعبهٔ PTT گرفته می‌شود؛ برای زیر ۱۸ سال خواسته نمی‌شود
مدارک مربوط به کودکان شناسنامه در جایی که نسب در گذرنامه نشان داده نشده، مدارک حضانت یا رضایت و تعهدنامه‌های محضری در جایی که والدین خارج از کشورند

مدارک رسمی خارجی با آپوستیل و ترجمهٔ محضری ترکی پذیرفته می‌شود. برای کشورهایی که بیرون از کنوانسیون آپوستیل هستند، یا مدارکی که آپوستیل ندارند، PMM تأیید کنسولی یا سفارت، تأیید وزارت امور خارجه یا مقام مجاز ترکیه و ترجمهٔ محضری را می‌خواهد.

هزینه‌های اقامت ترکیه در ۲۰۲۶

سه هزینه ممکن است در درخواست اقامت ترکیه اعمال شود: عوارض اجازه (harç)، هزینهٔ کارت (belge bedeli) و، برای برخی درخواست‌های نخست، هزینهٔ ویزای یک‌بار ورود. هر سه به لیر تعیین می‌شود، پس ارزش دلاری آن‌ها با نرخ ارز جابه‌جا می‌شود. تبدیل‌های زیر از نرخ خرید ارز USD/TRY بانک مرکزی (CBRT) برابر ۴۹٫۹۰۹۴ در بولتن ۳ نوامبر ۲۰۲۶ (شمارهٔ ۲۰۲۶/۲۰۶) استفاده می‌کند.

عوارض اجازه (harç)

عوارض اجازه از تعرفهٔ (۶)، بخش III، بند ۱ قانون عوارض شمارهٔ ۴۹۲ می‌آید، آن‌گونه که برای ۲۰۲۶ با بخشنامهٔ عمومی قانون عوارض سری شمارهٔ ۹۸ تعیین شد، که در روزنامهٔ رسمی ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵ (شمارهٔ ۳۳۱۲۴، پنجمین مکرر) منتشر شده است. این بخشنامه افزایش ۱۸٫۹۵ درصدی مصوب تصمیم ریاست‌جمهوری شمارهٔ ۱۰۷۸۳ مورخ ۳۰ دسامبر ۲۰۲۵ را از ۱ ژانویه ۲۰۲۶ بر عوارض ثابت قانون ۴۹۲ اعمال می‌کند و به نرخ تجدید ارزیابی ۲۵٫۴۹ درصدی سال ۲۰۲۵ که در بخشنامهٔ شمارهٔ ۵۸۵ قانون آیین دادرسی مالیاتی اعلام شد ارجاع می‌دهد. تعرفه چنین است:

  • برای مدت تا یک ماه: TRY ۳۴۸٫۱۰ برای هر روز، با حداقل TRY ۶۵۳٫۷۰ و حداکثر TRY ۳٬۳۵۹٫۹۰ برای هر اجازه در ماه نخست؛
  • برای هر ماه پس از ماه نخست: TRY ۲٬۲۳۲٫۳۰؛
  • کسر ماه پس از ماه نخست یک ماه کامل به حساب می‌آید.

متن تعرفه می‌افزاید که عوارض اجازه با درنظرگرفتن معامله به مثل تعیین می‌شود و به همین دلیل شهروندان برخی کشورها از این عوارض معافند؛ متن تعرفه تنها همین اصل کلی را بیان می‌کند و فهرست کشورها را نمی‌آورد. فهرست مدارک PMM می‌گوید شهروندان کشورهای معاف فقط هزینهٔ کارت را می‌پردازند.

هزینهٔ کارت

کارت یک برگهٔ بهادار طبق قانون شمارهٔ ۲۱۰ است و قیمت فروش آن را هر سال اداره کل حسابداری تعیین می‌کند. بخشنامهٔ ۲۴ دسامبر ۲۰۲۵ (روزنامهٔ رسمی ۳۳۱۱۷، سری شمارهٔ ۹۷) سند اجازهٔ اقامت را برای ۲۰۲۶ به مبلغ TRY ۹۶۴٫۰۰ فهرست کرده است. بند ۱(c) ماده ۲۳ آیین‌نامه می‌گوید برای هر خارجی کارت جداگانه صادر می‌شود؛ پس هزینهٔ کارت به‌ازای هر نفر دریافت می‌شود. اگر کارتی گم، سرقت یا فرسوده شود، بند ۴ ماده ۲۳ می‌گوید تمام هزینهٔ کارت و نصف عوارض اجازه دریافت می‌شود.

نمونه‌های محاسبه برای یک بزرگسال با تابعیت غیرمعاف

وقتی اقامت ۱۰ روز یا بیشتر باشد، ماه نخست همیشه به حداکثر می‌رسد، زیرا ۱۰ × ۳۴۸٫۱۰ = ۳٬۴۸۱٫۰۰ و این رقم از سقف ۳٬۳۵۹٫۹۰ بالاتر است. اجازهٔ ۵ روزه ۵ × ۳۴۸٫۱۰ = ۱٬۷۴۰٫۵۰ هزینه خواهد داشت. برای اجازه‌های بلندتر، محاسبه عبارت است از حداکثر ماه نخست به‌علاوهٔ ماه‌های بعدی به نرخ ۲٬۲۳۲٫۳۰.

