Życie w Gruzji dla obcokrajowców: koszty, mieszkanie i pobyt

Gruzja leży na styku Europy i Azji i przez ostatnią dekadę stała się jednym z najłatwiejszych krajów świata do przeprowadzki. Można tu przyjechać bez wizy, zostać rok, otworzyć konto bankowe, zarejestrować działalność opodatkowaną stawką 1% od obrotu i kupić nieruchomość na własność jako cudzoziemiec — bez lokalnego wspólnika i bez minimalnego okresu posiadania.

Ten przewodnik pokazuje, ile naprawdę kosztuje tu życie, jak wygląda rynek mieszkaniowy od środka i co zmieniło się 1 marca 2026 roku, gdy próg inwestycji w nieruchomość uprawniający do pobytu wzrósł o pięćdziesiąt procent. Opisuje też to, co większość poradników o relokacji pomija: sezonowość, ryzyko walutowe i jedną regulacyjną szarą strefę, która dotyczy niemal każdego pracownika zdalnego.

Wjazd bezwizowy: 365 dni i jeden haczyk

Gruzja pozostaje jednym z najbardziej otwartych krajów świata. Obywatele ponad 95 państw, w tym UE, Wielkiej Brytanii i USA, mogą przebywać tu bez wizy do 365 dni, mając przy sobie jedynie ważny paszport. Bez wniosku, bez opłaty, bez zapraszającego. To właśnie ta zasada sprowadza tu tylu pracowników zdalnych i emerytów, którzy chcą wypróbować kraj przed sformalizowaniem czegokolwiek.

Haczyk warto zrozumieć, zanim się na nim oprzecie. Aktualizacja regulacyjna z marca 2026 roku formalnie oddzieliła wjazd bezwizowy od prawa do pracy, przez co praca zdalna dla zagranicznego pracodawcy podczas pobytu bezwizowego znalazła się w prawnej szarej strefie. Nikogo nie zawraca się na granicy, ale „szara strefa” to nie to samo co „dozwolone”, a trzeci rok pobytu to zły moment na odkrycie problemu.

Zwróćcie uwagę na piąty wiersz, bo zaskakuje w obie strony: do kupna nieruchomości w Gruzji nie jest potrzebny żaden status pobytowy. Własność i imigracja to tutaj osobne kwestie. Zakup powyżej progu może prowadzić do pobytu, ale do samego posiadania nie jest wymagany.

Ile naprawdę kosztuje życie w Gruzji

Gruzja jest wyraźnie tańsza niż większość Europy, a mimo to nie przypomina placówki w trudnych warunkach. Oto realistyczny budżet miesięczny dla jednej osoby i dla pary w Tbilisi — przy życiu wygodnym, a nie oszczędnym:

Dwa uczciwe zastrzeżenia do każdej liczby z tej tabeli. Czynsz jest pozycją, która zmienia się najbardziej, i w dzielnicach, których cudzoziemcy faktycznie szukają, rośnie. A ogrzewanie jest sezonowe: zimowy rachunek w Tbilisi to nie letni rachunek, więc przedział mediów jest średnią roczną, a nie stałą miesięczną.

Codzienne wydatki w szczegółach

Warto rozumieć strukturę tych wydatków, nie tylko ich sumę. Czynsz i media razem pochłaniają mniej więcej połowę budżetu — proporcja znajoma z Europy. Dalej proporcje się rozjeżdżają: jedzenie i transport są wielokrotnie tańsze niż europejskie, natomiast wszystko, co importowane — elektronika, samochody, dobra odzież, specjalistyczna medycyna — kosztuje mniej więcej tyle co w UE albo więcej, bo podlega cłom. Wniosek jest prosty: oszczędność powstaje tu na codzienności, a nie na dużych zakupach.

Transport publiczny jest według europejskich standardów niemal darmowy i w Tbilisi naprawdę używalny. Poza stolicą szybko rzednie, a to ma znaczenie, jeśli rozważacie adres na wzgórzu albo nad morzem zamiast centralnego: samochód przestaje być opcją.

Mieszkanie: ile kosztuje wynajem, a ile zakup

Jedna uwaga strukturalna do wszystkich tych liczb: zarabiać lub trzymać będziecie w jednej walucie, a wydawać w drugiej. Ceny nieruchomości, a coraz częściej i czynsze w dzielnicach preferowanych przez cudzoziemców, podawane są w dolarach amerykańskich, podczas gdy pensje, media, zakupy i opłaty eksploatacyjne płaci się w lari. Gdy lari słabnie wobec dolara, dochód dolarowy starcza na dłużej, a czynsz w dolarach staje się relatywnie droższy dla miejscowych; przy umocnieniu jest odwrotnie. Kto żyje z zagranicznego dochodu, powinien traktować to jako realną zmienną, a nie szum tła.