طول اجازه محاسبهٔ عوارض اجازه عوارض اجازه با هزینهٔ کارت ۹۶۴٫۰۰
۱ ماه ۳٬۳۵۹٫۹۰ TRY ۳٬۳۵۹٫۹۰ ($۶۷٫۳۲) TRY ۴٬۳۲۳٫۹۰ ($۸۶٫۶۳)
۳ ماه ۳٬۳۵۹٫۹۰ + ۲ × ۲٬۲۳۲٫۳۰ TRY ۷٬۸۲۴٫۵۰ ($۱۵۶٫۷۷) TRY ۸٬۷۸۸٫۵۰ ($۱۷۶٫۰۹)
۶ ماه ۳٬۳۵۹٫۹۰ + ۵ × ۲٬۲۳۲٫۳۰ TRY ۱۴٬۵۲۱٫۴۰ ($۲۹۰٫۹۶) TRY ۱۵٬۴۸۵٫۴۰ ($۳۱۰٫۲۷)
۱۲ ماه ۳٬۳۵۹٫۹۰ + ۱۱ × ۲٬۲۳۲٫۳۰ TRY ۲۷٬۹۱۵٫۲۰ ($۵۵۹٫۳۲) TRY ۲۸٬۸۷۹٫۲۰ ($۵۷۸٫۶۳)
۲۴ ماه ۳٬۳۵۹٫۹۰ + ۲۳ × ۲٬۲۳۲٫۳۰ TRY ۵۴٬۷۰۲٫۸۰ ($۱٬۰۹۶٫۰۴) TRY ۵۵٬۶۶۶٫۸۰ ($۱٬۱۱۵٫۳۶)

هزینهٔ ویزای یک‌بار ورود، در جایی که اعمال می‌شود، مبلغ تعرفهٔ (۶)، بخش II، بند ۱(a) همان تعرفهٔ ۲۰۲۶ است: TRY ۹٬۳۷۶٫۴۰ ($۱۸۷٫۸۷). پس درخواست نخست ۱۲ ماهه توسط کسی که بدون ویزا وارد شده و این هزینه بر او اعمال می‌شود، ۲۷٬۹۱۵٫۲۰ + ۹۶۴٫۰۰ + ۹٬۳۷۶٫۴۰ = TRY ۳۸٬۲۵۵٫۶۰ ($۷۶۶٫۵۰) هزینه دارد. از آنجا که هر نفر اجازهٔ جداگانه لازم دارد، دو همسری که بر یک پایه درخواست می‌دهند هر دو می‌پردازند: ۲ × ۲۸٬۸۷۹٫۲۰ = TRY ۵۷٬۷۵۸٫۴۰ ($۱٬۱۵۷٫۲۶) برای دو اجازهٔ ۱۲ ماهه، پیش از هر هزینهٔ ویزا.

ماده ۲۱ آیین‌نامه قواعد اضافه‌پرداخت را هم می‌افزاید. خارجی‌ای که اجازهٔ کوتاه‌مدت، خانوادگی یا بلندمدتش به دلیل مدت حضور در خارج لغو شده و ظرف ده روز از ابلاغ درخواست می‌دهد، هزینهٔ ویزای یک‌بار ورود و عوارض اجازه برای فاصلهٔ بین لغو و درخواست را به دو برابر مبلغ عادی می‌پردازد (بند ۱۲ ماده ۲۱). کودکی که در ترکیه به دنیا می‌آید باید ظرف ۱۸۰ روز اجازه بگیرد و اگر خانواده به موقع درخواست ندهد، عوارض اجازه برای مدت اقامت بدون اجازه دو برابر دریافت می‌شود (بند ۱۳ ماده ۲۱).

بیمهٔ درمانی و توان مالی: ارقام پشت این الزام

بند ۱۳ ماده ۲۲ آیین‌نامه بیمهٔ درمانی معتبری را می‌خواهد که مدت درخواست‌شدهٔ اجازه را پوشش دهد. کسانی که از قبل در نظام بیمهٔ درمانی عمومی ترکیه (GSS) هستند بیمه‌شده تلقی می‌شوند و بیمه‌نامهٔ خصوصی شرکت خارجی برای درخواست‌های داخل ترکیه پذیرفته می‌شود، به شرط آنکه در ترکیه منعقد شده باشد. کسانی که زیر پوشش موافقت‌نامه‌های دوجانبهٔ تأمین اجتماعی هستند می‌توانند آن پوشش را مستند کنند. طبق بند ۱۴ ماده ۲۲، خارجی‌ای که زیر GSS نیست و به سازمان تأمین اجتماعی (SGK) درخواست نداده، برای اجازه‌های یک‌ساله یا بلندتر به بیمه‌نامهٔ خصوصی یک‌ساله نیاز دارد که در پایان هر سال تمدید شود.

ورود به نظام بیمهٔ درمانی عمومی

بند ۱(d) ماده ۶۰ قانون شمارهٔ ۵۵۱۰ خارجی‌هایی را که اجازهٔ اقامت دارند و طبق قانون کشور دیگری بیمه نیستند، با رعایت معامله به مثل، در زمرهٔ افراد مشمول GSS فهرست می‌کند. طبق همان ماده، کسانی که کمتر از یک سال در ترکیه ساکن بوده‌اند جزو بیمه‌شدگان GSS شمرده نمی‌شوند. برای افراد مشمول بند ۱(d) ماده ۶۰ که فقط زیر پوشش GSS هستند، مبنای درآمد برای حق بیمه دو برابر حد پایین مبنای درآمد روزانه، برای ۳۰ روز است (ماده ۸۰) و حق بیمه ۱۲ درصد این مبنا است (بند ۱(f) ماده ۸۱). حد پایین روزانه یک‌سی‌ام حداقل دستمزد است (ماده ۸۲). با استفاده از حداقل دستمزد ناخالص ۲۰۲۶، حق بیمهٔ ماهانه چنین به دست می‌آید: ۲ × ۳۳٬۰۳۰ = ۶۶٬۰۶۰؛ ۶۶٬۰۶۰ × ۱۲٪ = TRY ۷٬۹۲۷٫۲۰ ($۱۵۸٫۸۳) در ماه، یا TRY ۹۵٬۱۲۶٫۴۰ ($۱٬۹۰۵٫۹۸) در ۱۲ ماه. این رقم نحوهٔ عملکرد فرمول را نشان می‌دهد و نقل قول از SGK نیست.

توان مالی و معیارهای حداقل دستمزد

کمیسیون تعیین حداقل دستمزد در ۲۳ دسامبر ۲۰۲۵ (تصمیم شمارهٔ ۲۰۲۵/۱، روزنامهٔ رسمی ۳۳۱۱۹ مورخ ۲۶ دسامبر ۲۰۲۵) تصمیم گرفت که حداقل دستمزد ناخالص روزانه از ۱ ژانویه تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ برابر TRY ۱٬۱۰۱ باشد، که ماهانه ۱٬۱۰۱ × ۳۰ = TRY ۳۳٬۰۳۰ ناخالص می‌شود. پس از کسر سهم ۱۴ درصدی تأمین اجتماعی کارگر (TRY ۴٬۶۲۴٫۲۰) و سهم ۱ درصدی بیمهٔ بیکاری (TRY ۳۳۰٫۳۰)، مبلغ خالص ۳۳٬۰۳۰ − ۴٬۶۲۴٫۲۰ − ۳۳۰٫۳۰ = TRY ۲۸٬۰۷۵٫۵۰ ($۵۶۲٫۵۳) است، زیرا حداقل دستمزد از مالیات بر درآمد و مالیات تمبر معاف است.

بند ۶ ماده ۲۲ آیین‌نامه بر اجازه‌های کوتاه‌مدت اعمال می‌شود. اظهار خود خارجی مبنای ارزیابی توان مالی است و اگر اظهار قانع‌کننده به نظر نرسد، اداره مدرک مشخص می‌خواهد. معیارها عبارت‌اند از: توان تأمین هزینه‌های ماهانه برابر حداقل دستمزد خالص، مجموع توان مالی دست‌کم برابر حداقل دستمزد به‌علاوهٔ یک‌سوم حداقل دستمزد برای هر عضو خانواده، و آنکه توان مالی فقط بر تعهدات اشخاص ثالث تکیه نداشته باشد. فهرست مدارک PMM در بخش هدف گردشگری تعریفی می‌دهد: درآمد کافی دست‌کم یک‌ونیم برابر حداقل دستمزد خالص برای متقاضی منفرد و دست‌کم معادل حداقل دستمزد به‌ازای هر عضو خانواده در درخواست خانوادگی است که با مدارکی دست‌کم برای سه ماه آخر نشان داده می‌شود.

معیار (۲۰۲۶) محاسبه مبلغ منبع
حداقل دستمزد خالص ۳۳٬۰۳۰ − ۴٬۶۲۴٫۲۰ − ۳۳۰٫۳۰ TRY ۲۸٬۰۷۵٫۵۰ ($۵۶۲٫۵۳) تصمیم ۲۰۲۵/۱؛ آیین‌نامه ۲۲(۶)(a)
متقاضی منفرد، آزمون توان مالی هدف گردشگری ۱٫۵ × ۲۸٬۰۷۵٫۵۰ TRY ۴۲٬۱۱۳٫۲۵ ($۸۴۳٫۷۹) در ماه فهرست مدارک PMM
خانوادهٔ چهارنفره، آزمون توان مالی هدف گردشگری ۴ × ۲۸٬۰۷۵٫۵۰ TRY ۱۱۲٬۳۰۲٫۰۰ ($۲٬۲۵۰٫۱۲) در ماه فهرست مدارک PMM
توان مالی اجازهٔ بلندمدت حداقل دستمزد خالص برای متقاضی، به‌علاوهٔ یک‌سوم برای هر عضو خانواده TRY ۲۸٬۰۷۵٫۵۰ ($۵۶۲٫۵۳) برای متقاضی آیین‌نامه ۴۰(۵)

مهلت‌ها، تمدید و لغو اقامت ترکیه

مهلت‌های قانون و آیین‌نامه کوتاه است و چند تا از آن‌ها از تاریخی شروع می‌شود که خارجی بر آن کنترلی ندارد، مانند تاریخ ابلاغ یک اعلامیه. جدول زیر آن‌ها را در یک نگاه گرد آورده و برای هر مهلت مادهٔ مربوط را نشان می‌دهد.

رویداد مدت منبع
پنجرهٔ درخواست تمدید از ۶۰ روز پیش از انقضا و در هر حال پیش از انقضا قانون ۲۴(۲)؛ آیین‌نامه ۲۱(۵)
ماندن در زمان رسیدگی به تمدید تا زمان تصمیم مجاز است، حتی پس از گذشتن تاریخ اجازه قانون ۲۴(۲)
درخواست نخست پس از پایان اقامت قانونی تا ۱۰ روز پس از مدت ویزا، معافیت یا اجازه پذیرفته می‌شود آیین‌نامه ۲۱(۲)
مدارک ناقص ۳۰ روز از ابلاغ، وگرنه درخواست حذف می‌شود آیین‌نامه ۲۲(۱)
تصمیم دربارهٔ درخواست حداکثر ۹۰ روز از دریافت پروندهٔ کامل آیین‌نامه ۲۲(۲)
خروج پس از رد یا عدم تمدید سندی که تا ۱۰ روز اقامت را مجاز می‌کند آیین‌نامه ۲۲(۱۱)؛ قانون ۵۴(۱)(j)
ثبت نشانی پس از اجازه ظرف ۲۰ روز کاری آیین‌نامه ۲۲(۱۲)؛ قانون ۲۶(۲)
اطلاع دربارهٔ تغییر نشانی، وضعیت تأهل یا نام در گذرنامه ظرف ۲۰ روز کاری به استانداری آیین‌نامه ۲۳(۲)
انتقال به استان جدید درخواست ظرف ۲۰ روز کاری؛ اگر نوع اجازه تغییر نکند، هزینهٔ پرداخت‌شده دوباره دریافت نمی‌شود آیین‌نامه ۲۳(۳)
تغییر زمینه ظرف ۱۰ روز از پایان زمینه آیین‌نامه ۲۶(۱)
درخواست دوباره پس از رد یا لغو ظرف ۶ ماه زمینهٔ تازه لازم است آیین‌نامه ۲۱(۱۰)
اجازهٔ گرفته‌شده در خارج، نخستین استفاده اگر ظرف ۶ ماه استفاده نشود از اعتبار می‌افتد قانون ۱۹(۱)