Dane o cenach zakupu pochodzą z analiz Colliers oraz Galt & Taggart. Zwróćcie uwagę na wynik wbrew intuicji: średnia cena metra w Batumi jest wyższa niż w Tbilisi, ponieważ rynek nadmorski zdominowany jest przez nowe i markowe budownictwo adresowane do inwestorów, podczas gdy średnią Tbilisi zaniża duży zasób starszych mieszkań. W żadnym z miast nie prognozuje się w tym roku spadku cen.

Gdzie mieszkać w Tbilisi

Jeszcze o dzielnicach: logika odległości w Tbilisi jest inna niż w miastach europejskich. Miasto rozciąga się wzdłuż rzeki i jest ściśnięte wzgórzami, więc dwa adresy, które na mapie wyglądają na sąsiednie, może dzielić podejście, którego się pieszo nie pokonuje. Metro obsługuje główną oś i działa dobrze, ale nie pokrywa wszystkiego. Zanim wynajmiecie albo kupicie, sprawdzajcie nie kilometry, lecz realny czas przejazdu w godzinach szczytu.

Poza stolicą

Na wybrzeżu wybór sprowadza się do zasobu centralnego albo kurortowego. Opcje centralne, jak Mardi City Center, dają pieszy dostęp do wszystkiego; inwestycje na wzgórzu, takie jak Mardi Hills, wymieniają to na ciszę i widok, ale zakładają samochód; a markowe kompleksy przy plaży, jak Wyndham Gonio Family Club, znajdują się w górnej części przedziału cenowego. Pełną ofertę można obejrzeć wśród mieszkań na sprzedaż w Gruzji.

Wynajmować czy kupować?

Najpierw wynajmijcie. To najbardziej użyteczna rada w tym przewodniku i kosztuje nas prowizję. Gruzińskie umowy najmu są krótkie i elastyczne, koszty transakcyjne zakupu niskie, ale nie zerowe, a jedna zima w Tbilisi albo luty w Batumi powiedzą Wam o chęci mieszkania tam więcej niż dowolna liczba oglądań w sierpniu.

Kupujcie, gdy wiecie, której dzielnicy chcecie, albo gdy zakup wykonuje drugie zadanie — pozycję inwestycyjną lub opisaną niżej ścieżkę pobytową. Nasza prawna lista kontrolna zakupu w Gruzji opisuje weryfikacje, na których warto nalegać przed podpisaniem.

Osobno warto sprawdzić jakość samego zasobu mieszkaniowego. Rozpiętość między nowym budynkiem a blokiem z czasów radzieckich jest tu większa niż w większości miast europejskich: ogrzewanie, izolacja akustyczna, windy i stan klatki różnią się radykalnie, a zdjęcia w ogłoszeniach pokazują wyremontowane mieszkanie, nie budynek, w którym się ono znajduje. Obejrzyjcie klatkę, zapytajcie o ogrzewanie i ustalcie, czy budynek ma zarządcę i ile kosztuje utrzymanie.

Jeszcze jedna rzecz warta sprawdzenia na miejscu: to, co w ofercie nazywa się „umeblowane”, bywa tu bardzo różnie rozumiane. Standardem w nowym budownictwie jest mieszkanie oddawane w stanie deweloperskim albo z podstawowym wykończeniem, a wynajmowane lokale bywają wyposażone kompletnie albo prawie wcale. Różnica potrafi wynieść kilka tysięcy dolarów przy wprowadzce, więc pytajcie o konkretną listę wyposażenia, nie o etykietę. To samo dotyczy ogrzewania: gaz, ogrzewanie elektryczne i klimatyzacja z pompą ciepła generują zimą zupełnie inne rachunki i to jedna z niewielu pozycji, która potrafi wywrócić miesięczny budżet.

Podatki: reżim 1% i to, czego nie obejmuje

Terytorialny system podatkowy Gruzji to jeden z najmocniejszych powodów przeprowadzki i — w odróżnieniu od jakiejkolwiek prognozy rentowności — jest zapisany w prawie.