تمدید در عمل

اجازهٔ تمدیدشده از روز بعد از پایان اجازهٔ قبلی آغاز می‌شود (بند ۳ ماده ۲۴ قانون؛ بند ۱(d) ماده ۲۳ آیین‌نامه) و هر تمدید یک کارت تازه به همراه دارد (بند ۱(f) ماده ۲۳). فهرست مدارک از مالکان ملک در زمان تمدید سند تداوم مالکیت می‌خواهد و از همهٔ متقاضیان تمدید سند اقامت به‌روز و نشانی UETS را درخواست می‌کند. بند ۲ ماده ۲۴ قانون ایجاب می‌کند که ثبت درخواست در هر حال پیش از پایان مدت اجازه انجام شود؛ بنابراین درخواستی که در آخرین روز ثبت شود در چارچوب قانون است و درخواستی که پس از انقضا ثبت شود، مشمول قواعد درخواست نخست در جدول می‌شود.

قواعد غیبت

غیبت از ترکیه می‌تواند اجازه را پایان دهد. برای اجازه‌های کوتاه‌مدت، بند ۱(c) ماده ۲۹ آیین‌نامه اجازه را لغو می‌کند هرگاه دارنده در سال گذشته مجموعاً بیش از ۱۲۰ روز در خارج بوده باشد، با استثنای خدمت عمومی اجباری، وظیفه، تحصیل و درمان. برای اجازه‌های خانوادگی این رقم ۱۸۰ روز است (بند ۱(d) ماده ۳۳). برای اجازه‌های بلندمدت، بند ۱(b) ماده ۴۵ قانون اجازه را پس از بیش از یک سال اقامت پیوستهٔ خارج از ترکیه لغو می‌کند، مگر برای درمان، تحصیل یا خدمت عمومی اجباری. آیین‌نامه (بند ۱۱ ماده ۲۱) می‌گوید دارندگانی که اجازه‌شان به دلیل این غیبت‌ها لغو شده، هنگام درخواست دوباره زمینهٔ تازه‌ای از آن‌ها خواسته نمی‌شود؛ بند ۱۲ ماده ۲۱ قاعدهٔ دوبرابرشدن هزینه برای فاصلهٔ زمانی پس از لغو را تعیین می‌کند، همان‌گونه که در بخش هزینه‌ها توضیح داده شد.

رد درخواست، اعتراض و پیامدهای ماندن بیش از مدت مجاز

ماده ۲۵ قانون ایجاب می‌کند که رد، عدم تمدید یا لغو در داخل ترکیه به خارجی، نمایندهٔ قانونی یا وکیل ابلاغ شود و اعلامیه توضیح دهد که حقوق اعتراض چگونه اعمال می‌شود. استانداری هنگام تصمیم‌گیری پیوندهای خانوادگی در ترکیه، مدت اقامت، وضعیت در کشور مبدأ و منافع برتر هر کودک را در نظر می‌گیرد و می‌تواند اجرای تصمیم را به تعویق بیندازد (قانون ۲۵(۱)؛ آیین‌نامه ۲۲(۱۸)). جایی که تصمیم به این دلایل به تعویق می‌افتد، خارجی سندی رایگان دریافت می‌کند که یک ماه اقامت را مجاز می‌کند، پس از هر ارزیابی تازه به گام‌های ماهانه تمدیدپذیر است و هزینهٔ مدت اقامت دریافت می‌شود.

اعتراض به دادگاه‌های اداری می‌رسد. ماده ۷ قانون آیین دادرسی اداری شمارهٔ ۲۵۷۷ مدت طرح دعوا در دادگاه‌های اداری را ۶۰ روز از ابلاغ کتبی تعیین می‌کند، مگر آنکه قانون خاصی مدت دیگری بگوید. مواد ۲۱ تا ۲۵ قانون ۶۴۵۸ که به درخواست‌ها و تصمیم‌های اجازهٔ اقامت می‌پردازد، مدت جداگانه‌ای برای طرح دعوا تعیین نکرده است. بند ۷ ماده ۳۱ قانون، که با قانون ۷۵۳۳ مورخ ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴ افزوده شد، بر ردها و لغوهای اجازه‌های کوتاه‌مدت اعمال می‌شود: پرونده با تسلیم دفاعیه یا گذشتن مهلت دفاع کامل تلقی می‌شود و اگر به نشانی خواهان دسترسی نباشد، مدت مذکور در بند ۳ ماده ۲۶ قانون ۲۵۷۷ دو ماه اعمال می‌شود؛ برگزاری جلسه به صلاحدید دادگاه است. تصمیم‌های اخراج مسیر کوتاه‌تری دارند: بند ۳ ماده ۵۳ هفت روز از ابلاغ را برای مراجعه به دادگاه اداری مجاز می‌کند و تصمیم قطعی است، با تعلیق اخراج در مدت ثبت و رسیدگی به پرونده.

وضعیت پیامد مذکور در قانون یا آیین‌نامه منبع
ماندن بیش از ۱۰ روز پس از ویزا یا معافیت از ویزا زمینهٔ تصمیم اخراج قانون ۵۴(۱)(e)
ماندن بیش از ۱۰ روز پس از اجازه بدون توجیه قابل‌قبول زمینهٔ تصمیم اخراج قانون ۵۴(۱)(g)
لغو اجازه زمینهٔ تصمیم اخراج قانون ۵۴(۱)(f)
رد تمدید و نبود خروج ظرف ۱۰ روز زمینهٔ تصمیم اخراج قانون ۵۴(۱)(j)
ماندن بیش از ۱۰ روز، با درخواست خروج داوطلبانه پیش از تصمیم اخراج و پرداخت هزینه‌ها و جریمه‌ها ممنوعیت ورود حداکثر یک‌ساله آیین‌نامه ۸(۲)(b)
ممنوعیت ورود به‌طور کلی حداکثر ۵ سال؛ به دلیل نظم یا امنیت عمومی تمدیدپذیر، اما برای یک زمینه هرگز بیش از ۱۵ سال آیین‌نامه ۸(۲)(d)
هزینه‌های پرداخت‌نشدهٔ تخلف ویزا یا اجازه، مطالبات دولتی یا هزینه‌های دادگاه درخواست اجازه رد می‌شود آیین‌نامه ۲۲(۱۰)

ثبت‌ها پس از تأیید: نشانی، شمارهٔ خارجی و شمارهٔ مالیاتی

خارجی‌ای که اجازه‌اش در داخل ترکیه صادر می‌شود، نشانی را ظرف ۲۰ روز کاری از دریافت اجازه در سامانهٔ ثبت نشانی ثبت می‌کند؛ برای اجازه‌هایی که کنسولگری صادر کرده، ۲۰ روز کاری از تاریخ ورود شروع می‌شود (بند ۱۲ ماده ۲۲ آیین‌نامه؛ بند ۲ ماده ۲۶ قانون). فهرست مدارک PMM مدت ۲۰ روز کاری را برای درخواست‌های نخست، از زمان تأیید، تکرار می‌کند. تغییرهای بعدی نشانی، وضعیت تأهل یا نام در گذرنامه ظرف ۲۰ روز کاری به استانداری اطلاع داده می‌شود (بند ۲ ماده ۲۳ آیین‌نامه).

طبق ماده ۸ قانون خدمات جمعیتی شمارهٔ ۵۴۹۰، آن‌گونه که در بخشنامهٔ شمارهٔ مالیاتی سری شمارهٔ ۴ اداره درآمدها نقل شده، خارجی‌هایی که اجازهٔ اقامت دست‌کم شش‌ماهه می‌گیرند در دفتر ثبت خارجی‌ها وارد می‌شوند. به آن‌ها شمارهٔ شناسایی خارجی داده می‌شود. بخشنامه مقرر می‌کند که از ۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۰ شمارهٔ شناسایی خارجی به‌عنوان شمارهٔ مالیاتی اشخاص حقیقی خارجی که آن را دارند به کار می‌رود، و این خارجی‌ها در معاملاتی که به شمارهٔ مالیاتی نیاز دارد شمارهٔ درج‌شده روی اجازهٔ اقامت یا نامهٔ رسمی را ارائه می‌کنند.

برای کودکان قاعدهٔ ویژه‌ای هست. اجازهٔ اقامت خانوادگی به کودک حق تحصیل ابتدایی و متوسطه را بدون اجازهٔ تحصیلی تا سن ۱۸ سالگی می‌دهد (بند ۴ ماده ۳۴ قانون؛ بند ۵ ماده ۳۰ آیین‌نامه). کودکی که سرپرستی‌اش را شخص یا نهادی بر عهده گرفته و در سطح ابتدایی یا متوسطه درس می‌خواند، با رضایت والدین یا نمایندهٔ قانونی می‌تواند اجازهٔ تحصیلی در دوره‌های یک‌ساله بگیرد (بند ۲ ماده ۳۸ قانون). دانشجویان خارجی در مدرسه‌ها و دانشکده‌های ترکیه اجازه‌شان را بدون عوارض اجازه دریافت می‌کنند، در حالی که دانشجویان مدرسه‌های کنسولی، سفارتی و بین‌المللی که مدرسهٔ ترکیه‌ای نیستند آن را می‌پردازند (بند ۳ ماده ۳۵ آیین‌نامه).

از اقامت تا اقامت بلندمدت و شهروندی

اجازهٔ اقامت و شهروندی ترکیه دو وضعیت حقوقی جداگانه‌اند و داشتن یکی به دیگری نمی‌انجامد. جدول زیر چهار وضعیتی را که در این بخش از قانون آمده با هم مقایسه می‌کند.

وضعیت شرط اصلی منبع
اجازهٔ کوتاه‌مدت بر پایهٔ ملک خانه‌ای به نام متقاضی با ارزش دست‌کم USD ۲۰۰٬۰۰۰ در زمان تملک که به‌عنوان محل سکونت استفاده شود قانون ۳۱(۱)(b)؛ فهرست مدارک PMM
اجازهٔ اقامت بلندمدت دست‌کم ۸ سال اقامت بی‌وقفه با اجازهٔ اقامت؛ نبود کمک اجتماعی در ۳ سال گذشته؛ درآمد منظم کافی؛ بیمهٔ درمانی معتبر؛ نبود تهدید برای نظم یا امنیت عمومی قانون ۴۲ و ۴۳؛ آیین‌نامه ۴۰
شهروندی ترکیه، مسیر عمومی ۵ سال اقامت بی‌وقفه که از تاریخ درخواست به عقب شمرده می‌شود، همراه با ترکی کافی، درآمد یا حرفه و دیگر شرایط ماده ۱۱ قانون ۵۹۰۱ ماده ۱۱(۱)
شهروندی ترکیه، مسیر استثنایی سرمایه‌گذاری تصمیم رئیس‌جمهور برای خارجی‌ای که، از جمله گزینه‌ها، ملک کاندومینیومی یا قطعهٔ ساخته‌شده به ارزش دست‌کم USD ۴۰۰٬۰۰۰ همراه با قید سه‌سالهٔ ممنوعیت فروش می‌خرد قانون ۵۹۰۱ ماده ۱۲(۱)(b)؛ آیین‌نامه ماده ۲۰(۲)(b)