Zarejestrowany Individual Entrepreneur płacący 1% od obrotu to praktycznie najniższa efektywna stawka dostępna gdziekolwiek dla legalnie zarejestrowanej działalności i właśnie z tej konstrukcji korzysta większość tutejszych freelancerów i konsultantów. Stawki i warunki opisano w podsumowaniu gruzińskiego podatku dochodowego przygotowanym przez PwC.

Dwa ograniczenia warto nazwać wprost. Reżim 1% obejmuje obrót działalności, a nie dochód z zatrudnienia — a jak wspomniano wyżej, praca zdalna dla zagranicznego pracodawcy ma po zmianie z marca 2026 roku mniej jednoznaczny status. Poza tym ten reżim jest gruzińską odpowiedzią na gruzińskie pytanie podatkowe; nie mówi nic o tym, czy Wasz kraj pochodzenia nadal uznaje Was za rezydenta podatkowego. Ten drugi punkt podkłada nogę większej liczbie osób niż pierwszy.

Pobyt: próg wzrósł do 150 000 USD 1 marca 2026 roku

Gruzja oferuje czasowe zezwolenie na pobyt zagranicznym nabywcom nieruchomości nierolnych od 2019 roku. Przez sześć lat wartość kwalifikująca wynosiła 100 000 USD. Od 1 marca 2026 roku wynosi 150 000 USD — wzrost o pięćdziesiąt procent na mocy nowelizacji przyjętej w czerwcu 2025 roku.

Trzy szczegóły wykonują tu większość pracy. Próg ocenia się na podstawie akredytowanej wyceny, a nie Waszej faktury, a wycena może wypaść poniżej zapłaconej kwoty — kupujcie z zapasem, nie dokładnie na granicy. Kilka nieruchomości można połączyć, aby osiągnąć 150 000 USD, o ile każda jest prawidłowo zarejestrowana i wyceniona. Oraz obecnych posiadaczy zezwoleń nie zmusza się do dopłaty wstecz; nowa kwota dotyczy nowych wnioskodawców.

Zmianę udokumentowano w nowelizacji z czerwca 2025 roku, a nasz przewodnik po pobycie w Gruzji opisuje samą procedurę.

Pozostałe ścieżki pobytowe

Wnioski składa się w Agencji Rozwoju Usług Publicznych, a własność wpisuje się do Narodowej Agencji Rejestru Publicznego — często w ciągu jednego do trzech dni roboczych, co jest jedną z najszybszych procedur na wszystkich rynkach, z jakimi pracujemy.

Jak próg 150 000 USD wypada na tle innych

Nawet po podwyżce Gruzja pozostaje najtańszą ścieżką pobytu przez nieruchomość spośród rynków, które obsługujemy — około 3,6 raza poniżej progu dubajskiego — z szybszym rozpatrzeniem i bez wymogu fizycznej obecności. Jeśli rozważacie kilka rynków naraz, to połączenie czyni Gruzję sensownym pierwszym krokiem, nawet tam, gdzie sam rynek nieruchomości porusza się wolniej.

Zdrowie, szkoły i banki

Cudzoziemcy mają dostęp zarówno do publicznej, jak i prywatnej opieki zdrowotnej, a w praktyce większość korzysta z klinik prywatnych: konsultacja kosztuje 20–50 USD, a ubezpieczenie 30–80 USD miesięcznie. Poziom prywatnych szpitali w Tbilisi jest dobry przy opiece rutynowej i średnio złożonej. Po leczenie wysokospecjalistyczne zwykle się wyjeżdża — najczęściej do Stambułu lub Wiednia — co warto uwzględnić, przeprowadzając się z chorobą przewlekłą.

W Tbilisi działa około dziesięciu szkół międzynarodowych, więc rodziny mają realny wybór, a nie jedną opcję. Czesne zaczyna się zwykle od około 7 000 GEL rocznie i rośnie wraz z poziomem — wyraźnie poniżej odpowiedników w Europie Zachodniej czy Zatoce. Kilka uczelni w Tbilisi prowadzi też studia po angielsku.

Warto powiedzieć, jak ten system wygląda dla rodziny z dziećmi, bo budżety zmieniają się wtedy radykalnie. Para żyjąca za 1 000–1 900 USD miesięcznie, posyłając dziecko do szkoły międzynarodowej, dokłada do rocznych wydatków kwotę porównywalną z połową rocznego budżetu na życie. Dlatego Gruzja tak dobrze sprawdza się u zdalnych specjalistów bez dzieci, freelancerów i emerytów, a wyraźnie mniej korzystnie wygląda dla rodzin potrzebujących programu międzynarodowego.