اقامت بلندمدت

هشت سال باید با اجازهٔ اقامت و بی‌وقفه باشد. طبق ماده ۲۸ قانون، ماندن بیش از شش ماه در یک سال یا بیش از یک سال در مجموع در پنج سال گذشته در خارج از کشور وقفه به حساب می‌آید، مگر برای خدمت عمومی اجباری، تحصیل و درمان، و وقفه یعنی دوره‌های پیشین اجازه شمرده نمی‌شود. نیمی از دوره‌های اجازهٔ تحصیلی و تمام دوره‌های اجازه‌های دیگر شمرده می‌شود. بند ۲ ماده ۴۰ آیین‌نامه می‌گوید بررسی در برش‌های یک‌ساله که از تاریخ درخواست به عقب شمرده می‌شود انجام می‌گیرد: یک برش در صورتی قبول است که وقفه‌ها (زمان در خارج یا زمان در ترکیه بدون اجازه) از ۱۸۰ روز بیشتر نشود، و پنج سال آخر نباید بیش از ۳۶۵ روز وقفه داشته باشد؛ یک دورهٔ پیوستهٔ بیش از شش ماه در هشت سال بدون محاسبهٔ برش‌ها به رد درخواست می‌انجامد. بندهای ۴ تا ۶ ماده ۴۰ آیین‌نامه سه سال گذشته را از نظر کمک اجتماعی، توان مالی برابر حداقل دستمزد خالص (TRY ۲۸٬۰۷۵٫۵۰ در ۲۰۲۶) و بیمهٔ درمانی معتبر بررسی می‌کند. طبق ماده ۴۴ قانون، دارندگان اجازهٔ بلندمدت از حقوق شهروندان ترکیه برخوردارند، به‌جز خدمت سربازی، رأی‌دادن و نامزدی، خدمت عمومی و واردات بدون عوارض خودرو.

مسیرهای شهروندی

بند ۱(b) ماده ۱۱ قانون شمارهٔ ۵۹۰۱ پنج سال اقامت بی‌وقفه را که از تاریخ درخواست به عقب شمرده می‌شود لازم می‌داند. ماده ۱۵ اقامت را زندگی در ترکیه طبق قانون ترکیه تعریف می‌کند و در مدت لازم حداکثر مجموعاً دوازده ماه حضور در خارج از ترکیه را مجاز می‌داند. مسیر سرمایه‌گذاری استثنایی بر قاعدهٔ پنج‌ساله است. ماده ۱۲ به رئیس‌جمهور اجازه می‌دهد برای خارجی‌ها در دسته‌های فهرست‌شده دربارهٔ شهروندی تصمیم بگیرد. بند ۱(b) ماده ۱۲ از دارندگان اجازهٔ اقامت سرمایه‌گذار طبق بند ۱(j) ماده ۳۱ قانون ۶۴۵۸ و دارندگان Turkuaz Card، همراه با همسران و فرزندان، نام می‌برد. بند ۲ ماده ۲۰ آیین‌نامه، در متن تلفیقی ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳ که دفتر حمایت از سرمایه‌گذاری قونیه منتشر کرده، گزینهٔ ملک را USD ۴۰۰٬۰۰۰ برای ملک کاندومینیومی یا قطعهٔ ساخته‌شده با قید سه‌سالهٔ ممنوعیت فروش در دفتر ثبت املاک تعیین می‌کند، یا قرارداد وعدهٔ فروش محضری که USD ۴۰۰٬۰۰۰ آن از پیش پرداخت شده و تعهد سه‌ساله در دفتر ثبت قید شده است. همان بند گزینه‌های دیگر USD ۵۰۰٬۰۰۰ (سرمایه‌گذاری ثابت، سپردهٔ بانکی سه‌ساله، اوراق بدهی دولتی نگهداری‌شده تا سه سال، واحدهای صندوق سرمایه‌گذاری املاک یا صندوق سرمایه‌گذاری خطرپذیر و کمک‌های صندوق بازنشستگی خصوصی نگهداری‌شده تا سه سال) و اشتغال دست‌کم ۵۰ نفر را فهرست می‌کند. ارزش USD ۲۰۰٬۰۰۰ در فهرست اجازهٔ اقامت و ارزش USD ۴۰۰٬۰۰۰ در آیین‌نامهٔ شهروندی به آیین‌کارها و مراجع متفاوت مربوط است. دربارهٔ آیین شهروندی، راهنمای شهروندی ترکیه و شهروندی از راه سرمایه‌گذاری را ببینید و برای خدمت شهروندی آنلاین به شهروندی ترکیه آنلاین مراجعه کنید. صفحه‌های منطقه‌ای عبارت‌اند از ترکیه، آپارتمان برای فروش در استانبول و آپارتمان برای فروش در ترکیه.

اشتباه‌های رایج به‌صورت قاعده و پیامد

موارد زیر به شکل قاعده همراه با پیامدشان توصیف شده است. هر مورد از ابزارهای حقوقی ذکرشده در بالا گرفته شده و ستون آخر جدول مادهٔ مربوط را نشان می‌دهد.

وضعیت قاعده و پیامد منبع
درخواست پس از پایان مدت قانونی تا ۱۰ روز پس از آن پذیرفته می‌شود؛ فراتر از آن، اقامت ماندن بیش از مدت مجاز به شمار می‌آید با پیامدهایی که در بالا فهرست شد آیین‌نامه ۲۱(۲)؛ قانون ۵۴
تمدید ثبت‌شده پس از انقضا پنجرهٔ ۶۰ روزه در زمان انقضا پایان می‌یابد؛ ثبت‌های بعدی از قواعد درخواست نخست پیروی می‌کند قانون ۲۴(۲)
بیمه‌ای که مدت درخواست‌شده را پوشش نمی‌دهد بیمه‌نامه باید تمام مدت اجازه را پوشش دهد؛ نبود بیمه‌نامه یعنی مدرک ناقص و پرونده پس از ۳۰ روز حذف می‌شود آیین‌نامه ۲۲(۱)، ۲۲(۱۳)
خانهٔ مورد استفاده برای اجاره فهرست PMM خانه‌هایی را که برای اجاره یا درآمد مشابه به کار می‌روند از زمینهٔ ملک کنار می‌گذارد فهرست مدارک PMM
ارزش کمتر از معادل USD ۲۰۰٬۰۰۰ در زمان تملک شرط ارزش در فهرست PMM برآورده نمی‌شود فهرست مدارک PMM
نشانی ظرف ۲۰ روز کاری ثبت نشده نقض تکلیف ثبت؛ ثبت نشانی همچنین شرطی برای حمایت‌کنندهٔ اجازهٔ خانوادگی است آیین‌نامه ۲۲(۱۲)؛ قانون ۳۵(۱)(d)
تغییر نشانی یا وضعیت تأهل که گزارش نشده اطلاع ظرف ۲۰ روز کاری الزامی است آیین‌نامه ۲۳(۲)
بیش از ۱۲۰ روز حضور در خارج در یک سال اجازهٔ کوتاه‌مدت لغو می‌شود، مگر برای دلایل فهرست‌شده آیین‌نامه ۲۹(۱)(c)
استفاده از اجازهٔ کوتاه‌مدت برای کار اجازه حق کار نمی‌دهد؛ استفاده بیرون از هدف آن زمینهٔ لغو است فهرست مدارک PMM؛ قانون ۳۳(۱)(b)
اطلاعات یا مدارک نادرست ورود کسانی که مدارک یا اجازه‌شان با تقلب به دست آمده یا جعلی است رد می‌شود (ماده ۷(۱)(a)) و اطلاعات نادرست در آیین‌های ویزا یا اجازه زمینهٔ اخراج است (ماده ۵۴(۱)(c)) قانون ۶۴۵۸ مواد ۷ و ۵۴

سوالات متداول

آیا برای اقامت تا ۹۰ روز به اقامت ترکیه نیاز دارم؟

طبق بند ۱(a) ماده ۲۰ قانون ۶۴۵۸، خارجی‌هایی که با ویزا یا معافیت از ویزا تا ۹۰ روز وارد می‌شوند، تا پایان مدت همان ویزا یا معافیت از شرط اجازهٔ اقامت معافند. اقامت ترکیه زمانی الزامی می‌شود که اقامت از مدتی که ویزا یا معافیت می‌دهد یا از ۹۰ روز بیشتر شود (بند ۱ ماده ۱۹)، و اقامت بر پایهٔ ویزا یا معافیت نمی‌تواند در هر ۱۸۰ روز از ۹۰ روز فراتر برود (بند ۱ ماده ۱۱).

PMM برای اقامت ترکیه بر پایهٔ خانه چه چیزی می‌خواهد؟

فهرست مدارک کوتاه‌مدت در درگاه e-ikamet، آن‌گونه که در ۴ نوامبر ۲۰۲۶ خوانده شد، اثبات تعلق خانه به متقاضی، ارزشی در تاریخ تملک دست‌کم برابر معادل لیری USD ۲۰۰٬۰۰۰، استفاده از خانه به‌عنوان محل سکونت توسط خارجی و عدم استفاده برای اجاره یا درآمد مشابه را می‌خواهد. گواهی شماره‌گذاری در درخواست نخست و سند تداوم مالکیت در تمدید خواسته می‌شود.

اجازهٔ کوتاه‌مدت چه مدت اعتبار دارد؟

برای اقامت ترکیه از نوع کوتاه‌مدت، بند ۲ ماده ۳۱ قانون برای بیشتر زمینه‌های کوتاه‌مدت سقف دو سال در هر بار و برای سرمایه‌گذاران و شهروندان TRNC سقف پنج سال را تعیین می‌کند. بندهای ۱(a) ماده ۲۷ و ۱ ماده ۲۸ آیین‌نامه از حداکثر یک سال در هر بار می‌گویند. اداره مهاجرت استان مدت اعطاشده را با درنظرگرفتن درخواست متقاضی و پرونده تعیین می‌کند.

اقامت ترکیه در ۲۰۲۶ چقدر هزینه دارد؟

برای تابعیت غیرمعاف، عوارض اجازهٔ ۲۰۲۶ در ماه نخست TRY ۳۴۸٫۱۰ برای هر روز و بین TRY ۶۵۳٫۷۰ و TRY ۳٬۳۵۹٫۹۰ است، به‌علاوهٔ TRY ۲٬۲۳۲٫۳۰ برای هر ماه بعدی، و هزینهٔ کارت TRY ۹۶۴٫۰۰ است. اجازهٔ ۱۲ ماهه ۲۷٬۹۱۵٫۲۰ + ۹۶۴٫۰۰ = TRY ۲۸٬۸۷۹٫۲۰ هزینه دارد ($۵۷۸٫۶۳ با نرخ خرید CBRT برابر ۴۹٫۹۰۹۴ در ۳ نوامبر ۲۰۲۶). شهروندان کشورهای معاف فقط هزینهٔ کارت را می‌پردازند.