Bankowość jest według standardów regionu prosta. TBC Bank i Bank of Georgia oferują bankowość internetową po angielsku, lari jest w pełni wymienialne, a otwarcie konta przez cudzoziemca to procedura rutynowa, choć bardziej dokumentochłonna niż kilka lat temu. Zaplanujcie na to czas, zamiast zakładać, że uda się pierwszego dnia.

Styl życia, bezpieczeństwo i społeczność

Gruzja należy do bezpieczniejszych krajów regionu, z niską przestępczością z użyciem przemocy i silną kulturą gościnności, którą cudzoziemcy konsekwentnie wymieniają jako powód pozostania. Społeczność ekspacka i nomadyczna jest już ugruntowana: na początku 2026 roku zarejestrowanych było w Gruzji ponad 34 000 cyfrowych nomadów, a przestrzenie coworkingowe i kawiarnie przyjazne pracy zdalnej są stałym elementem Wake i Saburtalo w Tbilisi oraz nadmorskich dzielnic Batumi.

Uwaga o tempie zmian. Podane liczby są aktualne, ale rynek nie stał w miejscu: czynsze w dzielnicach, których cudzoziemcy naprawdę szukają, wyraźnie wzrosły od 2022 roku wskutek dużego napływu pracowników zdalnych i przeprowadzających się rodzin, a najtańszych ofert ze starszych poradników w tych cenach już nie ma. Liczcie według dzisiejszych liczb, nie tych, które zbudowały renomę kraju.

Poza miastami główną wartością jest sam kraj: narty w Gudauri i Bakuriani, region winiarski Kachetia, wybrzeże Morza Czarnego w Batumi i Kobuleti oraz obiekty światowego dziedzictwa UNESCO w kilka godzin drogi od stolicy. Jak na kraj tej wielkości różnorodność jest nietypowa i w dużej mierze dlatego ludzie, którzy przyjeżdżają dla reżimu podatkowego, zostają z innych powodów.

Procedura zakupu, krok po kroku

Zakup jest tu naprawdę prostszy niż na większości rynków, z jakimi pracujemy, a niskie koszty transakcyjne to realne pieniądze, a nie hasło marketingowe.

Nie ma tu opłaty skarbowej na poziomie tureckim czy cypryjskim, co w dolnym segmencie rynku znaczy więcej, niż kupujący się spodziewają: przy zakupie w przedziale 45 000–65 000 USD koszty transakcyjne sięgające kilku procent, zwyczajne gdzie indziej, przewyższyłyby różnicę ceny między dwiema konkurencyjnymi inwestycjami. Opłaty rejestracyjne są niskie i stałe, koszty notarialne umiarkowane, a kwestię prowizji agencji warto zamknąć na piśmie.

Pomijany bywa krok trzeci. Jeśli pobyt jest choć częścią Waszego powodu zakupu, zlećcie akredytowaną wycenę przed zobowiązaniem: wartość z operatu i kwota na fakturze to dwie różne liczby, a do progu 150 000 USD liczy się tylko jedna z nich.

W czym Gruzja jest niewygodna

Każdy przewodnik po tym kraju wymienia zalety. Oto rzeczy, które warto znać przed decyzją, bo to one faktycznie skłaniają ludzi do wyjazdu.

• Sezonowość na wybrzeżu. Batumi jest rozgrzane latem i puste od listopada do marca. Kupując tam pod wynajem, plan weryfikuje zima.
• Niedopasowanie walutowe. Nieruchomości w dolarach; czynsze i pensje w lari. Osłabienie lari tnie dochód dolarowy bez żadnej winy nieruchomości.
• Płytki rynek wtórny. Popyt tworzą w dużej mierze cudzoziemcy. To w porządku w perspektywie dekady i niewygodne przy pilnej sprzedaży.
• Powietrze i korki w Tbilisi. Jedno i drugie gorsze niż na zdjęciach marketingowych, zwłaszcza zimą.
• Ruchomość przepisów. Próg pobytowy podnoszono trzykrotnie, przepisy o pracy zmieniły się w marcu 2026 roku. Zakładajcie, że będą się zmieniać dalej.
• Język. Gruziński ma własny alfabet. Angielski jest powszechny w centrum Tbilisi i wśród młodszych, poza tym znacznie mniej.

Żaden z tych punktów nie jest powodem, by się nie przeprowadzać. To powody, by przyjechać z planem na dwanaście miesięcy, a nie z założeniem na pięć lat.