آیا بیمهٔ درمانی برای اجازه الزامی است؟

برای درخواست اقامت ترکیه، بند ۱۳ ماده ۲۲ آیین‌نامه بیمهٔ معتبری را می‌خواهد که مدت درخواست‌شدهٔ اجازه را پوشش دهد. عضویت در GSS، گواهی موافقت‌نامهٔ دوجانبه یا بیمه‌نامهٔ خصوصی واجد شرایط است. خارجی‌ای که بیرون از GSS برای اجازه‌ای یک‌ساله یا بلندتر درخواست می‌دهد به بیمه‌نامهٔ خصوصی یک‌ساله نیاز دارد که در پایان هر سال تمدید شود (بند ۱۴ ماده ۲۲). طبق ماده ۶۰ قانون ۵۵۱۰، دارندگان اجازهٔ اقامت که در خارج بیمه نیستند پس از یک سال سکونت وارد GSS می‌شوند.

آیا دارندهٔ اقامت ترکیه می‌تواند کار کند؟

خیر. فهرست مدارک PMM می‌گوید اجازهٔ اقامت حق کار نمی‌دهد و کار به پروانهٔ کار طبق قانون ۶۷۳۵ نیاز دارد.

آیا اعضای خانواده می‌توانند بر همان پایه اجازه بگیرند؟

برای اقامت ترکیه بر پایهٔ خانه، بند ۳ ماده ۲۸ آیین‌نامه به اعضای خانواده‌ای که مالکیت مشترک یا هم‌سهم خانه را دارند اجازه می‌دهد بر پایهٔ زمینهٔ ملک درخواست بدهند، در حالی که اعضای خانوادهٔ بدون سهم فقط می‌توانند ملک را به‌عنوان مدرک توان مالی به کار ببرند. اجازهٔ خانوادگی طبق مواد ۳۴ و ۳۵ قانون نوع جداگانه‌ای برای همسر و فرزندان حمایت‌کننده‌ای است که دست‌کم یک سال اجازه داشته است.

مهلت تمدید اقامت ترکیه چیست؟

درخواست تمدید از ۶۰ روز پیش از انقضا و در هر حال پیش از انقضا داده می‌شود (بند ۲ ماده ۲۴ قانون). کسی که درخواست داده می‌تواند تا زمان تصمیم بماند، حتی اگر تاریخ اجازه گذشته باشد.

رد درخواست را چگونه می‌توان به چالش کشید؟

رد اقامت ترکیه باید همراه با توضیح حقوق اعتراض ابلاغ شود (بند ۲ ماده ۲۵ قانون). مدت طرح دعوا در دادگاه اداری طبق ماده ۷ قانون ۲۵۷۷ ۶۰ روز از ابلاغ کتبی است و آیین رسیدگی به ردهای اجازهٔ کوتاه‌مدت در بند ۷ ماده ۳۱ قانون ۶۴۵۸ آمده است. تصمیم‌های اخراج را می‌توان ظرف هفت روز به چالش کشید (بند ۳ ماده ۵۳).

آیا اقامت ترکیه به شهروندی می‌انجامد؟

هیچ قاعده‌ای آن را چنین نمی‌کند. شهروندی عمومی طبق بند ۱(b) ماده ۱۱ قانون ۵۹۰۱ پنج سال اقامت بی‌وقفه از تاریخ درخواست به عقب و شرایط دیگر همان ماده را می‌خواهد. مسیر سرمایه‌گذاری را رئیس‌جمهور طبق ماده ۱۲ بر پایهٔ پرونده‌ای که با ماده ۲۰ آیین‌نامه بخواند تصمیم می‌گیرد، از جمله ملک واجد شرایط به ارزش USD ۴۰۰٬۰۰۰ با قید سه‌سالهٔ ممنوعیت فروش.

آخرین بررسی: 4 نوامبر 2026. منابع: قانون شمارهٔ ۶۴۵۸ (سامانهٔ اطلاعات قوانین)، آیین‌نامهٔ اجرایی قانون ۶۴۵۸، فهرست مدارک اجازهٔ کوتاه‌مدت PMM در e-ikamet، بخشنامهٔ عمومی قانون عوارض شمارهٔ ۹۸ (روزنامهٔ رسمی ۳۳۱۲۴، ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵)، بخشنامهٔ اداره کل حسابداری شمارهٔ ۹۷ (روزنامهٔ رسمی ۳۳۱۱۷، ۲۴ دسامبر ۲۰۲۵)، تصمیم ۲۰۲۵/۱ کمیسیون تعیین حداقل دستمزد (روزنامهٔ رسمی ۳۳۱۱۹)، قانون شمارهٔ ۵۵۱۰ دربارهٔ بیمه‌های اجتماعی و بیمهٔ درمانی عمومی، قانون آیین دادرسی اداری شمارهٔ ۲۵۷۷، قانون شهروندی ترکیه شمارهٔ ۵۹۰۱، متن تلفیقی ماده ۲۰ آیین‌نامهٔ شهروندی (دفتر حمایت از سرمایه‌گذاری قونیه)، اطلاعات ویزای وزارت امور خارجه، نرخ‌های ارز CBRT در ۳ نوامبر ۲۰۲۶، بخشنامهٔ شمارهٔ مالیاتی سری شمارهٔ ۴ (اداره درآمدها).

مقایسه ملک ها

مقایسه
Oman flag
HEADQUARTERS MUSCAT