Dwie praktyczne uwagi, które rzadko trafiają do przewodników. Po pierwsze, apteki są tu nietypowo samodzielne: wiele spraw, które gdzie indziej wymagałyby wizyty u lekarza, załatwia się przy ladzie, a przy codziennych dolegliwościach to realna różnica w jakości życia. Po drugie, kultura administracyjna jest szybka, ale papierowa: model Domu Sprawiedliwości sprawia, że większość biurokracji dzieje się w jednym budynku, podczas jednej wizyty i szybko — ale o oryginały, tłumaczenia i kopie notarialne będziecie proszeni znacznie częściej niż w Europie Zachodniej.

Jak Gruzja wypada kosztowo na tle regionu

Dwa ostatnie wiersze są ceną pierwszych siedmiu. Tbilisi liczy nieco ponad milion mieszkańców, a Batumi około 170 000, i popyt na nieruchomości w obu tworzą w dużej mierze zagraniczni nabywcy oraz letni goście, a nie głęboki popyt krajowy. To rozsądna wymiana, jeśli kupujecie na dekadę, i naprawdę niewygodna, jeśli możecie potrzebować wyjść w lutym.

To także wyjaśnia, dlaczego tańszy segment jest tu bardziej płynny. Grono kupujących zdolnych wypisać czek na 50 000 USD jest znacznie szersze niż grono tych, którzy wypiszą na 400 000 USD, więc na płytkim rynku skromne mieszkanie bywa pozycją, z której łatwiej wyjść — odwrotnie, niż podpowiada instynkt przywieziony z dużych rynków.

Jest też druga strona administracyjnej lekkości, o której warto pamiętać. Szybkość gruzińskiej biurokracji oznacza, że decyzje zapadają prędko — ale równie prędko się zmieniają. Próg pobytowy podniesiono o pięćdziesiąt procent z kilkumiesięcznym uprzedzeniem, a przepisy o pracy zmieniły się w marcu 2026 roku bez długiego okresu przejściowego. To nie zarzut: system działa i jest przewidywalny w wykonaniu. Ale planowanie dekady naprzód w oparciu o obecne brzmienie przepisów jest tu bardziej ryzykowne niż w jurysdykcji, która zmienia prawo powoli. Rozsądny horyzont planowania to taki, na którym jesteście gotowi zrewidować decyzję.

Prognoza dla rynku nieruchomości

Według najnowszego przeglądu Colliers w żadnym z miast nie oczekuje się w tym roku spadku cen. Znaczenie ma nie tyle tempo, ile charakter rynku: Tbilisi to rynek stabilniejszy i bardziej dojrzały, z całorocznym popytem ze strony specjalistów i studentów, natomiast Batumi to szybciej rosnąca i bardziej zmienna alternatywa nadmorska, wciąż przetrawiająca skutki wcześniejszej nadpodaży i znacznie mocniej zależna od lata.

Warto rozumieć też, kto tworzy popyt najmu w każdym z miast. W Tbilisi jest to mieszanka: miejscowi specjaliści, studenci kilku dużych uczelni, pracownicy firm międzynarodowych i stały strumień relokujących się. Taki zestaw najemców utrzymuje popyt przez cały rok, ale ogranicza górny pułap stawek. W Batumi popyt jest niemal wyłącznie turystyczny i skupiony w kilku letnich miesiącach: górny pułap stawek jest wyższy, a dolny wynosi zero. To dwa różne biznesy.

Realistyczny budżet pierwszego roku

Urządzenie się kosztuje więcej niż samo życie. Orientacyjny obraz pierwszego roku dla pary wynajmującej w Tbilisi, przed jakimkolwiek zakupem:

Jeśli dodatkowo kupujecie, doliczcie cenę nieruchomości, akredytowaną wycenę przy ścieżce pobytowej oraz opłaty notarialne i rejestracyjne — wszystkie niskie jak na region — i ustalcie na piśmie, kto płaci prowizję agencji.

Ten budżet nie obejmuje jednej rzeczy: biletu powrotnego. Część przeprowadzających się po roku czy dwóch rusza dalej i rozsądnie jest zawczasu dopuścić taki scenariusz — nie jako porażkę, lecz jako normalny wariant. W praktyce oznacza to nie sprzedawać wszystkiego w kraju w pierwszych miesiącach, trzymać rezerwę wystarczającą na powrót i nie kupować nieruchomości, zanim nie przeżyjecie tu pełnego rocznego cyklu.

Ostatnia uwaga o horyzoncie decyzji. Gruzja jest krajem, do którego łatwo przyjechać i z którego łatwo wyjechać, i w tym tkwi znaczna część jej wartości — nie trzeba podejmować nieodwracalnych zobowiązań, żeby sprawdzić, czy to miejsce dla Was. Warto tę elastyczność świadomie zachować przez pierwszy rok, zamiast oddawać ją w pierwszych tygodniach dla wygody. Kto przyjeżdża, wynajmuje, przeżywa pełen roczny cykl i dopiero potem kupuje, podejmuje decyzję na podstawie doświadczenia, a nie broszury; a to jest w tym akurat kraju różnica warta kilku miesięcy cierpliwości.

Lista kontrolna przeprowadzki

• Przyjedźcie bez wizy i dajcie sobie przeżyć zimę przed jakąkolwiek trwałą decyzją.
• Otwórzcie konto bankowe wcześnie; załóżcie więcej czasu i dokumentów, niż się spodziewacie.
• Weźcie poradę podatkową i w Gruzji, i w kraju pochodzenia przed zmianą struktury dochodów.
• Jeśli zamierzacie pracować, uregulujcie status, zamiast opierać się na okresie bezwizowym.
• Wynajmijcie w dzielnicy, w której zamierzacie kupować.
• Jeśli celem jest pobyt, wymierzcie zakup względem 150 000 USD po wycenie, z zapasem.
• Zlećcie akredytowaną wycenę przed zobowiązaniem, nie po nim.
• Zarejestrujcie tytuł w Rejestrze Publicznym — zwykle jeden do trzech dni roboczych.
• Na pierwszy rok zaplanujcie mniej więcej dwukrotność zwykłych kosztów miesięcznych.

Najczęstsze pytania

Ile trzeba, by wygodnie żyć w Gruzji? Około 800–1 500 USD miesięcznie na jedną osobę w Tbilisi i 1 000–1 900 USD na parę, wliczając czynsz, media, jedzenie, transport i prywatne ubezpieczenie. Poza stolicą taniej.

Czy cudzoziemcy mogą kupować nieruchomości w Gruzji? Tak, bez ograniczeń obywatelstwa, bez lokalnego wspólnika, bez minimalnego okresu posiadania i bez zgody na wyjście. Jedyne ograniczenie dotyczy gruntów rolnych. Do zakupu nie jest potrzebny pobyt.

Za ile trzeba kupić nieruchomość, by uzyskać pobyt? 150 000 USD według akredytowanej wyceny od 1 marca 2026 roku, wcześniej 100 000 USD. Kilka nieruchomości można połączyć, a zezwolenie obejmuje małżonka i małoletnie dzieci.

Czy zachowam zezwolenie, jeśli kupowałem na zasadzie 100 000 USD? Zasadniczo tak. Obecni posiadacze zwykle odnawiają na poprzednim progu, dopóki zachowują kwalifikującą nieruchomość. Kwota 150 000 USD dotyczy nowych wnioskodawców.

Jak długo mogę zostać bez wizy? Do 365 dni dla obywateli ponad 95 państw, na ważnym paszporcie i bez składania wniosku.

Czy mogę pracować zdalnie na pobycie bezwizowym? Po aktualizacji z marca 2026 roku, która oddzieliła wjazd bezwizowy od prawa do pracy, stało się to szarą strefą. Weźcie lokalną poradę; przy freelancingu lub działalności zarejestrujcie się jako Individual Entrepreneur.

Jaki podatek zapłacę? Zarejestrowany Individual Entrepreneur ze statusem małej firmy płaci 1% od obrotu do 500 000 GEL rocznie. Standardowy podatek dochodowy to 20% liniowo. Przychód z najmu mieszkaniowego i zyski ze sprzedaży mieszkań opodatkowane są stawką 5%.

Tbilisi czy Batumi? Tbilisi do życia przez cały rok, stabilniejszych cen i głębszego rynku najemców. Batumi dla morza, wyższego prognozowanego wzrostu i ostrzejszej krzywej sezonowej. Przy pierwszej przeprowadzce bezpieczniejsze jest Tbilisi.

Przeczytajcie także

• Jak uzyskać zezwolenie na pobyt w Gruzji
• Zakup nieruchomości w Gruzji: porady prawne
• Nieruchomości na sprzedaż w Gruzji
• Nieruchomości na sprzedaż w Batumi
• Porozmawiajmy o przeprowadzce lub zakupie